609 resultaten.
Vernederland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 mee te knoeien
Want de winsten moeten groeien
lekker voor jouw nageslacht
ze worden prematuur
al omgebracht
Ziekten, honger op tv
wie doet er zijn voordeel mee
Den Haag die oorlog wil verkopen
jongeren die zichzelf opknopen
De GGZ zit overvol
chronisch pillen uit te delen
doen of zij iets kunnen helen
voor "Medici" is niets te dol…
To the point !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 dat wil je niet weten
wereldstad, Amsterdam een dorp
vergeleken bij Mexico
rode lap voor een stier
maakt hem gek, dol
hier of daar
to be or not to be?
keuzes en nog eens keuzes
in een ultra-moderne tijd
ook zijn er nog het berbers dorp
met berggeit
hondenpoep, kattepis
dat is geen...
geheit!…
Adèle.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 In 't land der leeljen en violen
Moog' dra uw eerste stapje dolen;
Het gras der weì, de bloem der heì
Zij u tot wieg en wiegensprei,
En streel de bloem, nog zonder kreuk,
Uw kinderreuk.
Maar neen in 't dierbaar land der Belgen,
Moogt gij de melk der moeder zwelgen,
Die zaligheid in u geniet.…
Fan van Vincent
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
624 daar te zien verschijnen
dus ik begrijp die geestdrift van hem wel
dat fanatiek zoeken naar plekken waar Vincent
welzeker is geweest het tasten naar nog reële
overblijfselen en daar blij in hem duiken
althans zoveel mogelijk hem stevig omarmen
danken voor zijn zelfgave voor zijn kunst
zo uniek en heilig hemels en betoverend
dat Jeroen er dol…
Heimwee
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
661 ,
in mijn herinnering en beleving wel
ma stond alleen voor de opgehaalde brug
en ik zwaaide,
ik kon me haar halfheid heel goed invoelen,
en ik dacht eraan dat het nog maar pas geleden was
dat jij ook hier rond gelopen hebt
hoe je vol geluk gelachen hebt en hoe je vol vuur
de taart van de beste bakker van Gouda aansneed,
want je was zo dol…
VREUGDE
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.932 Op schaliedaken ligt maanlicht dol in vreugde, goud-gelukkig.
Ik weet: moest de verzoeking mij op een hoogte brengen
van al de schaliedaken zou ik maanlicht stromen zien:
een ziedende zee van zilveren golven uit licht lopend goud.
Veni Creator van het leven: vreugde om de vreugde!…
GORDON VERVROEGD IN 'ROSA SPIERHUIS' OPGENOMEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
576 op z'n levensblaren in Laren
in het Rosa Spierhuis als jongste
huurt het theater avond na avond af
zingt z'n longen uit z'n gouden keeltje
helpt als vrijwilliger de vooral ouderen
en Tineke de Nooij houdt een streepje voor
De bewoners zijn dol op hem en hij op hen
financieel kan hij het heel lang rekken
'Gordon, dit ben ik' gaat…
Lawaai
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.458 Zomers lang
Kamerbreed
Verdroeg ik het dol lawaai van de dwaas
Las de les van wachten op de schicht
Het bedwelmend inzicht
Dat ik niet langer verwacht
Tot ik val
In de modderkuil
In de oven die mijn knoken likt en slikt.
Het gemijmer zuigt kleur uit mij
De rijpe inval
De appel die bloost en lonkt naar mijn tanden.…
Levensmoe.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.288 Ik voel me de laatste dagen zo depressief
Ik zie alles zwart en negatief
Ik verzet me er steeds tegen
Ik heb het voor iedereen verzwegen
Ik hou dit niet lang meer vol
Ik word van binnen helemaal dol
Ik zou het liefste willen sterven
Ik ben toch ieders leven maar aan 't bederven
Ik word van dit alles zo moedeloos
Ik vind m’n leven toch…
Wij zijn zielen.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Wij zijn zielen die dolen in een nare wereld verdronken in tranen.
Van miljoenen vrouwen en miljoenen mannen.
Wij zijn bisschoppen van het geloof en de striemen van alledaags lijden.
We worden, ja we moeten elke nacht op bed.…
Sta bene.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.794 Maar deze wufte Fransjes, wel bekend,
Waarvan ik met een woord reeds heb gesproken:
Dat volkje loopt, en draaft, en vliegt, en rent,
Dol als een zee, waarin de stormen spoken.
Doch weet gij wat ik zeg? Men lette op 't end!
Eenzelfde hel zal voor hen allen roken!…
hoopvol houvast
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
498 oplopen logisch is
met om elkaars schouders
armen als veilige havens
met actief luisterende oren
naar wat de ander helpt
zichzelf te kunnen zijn
wie de jeugd inspireren wil
het leven te omarmen
volgt het dagelijkse leven
biedt ruimte om te spelen
te leren en te sporten ook
naast ook voor experiment
een hand voor het houvast
die ze laat dolen…
Aan Hedwig
poëzie
3.1 met 30 stemmen
7.507 Wat nu een kerkhof in mij is, was, lang geleên,
Een vrolijk marktplein, waar een dartle zwerm dooreen
Krioelde van de dolste dromen, somtijds wel
Wat al te dol, en toch vermaaklijk en hun spel.
Het was me een leventje daarbinnen! Zien verging
Een mens en horen.…
Blitse bits
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
741 De bits en bytes zijn eindeloos moe,
gebrand, gedownload en gekloond, digitaal en dol gedraaid,
gecrasht door spam en virussen vergeven,
verguisd, verfoeid, met smaad bejegend en beschimpt.
Ze sneven?
Welnee, níét als Assepoes, vergeten in verminkte glorie,
aftands tot stof en as vergaan, vergaat het hen.
Ze leven!…
De Stofzuiger
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.715 verfoei of meer hartgrondig haat
En niemand kan me ooit van 't denkbeeld overtuigen
Dat 't nuttig is voor 'n mens om stof te zuigen
Van geen elektrisch ding, geen wrede kettingzaag
Kreeg ik zoveel enge zweren in mijn maag
Maar niemand zal me ooit het trotse hoofd zien buigen
Voor 't apparaat waarmee men stof kan zuigen
Al ben ik dan niet dol…
Wallis
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
765 Het werd haar veels te dol
De hoogtevrees eiste zijn tol
Maar stug zette vader door in zijn vermogen
Haar rustgevend te gedogen
In uitroepen die er niet om logen
Vanachter een ANWB-kaart voor haar afgrijzende ogen
Dreigde ze zelfs van hem te scheiden
Toch wist hij het allerergste te vermijden
En kwam de dag ten einde
Bevonden wij van ver…
Vlas.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.269 'k Was buiten aan 't dolen. De zomernatuur
Ontplooide haar kracht allerwegen;
En tuinbed en boomgaard en akker en wei, -
't Sprak alles van God en Zijn zegen.
't Was alles zo feest'lijk, zo rijk en zo schoon;
Het rondzien was zuiver genieten,
En deed aan de trillende snaren der ziel
Een zacht Hallelujah ontvlieten.…
Soms als ram en soms als lam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Elke dag vinden we nu samen de juiste wegen en paden
die destijds wonderlijke dromen al hier met mij betraden
En nee we dolen samen ondanks de tegenslagen hier niet
liefde heelt en sterkt ons in leven dat ons kloppend hart ziet.
En nog steeds wil ik oprecht de dageraad niet beletten
om met jou samen hier stappen in leven steeds te zetten.…
Mens en weer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
533 Er was eens een man,
Volledig gek van en dol op elk type weer.
Elk weermannetje was er zijn beste vriend,
Voor de Weergoden was hij een heer.
Daar kwam op een dag een ijdel wijf bij hem langs,
Die hield alleen maar van Zon.…
rekelse rakker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 met leuke streken
die in het water zwemt als een vis
van a naar b en al bijna diploma c
je bent voor oma de grote deugniet
die met jouw kuiltjes in jouw wangen
met een lach iedereen kan vangen
die met pesten haar steeds verslaat
zoals jij ook in de wereld van catan
van iedereen steeds de slimste bent
met je vele vrienden speel en dol…
Wielen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
504 voorzichtig zijn
want je ligt zo op de grond
en daar is dan je eerste fiets
trots ga je op die fiets naar school
goed op slot en in de stalling
veiligheid is het parool
weer later komt de eerste auto
toch is het reizen met de trein
de bus, de tram, de metro
op z’n tijd ook heel erg fijn
de wielen draaien in het rond
en niets is hen te dol…
In den Avond der Inkeere
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 Den eenen vindt ruste in sijn huys,
den anderen blijft dolen met sijn smerten.
.
Laet hen gaen, die den rumoere dienen,
die haesten in ijdel gewin ende begeerte;
wy en sullen hunne wegen niet volgen,
maer luysteren nae de diepe sprake van 't herte.
.
Want oock Weedomme, die getrouwe gheselle,
comt weder aen de drempel staen.…
Winter Revisited
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 lezen
Bleek als ivoor op een slagveld in Windhoek,
waar de geesten het helmgras boven de wolken verkozen
Ik zag het op foto’s en voelde wie ik ben
Waar ik was –wat ik rook- of ik het nog herken
Wat ik geloofde en hoopte, of ik ooit nog ga
Mijn bestemming ver voorbij perron 8a
Dit statisch symbool voor tijd, richting, reden
Ik vernikkel en dool…
Verleden
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
3.831 Ik laat hem achter met diezelfde pijn,
zal altijd blijven dolen
Egocentrisch, emotieloos, hard en verscholen
Alleen en toch samen, zo zal ik zijn….…
OP GODS GENADE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.987 Langs de wegen, vroeg en spade,
dolen wij, op Gods genade,
dorpen in en dorpen uit,
tot ons, oud en onverdroten,
eens de slagboom wordt gesloten
die ons rustloos zwerven stuit.…
Als er geen hoop meer is
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
658 Smijt mijzelf tegen de muur
Luister er is geen genezende kuur
Ik zal er mee moeten leren leven
Maar hoe kan ik dan nog naar het hoogste streven
Ik voel de wind langs mij heen gieren
De duivel zit mij telkens te klieren
Hoe moet ik de moed erin houden
Is dat wat de stemmen wouden
Gedachtes zij brengen mijn hoofd op hol
Ik wordt van die stemmen dol…
Don Juan Quichot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 en 'dollen' op 'dolen'...
omgevallen klanken in een doolhof van woorden...
Ik vrees met grote vrezen dat
wij ons op de dag des heren eerst ernstig moeten gaan bezatten alvorens een zesregelig syndroom te consumeren van 'niets moet en alles mag'...
een kakofonetisch festival
waar robots bij verbleken...…
Minnelied
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.172 Somtijds licht, somtijds zwaar,
somtijds donker, somtijds klaar;
In vrije hoop, in bedwongen vrees,
in nemen en in geven
moeten de zinnen,
die dolen in liefde,
hier altijd leven…
Humor ligt op straat ...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.585 een gup
bek open, bek dicht
Wat een mal hondenwicht
Maar dan ineens een harde ruk
Lindy trekt zowat mijn arm stuk
Ze springt "lachend" het water in
en ik mag er, onvrijwillig, ook in
Ik glijd door, helemaal tot aan mijn dijen
De file staat stil, is niet meer aan 't rijden
Lindy denkt dat is pas écht lol
vrouwtje wil spelen, helemaal dol…
Gek op zijn berg
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
702 Dit herhaald proces waarin het besef louter relatief
wordt onderkent draaien mijn wieken onherkenbaar
rond als 'spinning tol' en moet ik steeds weer aan
dit ritme wennen anders draait de boel te vaak dol.
Herschimmen als molenstenen om mijn nek daarmee is het nog een lange weg om naar mijn eigen uitzichtpunt te klimmen.…