6661 resultaten.
Ergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Ik tracht al jaren kwesties op te lossen
-zoals waarom ben ik geen sprookjesheld-
die horen bij de grote vragentrossen
waarmee de mens als denker-aap zich kwelt
Zolang ik denk, besta ik zegt Descartes
en dit wanhopig klampen aan 't bestaan
door kwesties te verzinnen speelt mij parten
het is mijn angst in nietzijn op te gaan
die het krampachtig…
Wegespoelde herinnering
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.841 Zoadat deze herinnering zal blijven bestaan.…
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 verliep elk uur van de dag maar zo rustig
als dit moment, nu ik aan tafel zit, de thee
inschenk, op mijn gemak de krant open sla
beseffend dat de zin van het bestaan wellicht
in gewone, aardse beslommeringen sluimert
en dagelijks voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en…
Onbekende bestemming
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
705 Ik vraag mij al zo lang af
wat de zin is van het bestaan
dat m’n onderbewuste, moe
van verwerken van het denken,
antwoordt in heldere dromen:
Ik reis in een eindeloze trein
buiten is het aarde donker
reizigers kijken verwonderd
als ik naar hun reisdoel vraag
ze begrijpen mij niet -
geboren en getogen in de trein
weten ze…
Duister adem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 van de eenvoud
zoals ik al wist
tijdens het begin
zijn spreektaal lippen
trillen de zaadlozing
uit elkaar als een dode kip
laat hij zich pakken
voegt hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder de hunebedden
en de bezwaarde zwaartekracht
van het lege bestaan…
Opsporing verzocht.
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.340 dromen verjaagd
haar veiligheid belaagd
haar liefde vervaagd
die nacht zou langer duren
dan de dagen van een jaar
veel nachtmerries te verduren
iedere man beangstigde haar
welke dader kan nog leven
met dit duistere schuldgevoel
wie kan zoiets vergeven
als men begrijpt wat ik bedoel
misschien alleen het meisje
in de lichtheid van het bestaan…
Vat het leven
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.364 Het bestaan is leeg en vluchtig en je zwoegt en zwoegt onder de zon, dus geniet op elke dag. Het is het loon dat God je heeft gegeven.…
Keerpunt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
638 in tijd zichtbaar
we zien in korte tijd acteurs
oud worden vanuit de tv stoel
We voelen bij ouder worden
de tijd versnellen, begrijpen
dat de natuur ons bestuurt
via genen, vol geschreven
met ervaring uit ‘t verleden
in oudste taal, de gevoelens
Voortzetting der beschaving
is geen vanzelfsprekendheid
bewuster van ‘n kort bestaan…
Mijn plek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.006 Hij is zich niet bewust van mijn bestaan,
gelukkig, ik wel van de zijne.…
Festijn
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.142 Maar nu 't einde nadert van 't gelag,
Roep ik wee en ach,
Wee en ach,
Dat het niet is voortgegaan,
Niet voor eeuwig kon bestaan.
Het is bijna dag.
Waar ik braste stonden vier bokalen,
Zaten nog drie drinkers,
Denkend aan geen dag.…
Mate van verschil
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
838 Als het gemis te groot wordt
schrijf ik je een brief, lang of kort
met de bedoeling die eens te sturen
te laten merken dat ook aan mij
de tijd niet ongemerkt voorbijging
maar voor de zekerheid leg ik hem
op de stapel van één, twee, zeven
Gelukkig bestaan er van ons twee
geen foto's, voorzover ik weet
wel de beelden in mijn hoofd
de koude…
Voorbij lopen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.356 hebt het zwaar
Niet wetend wat er met je is
Voel ik een verbintenis
Toch loop ik door, en laat je alleen
Totdat de gedachte weer verscheen
Ik verstijf, kan niet bewegen
Beelden van wanhoop komen tot leven
Heel alleen, stond ik daar
Wachtend op een klein gebaar
Het maakte niet eens uit waar vandaan
Zolang er maar iemand wist van mijn bestaan…
Een prachtige toekomst
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.778 Daarna gaan we er weer met vol gas tegenaan,
voor Hollands glorie en een rijk bestaan,
waarom nu zeuren over C.O, tweeën,
en over het stijgen van de zeeën.
We zijn wel rijk maar niet genoeg,
’t is toch prachtig, dat gezwoeg,
laat de welvaart toch bloeien,
en onze pensioenen groeien.…
De ongenaakbaarheid van het leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 de kou niks heel laat
van ijzig grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch steeds minder
mensen zijn nu allom
alles lijkt opnieuw gedaan
alle onenigheden gestaakt
zo zit ik al lange tijd,
totdat de tijd mij losrukt uit mijn eeuwige bestaan…
Naar de zon
hartenkreet
1.4 met 26 stemmen
4.764 Met een trouwdatum uit de jaren dat we vonden,
dat vrouwen blij achter ‘t aanrecht stonden,
dat gaf door de jaren heen een degelijk bestaan,
zij volgde tevreden waar hij wilde gaan.
Met de jaren is ‘t onderscheid aan ‘t verbleken,
heel ongemerkt zijn wij bezweken,
nu kom ik thuis en denk, waar blijft mijn thee?…
Verwarring
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
512 momenten
het droomdenken anders gaan zien
of schreeuwt het verlangen in mij als huilkind
dat in gebakend moet worden om de stilte te beleven
opdat de kou tussen handen smelt
en zichtbaar wordt hoe Mei doorheen elk seizoen reist
steeds zie ik je ogen achter mijn blik
de film vertalen, er lijkt geen andere verfilming
in gelijkenis te bestaan…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 blauw kan wezen
doch met jou aan mijn zij en jouw hand
verbonden met mijn nerven is mijn
steeds aanwezige herfst minder kil
en heb ik door jouw liefde voor mij
niets meer te vrezen
de woorden ik hou van jou, metaforisch zoals
mijn hart jouw klaar-over is in een veld
vol met lente waar ik jouw pluk tussen
de getijden van dit bestaan…
Mijn dochter
gedicht
2.7 met 36 stemmen
13.978 Kees)
mijn dochter hupt op haar skippy door de tuin
voedert de eendjes en de beesten in het hertenkamp
alsof zij alles in de hand
mijn dochter zegt: papa, maak je geen zorgen
spoken bestaan niet noch heksen niet noch tovenaars
en morgen breekt een nieuwe dag weer aan
mijn dochter wenst me welterusten
in het donker, kust me op mijn wangen…
De volgzame mens
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
618 onder;
allengs van genadevolle fleur berooid
ik zeg maar zo
het pad naar de hemel
snelt voor de een de heuvel op
voor de ander is hij oppervlakkig,
soms een doodlopende straat
maar vaak is het tasten
in een labyrint
of het openen van lege kasten
in alle gevallen,
zo schijnt, wil alleen
de waarheid worden bemind
door mijn bestaan…
Uitzien naar een horizon
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
771 ik blaas grijs voor me uit
en schep een vaag bestaan
als door een beslagen ruit
zie ik enkel mist
en voel vandaag niets
ik lijk niet opgestaan
het is een pas op de plaats
op een stoel
kan zelfs onder een deken
of pratend met loze woorden
die daardoor toch veel zeggen
ofschoon ik zelf niet weet
wat ik bedoel
het is tasten
in de vergankelijkheid…
VERDWAALDE ROTSEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
936 Eens schoven ontheemde stenen voort
met reizend poolijs, bleven op vreemde grond,
gaven mensen tehuis, bewaarden doden,
spreken na geheimzinnig bestaan dit woord:
"Onze kalme ouderdom maakt jong leven bont,
't verblijdendste wat alle tijden boden."…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 doorgaan op oude voet
weliswaar droge voeten in een uitgedroogd landschap
dat is getekend door verleden en toekomst
een Liefde, die stroomt, die draagt, en niet
onderworpen is aan de wetten van deze wereld
verandering toestaat
Haar zelf aanschouwt in al wat Zij ziet -met een glimlach
of een traan
want is Zij het niet, waarin en waaruit wij bestaan…
Droge tranen van de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.006 vrolijke masker van de lach
woonden grauwe wolken, zonder zon
Van het leven betaalde ze er het gelag
haar ingevroren vreugde, in het beton
Onder ‘t enkel lachen voor de schijn
lagen haar bergen verborgen verdriet
Na ’t huilen sloot ze daags het gordijn
tranen drogen doet men..immers niet
Droge tranen gaven haar zoveel pijn
’s nachts als ‘t bestaan…
Egoïsme
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.017 Een beetje lief zijn, het kost niets en 't is zo gebeurd
Het ganse bestaan wordt dan gegarandeerd opgebeurd, gekleurd.
Wat zou het mooi zijn, iets minder uit de hoogte doen, vaker een zoen
Druk, druk, druk; een goed excuus om belangrijk te doen.…
Vriendschap door dik en dun.
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.148 Gevoelsmensen bestaan, ik ben er zo ééntje
Rijkelijk voelt het om fijn besnaard te zijn, 't heeft een nadeeltje!
Geluk ervaar ik echt als euforisch, mét hart en ziel
Teleurstellingen echter, dat wordt dan een verniel.…
pas op mijn plaats
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
536 Hun overweldigend bestaan,
die overdonderende wereld,
een veer, geschept door een orkaan.
Oh, breekbaar schepsel, teder wezen,
fragiele ziel, waar is je kracht?
een strompelende sukkelaar,
bevangen door de overmacht.
Ik smacht, net als jij, naar warmte,
naar luchtigheid, een zonnestraal.…
Lach van een Clown..
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
978 aanprezen in het bestaan,
zal vaak eenzaam heengaan.
(De buitenwereld wil een lach,
geen traan...ode aan de Clown)…
Ontsprongen kracht van zonsverduistering.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
601 Niet lang of de zon straalt weer helder zacht,
Herkenbaar, ontsprongen lach als voortbedacht,
De zon en de maan, in eigen wonderlijk bestaan,
warmte, liefde en kracht, zullen weer voortgaan.…
Woordmolens.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
617 Denk ik de waarheid te benaderen,
er zijn zo velen, mogen die bestaan
om tegen wil en hoon, de vlinders
van de Muzen aan te mogen raken,
strooit de zinnen in de goot, die
verder drijven zonder vlagvertoon.…
Het doel.
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.008 Elke dag een strijd voor het bestaan?
Nee laat me dan maar liever gaan!
Lion Queen, 25 April 2006…