Alle inzendingen over wilde bloemen

11459 resultaten.

Sorteren op:

Herfst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De nacht stoot haar adem uit over het land een mistig verlangen hangt in de lucht de horizon glinstert in zwevend zilver de dag druppelt binnen op het gras in v verbinden zich de wilde ganzen het seizoen toont zich in de vlucht op het pad dansen vrije blaad’ren in de armen van de vroege bries overtuigend geluk maakt zich meester in…
Jareru25 oktober 2011Lees meer >

Jouw talent

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
jij hebt de snaren zelf gestemd de eerste tonen gestreken op de viool van het leven onwennig vibrerend maar vingervlug lerend koos je de juiste akkoorden wist wat men wilde horen jij gaf niet aan maar was consequent ondergeschikt aan het arrangement jouw talent heeft zich later gewroken nadat jij hebt gebroken speelt jouw leven…
wil melker28 januari 2012Lees meer >

Muziek vol hemelse klanken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
ik heb noten gezaaid uit de losse hand op het altijd vruchtbare land zij groeiden van halve tot heel speelden in ritmisch verband kleurden tot een wilde symfonie in lange zomerse dagen vroegen de wind hun zaden te dragen in samenzang rijpte de melodie voor de diverse partijen in de finale mochten wij deze herfst weer danken…
wil melker9 februari 2012Lees meer >

Vlakbij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 424
het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn zo dacht hij soms het zachte schreien en het gemis om wat niet kon worden uitgesproken vertrouwelijk en toch zo vreemd in die kerker van onmacht dicht bij haar in de magische sfeer van intimiteit wilde iets in hem zich bevrijden met moeite onderdrukte hij zijn tranen haar dood verbreekt voorgoed…
J.bakx16 juli 2012Lees meer >

Vlakbij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 808
het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn zo dacht hij soms het zachte schreien en het gemis om wat niet kon worden uitgesproken vertrouwelijk en toch zo vreemd in die kerker van onmacht dicht bij haar in de magische sfeer van intimiteit wilde iets in hem zich bevrijden met moeite onderdrukte hij zijn tranen haar dood verbreekt voorgoed…
J.Bakx17 juli 2012Lees meer >

bladeren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
gele bladeren dansen wild over de straten bomen kreunen onder de hevige wind weer een nieuw seizoen dat arriveert ik kijk nu al uit naar een windstille dag, waarop de zon schijnt in milde herfstglorie bladeren in geel, rood oranje en bruin kraken zachtjes onder mijn voeten witte lichtstralen schijnen bescheiden door de torenhoge…
Ingrid24 september 2012Lees meer >

Baai van Rapello (naar Nietzsche)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
zomerlang heb ik gezongen minnestreelde liefde als be-leven woorden aan Zuiderwind gegeven weemoed ver verdrongen mijn longen vol gezogen met bossen en wild geurende weide de drang die me leidde naar volmaakt vertogen op mijn doelloos dolen dingen gekoesterd en beluisterd achter tonen van violen verscholen duizend namen heb ik gefluisterd…
Marcus Dehond19 september 2013Lees meer >

De afkoelende huid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
zuiver als kristal wilden wij ons glazen universum blazen in vuur draaide waarheid tot transparantie louterde liefde puur we konden niet voorkomen dat er belletjes met dromen scherfden in brekend licht kwetsbaar vloeiden we uit spiegelden elkaars kleuren op de afkoelende huid nog spelen schaduwen op het warme kristal en danst…
wil melker3 december 2013Lees meer >

Droom of waak.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
nog van de ogen die mij dwongen lief te hebben droom ik nog van de natte lippen die mij kusten en de zachte vingertoppen die mijn lichaam lieten branden en tot grote hitte liet exploderen tot een hemels genot wat was het toch jammer dat ik weer wakker werd maar toch blij dat ik het licht nog zie op naar een volgende nacht wilde…

De man die zich achter het behang plakte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Plamuurmes als wapen Strak in de hand geklemd, Afgesleten nagels waarmee Hij de laatste restjes Oude tijd verwijderde, Hij wilde er immers Niet meer aan herinnerd worden, Smeerde extra lijm over zichzelf En over de rugkant van het nieuwe Behang waarmee hij de muur Verfraaide - met deze Ultieme poging plakte hij de tijd En zichzelf…

Blikvanger

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
dansend op het wild plaveisel achter kleur en hoge hakken verschijnt zij telkens weer wapperende goudgele lokken bedekken haar deinende borsten scherpe blikken vanachter getinte brillenglazen turen in het rond haar rokje trilt in een zonnig spectrum zinderende mannelijke aandacht overvalt haar keer op keer langzaam verschijnt…
Ton Ruis25 maart 2015Lees meer >

Uit de as die ik achterlaat

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
ik wilde ooit het magistrale in mezelf naar boven halen iets met sculpturen fantasierijk en speels maar ook cultureels gedragen door zuilen van grieks origine die tijdloze schoonheid hebben gezien schouwde integer het fundament van mijn leven ontvouwde mijn ziel wist dat ik alles zou geven voor het monument van mijn dromen tot…

Dicht bij mezelf

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
ik heb in mijn leven nooit echte vleugels gekregen wilde het aardse ontstijgen om elders dicht bij mezelf te blijven ver weg van de heersende meerderheid met hun democratisch gelijk gelukkig kan ik ontkomen aan hun dwingende macht met mijn geesteskracht waarin ik leef en lach in de vrijheid van mijn zelfgekozen dromen geketend…

Vlucht van de arend (psalm 121)

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.542
Aarzelend wild benauwd, reiken zijn vleugels omhoog; happend naar zuurstofrijke lucht; verstikt in zijn voorbij gevlogen vriend. De zon bij dag, de maan bij nacht, wachten dragen hem het witte licht. Hopen op bescherming. Werpt het vogelvangersnet zijn schaduw af.…

zonder woorden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
we liepen al wisten we het niet in een fuik we wilden het wezen van onze taal uit de kindertijd ontrafelen het verlangen lag in onze vragen besloten de weemoed bleef vasthoudend aan ons kleven we hingen vergeefs en verlamd over de rand van onze cirkels verdwaalden in de verloren verdwenen kindertijd een zachte landing…
J.Bakx13 september 2015Lees meer >

De lach van je ziel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
jouw steen kende het fenomeen van ontwijken heb talloze keren geprobeerd het dwarse stukje te splijten wilde diep in je kijken naar de lach van je ziel jouw vormen spreken in licht provoceren dagen uit om te leren accepteren of voortdurend schuren met wanhoop en pijn pas toen het vroege zonlicht je raakte zag ik dat in…
wil melker7 oktober 2015Lees meer >

Vader en zoon

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 903
dag vader hier is uw zoon ik heb papier en een potlood maak maar een schets van de wilde eenden in de lucht ze worden vast vloeiend van lijn of komt er een onderbreking bij alles wordt onnodig verfraaid er is weinig nostalgisch aan lukt het een beetje met de schets of glijdt het potlood langzaam tussen duim en wijsvinger weg dag vader…

Reusachtige grootvaders

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 689
Als kleinkind wilde ik zo graag, groter dan mijn grootvader zijn. Als oudste zoon moest mijn opa, na de dood van zijn vader, kostwinner worden. Moeder verkocht heet water en vuur. Opa werkte in een stinkende fabriek. Twee oorlogen en de grote crisis, heeft hij moedig overleefd.…

Bitterheid

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.573
Het fluisterzachte woord, Waarop ik eenmaal pleiten wilde, Staande aan 's Hemels poort - Die Grote Naam, zal ik niet noemen, Die grendels open schoof, Vraagt God de grond, waarop ik roeme? 'Heer, op mijn ongeloof.'…

Djennah (14)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Eerst wilde ik gaan bloggen, Maar zag daar snel van af: Je moet dan dagelijks schrijven, Dat voelt voor mij als straf. Nu zend ik uit mijn ‘home’ Mijzelf de wereld in En show ik, zonder schroom En nooit met tegenzin, Alles wat ik maar wil delen En wat jij vindt, kan mij niets schelen.…

In de wandelgang

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
In de wandelgang van ‘t oude hoofd dwaalt de drang van schrijven dat blijft bovendrijven in de kabbelende stroom van leven een gedachte die bewoog maar niet keren wilde het grote kind met zorgen dat in ontroering mijn moederhart verstilde en wagenwijd ontsloot ik neem het altijd mee toch eens los zal moeten laten tot voor de drempel…

weg

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
jij gleed toen diep weg ik wilde jou beschermen maar kon dat toen niet nu ben je ver weg, ergens waar ik niet bij kan zijn altijd als ik dan droom pak ik jou op tijd vast maar ik ben je kwijt op een dag zal ik zijn waar jij nu alleen bent en zul je niet meer lijden want jij bent de persoon waar ik van leerde en je dankbaar voor ben dat…

Een hemels akkoordje

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
ik zong de mooiste klinkers bij elkaar in een hemels akkoordje zette de liefste letters als paar voor een bevallig tekstje een paradijselijke combinatie als gouden deal waarvoor jij helaas niet viel natuurlijk had ik charmes en talenten ook op muzikaal gebied jij wilde alleen de krenten niet de pap die anderen kregen omdat…
wil melker24 februari 2018Lees meer >

Optisch inferno

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
het was een bonte carrousel maar de wereld ging veel te snel kleuren flitsten voorbij als een braderie vol speelse vrolijkheid vormen versmolten van groot naar klein zonder te benoemen wat zij dan wilden zijn toch was er ook rust in dit optisch inferno waar een zondvloed ideeën strand gaf aan verre zeeën jouw lach was de schepper…

vogel

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.333
De bomen kregen een betekenis die zij nog zacht gebarend wilden weren, maar 't noodlot was niet meer te keren; een vogel streek klapwiekend in de wildernis van takken neer en nu hij roerloos zit (het licht wordt zo benauwend wit), denk ik aan dood, verrotte geur van blaren, hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…

Het Jongetje

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
als jongetje veegde ik de snot aan mijn sok of onderkant schoen zoals zo veel jongetjes dat doen en ook schreef ik daar met m’n vinger al de waaromvragen die ik had voor God waarop ik een antwoord wilde toen en toch en toch ondanks al de vragen waarop steeds geen antwoord zou ik het precies weer zo doen want immers niemand…
catrinus6 augustus 2019Lees meer >

praten is niet nodig

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
een gedicht zijn slechts wat woorden op een rij gezet goed overwogen keurig gerangschikt of als wild bouquet herinneringen zijn slechts wat beelden flarden van geweest ze kunnen overdonderen maar ook verwonderen als een pakkend gedicht die je leest een wijze les een warm hart besef van tijd verzwijgen is niet nodig spreken…
Erna Kagenaar14 september 2020Lees meer >

Wanen van de dag

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
De zin die wij allen geven willen maken we gek met wild nieuws, dat geen nieuws is maar waan. Onzin, dat waan geworden is. Van alle dagen. Van deze dag. Zo veranderen we in waanzinnigen. Zo worden feiten complotten. Zo ontstaat waanzinnigheid. Gelukkig vallen de schellen, van vele verblinde ogen.…

Het oude woud

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Stilte antwoordt, geeft de beek stroming, maakt de boom vol blad, vult de wilde raat met honing. Hier lopen wij, vrij van stenen, vrij om stil te staan bij het oude woud dat voortleeft in deze groene long tussen twee wijken.…
John Loopstra26 september 2020Lees meer >

mooi vooral

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
toen hij de blinden wilde sluiten zag hij drie kraaien in het gras iemand bracht een onheilstijding de trage tijd strekte zich verder en verder uit iemand werd een ongeluksbode die een mantra in Largo sprak dat in tijden van leed verzacht de lijkschouwer veegde zijn voeten hij wist wat te doen de dood blijft onder elke andere…
J.Bakx30 september 2020Lees meer >