8110 resultaten.
Toples
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
11.110 Ik ben een poëtisch hoge berg
massief met silhouet onwrikbaar
toren ik, verhevenheid gewaar,
elke minaret tot dwerg
Ik laat schallen tegen hen keren
als ze wijken van mijn wetten
‘k zal ze met lawine`s pletten
`t is mijn natuur om te verweren
Hoor mijn loeiend holle klanken
zie de pioniers bevriezen
die ik hinder te beginnen
Klim niet…
De Bom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
844 cellen
door ontelbaar veel verdriet
Snijdend koud voelt de harde wind
zielen dwalen rond in deze ruimte
Onwetend is het kleine kind
maar het gevaar dat komt van buiten
Gedrogeerde mensen op de straat
in elke hoek, ver in gedachten
Het is de stilte voor de storm
en hoelang is het nog wachten
Voor de mensen op het einde
voor de natuur…
Een "Bontje"
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.115 Twee essentiële verschillen met de Japanse haiku zijn dat een "bontje", in tegenstelling tot de haiku, niet per se over de natuur moet gaan, maar ook een idee of stelling of mening mag weergeven en desnoods mag rijmen.
Een voorbeeld van een bontje is:
Mijn woorden zijn op
verdronken in de tranen
van kamp Westerbork
(zie de link)…
Kinderen
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.964 Natuurlijk heb ook ik wel eens gedacht,
ik plak ze achter het behang,
ga maar emigreren, maar meestal
na het slapen van één nacht,
was die gedachte allang verdwenen.
Daarom zou ik graag willen weten,
wat er achter steekt,
wat mensen bezielt een
kind te vermoorden.…
Verloren zicht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.032 Hoopvol beklim ik de regenboog,
verheven boven het natuurlijke,
in stil, maar vol verlangen,
een reflectie van je ziel te aanschouwen...…
Het is voorbij
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.798 voor je vrijheid
en daarmee niet gekozen voor mij
Op de één of andere rare manier
lijkt het me zelfs beter voor mij
Hopelijk vind ik mezelf weer terug
en krijg ik eindelijk weer rust
Ondanks dat ik alles aan je mis
hoe je lacht, loopt, praat en kust
Eindelijk rust in mijn hoofd en lijf
daarmee weer rust terug in mijn leven
Had het natuurlijk…
Joost
hartenkreet
2.7 met 20 stemmen
1.949 Als een verloren vlinder
In de grote groene natuur
Voel ik me alsmaar minder
Dankzij jou uit die cocon gekropen
Nu kijk ik angstig om me heen
Ik zal altijd op je liefde hopen
Je hielp me door weer en wind
Je was mijn rots in de branding
Voor het eerst werd ik echt bemind
Ik vraag me af waar je nu bent,
Wat je nu doet?…
De geur van verse thee
gedicht
4.0 met 29 stemmen
27.934 Wij spraken over het ritme
van de natuur. Onze woorden vielen
als de bladeren, pagina naar pagina vol.
Zo schreven wij poëzie; het zweten
van de bomen, het lekker liggen dromen
in een bed van woorden
als mos, gras, aarde, licht
dat ik bewaarde om weer op te staan.
Verder te wandelen,
naar geur van verse thee te gaan.…
Treurwilg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.037 Flirtend met de natuur
speel ik met gedachten
jouw gedachten
over hoe
in het leven te staan
je kijkt me aan
maar snapt het niet
je snapt mij niet.
Ik hoor niet meer
dan donder en bliksem
want stilte
trekt mij niet meer
dat verlangen
is voorgoed vergaan
voorgoed.…
Terra Nova
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
851 schier onmogelijk dat land
verlaten zonder amper week
door ‘t water te geraken
mijn ziel doorleeft wel
enkel aan ‘t verzuipen
- oppervlakkig laat nooit gaan -
behalve drijven doet een vlot
van enkel jonge twijgen
ook als bindingen bestaan
van natuur en al ontdaan
weet van tijd of iemand meer
moet ik zijn gedreven
rimpelig mijn…
Tijd gaat, jeugd blijft
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.000 waar wij eens speelden
diefje met verlos
beukennootjes deelden
was toen een ongerept bos
leven is een wonder
kijk eens om je heen
natuur wie kan er zonder
het houdt velen op de been
laat vreugdetranen vloeien
schuif verdriet aan de kant
zie kleine kinderen stoeien
ouders lopen hand in hand
leef, geniet en profiteer
intens van ieder…
pijlloos
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
775 ik houw een standbeeld
uit vruchtbare gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
en woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis…
troost
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
901 al richt ik mijn ogen
nog zo omhoog
en mijn diepste een sterk
verlangen kent naar
het Hoogste mededogen
toch blijf ik zoeken
naar aardse hoop
sterker nog,
ik word juist met de
menselijke onmacht
meegezogen
ik ben van stof
ondergeschikt aan de natuur
in mij brandt de vergankelijkheid
dat dooft na korte of lange duur
wat rest is…
ex liefde
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.459 Alsof je wist wat er ging komen
bleef je heftig aan het woord
wees mij op natuur, de bomen
die daar stonden onverstoord.
Toen je zag dat het zo laat was
waarheid aan het licht gekomen
wist je ook dat ik in je ogen las
dat het geen nut had te dromen
zo ongeneeslijk, we zouden pas
na de dood weer samen komen.…
Machteloos
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.033 Het witte zand zuigt mijn voeten op
en geeft mij het sterke gevoel dat ik
door de ontembare kracht van de natuur
in een andere wereld kan staan.…
Aan de strijkstok
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
881 er is een heks gehuurd
uit een vergeten macht
zij zwaait de bezem in een
kippig hoederhok met kracht
natuurlijk dik betaald
zoals dat tegenwoordig
onderhands geregeld wordt
want niemand kent het ware woord
maar als vrijwilliger
heb je soms spijt dat aan
de strijkstok van een andere site
jouw inspanning blijft hangen
zij veegt de paden…
Vers 61
gedicht
3.0 met 12 stemmen
7.208 O moeder der wateren,
natuurlijk, ik blijf het proberen, maar
het Grote Gedicht, dat handel en wandel
op aarde geruime tijd lam zal leggen,
is enigszins moeilijk te maken.
----------------------------------------
uit: 'Een toerist in Atlantis', 1980…
Het Leidseplein
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.409 hamburgerdozen
Straatstenen mayoglad
In de poel des verderf ben ik dronken
Maar vannacht nog niet genoeg gehad
Ik zie nog neonlichten, hoor nog zingen
Hoor nog lallen, glas gerinkel
Schel gelach uit lange stelten
Kortgerokt met lage truitjes en buiken bloot
Glitterluchtjes, hakkenknikken
Oude snoeper zwaar beschonken
Alleen naar huis natuurlijk…
Afgekoelde hemel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
741 het groen heeft zich verzoend
met dat wat onvermijdelijk is
het bloeien gaat verkrullend onder
in deze klamme avondlucht
stil is mijn hart van weten
dat alles klopt ten spijt
en deze wens niet willen kan
natuur, wie kent zijn wetten?…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
Dromen
netgedicht
2.6 met 1518 stemmen
158.741 Alsof je wist wat er ging komen
bleef je heftig aan het woord
wees mij op natuur, de bomen
die daar stonden onverstoord.
Toen je zag dat het zo laat was
waarheid aan het licht gekomen
wist je ook dat ik in je ogen las
dat het geen nut had te dromen
zo ongeneeslijk, we zouden pas
na de dood weer samen komen.…
het sterven beminnen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
868 ,
haast gedwongen
moet leren beminnen
het hangend grijs
dringt zich door mijn huid
om de maakbaarheid te vertragen
en de winterslaap te verkiezen
tot mijn allerlaatste bruid
als hoop verder reikt dan het zicht
en bergen zich uitstrekken tot de kim
in de laatste smeulende dagen
kan ik slechts wachten op wat licht
en mij, aan de natuur…
Muurman
gedicht
2.8 met 55 stemmen
20.434 Je hebt natuurlijk mensen die van alles maken:
vloeren, deuren, ramen, daken, noem maar op
maar een man van vier muren, zonder huis -
ze sloeg alles 's ochtends
om haar schouders en liet hem hier
om te getuigen staan.…
wild water
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.122 je hebt dat ongetemde en dat trotse
een bergbeek in godzalige natuur
het water van het allereerste uur
belaagt de oude wortels, speelt met rotsen
je bent nog onbezonnen en nog puur
een wild verlangen laat je telkens botsen
te jong nog voor een overwogen klotsen
tegen de tirannieke kademuur
maar achter verre bochten wacht het dal
eens zul…
een god geschonken juweel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
596 dat na jaren winteren
eens de lente
zal beginnen
een heerlijk cliché
laat het maar zomeren
ik houd van dromen
hun realiteit zal ooit wel komen
verlangens en mogelijkheden
worden nooit met ratio bestreden
het is vrijheid die je kiest
gebondenheid Natuurlijk
ook Jean-Paul en zijn Simone
wisten dat
nee wij vallen
niet meer in Dat…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 je glooide
zonnebloemgeel
in heuvels omzoomd met
het groen van struweel
je plooide
het ruisende water
in dalen vol
rots en geklater
ik voette
de heuvel in pad
topte het uitzicht in een
palet dat ik nooit heb gehad
doekte natuur
met frivool franse slag
in een uur maar kon haar
ziel toch niet grijpen
in het daalse café
na twee…
Faas Wilkes (13 oktober 1923-15 augustus 2006)
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.418 later woonde ik nog een poosje
bij hem in de buurt
wanneer ik hem zag lopen dacht ik
daar gaat Faas Wilkes de levende legende
die furore maakte in het zuiden
op 15 augustus 2006 is de balvirtuoos
van toen van ons heengegaan
hetgeen niet wil zeggen
dat ik hem spoedig zal vergeten
natuurlijk is onsterflijkheid betrekkelijk
maar een beetje…
Lam
gedicht
3.2 met 13 stemmen
6.631 Natuur. Mij best. Parende robben. Mos.
De muizenval. Sla. Een ijskast ontdooien.
Telefoonrekening. Het parlement.
Belachelijke modieuze jurken.
Als u maar weet dat ik er ook aan doe,
hoe dronken ook. Wie ligt daar op z'n kant?
Een auto winnen om langs berg en dal...
Bloemlezingen, toeristen, komma's, punten.…
Laatste tango, eens te dansen
gedicht
2.6 met 83 stemmen
22.393 Het was maar een flirt,
natuurlijk wist je dat.
Lang geleden kwamen we
elkaar elke dag tegen.
Je bed was opengeslagen.
Ook werd er iemand verlaten.
Alles is gelijk gebleven,
de slaap, het drinken,
voorbereidingen op het leven.
Tijd verstreek. Op een dag
kwam je, je gaat weer weg.…
X-Ray-X De Supervrouw
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
5.037 Als het zin had
dan zou ik voor je bidden Ray
je aanbidden Ray
ik zou smeken om de
nucleaire natuur van je kussen.
Wow, de magische paddenstoel
van je verblindende erupties
verscheurt horizonnen
versplintert wolken en regen.
Regen Ray regen!
Ik buig voor je Ray
Ik buig voor je schoonheid Ray
Buig Ray buig!
Regenboog Ray!…