Alle inzendingen over zwart

7174 resultaten.

Sorteren op:

Vibratie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
soms is de diepte zo ver en leeg dat woorden weerkaatsen op de bodem van de ziel al staan duizenden op wacht er is er niet een die zich in het zwart kan verplaatsen dat zijn die momenten in een dode lente en de winter deuren sluit, bruggen lijken opgehaald ook oren verzwijgen dan haast ieder uiterlijk geluid toch verzachten klanken…

Heksenkring

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 631
Ze kunnen niet blijven staan want de volle maan staat aan vurig dansend in het rond voeten zwevend van de grond Onder het genot van zwavelreuk volgt spreuk na spreuk na spreuk mollen, egels, padden dansen mee Daar danst ook een zwarte fee met haar stokje sterren strooiend zaait zij fraaie ronde patronen Ieder raakt orgastisch dronken…
geeraardt28 augustus 2015Lees meer >

De stilte en de dood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
Met diep zwarte ogen zag zij mij aan die stilte van die grauwe herfstnacht Geen ster scheen in de hemel te staan ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht In ijzige stilte woekerde een woord; die toezegging jou nooit te vergeten Ik riep je, en wachtte op je antwoord jij die altijd in mijn hart had gezeten Met roestige woorden wees je mij af…
Ton Rijkers29 oktober 2015Lees meer >

MOMENT SENTIMENTAL

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 7.726
Mijn kleine moeder met je rode haar, Eens werd je ginds in een zwart graf gelegd, Een dominee heeft, galmend, aan de baar Enkele verzen uit Godswoord gezegd. Ik was een kind van nog geen veertien jaar; Hoe zwaar viel het verbitterde gevecht Tegen mijn tranen, want het stond zo raar En buurman had: wees dapper vent, gezegd.…
A. Marja6 december 2015Lees meer >

Chemokuur

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 709
pijnlijk in zich kerven onzekerheid en onmacht maken bang haar uren schuilen diep in dagenlang voor ze de adem van voorbij verwerven dan klinkt een kinderlach door peinzen heen dooft het verterend vuur dat haar besloop en veegt scherven gebroken moed bijeen verwachtingsvol ziet ze gestage hoop als jaren druppelend versmelten en ineen de zwarte…
sacrajewa19 februari 2016Lees meer >

Grote stoere vent

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Mijn grote stoere vent eens zo klein, nu zo lang mijn heerlijk mannetje voor niets of niemand bang Mijn grote stoere vent laat een traan omdat het niet mocht lukken verloren zag ik hem staan Even zat hij er doorheen even zag hij het allemaal zwart maar tijd heelt alle wonden maar het blijft een gevoel apart Gelukkig zijn er mensen…
Leidy22 april 2016Lees meer >

Ridder

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.349
1 Het kind is wijs. 2 Het kind weet weinig maar wel zeker. 3 De mantels glanzen dof, 4 van ouderdom en betekenis, 5 een purperen glans over het zwart. 6 Dan was jij de vijand. 7 Dan vochten we tot de avond. 8 Het kind brandt zich 9 aan de schoonheid van het speelgoed. 10 Het mompelt.…
Mark Boog16 september 2016Lees meer >

Paradijsvogels geloven in hemels geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
Als een kleine zwarte stip, hoog in de lucht, naar de einder met een eeuwige nieuwe waarde.…

Kunst heeft fantasie nodig.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
De wereld lijkt een weduwe, zwart, oud en vies. De spinnenweb met haar verstorven draad. Weg te halen. Ze wordt steeds maar zwarter en moet grondig gestofzuigd of liever keurig gestoomd tot in de kleinste kloof, stof. Weg te halen. Donker en enge spinnenkop. Pinnige vrouw. Kreng en kribbig. Stof voor de ragebol.…

Barvlieg in Blackpool

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Toch zou ook hier, tussen fluim en rochel, de vogel in zijn hart hebben gezongen achter zwarte longen en verwaarloosde bochel, alvorens hij in zee was gesprongen. Hij zei: ‘het zijn maar woorden op papier’, beschreef zijn leven zonder poeha, maakte van diaree het beste bier, van wurgnood schoonste opera.…

Zonnegroet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
AMON RA RE Het scherpe zonlicht is mat geworden verslijmt tot avondschemering, zwart als de nacht onder de dikke, zware dekens van laaghangende wolken Er is geen droom die wacht, geen nieuwe werkelijkheid waarin het onmogelijke bestaanbaar blijkt. De weervrouw voorspelt storm en regen en aanhoudend te koud voor de tijd van het jaar.…

Walvisvaarders

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
(voor Jules Deelder) Tijdens een tv-programma zag ik hoe de roots van Jules Deelder werden blootgelegd en ik verbaasde me aangenaam over het zeer heugelijke feit dat de meestal in het zwart geklede Jules, de nachtburgemeester van Rotjeknor, tenslotte zijn stoere masker afzette en ons getuige liet zijn van het fantastische feit dat hij als…

Wist ik het maar

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Ik beloofde mezelf een lichtpunt te zoeken, maar het was donkerder dan het donkerste zwart. Ik beloofde mezelf zeker naar het zuiden door te trekken, maar noordelijker dan de Noordpool kon ik niet. Ik beloofde mezelf mijn eigen steun te geven, maar ik verloor het houvast dat me recht hield. Vroeger had ik een schouder om te leunen.…

Het tweede gezicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
ik zie het sterrenlicht voel de diepte van onbegrensde ruimte met het tweede gezicht uit zwart schitteren in contrast de vele zonnen waarmee de schepping begonnen is door wiens hand is niet relevant namen sluimeren in oneindig weten zonder vergeten ik kijk naar de hemel voel de magie van ooit zijn verdwenen en nog zichtbaar in…

Over leven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
Een vlieg in mijn gezicht blaast, haren opwaaien, eksters uit bomen, zwarte kraaien. Ik koud tot binnen in mijzelf ben, het ademen mij moeite kost, maar dat ik ademen moet. Dat jij er bent, zegt dat je me nodig hebt, wat ik betwijfel. Ik soms een lied hoor. Dat me meeneemt, meevoert. Breekt. In stukken.…

Vergane glorie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
De ondergang na jaren vernuftige uitvindingen, waar de macht zo zwart was als de nacht en het geld zo verdoezeld als de wegkwijnende zon. De tol die wij allen hebben betaald voor de hebzucht van wezens, met een hart van steen die geen greintje gaven om het leven van hun medemens.…

rode baret

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
haar rondingen deden me duizelen was dronken van haar rode muts ovaal zwart werd het voor mijn ogen mijn bril besloeg op haar rechte neus mijn vingers bekeken voorzichtig haar geschilderde lichaamsdelen haar wangen, wenkbrauwen en hals en dan die mond,hartstochtelijk gevormd om grenzeloos te kussen ellipsen en half geschreven cirkels…
willem jacobs6 september 2017Lees meer >

Een droom

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Een droom - als maneschijn - in zilvren wade En breedgewiekt, heeft mij, toen ik verwezen, In dons gedompeld, in de rust mij baadde, Met elpen staf een kindekijn gewezen: Het lachte, en bij die lach, wiens wedergade Slechts in de zuivre zonne wordt geprezen, Wolkte als een nevel weg al 't zwarte en kwade, Dat in mij mort...…
Jacques Perk10 september 2017Lees meer >

Herfst

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.032
En in de lucht des vochten uchtends hangen De laatste dunne blaad'ren van het jaar, Als in het zwarte takkennet gevangen, Met fijne glans van kleuren naast elkaar. Zo louterde de pracht zich van de lange En luide lichttijd en de brede schaar Van groengedoste bomen, tot die bange En tere lichtkleur van het late jaar.…
Hein Boeken16 oktober 2017Lees meer >

Voetsporen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
zwart gepoetst lijken ze sprekend op elkaar weliswaar de ene rechts, de ander links in het midden verbonden door een rits met mijn rechter hand gestoken in de één de linker aandachtig verborgen in de ander stond ik plots met handschoenen aan eerste paasdag was ze onverwacht verdwenen geruisloos en blootvoets opgestegen alle nagels voor vertrek…

Ontmoeting met Delphine

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
origami een kind kon maken het huilde bij het afscheid nemen wij hadden echter een dochter Om mee te leven, op te voeden edoch zij kwam in de gevangenis terecht waar wij haar lange brieven schreven, want zij had nog een heel leven voor de boeg om ons grootouders te maken het bestendigen van de familielijn Wij lachten om rode dwergen zwarte…

Wat adel heeft

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
adel heeft mag altijd blijven staan decors en beelden worden ons dagelijks voorgeschoteld de geesten zijn in opvoeding en opleiding bepoteld de hoeders staan al klaar maken graag een plaatsje in hun kudde eigen mening en idee kun je wel schudden voor de massa is er brood en spelen in decadentie wordt de slacht al voorbereid van het zwarte…
wil melker22 november 2017Lees meer >

Over duizend sporen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
waarin tijd de ogen langzaam heeft gesloten voor vernieuwing buiten pas avonds als ouderen de luiken sluiten verheft weerstand zijn stem vloeit drank om onvrede te uiten nog gaan zij zich niet te buiten aan gevaarlijke opstandigheid blijven alle ruiten heel maar het zaad is al ontkiemd en ooit zullen zij de morgen openen door zwarte…
wil melker2 december 2017Lees meer >

Zo vroeg (in Nijnsel)

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 576
aan de rand van dit bescheiden dorp dicht nabij het begin dat leidt naar de kim zie ik over vlakke velden en akkers waar langs bossen en tussen oevers de Dommel door ons Nijnsel stroomt een waas van pril groen over zwart zand ik heb het plots door, 't raakt mijn hart; word door dit teken der natuur overmand het is toch winter, in een windvlaag…

Winter in Meierijstad

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
eindelijk is het zover deze week lijkt op de winter vroeger was dat een seizoen, maandenlang afzien, met bloemen op de ramen kolen in de zwarte kachel een gebreide borstrok van boven en wollen sokken in de schoen.…

Mama kijk

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Ze zwaait naar mij mama kijk speelt in het gras de aarde draait rond kraait door zomer en regen van wit zand naar zwart zand een varkentje is ze knorknor en nog een keer nog een keer een twee drie sier sijf singers heeft ze en siese soeten die overal op klimmen mama kijk handen willen alles pakken heel het grotemensenleven zelf voelen…
Zywa3 april 2018Lees meer >

Nachtelijk schoon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn die door de kosmos trekken ieder in eigen baan een universum toch zo onmetelijk groot wat is een mens om dat te kunnen bevatten tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten voelt men zich dan niet…

IJdelheid

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Zij sluit de azuurblauwe ogen en het zwarte rondje tussen haar roodgestifte lippen belooft het onbreekbare koord van de liefde. Een Armeens gezin zoekt toevlucht in een kerk en zolang de dominees blijven preken, kunnen de wrede bloedhonden niet toeslaan, maar de langste adem doet er niet toe.…

Lenteverlangen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
ik verlang naar lieve lentekleuren als d’ aarde ligt troosteloos en zwart ik verlang naar zachte en zoete geuren die mij hoop geven en levenskracht ik verlang naar de eerste zonnestraal die de natuur met warmte overspoelt naar een hemel helder en klaar die mij ’s morgens blij begroet waar eens een veld vol maïs stond ligt dor…

Verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Behoefte aan informatie, zwarte details maken de pijn onverdraaglijk. Het koude huis waar haar huls rust blijft stil. Rustig, door de pijn van anderen heen, ontsnapt ze naar de vredige hemel…