1418 resultaten.
onweer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Samenvloeiend onder één dak,
die het natte of het droge
zullen bepalen.
Ze gaan over van wit naar zwart,
van lieflijk, naar dreigend.
Ze trekken horizontale strepen,
dwars door... die zo mooie zon.
Ze zetten zich klaar om wind
te blazen, of onder elkaar
te kletteren als glazen, zo-
dat wij hagel krijgen.…
Monument van stilte
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
2.109 de lucht
trillend van spanning
een nacht van zwijgen, woorden
overvallen een gezicht
het is te lezen van de daken
hoe te gedragen?…
zomer rond het middaguur
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.318 Zij is gestreept de koe , een Lakenvelder
en daar een ijscoman die over het fietspad
scheurt zijn kar blinkt citroengeel
de koeientong krult paardenbloesem uit de wei
en kust de grutto mijn gekke vogel mijn droeve tango
bedek de rieten daken plavei mijn klinkerpad en
laat papavers kikkers zoenen
omhels de zon op het allerhoogste punt…
Zomer
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
2.377 Zinderende zomerzon
schijnt over de daken
van smalle straatjes
Kinderen spelen op straat
Ouders druk bezig met tassen inpakken
Gestresste vakantiegangers
Overvolle stations, snelwegen, vliegvelden
Stewardessen druk in de weer
Vrolijke mensen
Vakantie…we komen eraan!…
voor altijd ruzie
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.470 waarom ging je nou boos weg
ik had je nog zoveel te verwijten
ik wilde tegen je schreeuwen
en zou met spullen gaan smijten
waarom ging je nou boos weg
ik had het nog goed wilen maken
zeggen hoeveel ik van je hou
en het schreeuwen van alle daken
waarom ging je nou boos weg
en heeft het noodlot zijn werk gedaan
het kom nooit meer goed,…
Lesdag
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
6.248 Buiten schijnt de zon
en speelt de wind
onschuldig met het groen
ik zit hier dag na dag
in een lokaal
grijs en kil
niets te doen
zet het raam maar open
en laat het zonlicht binnen lopen
of vlieg ik weg
op een wolk van veren
over de daken
over de bossen
vlieg ik
niemand die me ziet
want in werkelijkheid
ben ik daar niet
ik schrik wakker…
uiteren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
716 binnen blijven
bij jezelf op visite gaan
wees maar eens stil
hou eens even op
luister naar wat jij wil
je komt er vanzelf op
als jij je er naar richt
ligt het in jouw macht
jouw geest vraagt aandacht
zoekt een gezond evenwicht
je schiet wortel groot of klein
je kan daardoor steviger aarden
jouw IK zal nu éénzijn
nu kan je uit (je dak…
betovering gebroken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
551 een vrouw nubisch misschien
kwam binnen in de metro
zo fraai in de vorm gegoten
mijn mond viel ervan open
ik zat ermee verlegen
om van te verzitten
het voelt zo dom
hoefde niet
achter mij
rauw op mijn dak
een stem die zei
ah tijd niet gezien
kerel jij lustte
d’r toch indertijd
wel sjokkola van
krijg je ‘m
met alle beroerdigheid
nog…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
Tegen beter weten in
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 hoe vaak nog, beste mens
en waarom antwoord je niet
uit de plooien onder je ogen
lees ik dat je een bed mist
een dak, wat warmte
op je schouders rust de last
van wel de hele wereld
weet je dan niet dat vandaag
overal bijna, ja globaal
er feest zal zijn?…
nomade (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.027 bewegen doe je in spreidstand
en dansen op slappe vermoedens
doorheen zand en woestenij
over gegolfde daken heen
oefen je vaardigheden
weerloos en toch ongeschonden
je kijkt me even in de ogen
zet dan je weg verder
kruist voorsteden en minaretten
proef eigentijds stuifmeel
je zengt in het zonlicht
en zelden rook je een sigaret
met de…
Bovennatuur
gedicht
3.2 met 8 stemmen
9.316 Nog staan witte tekens in de lucht
en raakt puur blauw het laagste dak!
Duizend stemmen stralen door je heen.
Soms heb je na een dagje stad
vanzelf een schram, bijvoorbeeld op een arm.
-------------------------------------------
uit: 'Geluksinstructies', 2005.…
ruggen waren bruinverbrand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 bomen fluisteren bos
het knagend nerven van het blad
door mieren op hun jagend pad
zet de zomer neer op mos
de bosrand loopt de hei voorbij
donkere akkers ploegen voren
met balen hooi en resten koren
verstrooid zijn daken van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
haar geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen…
Samen één
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.933 een eenheid was gevormd
zoals de zee met het strand
en de deur met een dak
zo kon ik bij je schuilen
waar mijn ziel vertekend was
blies je splinters even weg
met jouw ogen van de dag
zonder het licht van de nacht
en door jouw haren te voelen
was mijn kussen sneller droog
zonder het gefluit in de ochtend
en de wind vanuit het westen…
uitzicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 tracht het recht te trekken
het touw dat slap hangt en mij
tussen de gebouwen, eroverheen
te lopen en niet hopen op een wonder
maar gewoon zo zonder dollen
ik dit uitzicht van torens en straten
en huizen onder mij als een platte-
grond door te lopen en dan het dak op
en het trappenhuis de trap af om uit
te komen in de wolken?…
Opgeven
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
646 Dus wil hij opgeven, waar hij mee begon
zodat de vogel van de daken zong,
dat de grootste opgave misschien wel was,
de beslissing te nemen op te geven.
En zo was het.…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Sneeuw en Radar mijmeringen
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.248 heerlijk in die grote
voetstappen
de mijne zetten
de voetstappen
die een man
voor mij
in de sneeuw
had achter gelaten
ja zeker weten een man
kan me niet voorstellen
een vrouw met zulke grote voeten
zo kwam ik veilig thuis
en nu nog de schoorsteenveger
ben na het programma Radar
zeer zeker uitgeslapen
d’r komt geen gek op mijn dak…
So wiert dat landt reyn wit end klaer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 Jeronimo vertelde mij vandaag hoe hij uren kon
uitkijken over de besneeuwde daken van de stad.
Een staand horloge was voor hem de toren van
de Bavokerk maar hij liet zich niet tot de orde roepen.
De toekomst was een duister gat en wegdromen
verrukkelijker dan studeren.…
Nacht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
703 Niemand hoort het kraken
van de nieuwe stenen daken
of het spannen zelf
van het hemelgewelf.
Als de nieuwe wereld ontwaakt
in een droom van doorlopend leven
sluit de nacht zijn ogen
voor eeuwig, voor heel even.…
Droom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Groen met loofliederen beladen bomen
oogverblindende oases
woestijn vol ongemak
rolprent van wat ik waakzaam droomde
luchtig mijn grauwsluiers
riool van blinde hemelwolken
stilte vergalmd
restanten aan dak van de wereld gehangen
zo flitst het lyriek loofgeluid
de bruiloftzang voorbij
het was de tijd van slaap
die mijn waarachtigheid beroerde…
Scherenkust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
612 Cultuur
Religieus karakter
Jagen voor eten
Overleef
Steen en bot
Als materiaal
Dat de buit binnenhaalt
Millennia na-
dien leven
Wij als zij
+ + + + + + +
Uit houten planken
Van leien dak voorzien
Stijl. Opgetrokken
Stavkirke
Ringebu
Alta - Finnmark (Noorwegen, 2000)…
Opmaat
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Naar aanleiding van mijn week als zomervrijwilliger in de Open Hof, dak- en thuislozenopvang in Groningen.…
Aardevaartsdag?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Onder die doorbroken lucht
kleurt bruinig rood
een waterstrook
langs okergeel
rondom oranjebruin
dat zich weerspiegelt
in het heldere water
boven rode daken
van wie uitzien over strand
zie je in die spiegeling
dat wit opmerkelijk licht
het lijkt alsof de aardevaart
op handen is.…
middagje achtertuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
846 alleen wat schaduw tegen de hitte
over een tuinstoel met een boek
meer dan genoeg om zo’n lome
zondagmiddag te verluieren
onder de tafel bedelt een mus om
de kruimels van een appelflap
bijen zoemen nog gestaag boven
uitgezomerde bloemen
op het dak doezelt een honkvaste
duif terwijl ik traag de ogen sluit
en het boek haast ongemerkt…
De droom is uitgewoond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 tegemoet
ik heb daarvan
nooit opgekeken
alsof je het intuïtief
tijdens het leven hebt gemeden
zij zijn
uitdagend schoon
vervoeren het theater
waarin de droom is uitgewoond
het laatste tripje
net zo liggend
als vroeger in het kribje
langs de bekende plaatsen
met een
licht applaus
van wolken zon en lucht
boven de nooit geziene daken…
Spreeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
588 Het is avond op de gladde daken
geen schimmel waagt zich uit zijn stal
ik zie mijn schizofrene vader
in een kakelbonte spreeuw veranderen
hij breekt uit zijn zwijgen
als een oude ijsschots
op het bevroren meer
ik heb geen herinneringen
aan zijn fysieke agressie
mijn lichaam vindt veiligheid
in mijn lucide droom
het is avond en een…
Het huis van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 ik betrad
het huis van glas
wist meteen niet meer
wat boven of beneden was
ook binnen buiten
gaf problemen
omdat lichten dwars
door muren schenen
kamers leken virtueel
in transparante scheiding
toch beperkten zij de ruimte
in voelbaar substantieel
alles leek te zweven
tussen kelder en het dak
alleen door het bewegen
zag je dat…
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 De aarde stil zwaar
mag het dragen,
dankbaar onder koele
glans over bomen daken,
van de voltooide cirkel,
hoog varend op genade.…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…