8256 resultaten.
De kinderliefde
poëzie
3.1 met 21 stemmen
12.054 Ik ben ook somtijds wel eens stout,
Maar als mijn ondeugd mij berouwt,
Dan wordt zijn vaderhart bewogen,
Dan spreekt zijn liefde geen verwijt,
Ja zelfs, wanneer hij mij kastijdt,
Dan zie ik tranen in zijn ogen.…
Lage streken*
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.526 Onaanhoorbaar de klank
van mijn coryfee, die zo rank en blank
de zee met tranen van onschuld doorwoelt.
De waterspiegel die daardoor stijgt, toont
omkijkend wat de machtigen niet baat.
In kracht gewonnen is het resultaat
dat Hij lage streken oningetoomd
met een rechtvaardigheidsgolf overstroomt
en haar gelouterd weer wegzwemmen laat.…
Pijnbomen*
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.581 In achterstallig onderhoud gestrand
weet ik mij met de pijnbomen verwant
en zal ik met bloed, zweet en tranen boeten.
Met het gevelde hakhout aan de kant
blijf ik ondanks doorbrekend licht bevreesd.
Het continent dat mij wijs de les leest,
zet mij op voorsprong en op achterstand.…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.897 Denk zo nu en dan aan mij terug,
maar laat geen enkele traan.
Wat ik nu heb gewonnen hier,
is een leven zonder verdriet en pijn.
En mijn hart boordevol herinneringen,
die voor mij zo dierbaar zijn.
Ik kijk af en toe naar jullie,
met op mijn lippen een grote lach.
Want als ik jullie gelukkig zie,
zeg ik met een gerust hart dag.
Dag…
Stippen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 onze levens verschoven mee en mee
niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen we het glas
niet alleen de tranen…
Uitgeschreven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.386 Een oneindige leegte om me heen en van binnen
een enorm meer aan tranen, zoveel verdriet dat me overweldigt
ik kan van dit verdriet, deze leegte, nooit winnen
deze pijn treft mijn hart bliksemschicht na bliksemschicht
Je bent de eerste in mijn leven waar ik intens
veel en met heel mijn hart van heb gehouden
waar ik heel mijn ziel aan wou geven…
Hoop op vrede.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 De lach, maar ook de traan zullen
gaan van gelaat tot gelaat en ver-
drijven alle onderlinge haat.
Een eenheid die er dan is en blijft
in een tijd van eenvoud en vrede.
Een samenleving waar men inderdaad
samen leeft, terwijl alle onenigheid
onmiddellijk wordt gestaakt.…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn stemvorm barst
een lach, een traan…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Meeslepend weerklinkt:
“saaamen waren wij”
en zuigt me mee naar ‘t verleden,
“saaamen waren wij”
tranen van diep nu dichtbij…
‘k voel zacht prikken en schrapen,
“saaamen waren wij”
“Au!” op een zenuw
Pas later komt de verdoving.…
Hoofdstuk van geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
919 Het huis raakt leeg
Kale muren fluisteren zacht
Nog over liefde en geheimen
Op enkele plaatsen verdriet verborgen
onder gedroogde tranen op de vloer
Liefde en warmte waaien weg door de ramen
Spiegels waarin wij glimlachten krijgen
een nieuw gezicht
De dozen staan hier zwijgend
Materialen van onze levens verpakt
De deur mag dicht
Ga je mee…
Tijdbom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 (dapper)
Versteend tussen tijden
lange periodes van voorbij
ligt waarheid van ons
leven verborgen
Een ijs-traan stuitert op
ellenlange weg, om vervolgens
in de meest schitterende ijskristallen
uiteen te vallen
Tijd verdient alle aandacht
om maar niet verloren te gaan
Als een tijdbom
smelten die kappen gestaag; zeker
als een paal…
Veilig zwijgen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 Bestudeer de tranen waarin het antwoord drijft
het ooit en ginder was de middenweg naar een
veiliger oord.
We zijn de prooi en tevens jager vastgebeten
in elkaar, afgewogen in een optelsom, de
waarzegger van niet geleefde dagen in
elke kus die je moest missen en voor
dood werd nagelaten.…
HET STILLE HUILEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 rilden ontbloot
Waar geen haar kon gadeslaan
daar was ze haar eigen despoot
Ze was de rechter en ook beul
in het diepe stille van de nacht
Nadat zij ‘t fatum had gezeuld
miste zij voor verzet de kracht
Waar ook ‘t maanlicht ontbrak
terwijl zij door ‘t donker gleed
Zocht ze een scherf in haar zak
voor een uitgang van haar leed
Rode tranen…
Maar je ogen spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
528 je schrik
toen ik je raakte
mijn vinger in de jouwe haakte
een licht verweer
en toen niet meer
maar je ogen spraken
in luchtigheid
zijn we gaan lopen
herinneringen kwamen boven
de angst voor het geluid
het kraken van de trap
zond die signalen voor zich uit
de klink deed open
waar je gedachten sloten
wachtend op wat moest
tranen…
OM JOU HUIL IK NIET MEER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.036 Om jou huil ik al lang niet meer
dat ben jij waarachtig niet waard
Van jou kreeg ik een maagzweer
dus liggen je brieven in de haard
Mijn tranen zijn nu opgedroogd
ik schrapte je naam uit mijn hart
Verdriet dat zich had opgehoogd
kleurde mijn dagen louter zwart
In al je brieven leek je de schat
die voor mij ‘t einde moest zijn
Een mooi…
Sonnet Jezus als klankbord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 knieën en tranen zijn er niet voor niets
Jezus leeft in jouw twijfelachtig brein
geloof in hoop kan niemand beletten
abstract, als personificatie zijn
verbondenheid kan niemand ontzetten
wederzijds begrip nimmer een breuklijn
Jezus zijn kunst kan bergen verzetten…
Sonnet der pluizige pluizen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 zonder enige schroom de leidster was
gewas laat veelal scherpe sporen na
als je er overgevoelig voor bent
een warme lentedag die ons verwent
rollend door grasland en de slag daarna
paardenbloemen pollen geen lentefeest
vergalopperen aanzienlijk hoogtij
gele duivels als zichtbare kwelgeest
vroeger had ik er ook last van, eind mei
nu traan…
UIT ELKAAR..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 Als het samenwonen voorbij is
de koffers en dozen zijn gepakt
ga dan vooral niet bij de pakken neer zitten
Laat gerust je tranen de vrije loop
ga gerust rennen tot je er bij neervalt
rust zoveel je maar wilt, voelt, kunt
Schreeuw, krijs, vloek ook gerust
tot je in je middelste midden van je zijn
je andere ik tegenkomt,die diepe eigen ik…
STILTE NA DE STORM
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 De auto is een schuilplaats in de nacht
De ruitenwissers zorgen voor wat zicht
De lucht is droef en donker en slaat dicht
Het is teveel wat jij van mij verwacht
Ik wil niet langer meedoen aan de jacht
Op alles wat jij mij hebt toegedicht
Ik ben volledig uit mijn evenwicht
Wie droogt de tranen die dit weten bracht?…
Vakantievlucht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
592 Vertrek van Schiphol voor vakantie
Naar verre en exotische landen
Was gedoemd om te stranden
In strijdgeweld om Russische macht
Een land rest vol tranen en emotie
Herdenkt met gevouwen handen
Solidair met andere landen
Gedenkt hen, wenst hen: slaap zacht
Maar van rust is hier geen sprake
Geweld en schieten gaat steeds door
Delen blijven…
De rekening
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 'n begrafenis is 'n optelsom
van hoe je het gedaan hebt
tijdens je leven
hoe geliefd je was
je werd gewaardeerd als
buur, collega, vriendin,
want er is geen tijd
voor onmin
oud zeer is voorgoed
onder 't tafelkleed geveegd
en je weet 't
niets dan goeds
over de doden
tranen worden geplengd
anekdotes worden opgehaald
want je was zus…
EN ER VIELEN LELIES
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
567 Zij hebben de kern van ons hart geraakt
droegen hun eigen geliefde kleuren
waarvan takken traag en uitentreuren
op velden verbleven; onaangeraakt
ons verbonden onuitwisbaar klaaglied
heeft ieder bij de lurven gegrepen
wanhopig in maandenlange repen
van niet te stollen tranen van verdriet
hoe ijzig behouden hooggeplaatste
waarin finaal vergane…
Dichters leed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 En triester nog wanneer door tranen overmand
hij echt niet meer om aan te zien is.
Het is bijzonder triest
wanneer een zanger niet gehoord wordt
En triester nog, wanneer door boegeroep
des zangers stem gesmoord wordt.
Maar het triestigst is
wanneer een dichter niet ervaren wordt.…
DE HEMEL
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 Ik zie de hemel in jouw ogen
Door mijn tranen in te slikken
ga ik naar het oneindige
vandaag leg ik twee droogbloemen
in het boek der boeken
wie bepaalt of het een goed idee is?
wat maakt mijn leven zinvol?…
Pinksteren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
589 Die pinksterdag was nat van tranen,
mijn ziel verzonden in die vloed
die door geen dijk geleid in banen
naar waar haar 't licht weer rijzen doet
die met zijn vuur de aarde zuivert.…
Ik wens je meer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.163 Van je oprecht gelach
En opgedroogde tranen
Wensen die je werkelijkheid worden
En ik je dan niets meer wensen hoef…
Mijn leven inkleuren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
951 in onvoorspelbaarheid stond je vooraan
je was de lach, je was de traan
Zo fijn weer even terug in de tijd
terug naar de schaterlach en de absurditeit
ja, er is nu rust voor in de plaats gekomen
maar je hebt de kleur uit ons leven meegenomen
Ik moet mijn leven weer opnieuw inkleuren....…
liefde beschreven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
667 afgelopen is
ik probeer die oude mail
terug te zoeken aan Kees
die ik niet kan vinden
over haar, altijd haar
niemand weet wie zij is
ik ook niet eigenlijk
zo ondragelijk ver, dicht bij mij
het is ongeveer 6000 kilometer
waar ze vandaan komt en die hoor je
als ze zegt dat
het niet mag en niet kan
weet niet zeker welke tranen…
Jij recht nog ongebroken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 volop warmte
en ruimte geven
jij recht nog
ongebroken ondanks
alle spoken in je geest
de slanke leest
geeft jou een zweem
van jeugdige vitaliteit
die niet altijd
correspondeert met
jouw persoonlijke realiteit
tegenslagen in bestaan
hebben jou nooit geknakt
fier ben jij verder gegaan
jij bent mijn rots
alleen zee weet de tranen…
wassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 het
huiveringwekkend menselijk tekort
over het wassen van handen
in onschuld
met waterverf schilderen we
de oorlogen telkens opnieuw
lossen we ze op in water
tot de doeken nieuw en
helemaal wit zijn
als de wateren rood kleuren
wenden we de hoofden af
van het wassende bloed
in de duisternis schrijnt het zout
van zilte gewonde tranen…