Alle inzendingen over dichter des vaderlan

5642 resultaten.

Sorteren op:

Geloof voor later

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.051
hij de Bijbel lezen Dus mag hij extra gruwel vrezen Want die paar rare misstanden Waarin de moderne Islam belandde Komen in hun ver verleden tijd Overeen met Jood en Christen beid’ Reinheidsgeboden van de Joden De vrouw achtergesteld Een en al bruut geweld Ons in de Bijbel geboden Afkeer van openlijke schoonheid Bejubeld door de dichter…

Meibok

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Bont gesponnen beeld van mooie woorden, raadselachtig boeiend, 't is soms te vol, Te veel, te groot, te overdadig, ja, wanneer ik drinkend met mijn ogen, Langs 's dichters gouden regels ga. Zo vol van klanken, kleuren, geuren, Een Mei te kort, één groot gebeuren.…
Tjoke24 mei 2009Lees meer >

ijs

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 908
je staan in fleurige kleuren Het enige wat ik kon zeggen is hallo Ik zie je overal mijn handen wijzen naar jou En als ik je alleen zie lopen Bewonder ik je Als je kijkt blijf ik geloven Als je lacht lach ik met je mee Je ziet mij Ik zie jou Ik hou van jou En in gedachte jij ook van mij De zoete versnaperingen brachten ons dichter…

Inspiração por Alberto Caeiro

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 758
(18. 8. 2012) *inspiratie Alberto Caeiro: heteroniem van de Portugese dichter Fernando Pessoa Zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Fernando_Pessoa…

Het land Duimeloos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
Het land kreeg eindelijk weer filosofen en ook veel dichters kwamen in dit oord, ja in dit land schreed zonder dikke duimen in een hoog tempo de beschaving voort. Richteren 1:6…
wim rhebergen27 augustus 2012Lees meer >

De mot

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Ik kom dichter- maar de zon brandt te fel, dan brandt het mijn hart, onder mijn vel: dan stort ik neer. Maar een mot sterft slechts een kleine dood, landt liefdevol in zijn moeders schoot.…
Wbb20 februari 2015Lees meer >

In Zwitserland.

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.603
Dát is de weelde van 't leven Aan de dichter toebedeeld; Dát is wat hem doet zingen Zijn eigen tomeloos lied, Als een bergbeek die schalt naar de afgrond, Als een ster, die stralend verschiet.…

DE GLIMLACH VAN DE BRUID

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
achtergelaten ook al lijkt voor jou niets meer te baten Voor even is de zonneschijn gestuit Alleen voor even stopt de speler op zijn luit En voor even bot de rozenstruik niet uit Reeds wacht voor jou de glimlach van de bruid Elk uur komt voor jou je redding nader Nog even en je zegt: Papa, vader De priester luidt de klokken in de kerk De dichter…
frits12 oktober 2022Lees meer >

onderwerpen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
abstract (uitvoer): elke stap die je zet is een stap dichter bij het graf. reserveer tijdig want de plaatsen zijn beperkt.…

Tour de force

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
van de man Dennis' hybris dadendrang en zijn pandemisch geluid turelurosso die op strooptocht twist, toen de teerling werd geworpen was zijn sprong een brug te ver alea iacta est Zing van de man die zijn simple things in een etude zingt voor Jellie maanvlinder de kunststofkoningin Vallende engel uit het noorden die dichter…

De langste nacht van het jaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Ik hou je voor altijd dichter.…
LadyLove22 december 2023Lees meer >

20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 804
Hoop verlichte dagen op standing uit een diepe slaap 't graf verlaten ei-sprong Paaseieren geboren Beiaardspel in alle koren de Paashaas zet het op een lopen nacht merries dagdromen Klankschalen in echo De Grote Manitou 't slurfje toont Levend water de bizon drenkt de eland wenkt 't gewei erkent vogeltjes schuifelen dichter-bij…
arensoog14 april 2025Lees meer >

DE MACHT LIGT BIJ VROUWEN EN BIJ VROUWEN ALLEEN

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 338
Café Eijlders, Amsterdam, vanmiddag, dichtmiddag Dames en heren met de nadruk op de dames De Duitse componist Brahms spreekt mij bijzonder aan als componist die gebruik maakt in zijn LiebesLieder van de volgende tekst van de hand van Georg Friedrich Daumer een Duitse dichter en filosoof O vrouwen, o vrouwen, hoe verrukken zij het hart!…

DE JACHT VAN CUPIDO

poëzie
3.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 8.215
Beiden, mensen ende Goden, Haast vernamen, door dees boden, Wat kwale hen overviel, Tot beroering van hun ziel; Maar eer zij konden ontvluchten Dezen schutter, ’t pijnlijk zuchten, Werden zij, in korter stond, Van zijn pijlen wreed doorwond; Gelijk ’t nachtegaaltjen jeugdig, ’t Welk, in ’t kwinkeleren vreugdig, Onverziens zich vindt bezet…

Bedelbrief

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.614
Des zomers heeft de rijkaard ijs, Des winters heeft hij fruiten. Dat doet het goud, die zegen Gods, Te dwaas veracht door valse vromen. Genot, geneugte en rang en eer, En nog veel meer - nog vrij wat meer Kan men voor goud bekomen. Wij gaan met schaal en bussen rond En kloppen aan. Doe op! doe open!…

Meester-zangers.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 965
Mijn hert, betoverd, wil in 't grensloos gaan: Ik zie der liefde en ook des lijdens traan. 'k Wil liefde met de zielegoedheid helpen, 'k Wil smerten troosten, elke ellende stelpen... o Meester, leer mij trouw uw wondren klank, Gevoel, leert hij; gevoelen leert gezang.…

LAIS CCXXXIX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
LAIS is stil, haar klank is visueel: het hoort haar met de snelheid van het licht. Het ziet haar in de klank van het geheel. De vingers typen haar, zij wordt gedicht. In tijdloosheid maakt het haar speels en licht. Als het haar voelt, raakt de tong aan kleuren, en ’t schrijft haar neer in bloesemgeuren. Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar…
Dirk Vekemans26 september 2023Lees meer >

LAIS CCXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Niets. Het schrijft haar weg in de geschriften. Geen pen met inkt krast door het perkament. Zo’n scherm is een kleed om op te lichten. Het typt het uit: is het zo’n nare vent? ‘Het lijf had lust’: is dat zijn testament? Lyriek is nooit wat er geschreven staat. LAIS is vrij zodra zij het verlaat. Hebben kan hier niet, dus wil het geven. Het telt…
Dirk Vekemans27 september 2023Lees meer >

LAIS CCLXXXIV

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Het is haar het, van nietigheid heelal, der stelsels sluier vliedend van het nu: het is het, een niets en van niets het al. De tijd is teken slechts, een residu, want eeuwigheid is nu, niet continu. Waarheid omarmt het als een warm gebeuren. Schoonheid zweet en danst in zang en geuren. Het is haar poort, van vrede het gebaar, het is de code…
Dirk Vekemans28 september 2023Lees meer >

LAIS CCLXXXIII

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Een volte van eenvoud keert zich in haar. Het licht verschuift, stralen dagen het uit. Donkere tranen parelen gevaar en schaduw glijdt dreigend af van haar huid. Het git wordt wit, de kleuren breken uit, hun weelde laait op lippen, vlammenzucht. Handen doorwoelen een witte wolkenlucht, de lijven wentelen van zij op zij. De zang komt los, het…
Dirk Vekemans29 september 2023Lees meer >

LAIS CCLXXX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
Het is als ruimte buiten elk bereik. Het is een vallen vallend zwart in zwart. Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk. Het is een woord dat niets tot lid verhardt. Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard. Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan. Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan. Het zocht begin dat nooit begonnen was.…

LAIS CCXXIX

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
Het wil schoonheid schoonheid laten raken wimpers zien langs lippen glijden, het oog stormstil, het lichaam zee, de ziel een baken: beweging wil bereiken dit betoog. Zij is moment waarin het nu bewoog, straal waarin het licht zichzelf betekent, stroom die zich in de stroom vanzelf herkent, parel in het wak van het verlangen, geheim dat met een…

LAIS CCLXXVII

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Badplaatspromenade, noorderwind. Schril als de meeuwen krijst haar stem. Nijd brandt haar zuur in de slokdarm. Het slikt haar wil die met naaldhakken klakt. Het nijpt op zand dat stuift uit de hand. De tijd is een wand met tongen aan de andere kant. Niets gaat nog open, dit licht is van kant. Iets heeft de schoonheid als van papier verbrand.…

LAIS CCLXXVI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
'Dag jij', zegt het en het kust de parel in de leugen die zich sluit. Het draait om en om de eigen droom, een opstand, rel, een vlechtpartij, het voelt zich heerlijk dom en slecht want dit gaat naast de waarheid om. Die ochtend dan. Zij blijkt ook echt te bestaan, haar lach is goud, de zon blijft er in staan. Er is de nevel van haar zijden kleed…

LAIS CCLXXV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Als de dag sterft, in de klem van de nacht, zal het als een ster verschijnen, minnaar van haar al. Rood kleurt het haar wangen, zacht. Het licht is jurk, glijdende zijde daar waar haar oker zich onthult: huid, gebaar van haar, één glimp ervan geeft het bescheid. Het laat zich door haar leden leiden, scheidt hemel van aarde, water van hel…

LAIS CCLXXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Er is geen god die slechts voor ons bestaat. Er zijn geen wetten die ons leiden kunnen. Er is geen vijand, geen duivel die ons haat. Er zijn geen woorden die ons redden kunnen. Er is leed dat wij met wrok verdunnen. Er is nijd die nijpt in onze billen. Er is weelde die wij blind verspillen. Er is de schoonheid in de lelijkheid. Er is een zucht…

LAIS CCLXXIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
De steen der wijzen is een dode klomp. Een hart van goud dat sterft, wordt weer orgaan dat in het lichaam klokt, slokt, blind en lomp. De hemel is een dunne laag bestaan in ’t leeg heelal dat ons is aangedaan. De groene nijd bevrijdt met nijpend zuur de winst uit onze lijven en elk uur verschrijft men vast tot data in metaal. De mens verkoopt…

LAIS CCLXXII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
In de droom van de daden, de wilde stroom van het echte, waren de dagen nog vol zon en velden. Die verkilden onder de wet van strakke wil, jagend naar de hoogste winst, het nu verdagend tot ooit, een hier of daar of dan maar nooit. ’t Verleden dat zichzelf nu droomt was ooit daad die het vlak van nood en wet doorbrak. De schim die nu met verlangen…

LAIS CCLXXI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
In het verdroogde oord van dit bestaan horen mensen hun naam, en ze steken een licht aan, jaren nog van hen vandaan: gekromde stralen geven letter-bleke schijn van wat nu handig wordt ontweken. Die ster blijft staan, als eindelijk eens iets echts in dit onwezenlijk verhaal. "Past jouw hand niet in de handschoen van dat niets?". "Is dit dan hoe…

LAIS CCLXX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
December. Bomen staan naakt en bevrijd. De huizen glimmen en de spin gaat dood. De kale maan houdt niet van narigheid: zij wil haar aarde echt en recht en bloot. De zon loenst schuin, zijn gluren is van lood. De mens loopt krom, kop in de kast en koud zijn de gedachten, lelijk, dom en oud. Niemand heeft haar licht gezien. Hier ging zij…