28743 resultaten.
rendieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 de wereld
heeft een hart
van winter
kijk naar de sneeuw
en de sparren
stijf bevroren
vol naalden
en je weet zeker
dat je een winteroog
moet hebben om te zeggen
'one must have an eye of winter'
om de blauwe ogen van de rendieren
te zien in de zomer nog van goud…
nachtbraaksels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 duisternis
het nachtlicht waakt wel, maar
vergeet te schijnen
snel verdwijnen binnen slaap
een wijde gaap en
dichte ogen mogen geen
verklikker zien
mijn huivering eet angst
mijn hart de mooiste uren
maar wat naar is, duurt het langst
en ik ben bang…
Dit ben ik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
808 Ik denk aan vroeger, aan wat ik nooit had
Mijn hart is warm door pijn en verdriet.
Ik ben gebroken, maar ken de oorzaak niet…
Aan een kunstenares
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
637 Veni:
Je kwam
met de elegantie
van een gazelle
Je maakt
van elke beweging
een dans
Vidi:
Je ziet
met ongewone
intensiteit
Jouw ogen
zijn
de antenne
van jouw ziel
Vici:
Jouw hart
stuurt
jouw handen
aan
en geeft ons
de wereld
terug…
waakvlam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 midden in de zachte nacht
van Pinksteren
werd een kleine vlam gebracht,
bewaker van
het grotere geheel
we dragen het,
met veel
en weinig tegelijk
zien de sterren, wel van ver
maar ook van oudsher
heel dichtbij
er klopt geen valse hoop
hier in dat
kleine hart van mij…
Verdriefd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 nog nooit zo vaak gehuild
om niet begonnen liefdes
zelf bedachte illusies
gevoelens van verlangen
nimmer gestarte relaties
van onvervuld geluk
toch blijft de glimlach
en het hart geopend
met deemoed en geduld
de weg bewandeld
vallend doch volhardend
de wens wordt eens vervuld…
rattenvergif
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
557 vroeger
gebruikten we het om
ratten te verdelgen
het maakte hun bloed te vloeibaar
ze stierven aan interne bloedingen
'warfarine' kreeg
een sjiekere namen
en wordt nu voorgeschreven
om de bloedstolling
te vertragen
die hart en bloedvaten
bedreigt
rattenvergif
houdt me in leven
denk ik
cynisch…
Blijf van mijn lijf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 met zijn modderpoten
trapt hij op haar hart
grof en onzorgvuldig
neemt hij haar ruimte af
langzaam raakt zij adem kwijt
in haar benauwenis
haar ziel schreeuwt om bevrijding
in dit grauw gevang
tot op een dag zij vlucht
uit die gevlochten kooi
beurs geslagen komt zij aan
bij lotgenoten…
landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 de fletse zon hangt tussen
het grauwe wolkendek
en de grijze zee
een kracht die geen lawaai maakt
keert het donkere hart
naar binnen
onder een glazen stolp
het stroperige gevoel
niets dan wachten
in de verte vogels
als kleine stippen
zoekend naar al het eetbare…
wentelweken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 en snoept van oude luister,
dans het duister
uit je hart…
Voor haar
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
772 Voor het haasje in mijn hart, dat me net zoveel pijn als vreugde kan bezorgen.
Voor het beekje in mijn bos, dat me elke nacht weer doet verlangen naar morgen.
Voor het zonnetje van mijn dag, dat al een tijdje mijn gedachten niet kan ontsnappen.
Voor het druppeltje van mijn nacht, dat hopelijk ooit wat van mijn liefdesdrank wil tappen.…
En dan ...
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
679 is er het ochtendrood
ik pluk en pluk
tot het klimmen van de zon
mijn hoogtevrees beloont
die klautert
nu een slingerroos
ik bloos de bloem
een tintje lichter
tot ze knakt
verder dan mijn zien
reikt haar hart
zon legt schaduw bloot
gebroken…
Ongewenste gedachten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
542 In de verborgenheid van onze geest
komen soms gedachten naar boven
waarvan we vluchten willen
ze veroorzaken pijn en verdriet
maar daaraan ontsnappen kunnen we niet
omdat gedachten niet zijn te stillen
ze horen bij ons "zijn"
toch is het een verademing
om je hart eens te luchten
dat verzacht verdriet en pijn…
Winter in mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
845 Eens sloop zachtjes
de winter in mijn leven
Met kille handen om mijn hart
en kou die donkere wolken bracht
Het wisselen van seizoenen
Verloren in de tijd
Langs mijn gezicht
sijpelen natte tranen
Misschien zal eens
De zomer wederkeren
Misschien zal ik eens
Opnieuw gelukkig zijn…
gazelle (voor Gert-Jan en zijn zusje)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 onder steile
zandkleurige haartjes
zie ik je tederheid jongetje
in glanzende ogen
als van een gazelle
voorzichtig tast je
ademloos bijna
vermoeid zo vermoeid
naar houvast
nog altijd heb ik je
lief jongetje jongetje
met de gazelle ogen
roerloos woon je
rust je slaap je
in mijn hart…
Het gaat door....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 maar wat ik bedoel
is: het gaat door
maar even niet voor mij
ik maak een tussenstop
zet de boel even stil
stilte in m'n hart en in m'n kop
voelen hoe ik verder wil
dus inderdaad
het gaat....
straks weer door…
Blauwe ballen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
737 Haar houten hart ruw,
ze gaf me splinters
in mijn pik.…
Vezels
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
535 Je hebt me
vezel voor vezel uitgekleed
ik sta nu meer dan naakt voor je
je raakt met je hand het hart dat voor jou alleen klopt
het voelt onwerkelijk
niet meer dan een skelet
met wat organen te zijn
kleed me met mijn huid
kleed mij met jouw lichaamswarmte
ik weet ik vraag veel
maar mijn liefde is jouw deel.…
Kerken in het voorbijgaan...
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 Dat het mij
met deze vragen
in mijn hart raakt
Als ik voorbij
ga
aan kerken.…
carpe diem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 comisch, is het niet, dat telkens
als ik jou weer zie
rampspoed en ellende volgen,
pijn en verdriet de weg naar het hart zoeken
en dat vele jaren lang
dan aan het einde van de reis
in de winter des levens
en dan zal ik naar u komen
maar niet langer als vijand,
maar dan zal ik u als vriend omarmen…
Frustratie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
564 Praten lukt niet,
Zeggen evenmin
Grootse daden verloren
Mijn gedachten alleen,
Hier in deze stugge wereld
Pen en woord
Voor leven of dood
Met hart en hoofd
Vloeit inkt in wondermooie woorden
Gezegend zijn die regels
Zoals de lach en traan…
Socrates
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Het feit dat al wat ademt lééft,
wil ik van ganser harte geloven.
De vraag of God bestaat of niet,
kan me helemaal niets schelen.
Het feit dat wonderen wel bestáán,
wil ik met alle ongelovigen delen.
Socrates wist al dat hij niets wist.
Verlichte theologen twijfelen nog.
Echt, zij hebben nog niets beslist.…
Voor de optimisten
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.009 –
Geduld maar, hongrig hart en hongerige magen!
’t Duurt nog een grote veertien dagen.…
Help me, ik weet het niet meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
667 Mijn hart breekt.…
Zomer zonder zorgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Zomer kom en laat de zon haar ding doen
met haar zonnestralen,
verwarm mijn hart,
verzacht mijn ziel,
verlangend naar morgen,
een zomer zonder zorgen.…
Papieren amitie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 zijn het regendruppels
die de wangen kussen
zelfs na al die tijd
tekent donkerte zichtbaar
ook al ken ik jou (zo lang)
ken je mij nog altijd niet
het zijn schuurt
met het opgaan in de mist
geruisloos dat dan weer wel
al verdrinkt het hart
iedere nacht opnieuw
onder vers ingestopte lakens…
Heel weinig blijft er nog
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
573 Heel weinig blijft er nog
van wat in lange zomerdagen
ons hart verheugde
door zijn klank en kleur.
Nu is er vaag de geur
van sterven en van dwalen,
van weemoed en van scheiden
en alles wordt zo traag, zo grijs...
Zo vaag en toch zo helder,
want wat de echte dingen zijn
wordt helder door de glans van pijn
en van veel moeten laten...…
Vingergevoelig.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
924 bloedend hart om verdriet van zoon
schattekats bak rein en ook schoon.
verdriet of niet, strak in het pak
supervrouwen onbestaand?
....... even vet onderschat .........
alles mag!…
Mijn Leie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
511 Zij is het kloppend hart van onze Stad.
Zonder stroming is ze als een spiegel zo glad.…
ik heb
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 het bittere zout geproefd,
langs gebarsten lippen
brandend en bedroefd emotie
laten gaan
geen traan verlaat mijn schrijn
zonder eerst gevoeld te zijn
daar klopt een hart
in liefde
voor wie dan ook, in het kwadraat
ik laat mijn handen open
langs de haat op hun gelaat…