Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

Een nieuw verhaal

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 904
Ik probeer een nieuw verhaal te schrijven poog met woorden tederheid om te zetten tot innige daden zonder mezelf te verraden maar ver weg is hij die mijn dromen bewandeld het pad van moraal nog steeds zuiver heel graag zou ik wat dichter willen komen zonder verstrikt te geraken in eigen gevoelens zonder ook maar iemand pijn te doen wat…
Nadine8 september 2005Lees meer >

Duif is dood...

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 984
Stil is het nu op straat en plein, als bewijs slechts een veer hier en daar, beslissing van het stadsbestuur: God spelen in het klein... Zeg me waar de duiven zijn, waar zijn ze gebleven, door opruimzucht verdreven. Eenzaam cirkelt nog een duif met zoekende blik boven straat en plein: roek-oe, roek-oe, ik zoek-oe...!…

Vlakke stilte

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
waarom zeg jij niets laat je de stilte weerklinken als een uitgestrekte vlakte waar leven zichzelf verloren heeft waar vergane en blindgeworden zichten zwerven langs oude bomen met de dood achter zich aan waarom zeg jij niets laat je mijn stappen zinken naast de langzaam stervende morgen blootsvoets in het achteruitgaan oneindig ver…

Gebruiksaanwijzing

gedicht
2.6 met 94 stemmen aantal keer bekeken 49.785
Wanneer men mij per se begraven wil, dan liefst niet al te ver van zee, deemoedig bij een koeienvlaai of ergens bij een ezelsdrol. Ik bleef zo lang gezond, zo lang in leven, doordat ik steeds beleefd bleef voor de dood, voor hem boog en hem fêteerde als een hoogverheven heer. --------------------------- 'Dieven en geliefden', 2000.…

hemelse orgelpijpen

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.285
achter het klavier zing ik mijn poezie de vingers schrijven ongerijmde strofen langzaam, vaak kort maar immer om in mijn ritme te blijven ik bespeel mijn ziel laat fibratie komen en zweef ver weg naar hemelse orgelpijpen waar klanken knokken om het hoogste goed terwijl de linker vijf weer naar het aardse wil grijpen het spel…

leven sloop

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 959
in de lente nog Icarus plannen had toen hij zijn blaadjes plakte zijn filigrijn vertakte heeft nu definitief het vliegen opgegeven zo streeft de jonge vlerkenmens met hemelwaarts elan in flarden lakenzeilen voorbij conventie's grens gewichtloos optimisme draagt zijn hemelstormen tot hij in zomertooi zich overtreft dan vallen veren…

de klank van mijn hart

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.469
voorbij het vervaagde landschap richt ik mijn blik naar het zuiden terwijl dromen hun glans verliezen grauwe wolken razen door de lucht nemen de gedachten met zich mee het gevoel verbergt zich achter mij niet onzichtbaar, slechts beschermd te kwetsbaar voor de openheid deze weg voert naar oneindigheid ver van wat ik nu nog weten kan zelfs…

Ik zal je omarmen

hartenkreet
3.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 5.594
Al ben je zo ver weg voor mij ben je heel dichtbij. Het enige wat ik zo mis aan jou is jij bent niet hier fysiek bij mij. Maak je geen zorgen met mij komt altijd alles goed en ik weet, dat als jij dit weet, jou dit goed doet.…
JannekeR29 maart 2007Lees meer >

Golden

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.819
luisteren naar wat ik zei alles, zo diep in armen op stukjes land, goudgehaald en onder bomen die nu breken in stil verzet, getrouw aan het gras de hoop verloren wolken leggen rouw in kuilen, ontredderd en uiteengevallen door het nachtlicht dat jij liet verschijnen ik heb je ogen voor dauw en wind gesloten naar de dood, niet ver…

Terugtocht

gedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.421
ik schraap wat sneeuw bij elkaar druk koelte tegen mijn voorhoofd ik voel me groot worden ik voel me een soldaat (ver achter de vijandelijke linies) ik recht mijn schouders en marcheer noordwaarts. ------------------------------------------------ Uit: 'Toendra', 2006.…

Je ogen

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.821
Je kijkt naar me Je ogen vragen De vraag haalt nooit je mond Je staart langs me heen Je ogen ver weg Over de barrière van je lichaam heen Je houding star Je ogen lachen Ondanks de banden om je armen Je drinkt uit een rietje Je ogen dankbaar Je handicap negerend Je zwelgt in aandacht Je ogen schitteren Je kleine wereld groter…

De Katastrofe

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.373
Hij was mijn vriend, al was het vaag en ver, ik was zijn vriend en zag in hem geen wonder, toch dacht ik soms aan een verdoemde ster bij deze ramp zonder een zweem van rouw – Hoop loert altijd. Hij ging volkomen onder in de onbeduidendheid van een geliefde vrouw.…

Luchtbed

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.547
Op het luchtbed van mijn dromen rust een ingeslapen ziel die om tien uur was vertrokken na het lichten van zijn hiel en ten prooi aan wat moest komen en de lamme luchten viel Want de lucht hing vol met gieren als aan draadgesponnen lust waar zij klapten met hun veren voor de allerlaatste rust om het onheil te gaan vieren toen hij wegdreef…

haiku's

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
blad waait met de wind op weg naar verre plaatsen winter nadert ras stappen op het pad bladerloze boom in sneeuw een enkele vogel de oude steen ligt stil door verre eeuwen heen door niemand gezien kabbelend water stil ligt de verlichte stad een vogel vliegt weg het ven verscholen voetstappen in verse sneeuw krakend ijs dichtbij…

Een fluister in de wind

hartenkreet
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.745
geen warm welkom in plaats van vredebrenger moest je vechten tegen de taliban arme jongen, arme vredessoldaat je ging om op te bouwen maar je verloor jouw leven een bermbom werd je fataal voor jou niets meer om op te bouwen lege handen wachtend thuis tranen, bloedsporen en verdriet voor je ouders en geliefden vijf mede gewonden ver…
windwhisper8 september 2008Lees meer >

Weekend van tranen

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Nooit eerder zo ver weg geweest. Eerder heb ik mezelf verwond. Maar dit komt veel harder aan. Weekend van zoveel woorden. Die eerder nog niet in mijn woordenboek stonden.…
Suzanne Peek12 september 2008Lees meer >

een andere balans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
hier om deze vreemde hoek schuilt het afscheid de klauwen ver gekend breed gespreid, hier ligt de sprong voor- of achterwaarts te wachten op de mens en zijn vergissing een momentum van de eenzaamheid of wat warmte in de kleinste hoek ben je mens geweest, het antwoord en de vraag een groteske rondedans hij weet het niet, nog niet een herkansing…

Weg

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.607
door iedereen Dat je jezelf niet kunt zijn Alleen maar omdat er altijd iemand Over je schouder meekijkt Ik zou zo graag eens willen voelen Hoe het is om niets te moeten Gewoon even weg van hier Doen wat ik zelf wil Alle gedachten in mijn hoofd Laat ik varen met de wind En zelf vaar ik mee Totdat ik mijn eigen plekje vind Ik lijk ver…
Britt9 december 2006Lees meer >

Gevonden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Langzaam ontstaat er een zin, een strofe, een gloednieuw gedicht over zijn grote verdriet: het onbereikbare vers.…
Jan de Bas30 december 2006Lees meer >

mooier groot

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.954
herinnering: zijn eerste woordje, eerste stap haar eerste kus, en ik die snap dat het vergeten wordt, verstomt En dan is er wat niet meer is: Mijn geloof in jou, het jouw’ in mij Ons weten dat het moeilijk wordt, de schrik dat het zo vroeg verdort en na ’t vergeten, het gemis En komt dan nu wat niet meer wordt: De brief die uitblijft, jij ver…
peter paul2 februari 2007Lees meer >

Santiago de Compostela

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.633
Het pad waar je niet vanaf kan raken Omdat je kleuren volgt op de bomen Alleen in stilte met mijn dromen Slechts bezig met mijn eigen zaken De stappen van de duizendtallen Die hier liepen in ver verleden tijd Zorgen en angsten raak ik kwijt Woorden die de stilte hard ontvallen Waar de scherven van mijn leven achterblijven Alleen, met…

Rozen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Een paar stenen verder, pikt een troepje kraaien, zwart en onverschillig, in de verse aarde.…
Tjoke25 februari 2007Lees meer >

Eindoordeel

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 783
Ben ik ver van de weg afgeweken, toen mijn levenspad krijtwit werd uitgelijnd, goed en slecht met elkaar vergeleken?…

gekooide vogel

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 914
ik kan niet vliegen mamma vanachter dichte tralies smeek ik meeuw om raad zij huilt regen en neemt een duikvlucht naar de diepte van haar ziel om ver buiten grenzen van tijd waar leegte ruimte wordt vrij te zijn ik weet precies wat zij bedoelt als ze zo huilt die langgerekte toon die op het einde naar de afgrond daalt…

Verlangen

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.941
Mijn lief, ik hoorde weer je stem vandaag, zo zachtjes in de wind een gefluister van zo ver en breekbaar als glas. Mijn lief, ik rook jouw geur weer vandaag, jouw adem droeg me mee een zweem van zacht verlangen hing even om me heen.…
Ditheke26 januari 2004Lees meer >

een kleine eenzame vogel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.147
passer solitarius vanmorgen voor het eerst monster ik mijn makker om den brode: mahonie glanzen de veren en een vleugje wit na onze sobere communie hipt hij het tafeltje af en vliegt naar een hoge boog van walviskaken daar zit dan op de nok een eremiet hij tuurt de wadden af in duizend eeuwen een streepje dichter bij de grote zon…
Abel Staring12 februari 2004Lees meer >

Hoe de nacht te beginnen

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.117
laat het warm zijn schemerig en stil alles gezegd niets meer verwacht pleisters gelegd op alle wonden morgen pas na de nacht betreed het land van melk en honing schuif voor het binnengaan nog even het gordijn opzij maak met tedere vingers tranen op het raam en groet de maan en sterren die van de hemel zingen spring in zachte veren…

Ik ben al bijna bij je

gedicht
3.8 met 46 stemmen aantal keer bekeken 17.046
Maar hoe ver ik ook wegtrek uit je veilige heden, altijd ben ik naar je onderweg en blijf ik in je aan het woord, net niet verstaan door je schichtige oren die van geen stilte mij onderscheiden. En voor je het weet ga ik weer in je tekeer en flakkert je denken als kaarslicht onder mijn maanloze vlagen. Hoor maar.…

Werelden

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.386
Zijn drek is de luxe van stranden van ver weg waar de rimpelloze zee zich mengt met een glimlach van hun vergroeide voeten de geopende handen als het dienblad voor heg en haag ontvluchte marionetten die zonder ontzag voor het oorspronkelijk bestaan slechts geveinsd gerief begroeten.…