7717 resultaten.
Begin je dag, door een ontmoeting met Hem!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
885 Leer hen U loven, Schepper, God en Heer,
en bidden met eerbied Uw Naam ter eer!
Zodat alles wat w' doen op deze dag,
gezegend wordt met Uwe Gulle Lach!…
Wij leven mee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.656 God was voor haar niet een naam
nee, Hij leefde mee in haar leven.
De zon komt binnen door het raam
een mooie dag is haar nu gegeven.
Ook op de begraafplaats schijnt de zon.
langzaam gaat de kist naar benee.
Zij gaat nu naar de plek waar alles begon
en wij, ja wij leven hier met haar mee.…
hoera voor de zuringspanners
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
551 gaan
om als ongepolijste muren
in complete afabetten verzuren
en met de jaren meer uit te slaan
waarbij ik duin en heide uitzonder
bonte vlinders nemen dagactief
veld en schapenzuring voor lief
mits de zon schijnt
minstens in spleetjes
herstellen ze met kleine beetjes
het evenwicht in de waardeplant
zelfs indirect het zand
onder de naam…
uit de hitte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.150 in zijn hoofd weerklinkt nog
het geluid van haar naderen
dat geklepper harer sandalen
als los geslagen leren luiken
tegen een winderige muur
die nacht staat gegrift
in zijn uiteengereten hart
met haar kwam immers ook
de geur mede van hem
wiens zijde zij verkoos
boven zijn gewillige lende
zijn naam doet er niet toe
heeft het nooit gedaan…
vaders zoon bis
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
764 het was een jaar, vader
gebroken door ziekte
geteisterd door stilte
met luide brokken protest
tegenover de luwe vreugde
van oef, het is nog niet gedaan
vandaag en hier, vader
vraag ik om vergiffenis
voor moeders enkele tranen
om treurnis die ik haar bracht
die nacht, toen ik jouw naam
spontaan vergeten was
mijn geheugen is niet meer
dan…
Luisteren aan het einde
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
766 Geen doelgerichte tocht,
geen heldere koers doet zich
voor, achteraf of alsnog,
naar een bestemming, een naam.
De bladeren van de platanen
gaan vallen en weten van niks-
Blad geweest, klaar!
Eén troost: wat ik had moeten vinden,
ik had het niet kunnen vinden!…
DE STERVENDE
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.973 Van hare handen
die zijn hoofd namen
en het wegborgen binnen haar schoot
is toen het kale glanzende strelen begonnen
als een ijl sneeuwen over een groot, somber land.…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids
de stilte bracht mij hemelse visioenen
een naakt verscheen gracieus in sluierrok
ze noodde mij en wou mij zachtjes zoenen
haar wenkend met mijn notelaren stok
nam…
Steen en Zand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
978 gegraveerde zin
hier voelde wij ons tussen deze muren veilig en vertrouwd
alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten
Helaas, echter deze steen was in zand veranderd
zand die soms met de wind meewaaide naar het westen
of met de zee meevoerde naar het zuiden
naar overal en nergens
Terug naar mijn land, zag ik mijn familie naam…
Als alles anders was
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.535 Als alles anders was
Dan was je nu met mij
niet met haar
Ach zo lang geleden
schreef jij al
jouw naam
met gouden letters
in mijn hart
Maar onze liefde
werd door ouders
en door de kerk verboden
Wreed uiteen gerukt
Ons kleine meisje kreeg ik
alleen, werd als bastaardje
bestempeld en ik als hoer
Jij dacht, dat er een abortus was…
de verleiding voorbij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
4.177 adeltakken die zwaar zijn doorgezakt
ze monstert elke kerel van top tot teen
komt hij zonder schaamrood op zijn kaken
klaar op borsten met getatoeëerde draken
en denk niet daar draai ik snel omheen
je bent al in de ban van haar zwarte lusten
vleselijk sloeg ze je verliefd aan de haak
je gaat mee naar haar huis voor de inmaak
daar lees je namen…
eruit komen; 06 puntje puntje..
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.127 hallo hallo hallo lieve jongens
meisjes dames en heren
fijn dat jullie er allemaal bij zijn,
wat nooit vertoond werd, gebeurt
nu wel, reacties op verkochte apparaten
Hi, ik ben Jack en heb pijn in mijn nek
hoi mijn naam was Joy nu forever gek
hello hier Johanna de Wit, ik lig nog
steeds in de split, maar mag niet klagen
je zou er calorieën…
Wezen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
635 gaat
breng ik kleine kiezelsteentjes
naar het laatste kruisjespad
waar armen wijd grenzen vervagen
Als de wereld morgen open gaat
verschuif ik het laatste restje zand
en plant een rode roos in zwarte grond
zodat deze kan hechten in moederaarde
Als de wereld morgen open gaat
raak ik je stil nog even aan
en fluister vliegensvlug jouw naam…
Geen afscheid, maar een vaarwel ......
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.880 In mijn handen
draag ik
jouw erfenis van
ons leven samen
Zij kijkt met
helderblauwe
ogen in mijn verdriet
Nog kan ik je horen
terwijl jij
mijn naam fluistert
jouw glimlach
kan ik bijna zien
ik voel nog steeds de warmte
van jouw omhelzing
Nooit gedacht
dat deze dag
zo snel zou komen
Zonder afscheid
draait de wereld door
mij…
handen die me koesterden
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
4.622 je kijkt me aan
je ogen op de foto
zien me weer staan
volwassen en verlegen
met al de liefde die je me
zo graag had willen geven
ik zie je handen
die me koesterden in pijn
die nooit jouw schuld had
had mogen zijn, maar die
jij in geweten op je nam
de bommen vielen iets te lang
ik vond in tonen van
je stem geborgenheid
als jij kinderen…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 schittering heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht vult nu mijn raam
waardoor ik grenzeloos blijf staren
in een oneindig diepe sterrenzee
in koude nachten fluister ik jouw naam…
rode kaarsen bloeiend in de lentezon
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
849 stilte droomt en verte trilt een kerktoren
op klokke twaalf zijn alle boeren klaar
zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar
kwetterend in de zwartgeploegde voren
je schaduwt deze plaats al eeuwenlang
zucht zacht als ze hun eerste honger stillen
zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen
als hun zomer weer dat trieste einde nam
ben jij…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Mijn huid kleeft aan het laken,
tekent tralies op het raam …
tot de leegte zich vergrijpt
aan mijn ingekraste naam.…
maar thuis was hij acteur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.685 bekend
hij was haar wettelijke vent
ze zag gebaren achter glas
en kon uit zijn mimiek
begrijpen hoe tragisch alles was
hoe mensen hem ontkleedden
zijn diepste roerselen ontleedden
maar thuis was hij acteur
speelde minnaar uit gewoonte
in het stuk dat zij voor hem
in petto had, waarbij hij nooit
het doeksluitend applaus vergat
zij nam…
Liefdestrouw
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
3.142 Jaren van lief en leed deelden ze samen,
beloofden elkaar trouw tot aan het graf,
leefden ten volle, namen wat het leven gaf
tot in haar denken lelijke hiaten kwamen.
Omwille van de rust zegt hij nu dikwijls ja en amen.
Zij vindt zijn zorgzaamheid bemoeizucht, straf,
scheldt, moppert, protesteert en blaft hem af.…
Langzaam naar het einde
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.950 Kanker nam je leven, maar diep in mij zul je er altijd zijn!…
De lieverd
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
982 Ik word wakker van de schrik,
Met in mijn hoofd zijn naam,
Geobsedeerd ben ik door Nick,
Pijnzend kijk ik uit het raam,
Oud gevoel deed zich ontwaken,
Na kort heen en weer gepraat,
Woede was aan de oppervlakte aan 't raken,
Met alles in mij dat haat,
Onzeker was hij, met een grote mond,
Hij wist immers al wie hij zelf was,
Jammer dat…
Eindeloos
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.370 vaag vergaan
uit vergeten grijs verleden
en in marmer vers gesneden
nadenkend blijf ik even staan
bij hetgeen jouw rustplaats is
maar vind er geen betekenis
voor mij ben jij een vleugje wind
de koestering van de zomerzon
jij bent in al wat nieuw begon
ik hoor je in het lachend grint
zingend in bomen, zelfs het hek
fluistert jouw naam…
Liefde met een rode strik...
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
4.573 door wie weet mijn geheime valentijn…
Anoniem stuur ik je een hartenkreet
laat mijn heimelijkheid hierin raden
Het verlangen om mijzelf te openbaren
is vurig maar wankelt om mijzelf te verraden…
Je bent mijn muze, een heerlijk liefdesgedicht
Grenzeloos is mijn liefde voor jou geworden
Wat zou ik mij graag aan je willen voorstellen
Je naam…
Letters en Cijfers.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.091 Nu hangen onze gedachten simpelweg
aan een computerdraad…
onder de naam: De digitale snelweg……
Iron lady
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.279 Er worden uit de naam der wet
weer Turken uit het land gezet.
Wat ís ze assertief!
De vrouw beseft: 'Ik tel voor twee
als leidster van de VVD.'
Het is d'r leidmotief.
Ze wordt voor deze post gepaaid
en is gevleid. Gedreven draait
ze aan het grote wiel.
Steeds feller wordt d'r blauwe kleur.…
Toegang tot teleurstelling
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.538 Mijn vroege komst werd hogelijk beloond,
wan op mijn biljet stond de begeerde
- ik heb het opgetogen vaak getoond -
naam van de speler die ik vereerde.
Als een kind zo blij zat ik in vak Noord,
menig blik viel jaloers op mijn biljet;
trots, bij de krabbel die ik had gescoord,
heb ik ook mìjn handtekening gezet.…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 Het roest vertelt het
najaar door de ruit, waarmee het
seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
928 ach laten wij nog één keer het proberen
sluipend aan Eros en Athene voorbij
ooit was er toch iemand - de naam ontglipte mij-
die zij “Het kán verkeren”…