Alle inzendingen over duin

957 resultaten.

Sorteren op:

Echo van jouw lente

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 366
Jouw blonde duinen zie ik aan stevig land van zilte zee als metaforen in mijn dromen onder het gefemel van een sterrenhemel helder licht in het holst van de duisternacht ik voel intens alsof alles opnieuw aan prille lente went in de essentie van verse voorjaarsbloemen in het begin van jouw amoureuze brief lees ik dat het vragen blijft…

voorzienigheid bij rampspoed

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Talud is versteviging in kunstmatig aangelegde duinen - zoals bij Ter Heijde. In herfst en winter komen zij nu al jaarlijks bloot te liggen. Hetgeen wil zeggen dat de zee er bijna door heen zit. Het dure alternatief: opschuiven van de strandlijn.…

Vogelbekker

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 814
Toen ik een abonnement kocht op de duizelende carrousel werd ik achtervolgd en gezocht door een labyrint van witte duin Het wou me steeds toedekken met zand als sluipend deken Het hield me voor de gek, en wees me op de kermis van gebreken Ik nam toen mijn glazen ogen uit en zag de witte zandduin groeien maar blies ze weg met toverfluit…

Het vaarwel.

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.397
Vaarwel, witte duinen en Hollandsche kust! Vaarwel, en voor jaren, Maria, mijn lust! Maar voere ook het noodlot mij ver van u af, Het hart blijft u bij, dat ik eenmaal u gaf. Eer tellen mijn maats al de korlen van 't duin, Eer legen zij de emmers van vader Neptuin, Eer ik uit mijn zinnen uw beeltenis stel. Vaarwel dan, zoet Holland!…

De familie piggelmee - eerste verhaal / tweede serie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
In het land van de blonde duinen woont nog immer de familie Piggelmee. Een gemiddeld gelukkig dwergenpaartje, dat zijn dagen slijt zo dicht bij de zee. Bij het rollen van de golven kent het leven weinig mot, kabbelt tussen eb en vloed, een rustig dwergenleven in een omgekeerde bloempot.…

holler dan het vaten legen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 861
met griekse en romeinse beelden de slotgracht groef ik in zand ze liepen vol, het water kon mijn spiegelingen niet verwijderen ze bleken holler dan het vaten legen dat de vloed had te vergeven toen eb de golf vertraagde en wij de torens in het schuim weer zagen heb ik de wal gebouwd aarde was dichtbij en zo vertrouwd een kleine duin…

zomert op je laatste benen

netgedicht
2.6 met 708 stemmen aantal keer bekeken 110.469
mij bruin gebrand met zon van lange dagen je kijkt me herfstig aan je ogen vol met vragen we dansen branding golfen passie deinen lust ik koester warm je lichaam tot de maan je zachtjes kust nu raas je tegen mij en drift het zand in stormen het strand zal zich weer vormen in een spetterend hoogtij hier is de zee een beest duinen…
wil melker23 september 2003Lees meer >

Toen alles Vermetel leek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 696
keek je vurig spanden bogen zich langdurig einden afleggend, verdwalend door heemtuinen duinen rosaria leek een belofte van niets dan geluk een zwevende donzen veranda gedragen door blauwe paddestoelen doorspekt met jouw lichtpuntjes de stilte te betrekken in ons gezamenlijk uitzicht de velden voltrokken zich de natuur werd overal…
wiron15 september 2005Lees meer >

In alles van adem

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 808
ik vond jouw schaduw en vulde hem met duinen ik zei niets zag enkel rimpels buigen over maanlicht en noordenwind echo’s van zout waren in je hoofd gevangen; zo oud de angst in alles en adem mijn vingers volgden de stemmen van zand, ook je huid uit glas geblazen je keek in woorden en donkere dagen zag het meisje van eb en vloed…

de zee die altijd terugkomt

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 422
zo ver boven duinen uit eindeloze golvingen, soms gedragen door het schuim dat duizend schelpjes brengt en korrels oude tijd helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei scheidt vlinders van het zand vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus in zonlicht, achter maanbeschenen woorden streelt een hand neem maar wat er komt en neem…

Nog in jou.

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 918
Het moest schijnbaar zo zijn -na al die jaren-, maar het was alsof je steeds hier bij me was, en ik dacht aan je, menig keer Het was zo vertrouwd en het gekke was dat het weerzien ons beiden -we zagen er eerst wel tegenop- best goed is bevallen We bezochten wat bekende plaatsen en -jij protesteerde niet- daar in de duinen vond ik…

Korzelig ?

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 487
De luie dag is weer gekomen, mijn blik op de tijd is weids, ik peddel fietsend huiswaarts om verder uit te dromen, neem afscheid van het korzelig zand, het duin en horizon zijn beknopt, de lucht gefopt door wolken bijeen gedreven schapen.…
pama14 april 2011Lees meer >

De wind maakte zich los

gedicht
2.2 met 63 stemmen aantal keer bekeken 10.241
de wind maakte zich los uit de zee langs de kust waar ze een schaduw was een duin in een jas wind die spotte haar aanraakte tumult maakte vleugels de regen sloeg over het huis eerder dan over haar op het dak en tegen de ramen weerlicht en de eerste donderslag het huis zou het verhaal niet afstaan niet opensplijten ze liep weg in…
Ankie Peypers26 augustus 2020Lees meer >

al meer dan een leven geleden

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 626
mij die ik nimmer heb kunnen verklaren daarom moet ik je vragen of je mijn lichaam wil verlaten maar voor we afscheid nemen en het verdriet van de wolken drinken wil ik nog één maal met jou naakt voor de spiegel staan schitteren binnenin om doodgewone dingen, om de vogels die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen om de duinen…

WAPENSCHOUW

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Langs heel het duin een flikkerende lijn van lichte lansen, op de omgang, al in dichte rijen hooggericht en pal: de helmenbossen, die speerdragers zijn. Boogschutters anderen; op zijn blanke tel rijdt hoog de wind en overziet ze er all’, een knie gebogen, wachtend zijn bevel, richtend hun zilvren pijlen, spits en smal.…

Domein van dromen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
een kind speelt zorgeloos met water wat schelpen en veel zand zacht ruist de zee zijn zonnemelodie uit het eeuwige getijdenlied pas later wordt het strand domein van dromen liggen wij uren hand in hand natuurlijk licht verbrand want wie van liefde weet vergeet waarvoor we zijn gekomen vlinders fladderen voor ons uit als wij het duin…

Het bruinverbrande bloot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
oogde lief het bruinverbrande bloot dat contrasteerde met het fraai oplichtend blond waarin ik sporen van de golven vond je kus was koel en zilt het waterzout vroeg dorsten lessend om nog meer je hand speelde met zand jij blikte met helder blauwe ogen het genieten van een dagje strand wij zijn samen weggegaan op de hoogste duin…

Verhaal van de zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Luister op het duin naar golven der zee Daar spoelen ondersteund door branding Verhalen van lang verleden met zich mee Verhalen van verre landen onbekend Met kusten van rotsen of palmenstranden Landen vol schoonheid zo niemand kent Daar in Atlantisch heerste enkel vree Geen haat of nijd verscheurde de band Helaas, ’t is verdwenen in…

Een dagje aan zee

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Schoonheid en brute kracht: twee handen op één "duin". Dit pennen de meeuwen in zweverige letters.…

Zal helledood zijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
steeds vaker jaagt een brandende wind langs het steen waar zij vroeger polijstte schuurt nu de grove korrel het fijne zand is verdwenen in duinen die al de benen hebben genomen hier brokkelt alles af dat zachter is dan rots tot ruïnes van muren die eens de winden keerden bescherming boden aan de kleine oase nog vegeteren…

Stof opwerpend

netgedicht
3.8 met 142 stemmen aantal keer bekeken 405
dat zich al bijna begraven weet donkere ogen in een gebronsd gezicht beschouwen deze vitaliteit in evenwicht met de saaie toeristen rit woorden dragen nooit venijn als gebaren al voldoende zijn in een eeuwenlange zand dragende wind toen je als kind de tijd had gemist en jij je voor de eerste en laatste keer in de duinen…

De houten kist krijgt al kleur

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
In ’t echt en in gedachten loopt ze soms in de tuin bezoekt vertraagt aan zee menig duin en stiltegebied dat alles met haar euthanasie in het verschiet. Ik zie een stuk onbetreden daar beneden. Hoe verder ze wegloopt van deze plek hoe kleiner ze lijkt en dat voelt gek.…

Citycruise

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 840
Zoek toch de zon, niet mij Maar jou, de zee het zand Het duin het strand Ga paragliden paardje rijden Langs de vloedlijn waterkant Wordt het een decadente cruise Met een midscheepse citytrip In een vijfsterretjes hotel Of golft ge liever, leuke vrouw?…
Duende27 februari 2022Lees meer >

SCHENDINGEN VAN DE RECHTEN VAN HET KIND

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
onderste steen moet boven komen hoe vaak is dit al niet gezegd, beloofd: "De onderste steen moet boven komen" Maar Nederland is gebouwd op drijfzand die onderste steen, de onderste steen zakt en zakt, verder en verder weg zodat de bronnen van de oorzaken niet gevonden kunnen worden Nederland een delta van verdriet dijken van problemen duinen…

Het voorbijgaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 336
Ik draai me om in de branding en kijk terug de wereld in Op de grens spelen kinderen Achter de duinen draait een kraan temidden van waaiende plannen door straten vol verkeer van goed- en kwaad- schikse resultaten, en ondergronds voert het riool de emoties af De kinderen joelen regen hun bui spat mij nat en slaat luchtbellen uit het water…
Zywa5 oktober 2025Lees meer >

De grote jager

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
Achter mij in de zeereep verheft zich het hoge huis met de vele woningen waar ook voetballers logeren en dienaren van staat of Mars vergaderen. Velen dalen per wentelwiek uit de hemel. Samenbindend hier is de onbescheiden beurs. Zoals ook de ijzeren greep om het complex. Soms staat op de midgetgolfbaan een tank te kijk en te pronk en ratelt…
Abel Staring3 september 2008Lees meer >

loeide als vuur

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.001
ik zag de bui die zich wendde op het hoogst van het duin het strand dat de zee met zijn golven weer keerde ik raakte je huid de spanning ontlaadde wij die eeuwen versmaadden het verlangen uit eerdere levens bonkte er uit loeide als vuur in een droge savanne de rook trok niet op zelfs de tijd bleef stil hangen had ons in uren gevangen…
wil melker1 februari 2005Lees meer >

INSULA FLE

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
Vlieland kende gure tijden Die van wind, water en vuur Die van drenckeldood, natuur Die van pure armoe lijden Die van schuimbekkende baren Die een kwetsbaar dorp verslonden Likkebaardend naar de blonde Duinen loerden, een strak staren Als een roofdier naar zijn prooi Naaldbos, helmgras en fazanten Meeuwen, ganzen, vis en vee Maken Vlie…

in golven wiegt je lach

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.392
nog zomert het in golven wiegt je lach je ogen stralen branding jij bent de warme zee die ik deze nazomer zag je kleurt zon in zomerbruin, haar oogst is voelbaar op het zand waait nog groen in goudkleur langs het duin het blauw loopt vol met zachte herfsttinten geel dat zongerijpt een koele ode klinkt aan eerdere volheid in bezinken…
wil melker3 september 2004Lees meer >

Strijklicht

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.086
ruw, zoals de zee zwalkt over aarde, sluit ik mijn ogen op de einder, voel hoe duinen zich smal vouwen rond voetstappen waar dunner wordende dromen kijken in het aangezicht van leegte het schreien verbergen achter de ranke boog van rietlicht hoe kan je zeggen wanneer golven zich stil leggen op mijn adem dat je me niet loslaat…