11459 resultaten.
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
Jouw talent
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 jij hebt
de snaren zelf gestemd
de eerste tonen gestreken
op de viool van het leven
onwennig vibrerend
maar vingervlug lerend
koos je de juiste akkoorden
wist wat men wilde horen
jij gaf niet aan
maar was consequent
ondergeschikt aan
het arrangement
jouw talent
heeft zich later gewroken
nadat jij hebt gebroken
speelt jouw leven…
Muziek vol hemelse klanken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 ik heb noten gezaaid
uit de losse hand
op het altijd vruchtbare land
zij groeiden
van halve tot heel
speelden in ritmisch verband
kleurden tot een wilde symfonie
in lange zomerse dagen
vroegen de wind hun zaden te dragen
in samenzang
rijpte de melodie
voor de diverse partijen
in de finale mochten wij
deze herfst weer danken…
Vlakbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn
zo dacht hij soms
het zachte schreien en het gemis
om wat niet kon worden uitgesproken
vertrouwelijk en toch zo vreemd
in die kerker van onmacht dicht bij haar
in de magische sfeer van intimiteit
wilde iets in hem zich bevrijden
met moeite onderdrukte hij zijn tranen
haar dood verbreekt voorgoed…
Vlakbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
808 het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn
zo dacht hij soms
het zachte schreien en het gemis
om wat niet kon worden uitgesproken
vertrouwelijk en toch zo vreemd
in die kerker van onmacht dicht bij haar
in de magische sfeer van intimiteit
wilde iets in hem zich bevrijden
met moeite onderdrukte hij zijn tranen
haar dood verbreekt voorgoed…
bladeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 gele bladeren
dansen wild
over de straten
bomen
kreunen onder
de hevige wind
weer een nieuw seizoen
dat arriveert
ik kijk nu al uit naar
een windstille dag,
waarop de zon schijnt
in milde herfstglorie
bladeren
in geel, rood
oranje en bruin
kraken zachtjes
onder mijn voeten
witte lichtstralen
schijnen bescheiden
door de torenhoge…
Baai van Rapello (naar Nietzsche)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 zomerlang heb ik gezongen
minnestreelde liefde als be-leven
woorden aan Zuiderwind gegeven
weemoed ver verdrongen
mijn longen vol gezogen
met bossen en wild geurende weide
de drang die me leidde
naar volmaakt vertogen
op mijn doelloos dolen
dingen gekoesterd en beluisterd
achter tonen van violen verscholen
duizend namen heb ik gefluisterd…
De afkoelende huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 zuiver als kristal
wilden wij ons
glazen universum blazen
in vuur draaide
waarheid tot transparantie
louterde liefde puur
we konden niet voorkomen
dat er belletjes met dromen
scherfden in brekend licht
kwetsbaar vloeiden we uit
spiegelden elkaars kleuren
op de afkoelende huid
nog spelen schaduwen
op het warme kristal
en danst…
Droom of waak.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 nog van de ogen
die mij dwongen lief te hebben
droom ik nog van de natte lippen
die mij kusten en de
zachte vingertoppen
die mijn lichaam lieten
branden
en tot grote hitte
liet exploderen
tot een hemels genot
wat was het toch jammer dat ik
weer wakker werd
maar toch
blij dat ik het licht nog zie
op naar een volgende nacht
wilde…
De man die zich achter het behang plakte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Plamuurmes als wapen
Strak in de hand geklemd,
Afgesleten nagels waarmee
Hij de laatste restjes
Oude tijd verwijderde,
Hij wilde er immers
Niet meer aan herinnerd worden,
Smeerde extra lijm over zichzelf
En over de rugkant van het nieuwe
Behang waarmee hij de muur
Verfraaide - met deze
Ultieme poging plakte hij de tijd
En zichzelf…
Blikvanger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 dansend op het wild plaveisel
achter kleur en hoge hakken
verschijnt zij telkens weer
wapperende goudgele lokken
bedekken haar deinende borsten
scherpe blikken vanachter getinte
brillenglazen turen in het rond
haar rokje trilt in een
zonnig spectrum
zinderende mannelijke aandacht
overvalt haar keer op keer
langzaam verschijnt…
Uit de as die ik achterlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
479 ik wilde ooit
het magistrale in mezelf
naar boven halen
iets met sculpturen
fantasierijk en speels
maar ook cultureels
gedragen door zuilen
van grieks origine die
tijdloze schoonheid hebben gezien
schouwde integer het
fundament van mijn leven
ontvouwde mijn ziel
wist dat ik alles zou geven voor
het monument van mijn dromen
tot…
Dicht bij mezelf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 ik heb
in mijn leven nooit
echte vleugels gekregen
wilde het aardse
ontstijgen om elders
dicht bij mezelf te blijven
ver weg van de
heersende meerderheid
met hun democratisch gelijk
gelukkig kan ik ontkomen
aan hun dwingende macht
met mijn geesteskracht
waarin ik leef en lach
in de vrijheid van mijn
zelfgekozen dromen
geketend…
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 Aarzelend
wild
benauwd,
reiken
zijn vleugels
omhoog;
happend naar
zuurstofrijke lucht;
verstikt
in
zijn voorbij
gevlogen vriend.
De zon bij dag,
de maan bij nacht,
wachten
dragen hem
het witte licht.
Hopen
op bescherming.
Werpt het
vogelvangersnet
zijn schaduw af.…
zonder woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 we liepen
al wisten we
het niet
in een fuik
we wilden
het wezen
van onze taal
uit de kindertijd
ontrafelen
het verlangen
lag in onze
vragen besloten
de weemoed
bleef vasthoudend
aan ons kleven
we hingen
vergeefs en verlamd
over de rand
van onze cirkels
verdwaalden in
de verloren
verdwenen kindertijd
een zachte landing…
De lach van je ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jouw steen
kende het fenomeen
van ontwijken
heb talloze keren
geprobeerd het
dwarse stukje te splijten
wilde diep
in je kijken naar
de lach van je ziel
jouw vormen spreken
in licht provoceren
dagen uit om te leren
accepteren of
voortdurend schuren
met wanhoop en pijn
pas toen het vroege zonlicht
je raakte zag ik dat in…
Vader en zoon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
903 dag vader hier is uw zoon
ik heb papier en een potlood
maak maar een schets
van de wilde eenden in de lucht
ze worden vast vloeiend van lijn
of komt er een onderbreking bij
alles wordt onnodig verfraaid
er is weinig nostalgisch aan
lukt het een beetje met de schets
of glijdt het potlood langzaam
tussen duim en wijsvinger weg
dag vader…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Als kleinkind wilde ik zo graag,
groter dan mijn grootvader zijn.
Als oudste zoon moest mijn opa,
na de dood van zijn vader,
kostwinner worden.
Moeder verkocht heet water en vuur.
Opa werkte in een stinkende fabriek.
Twee oorlogen en de grote crisis,
heeft hij moedig overleefd.…
Bitterheid
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.573 Het fluisterzachte woord,
Waarop ik eenmaal pleiten wilde,
Staande aan 's Hemels poort -
Die Grote Naam, zal ik niet noemen,
Die grendels open schoof,
Vraagt God de grond, waarop ik roeme?
'Heer, op mijn ongeloof.'…
Djennah (14)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Eerst wilde ik gaan bloggen,
Maar zag daar snel van af:
Je moet dan dagelijks schrijven,
Dat voelt voor mij als straf.
Nu zend ik uit mijn ‘home’
Mijzelf de wereld in
En show ik, zonder schroom
En nooit met tegenzin,
Alles wat ik maar wil delen
En wat jij vindt, kan mij niets schelen.…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
weg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
543 jij gleed toen diep weg
ik wilde jou beschermen
maar kon dat toen niet
nu ben je ver weg, ergens
waar ik niet bij kan zijn
altijd als ik dan droom
pak ik jou op tijd vast
maar ik ben je kwijt
op een dag zal ik zijn
waar jij nu alleen bent
en zul je niet meer lijden
want jij bent de persoon
waar ik van leerde en
je dankbaar voor ben
dat…
Een hemels akkoordje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
559 ik zong de
mooiste klinkers
bij elkaar in een
hemels akkoordje
zette de
liefste letters
als paar voor
een bevallig tekstje
een paradijselijke
combinatie als
gouden deal waarvoor
jij helaas niet viel
natuurlijk had ik
charmes en talenten
ook op muzikaal gebied
jij wilde alleen de krenten
niet de pap
die anderen kregen
omdat…
Optisch inferno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 het was een
bonte carrousel
maar de wereld
ging veel te snel
kleuren flitsten
voorbij als een
braderie vol
speelse vrolijkheid
vormen versmolten
van groot naar klein
zonder te benoemen
wat zij dan wilden zijn
toch was er ook rust
in dit optisch inferno
waar een zondvloed ideeën
strand gaf aan verre zeeën
jouw lach was de
schepper…
vogel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.333 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…
Het Jongetje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
617 als jongetje veegde
ik de snot
aan mijn sok of
onderkant schoen
zoals zo veel jongetjes
dat doen
en ook schreef ik
daar met m’n vinger
al de waaromvragen die ik
had voor God
waarop ik een antwoord
wilde toen
en toch en toch
ondanks al de vragen
waarop steeds geen antwoord
zou ik het precies
weer zo doen
want immers niemand…
praten is niet nodig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 een gedicht zijn
slechts wat woorden
op een rij gezet
goed overwogen
keurig gerangschikt
of als wild bouquet
herinneringen zijn
slechts wat beelden
flarden van geweest
ze kunnen overdonderen
maar ook verwonderen
als een pakkend gedicht die je leest
een wijze les
een warm hart
besef van tijd
verzwijgen is niet nodig
spreken…
Wanen van de dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
650 De zin die wij allen geven willen
maken we gek met wild nieuws,
dat geen nieuws is maar waan.
Onzin, dat waan geworden is.
Van alle dagen.
Van deze dag.
Zo veranderen we in waanzinnigen.
Zo worden feiten complotten.
Zo ontstaat waanzinnigheid.
Gelukkig vallen de schellen,
van vele verblinde ogen.…
Het oude woud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Stilte antwoordt,
geeft de beek stroming,
maakt de boom vol blad,
vult de wilde raat met honing.
Hier lopen wij,
vrij van stenen,
vrij om stil te staan
bij het oude woud
dat voortleeft
in deze groene long
tussen twee wijken.…
mooi vooral
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 toen hij de blinden
wilde sluiten
zag hij drie kraaien
in het gras
iemand bracht een
onheilstijding de
trage tijd strekte zich
verder en verder uit
iemand werd een
ongeluksbode die een
mantra in Largo sprak dat
in tijden van leed verzacht
de lijkschouwer veegde zijn
voeten hij wist wat te doen
de dood blijft onder elke
andere…