6829 resultaten.
Een brandend kaarsje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Een brandend kaarsje dat licht verspreidt
Licht in donkere tijden van droefenis
Troost, als wij treuren om het gemis
In alle bewogenheid en eenzaamheid.
Een brandend kaarsje om hen te gedenken
Met wie wij lief en leed hebben gedeeld
En al zo lang aan elkaar waren toebedeeld
Dat God ons allen Zijn troost moge schenken.…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 En de wind valt, uit zijn schaduw
En het licht staat in zijn donker
En ook het bloed stelpt zelfs
Zijn wond, wonden, gedachten
Splijten, oceanen, roeren,
Een mens twist met God, en
Verliest, gaat ten onder, valt
Maar staat, in Hem.…
cadeautjes van het leven
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.531 er is de zon
haar warmte
laat groeien en behagen
ze laat je altijd stralen
en wijst je de weg
in donkere dagen
er is ook de maan
haar mystiek
laat je zingen en dromen
van toekomst en gelukkig leven
ze is uniek in al haar vormen
en bestaat al duizend eeuwen
met de aarde onder ons voeten
hebben we steeds een steuntje…
Stil zijn de nachten vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 De decembernachten zo koud en
donker; lonken naar de komst van
dat wonderlijk hemellicht.
Dat oriëntatiepunt, dat na verschijning
zijn stralen wederom op die kribbe richt.…
De geboorte van de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 Kreeg ik starend in het donker zin,
om met woorden te gaan spelen,
en af te dalen naar het licht.
Dichters schrijven gedichten.
Kaarsen geven brandend licht.
Klokken vertikken eeuwigheid.
Een oude dichter dicht.
Een oude dichter schrijft vannacht,
als nooit gedaan tevoren.
Mijn oude klok klinkt als nieuw.…
Manieren van Dobbelen
gedicht
1.7 met 3 stemmen
2.451 We zijn bij elkaar gedobbeld en zijn donkere handen
zijn mij onbekend, die kleine botjes als takjes
onderhuids ruiken naar tabak en dure poeder
hoeveel kinderen hoeveel vrouwen wonen er in die handpalm
ook je dood.
Zijn lange nagels, die jagen mij vrees aan voor straks
als we
maar eerst die hals uit, die nauwsluitende Sehnsucht.…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten
ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar mij ook doen uitzwaaien
is zij een weg vol verlangen
met passie, die stenen breekt
maar o wee, als het licht verbleekt
en het donker…
Raden maar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
898 zien
Nee niet bij tien
Jullie hebben me nodig
Ben dus niet overbodig
Soms word ik gehaat
Maar dan is het te laat
Ik kijk altijd in het rond
Af en toe naar de grond
Soms is het koud en guur
Maar...ook de zon op de muur
Elk uur een vriend voorbij
Wat kleiner langzamer als mij
Het is me een baan
Weet je ,mag nooit stil staan
Zelfs in de donkere…
Aan de ganzen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.884 Ik hoor
de donkere aard’ in diepe sluimer zuchten.…
uitzicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
586 dan je denkt
voel in je levensvonk
de wereld open gaan
denk meer dan je ziet
dat het groene lover
jouw open venster is
laat dat niet betimmeren
pak je kans, spring erdoor
bouw je eigen beelden
zing je eigen zinnen
schilder je schilderij
creëren maakt je blij
zet dreigende luchten boven
glooiende akkers, speel
het spel van donker…
Allesomvattend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Vroeg donker op het
roerig water, wij voeren
vooruit op een naderende
storm uit de wetenschap
van het altijd ongewisse, in
iedere emotie verwoord
troostige verten, verstomde
schimmen, lui verstrengeld, niet
in beelden te onderscheiden
in mijn dualistische gedachten,
schuiven schaduwen ineen tot
gebeeldhouwde dichters
omvatten…
Mijn gids
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
460 Heer, wees mijn gids, op donkere wegen
Wil mij dan geleiden naar helder licht
En dat mijn oog op U mag zijn gericht
Trouwe God, blijf in alles mij genegen.
Heer, wees mijn gids, laat mij niet verdwalen
Zonder U kan ik geen stap verder gaan
Blijf mij altijd in Uw liefde gadeslaan
En geef dat ik nooit van U mag afdwalen…
Door een dal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
927 De nacht ontvouwt zich als een donkere waas
ook maan en sterren doven hun licht.
Wist ik maar dat er iets is dat baat
of is het juist daarom dat ik nu bid?…
Licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
918 Jouw stoel is leeg, het is donker, maar toch is er wat extra licht,
ik heb een kaarsje aangestoken, denk aan jou en zie een lach op je gezicht.…
Legioen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Langzaamaan zie je meer tak,
donker afstekend tegen de lucht
De geur die de herfst ons brengt
is er eentje van: geluk!
Immers, de winter komt eraan,
maar voor ‘t zover is
moeten alle blaadjes vallen gaan,
en da’s om de drommel niet mis!…
Verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Elke dag mogen we het licht aanschouwen
Nadat de donkere nacht is verdwenen
En de zon aan de hemel is verschenen
Mogen we ons aan U toevertrouwen.
Heer, wij danken u voor alle goede dingen
Wees ons steeds met Uw liefde dicht nabij
En maak ons van alle schuld en zonden vrij
Blijf ons met Uw trouw en gunst omringen.
Amen…
De Dames van Spezer, fototenstoonstelling!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.248 De foto’s van “de Dames”
van Peter Speer
zijn mooie portretten
maar portretten dat klinkt zo gewoon
neen dus
stuk voor stuk prachtige schilderijen
dat klinkt veel beter
want wie goed kijkt hoort ook muziek
de melodie van eigenheid, zuiverheid en pure identiteit
in een licht donkere, melodische verhouding
met een visie, een kijk van, van…
November
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
684 Wel mogen dagen somber zijn en donker
Met gemis aan zonneschijn over dag
Maar ’s nachts staat de hemel vol stergeflonker
En toont de maan zijn stralende milde lach.…
vertel mij vader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 laat
fluister mij vader fluister mij dan
ter bevestiging het antwoord
op de vindtocht van mijn leven
ook nu ik hier en jij daar bent
vertel mij vader vertel mij dan
ben ik grootgebracht geworden
de zoon de man en de mens
die jij wilde dat ik zou zijn
zeg mij vader zeg mij dan
dat ik nooit alleen staan zal
als het gevaarlijk is of donker…
Beloftes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 uiteen gespatte beloftes
waar een laatste
vlammetje het vuur
nog smeulend houdt
stikkend in eigen rook
van de laatste wens
nadat de mens het
gebeuren langs zich heen
laat gaan de troep blijft staan
ja toen het knalde en
de drank echt warmde
het vuur laaide en loeide
van wellust en begeerte
ja toen was jij de man
maar nu het donker…
Vrede
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.178 Vrede spreid gij uw zachte vleugels
Over de donkere aarde heen -
Over de moede en de gewonden,
Over de duizenden, die verzwonden,
Over al de snikkende monden,
Die verbleekt zijn van geween!…
Jezus in de Hof van Olijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
547 bij avondval ging Jezus naar de Hof van Olijven
zeer bedroefd en met doodsangst in Zijn hart
zou Hij drie dagen in gebed en stilte verblijven
maar beklemmend werd hem die donkere nacht
drie discipelen moesten met hem bidden en waken
toen plots voor Zijn ogen een bittere kelk verscheen
en zij die Zijn steun moesten zijn, lagen te slapen
in…
Tweede voorschrift
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.579 ga zitten in een nieuw gewelf
en neem een korte, scherpe stift
die voor de drift en 't vliegend weer
van het gevoel niet aanstonds zwicht;
die wachten kan tot 't vergezicht
en 't donker landschap van de ziel
naar alle zijden openligt
onder het koopren avondlicht.…
73 jaar Olympus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 nectar en kijken weg
in de verte hoe het verder moet
De rijke steden doen zielig
ze beklagen de mensen
de een naast de ander liggend
in het stof, maar de zon schijnt
en zegt: laat ze het zelf uitvechten
De een is voor de een
de ander voor de ander
ieder zit op zijn plaats
boos te broeden op plannen
wachtend op het donker…
Winterwarmte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.080 kraampjes is veel lekkers te koop
verse oliebollen, glühwein, bier ,tot een worstenbrood
kinderen verkleed en geschminkt dansen om ter meest
door de menigte wordt over kerst nagepraat en gefeest
een gloeiend vuur brengt winterwarmte voor jong en oud
met het geknetter en de geur van brandend dennenhout
zingt een koor meerstemmig de avond en het donker…
Mijn zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Ik teken grote kristallen luchtbellen
in een donker blauwe regenplas.
Ik zie de zon nog ondergaan.
Vuurrood laat hij een laatste glimp
beschroomd tot komen.
Bij zo weinig goeds van de dag
kan het duister van de zomernacht
mij als een weldaad goed bekomen.
Mijn zomer voelt heel wijds.…
Stoel met houtworm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 vermolmend hout
Roerloos tot de dood vermoeid
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte appels aan de bomen in de lanen
Watten wolken in blauw met strepen en banen
Met chemicaliën bespoten bomen
Het donker…
De winterdichter?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
394 nieuws in de verwachting
achter de zon, geen vlok te zien
als dit uitblijft, is ook de nacht niet
uitzichtloos, zolang er geen sneeuw
ligt, blijft de bosgrond gezond en
levend, door fluorescerend mos in
alle kleuren groen is het nooit volledig
duister, maar opvallend lichter,
er is meer in een bestemd geloof
dat het nooit helemaal donker…
Balmaské
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 't schelle schaduwloos licht gedwee
dansend en buigend in de zaal benee
onder maskers en kronkeltongen ontevree
O wee o wee de lucht is buiten blauw
en binnen zonder rookverstoorder grauw
met grijze ogen gelijkend op de rook
vogels met veren gloeiend rood als een pook
Zweefden gezamenlijk voort verdoofd
rondom slepende muziek en donkere…
De clowns
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Met touwen in het donker
hijsen kerels het doek omhoog
langs de palen van de circustent
het rode heiligdom van de bende
dwazen zoals de mensen op straat
om wie jij en ik niet mogen lachen
de veteraan die de oorlog verloor
de zilveren diva met haar pruik
de vagebond, de dommekracht en alle
mannen met het gezag van een snor
uiteindelijk…