7973 resultaten.
Intuïtie geheten
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
909 Verscholen in jouw hoofd
wandel ik je leven mee
Zie benauwde kronkelpaden
voel je voeten in het zand
Ik drijf op je gedachten
woeste stromen af
Hoor elk woord in stereo
wanneer je spreekt van liefde
die niet kan, die niet mag
Heen en weer geslingerd
tussen hem en haar en jou
schommel ik duizelend mee
Achter jouw ogen waak ik
en zie dezelfde…
Alweer gaan
hartenkreet
1.2 met 6 stemmen
2.456 Ik kleed me aan met smart
en laat jou achter: alleen en verward.
Een kus blijft op m`n netvlies staan
en dan moet ik
alweer gaan...…
zwanen brengen opsteker
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
523 is je humeur
zo verschraald
dat je geen zwanen meer
kunt zien
dans je naar mijn uitweg
spring achter op mijn fiets
klem je vast aan mijn revers
kijk onderweg vooral in de natte kant
van de Nieuwe Waterweg
waar we vlak langs
in oeverlang in lengte passeren
er drijven er duizenden
op tal van rijtjes
allemaal kop onder water
ook prikken…
Verlangen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
713 Verlangen is steeds weer anders, is openheid
naar het land achter de horizon,
naar wat kinderen zien en dichters;
is oor zijn voor de woorden van de profeten,
is horen het lied dat nog aarzelend wordt ingezet
maar de kracht heeft uit te groeien
tot een belofte
die nooit helemaal kan gehouden worden
maar die je opent, steeds weer verder,
tot…
Verassing
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 de rode gloed vervaagt
langzaamaan
het lichtje wordt steeds kleiner
nog net zichtbaar
met het blote oog
verdwijnt
en laat mij achter
donker omringt me
in de buik van de nacht
de sterren spelen verstoppertje
ogen nemen waar
oren spitzen zich
spreken gaat over in zwijgen
hartkloppingen overstemmen mijn gedachten
zintuigen staan op…
gedichtenschilder
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
748 zou hij een schilder zijn
dan nam hij telkens weer
het penseel ter hand om
neer te strijken wat zich afspeelt
achter die werelddronken ogen
waarmee alles geobserveerd
nu eens met lange halen
onderstrepen wat moet bekeken
dan weer met ontelbare stippen
zijn zware puntjes op de i
af en toe gewoon de spons
als het allemaal wat luchtiger
het…
lange benen dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
821 hakken tikken
etalages schrikken
als jij spiegelt
in hun glas
rode koppen
schuilen achter blonde lokken
handen in de zak verbergen
schande in het grijze pak
ogen die weloverwogen
zoeken naar een warm entree
blikken die iets zachts begeren
klein wordt groot in reageren
ze zien het slanke lijf
de lange benen dromen
vergeten eeuwig…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.601 achter alle broze woorden
herken je letters van jezelf
je draagt de stilte moeizaam
in iedere zin bewaard
jouw handen zijn zo moe
beschrijven elk gemis
berusten zinloos zwevend
in kilte van betekenis
de stilte draagt het lijden
voegt zich bij de tijd
schaduw breekt jouw glimlach
verminkt doorheen de strijd
och wacht niet tevergeefs…
Zou zo een lucht vol dreiging zijn
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
773 nog weren
als alle spieren bloot
zijn in de naaktste aarzeling
met zeven laden in haar been
sleept zij het onbewuste voort
als hout dat houdt
zolang het vragen duurt
de achtste in haar borst
tepels als ogen
zo is zij haar eigen monster
dat giftige melk spuit
wiens huid als bezwerende vlag
in de opgehouden arm
van het wezen achter…
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 Wanneer vochtige nevel zacht
schimmig de dageraad begroet
terwijl vroege zonnestralen
licht lachend zoute zandkorrels
verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend…
Een ploeger
poëzie
2.9 met 15 stemmen
3.235 Ik zag een ploeger in het morgenrood
met vaste stappen gaand achter zijn paard
over het braakland, volgend heel bedaard
maar moeizaam sturend en een vogel floot
en 't was als vreugde over die stille daad,
die ploeger, wijkend naar verten heen
en kerend weêr, op 't wijde land alleen,
de grond bewerkend voor het nieuwe zaad.…
Vlinderzacht
hartenkreet
4.5 met 38 stemmen
2.549 Plots verandert mijn leven
Ingrijpend en onbedoeld
Als teder strelend vlinderzacht
Er nieuw leven in mij woelt
Soms blijft er liefde achter
Is nooit meer uit te wissen
Te laat en onontkoombaar
Om nog anders te beslissen
Soms barst ik uit in tranen
Emoties lijken over de top
Gedachten zo in en in triest
Kosten dan bijna mijn kop
Soms…
Mantel van Gaia
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.451 De zon schuift weg achter een bomenrij
diffuus licht geeft niet die schittering
levensloos leeg lijkt plots de atmosfeer.
Maar ik weet beter, de zon wees het mij
we zien niet meer dan nodig voor overleving
hoeveel werelden missen we nog meer?…
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 Geen troost, geen lichtpunt
slechts een nachtenlang mat aanwaaien van deemstering
die eindelijk op één plaats hoop schenkt
achter donker water stijgt geleidelijk strand
rijpt langzaam een morgen en misschien daar
wacht het lang verloren gewaande vasteland
In werkelijkheid verzinkt in nevel het hart…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Wat moeten mensen daar aan de overkant, waar niets te zien is dan
een stil veerhuis, een kerktoren achter verre bomen. Andere dag: alleen
grijze vrachtwagens op het dek. Mannen in grijze uniformen. Een wijd
open mond die onhoorbaar iets roept. Dat is oorlog.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Dooltuin', 1995.…
wat komt dat komt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
852 och, ik mijmer maar wat,
turend achter een raam
en het water al dagen spoelt
wil eigenlijk niet weten
hoe zo'n vroege ouderdom voelt
ben ook niet wezenlijk
met de toekomst begaan
wat komt dat komt, zo wordt gezegd
verpakt in een verbeelde droom
in die zin ben ik niet overjarig
gelijk de verwachting naar morgen
die evenzo in de jeugd…
mijn TROTS !
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.082 passen blijven staan
De pijn is echt niet meer te verdragen
Echter er komt een eind aan al dat klagen
Want ‘k heb de knoop eindelijk doorgezaagd
En zo’n schattig scootmobieltje aangevraagd
Dus pas op lieve mensen buiten de deur
Als ik straks met tien kilometer per uur
Vlak voor je langs door de bochten scheur
Met de duivel op mijn rug en ik achter…
de Taalunie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
568 speelt haantje de voorste
kiest voor modieus en close
met computercommando's
met schijt aan geschiedenis
geharnaste taalrobots
schrijven niet geven tekens af
taalvorm zal ze rotzorg wezen
nooit een boek gelezen
als ze maar overkomen
vormrespect is ze te straf
niet moeilijk doen
the medium is the message
achterlijk gezeik over woordbeeld…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes met
een foto van hem vallen
voor etalages van Louis Vuitton
zie hem gaan door het land
langs wuivend riet, trots
met al zijn werk nog bij hem
onvermoeibaar, in de golven
waar de mantelmeeuwen
het zwart op hun vleugels
uitslaan, soms even verdwijnen
achter…
Tussen heg en steg
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.134 staat het witte huis
waarin ik vroeger woonde
met gesloten ogen zie ik nog
de granieten keukenvloer
geëmailleerde pannen op het vuur
het bleekveld en de moestuin
een houten schuur op 't oude erf
die mijn vader zelf ooit bouwde
tussen overpad en achterbuur
er wonen andere mensen nu
achter de strak gevoegde muren
die elegante tuin en dubbel…
Huis van liefde
gedicht
2.8 met 33 stemmen
26.566 Het huisnummer verlicht, waar liefde woont
(je zag aan de gordijnen dat dat zo was,
aan de kleur van een raam, donker hardsteen,
was de geveltuin vochtig, dan wist je genoeg)
waar liefde woont, een doordeweekse dag
achter een dichte deur, je belde aan,
een leven als een oordeel, daar kleef
je graag aan het vergankelijke leven.…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 Mijn handen hebben zacht
de jouwe aangeraakt
en ik vond vol verwondering
herkenning in het hart
alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen…
boodschappen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
615 Bovenaan lees ik:
sokken en verlengsnoer
onmiddellijk gevolgd door:
SCHOENEN in HOOFDLETTERS met VRAAGTEKEN
pauze, onbeschreven witte ruimte
dan van de kaas
van de biowinkel naar de supermarkt
voor croissants en zakdoekjes
VRAAGTEKENS achter fruit? en lekkers?
POSTZEGELS! + KRANT!…
Zo sprak ik tot mijn lief
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.246 Weet je, liefste
dromen zijn de herinnering
aan een oord, verder dan ver
verborgen achter een horizon
van nooit vervuld verlangen
Vaar er heen
in je wolkenschip
zweef
over raadselachtige valleien
zilveren stromen
dwaal
langs winde en langs rozen
door een blij en zonnig land
mijmer
in het satijnen maanlicht
over de koele schoonheid…
De grote jager
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 Achter mij in de zeereep verheft zich het hoge huis
met de vele woningen waar ook voetballers logeren
en dienaren van staat of Mars vergaderen. Velen
dalen per wentelwiek uit de hemel.
Samenbindend hier is de onbescheiden beurs. Zoals
ook de ijzeren greep om het complex.…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht komt
in ahorn, rood aan d’ horizon
ligt naakt reeds lijn van zwarte aarde
en vluchtig als een laagje heel dun ijs
de blik gericht op verre einders
verzwijgt de dag de adem achter…
sterfelijkheid
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.696 op het verveloze bankje
enigszins naar achter gezakt
door jaren van steun
zet ik me neder
terwijl ik tegen planken
achterwaarts leun
voorzichtig weliswaar
ik hoor immers
ouderdomsgekreun
een onvoorspelbaar gebaar
van dragende flanken
ik tuur voor me uit
zie de rustende aarde
waar graven met marmer
zijn aangeduid
in…
gebakken lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 ze verkopen als zoete broodjes
zijn woorden lijk gebakken lucht
klieven de schedels der onwetenden
ze hakken in hun hersenpan
het laatste restje waarheid
kan zich slechts stil verschuilen
achter een welgeklede leugen
de beste van alle werelden
het antwoord voor de massa
die alleen maar waarom vraagt
en dan verder met het leven gaat
zonder…
Laatste groet
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
3.810 Achter een raampje weggezonken,
In een ruimte van emotie
Treurwilgen buigen,
Auto’s die stoppen,
Voetgangers kijken om,
Alles stil en licht.
Veel mensen opgedrongen.
Tranen voeren ze mee.
Op de golven van muziek.
Echoënd door de kille ruimte.
De laatste groet de laatste kans Om te vragen.…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 Maar achter zwervend schijnsel wacht
de poort van het Chinese restaurant.
------------------------------------
uit: 'Viewmaster', 1998.…