10626 resultaten.
Dan kan ik ermee leven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
939 de jongen met de blauwe ogen
kon ik verder zien dan toen
met gevoel van mededogen?
vaak zie ik terug naar ooit
van in mijzelf in perspectief
heb ik het toen al geweten
doorstaan toch niet zo simpel is?
laat mijn god mijn alter ego zijn
richting spraakkant open oor
ietsje dichterbij bij mij
zodat ikzelf het antwoord geef…
Zo breekbaar als je bent
netgedicht
4.9 met 13 stemmen
624 Ik bid de kerk nu de klok te laten zwijgen
En haar slagen aan een doofkoord te rijgen
Zodat allen het mogen
begrijpen, als ze de klokken horen staken,
dat die stilte er is om je
breekbaarheid te laten zien.…
gevoel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.495 naar woorden zoek
Weet ik niet waar ik moet beginnen
Ik probeer het altijd goed te doen
Sta voor alle vrienden klaar
Maar als ik zelf een schouder wil
Voelt dat van anderen toch wel raar
Ik sluit me op in mijn verdriet
Ban allen uit mijn dag
Maar plotseling gaat dan de bel
En komen vrienden die ik mag
Ik snap niet wat mensen in me zien…
De Plas
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
838 Tussen de bomen
Glijd langzaam de rivier
Traag gaat het water
In snelheid weg van hier
Het klettert goed
Ik zie een waterval
De vinger uitzicht
In een stroom geval
De urine in zicht
Vanuit de inham
De bron
Verborgen
Opgeborgen zei hij:
Wat een zeik wijf
In de zeikgenomen
Als ik hier een bronvermelding
Bij zie
Is de plas pas te zien…
Onze laatste
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
995 'k Leef in een wereld
Niet de mijne
'k Leef in een wereld
Zonder jou
'k Lever een strijd
Wel de mijne
'k Lever een slag
Zonder jou
Onze strijd die
Is gestreden
Die van mij gaat
Eeuwig door
Onze liefde in 't
Verleden
Raakt mij en
Ga ik voor
'k Wil jou spreken
Ook herinneren
Met jou lachen
Net als toen
'k Wil je zien
'k…
Straks
gedicht
3.5 met 40 stemmen
11.077 Iets dat verstopt is, dat niemand kan zien,
Enkel wie jong is die vindt het misschien.
Heeft het te maken met wat je graag wil?
Wie zal het zeggen de toekomst blijft stil.
---------------------------------------------------
uit: 'Wie weet nog waar we zijn?', 1999.…
zelfportret zonder lijst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
611 Balancerend op de dunne draad
van illusies en onvervuld verlangen
verzamel ik de dunne druppels
geringste greintjes moed en hoop
wat gisteren nog evenwicht was
is morgen zomaar hulpeloze val
verzwaard door nieuwe desillusies
spiegeldicht laat mij uw zinnen zien
zodat ik ze kan schrijven
in de ijle wolkenlucht
als zelfportret zonder lijst…
Als kaarsjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.322 Met kerst mogen we kaarsjes zijn
met geelkartonnen vlammen
de mensen mogen aan ons zien
hoe mooi de lichtjes branden.
Door al die vlammen wordt het warm
en zal de kou verdwijnen,
ook in het donker is het goed
als je een licht ziet schijnen.…
TIJDSBELEVING
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
624 Het gaat grotendeels aan haar voorbij
Het vuurwerk, knallende champagnekurken
Het feestgedruis, rumoer en cocktailjurken
‘t Komt allemaal op jachtschepen langszij
Zij heeft alleen iets met het jaargetij
En met tegen de eeuwigheid aan schurken
Of soepel als een peuter op zijn hurken
De tijdstroom zien met al zijn muiterij
Zijn dokken, loodsen…
Geste van stervende
gedicht
2.4 met 55 stemmen
14.222 (in trance zijn zoons hand vasthoudend)
Nadat ik gestorven ben moet je zien dat je benoemd wordt
tot officieel historicus en na je benoeming niet vergeten
het Boek te schrijven dat ik zelf schrijven wilde. Er waren
onophoudelijk oorlogen.…
tot het kind weer spreekt
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
894 Zie je hier nu staan
naar adem happen
al het argeloze vastgeroest
op een hoop wijsheden
als een blok aan je been
het zien en zwijgen
gedachteloos geworden
op te rapen als een pagode
van verloren gelegde tanden
al het snedige stukgevallen
op je voetstuk van het geijkte gelijk
dat niet verder meer draagt
dan een geringe schaduw
van wat…
Twintig twee nul acht.
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
737 Ik hoop dat jij van bovenaf
niet alleen mijn zwaktes zult kunnen zien,
maar ook de kracht die jij me gaf.
Want al zal het zonder jou
nooit meer hetzelfde zijn:
voor mij ben jij nog altijd hier.
http://www.zeelandnet.nl/video/bekijk/
video/3285/De_Steen_Bram_Vermeulen.html…
zelfportret
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.141 ik vroeg een schilder
naar het maken van zijn zelfportret
wat hem daarbij het meest bewoog
hij liet een spiegel zien
maar ook zijn leven
wat zou een dichter doen
al kijkende zichzelf beschrijven
of louter zich van prototypes
gaan voorzien zoals
gepassioneerd verteller
dromer, filosoof of troubadour
misschien wel humorist, een realist…
oppervlakte en diepte
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
688 zittend aan de kant van het meer
turend over het weidse water
is het heerlijk genieten
een fuut zwemt voorbij met jongen op zijn rug
jonge eendjes volgen hun moeder
zwanen zwemmen statig in colonne langs
het heldere water geeft zicht tot op de bodem
een school visjes is te zien in de diepte
met de zon helder aan de hemel
de wind kabbelend…
Scoor orgastisch pijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
520 geen uitgekauwd patroon
ik wil het voetbal zien
waarvan ik droom
de fabuleuze trap
een tackel die net mag
de dieptepass in het zwarte gat
niet het bekende raderen
het oeverloos vergaderen
tijdens het schuiven van de bal
geef haar een eindeloze knal
zodat de lat in tweeën breekt
nadat de scheids het doelpunt geeft
speel niet als…
DE VETERAAN
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.096 Zijn leven afgehaakt
maar er is iets gebleven
dat hij bestrijdt
uit alle macht
misschien het zien
zonder gevoel
ellende om hem heen
geen onderscheid
vriend of vijand
geplet, vernederd
uiteengerukt
verminkt, vermist
details verwateren
eindeloos gebons
verwrongen gedachten
eenzame nachten
herstel onmogelijk
een wrak zonder toekomst…
DAT VREEMDE LICHT
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
597 Een weg is nooit een doel op zich
een doolhof is een wangedrocht
het leven is het èèn of het ander
de wandeling is kort of lang
maar doorgaan en het eindpunt zien
is niet voor ieder weggelegd
we willen wel, we doen ons best
maar weten toch de route niet
je kunt hier links of rechts,
rechtdoor of terug
de zekerheid is ongewis
stel…
weet jij hoe mooi je was?
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
949 geen ijdelheid of tooi
dat kon je niet verdragen
gewoon is goed, dat was wat je zei
de maskerade is voorbij
maar oh, wat was je mooi
zo puur, doorzichtig
je ware ik, je liet het mij zien
geen feest was zo groots
als deze waarheid
je was omgeven
met zuiverheid
en de kracht van liefde
die jou omgaf, was
als een hemels aureool.…
Normandië
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
726 Hier sta ik dan, de tijd voorbij
een kerkhof vol gesneuvelden
maar al wat ik kan zien, ben jij
jouw tengere gestalte, jouw felle blik
de foto's die ik heb bewaard
herinneringen opgebaard
en telkens weer naar voor gehaald
je straalt, je lacht, je kijkt verbaasd
en veel te snel en overhaast
ging alles als een storm weer heen
hier sta ik…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…
maantuin twee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
732 door haten
zoals ik schrijf zal ik praten
en praat zoals ik schrijf
natuurlijk geen diploma zit vastgeplakt
aan dit lijf
maar sta toch echt stijf
van woorden geboren uit niks
ben niets en niemand iets verplicht
alleen m`n redacteur heeft er veel werk aan
maar het wordt prachtig,bloemen in de maantuin
o wat zou ik graag die gezichten zien…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 er dwarrelden wolken rond de maan
ze lieten hun gezichten zien en glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen…
Een klein land in Afrika
gedicht
3.4 met 43 stemmen
7.075 Het kwaad is er zo banaal
dat de moeders het lichaam
van hun levenloze kind wiegen
met een glimlach zonder herinnering
De mannen zien hun huis
verwoest tot niets gereduceerd
slechts rokende as
enkel wat puin
Ze gaan naar de vlakte
met gebroken rug
zoeken ze andere vernederingen
andere koortsen een andere oorlog
Zoek de bestuurder van…
Een envelop
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.721 Alle seizoenen heeft doorstaan
en anderen enveloppen heeft zien
sneuvelen. Herinneringen heeft
ontvangen en doorgestuurd.
Regen druppels en zonneschijn
die de envelop deed verkleuren
van zijn originele kleur, maar niet
van zijn context. Maar nu is het tijd om
een nieuw envelop te maken en de
oude op te bergen.…
hartstocht
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.374 armen om elkaar heen geslagen
de dagen
niet meer alleen te zijn
elkaar te mogen zien, inmens, zo klein
lichamen samensmeltend, in elkaar.
Samen dansend, iedere wals op muziek
ieder opeenvolgend nummer, nummeriek.…
Egotripper
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
801 Helaas heb ik weer moeten zien
hoe je eigenlijk bent
Zoals eigenlijk mijn hele leven
heb je je “ik” alleen aan jezelf gegeven
Ver weggestopt en het niet willen weten
was ik het vergeten
De herinneringen komen weer boven
al wilde ik het niet geloven
Nu doe je niet alleen mij pijn
maar ook iemand die op je leunde
en je door dik en dun…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
MIJN NEEF
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.436 Mijn neef, dat is een rare vent
iedereen kan dit duidelijk zien
Hij doet raar op ieder moment
Is hij dan stapelgek misschien
Nee hij schijnt normaal te zijn
op één gedragsgebied, althans
Doch die indruk is maar schijn
dat is simpel zijn schijnbalans
Altijd vriendelijk is mijn neef
en naar je lachen, doet hij ook
Dat is wat ik ruiterlijk…
laat me je lezen
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
681 onverwacht
ze geven en nemen
iets van mij, ik laat ze
gaan als een zielenvlinder,
zwerf even mee want nooit
ben ik, alleen, volledig
in deze stilte waaruit
je bloemen maakt
of in het donker
een losgeraakte
vleugel
en al sla ik dromen stuk
dans met nachten tussen vlagen regen
groeien mantelloze zwaarden uit de aarde,
het zien…
schaamte (1)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
574 "om goed te kunnen schrijven
moet je heel diep in je schaamte gaan"
zo sprak de schrijver
en het laat me niet meer los
één poging is meteen een daad
wanneer ik afdaal in het donker
van nalatigheden die nu toch
het daglicht moeten zien
over hoe ik toen verborgen wilde houden
dat ik de kille waarheid van de dood
niet onder ogen komen…