1044 resultaten.
verdwaalde mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 verdwaalde mensen in de stad
werpen hun schaduwen op straat
geketend aan een doelloos pad
bewegend in dezelfde maat
diep bedolven onder vele smarten
hebben zij zich in een waan gehuld
die de leegte in hun dorre harten
slechts met vluchtige verlangens vult
ik lees de wanhoop in hun holle ogen
en voel de pijn van hun verloren strijd
terwijl de echo…
bloedmaan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 de bloedmaan beheerst de kilte
straks wordt alles donker en duister
voor eventjes maar... dus luister,
luister naar de echo van de stilte
je hoort je hart zo minzaam kloppen
je voelt het bloed naar je hoofd toe stijgen
je mond valt open, doch alles blijft zwijgen
de nagalm van jouw leven... zal nimmer stoppen!…
fluister stukjes leven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
658 ik schreeuw de tijden terug
waarin ik leven voelde
maar het geluid lijkt stuk
de echo vraagt wat ik bedoelde
er is geen brug
die nog emoties draagt
waardoor mijn woord
in het ravijn vervaagt
toch raakt het af en toe
een bloem die groeit in kleine
decibellen en bloeit in kleuren
die gelukkigzijn voorspellen
ik roep niet meer
maar…
Antonio Vivaldi
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Over het wijdse
piazza San Marco
ruist in de bladeren
weer een concerto
In gaanderijen
van de basiliek
vioolklanken tussen
de machtige zuilen
golvend akkoorden-
patroon in lyriek
Strijkers weerklinken
en echo's die galmen
klanken weerkaatsen
in de akoestiek
van gangen bij missen
en korengezangen
Waaierend over het
wijdse…
Flirten met Poëzie
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
531 In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden
schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht.
Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige
leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
(T)huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 (T)HUIS
Nog één keer wil ik gaan
bij schemering
als het donkert tussen de bomen
want ik mag daar
niet meer binnen
de spleten tussen de muren
bewaren gestold
de echo's
van mijn vroegste uren
nog één keer
als een onbekende
de weg gaan vragen
aan de voordeur
met vers vernis
nog één keer gaan
bij schemering
als het donkert tussen…
Tikkende klok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Consequent spiegel je vertraagd het afgelopen jaar
iedere minuut vervaagt als reflectie in een seconde
hoe herinneringen gekleurd stralen in een droom
nu de grote wijzer jouw verhaal als een echo wegtikt.…
Oren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
545 Is het de echo van de radio
die kille stem die het nieuws voorleest
achtervolgd door schreeuwerige reclame
geboren om te horen, alles voor elkaar
voor alles wat niet nodig is
door vaart der tijden opgenomen
in gesloten inrichting, dikke muren
die geen geluid doorlaten
zonder stemmen die waarschuwen
voor de nacht die nieuwe doden telt…
druppels
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
501 licht
alsof sterretjes sprankelend dansen
het is de vroege zon, nog niet warm
die zoekt naar druppels voor een gedicht
een eend stijgt plots op zo van nabij
gestoord door geritsel in het riet
klappend geluid maken haar veren
ze zoekt een plek in het verschiet
de ringen dwingen het water tot rimpels
aangezet door een lichte bries
doch de echo…
het schreeuwen zit van binnen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
5.635 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als de drempels…
De schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 er was alleen een silhouet
getekend in het felle tegenlicht
er was alleen een schaduw
nooit meer zag ze zijn gezicht
de inkt is verbleekt
alleen de echo is gebleven
van gehate woorden
hardop neergeschreven
overmoedig had ze gezegd:
ik zal je gezicht nooit vergeten
haar geest veegde het weg
het waarom wil ze niet meer weten
nu…
de magie van soepele zinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.081 de lege tekst
tocht wind
luguber kaatsen
medeklinkers
echo's naar elkaar
ze kunnen geen
volume vinden
klinkers klotsen
tegenritmes en
zijn onbenaderbaar
woorden missen
de magie van
soepele zinnen
brengen niet meer
binnen dan betekenis
strofen vloeien niet
omdat de inhoud
strakbevroren lijkt
misschien wel
doodgeboren…
Voorbij het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
540 kom
licht de
horizon op met
wat streepjes
ik wil
voorbij het
einde naar
beginnen kijken
donker
achter mij
laten en de
gaten vullen
die gevallen
zijn toen de
wereld in chaos
ontaardde
het holle gevoel
kwam waarin
zelfs echo de weg
kwijt was
mijn ziel in
kou gevangen
zijn einde
nabij wanhoopt
omdat contacten…
Dansen in de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
563 In elke beweging, een echo van leven,
Een dans van verlangen en eeuwigheid.…
In de glorie van mijn verderf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 En als het doek valt, dan blijft enkel die lach,
een echo van leegte... mijn laatste gezag!…
Verstilde vriendschap
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.018 Afstand bereken ik
niet als een vogel
wanneer ik denk te vliegen
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen illusies
maar dat zegt niets
over de oevers
van mijn onkunde
over de gevaren van mijn gebreken
nu ik niet meer in de psychiatrie geloof
kleine ondeugende Narcissus
ik hoor jouw echo uit de groene heuvels
angstig door het zoemende geluid…
Een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
340 er was alleen een silhouet
getekend in het felle tegenlicht
er was alleen een schaduw
nooit meer zag ze zijn gezicht
de inkt is verbleekt
alleen de echo is gebleven
van gehate woorden
hardop neergeschreven
overmoedig had ze gezegd:
ik zal je gezicht nooit vergeten
maar haar geest veegde het weg
het waarom wil ze niet meer weten…
NIET ZONDER VRAGEN.
poëzie
3.3 met 35 stemmen
8.913 Geen Echo zal der kwelen
Dan als haar iemand vergt, en dat met luider kelen;
Wel, tijd dan aan het werk; want ziet! een rechte Maagd
En komt niet ongenood, en geeft niet ongevraagd.…
De dood begrepen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.073 Is het de echo van mijn persoon die ik weerkaats?
Word je gestraft, is je leven ondermaats?
Is het een begrip als geduld?
Worden we ontvangen als waren we melaats?…
Djakaria
hartenkreet
4.6 met 46 stemmen
2.511 Je dansende dreads je lieve lach
Jouw handen die mij zacht strelen
De blik in je ogen toen je mij zag
In jou vond ik wat ik altijd zocht
Tederheid, passie en geborgenheid
Bij jou vergeet ik al mijn zorgen
Mijn liefde raak je nooit meer kwijt
In mijn hart klinkt de echo van je naam
Elke gedachte eindigt steeds weer bij jou
Op een dag zal…
Die eigen kleuren giet
netgedicht
5.0 met 69 stemmen
473 wereld
draaide toen
jouw lach de
mensen paaide
jij met je vitaal
krullende kop
deed er nog een
uitdagend schepje
bovenop toen jij
de touwtjes stevig
in handen had
iedereen kende
ondertussen
jouw pittige rap
geen meezinger
maar een echte
swinger soepel in
de heupen en
knieën op een beat
die pas heel in
de verte zijn eigen
echo…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
Het blauwe van inkt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.494 raast
de wind langs
krimpende daken
kaarsen weren
duisternis en
ver open ramen
ik dompel me onder
in onzegbare
woorden
verzamel letters en
assen en oude
paragrafen
ik veer op
uit de sluimer
het tikken sterft weg
herinneringen
en liefde ooit
samen oprecht
de kamer blijft
rustig, verwonderd
kijk ik rond
maar zelfs een echo…
Brouwerij van stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 ik heb stilte gezien
zij kwamen mij
begroeten uit
hoeken waar zelden
geluid is geweest voor
een klein intiemfeest
zag een gerucht
naast een zucht
van verlichting
wat galm bij echo
fluisters met elkaar
acteren altijd raar
een heerlijke
ontmoeting die geen
opzien deed baren
samen genoten werd
onder het nuttigen van
luchtige…
Vreemdeling
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.273 Een verweerde grijns, pijnigend
vanonder een vaag gelaat
- enigszins bedwelmd door vage illusies -
galmt in de uitgestrekte ruimte:
echo, oh, wie ben je
en waar ga je heen?
Het antwoord als altijd
een - vreselijke - stilte
als scherven stekend
in een gebroken urn.…
jij kent de woorden
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
703 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in poeslieve geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Van mezelf en de spiegels die niet spreken omdat
ze niets nieuws ontdekken
en de woorden niet verdrijven of om een echo vragen
als de regen valt
die de dagen
hun laatste kleuren ontneemt.…
Wonden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.158 Mijn woorden en jouw ogen
vinden elkaar niet
in de echo van de tijd
die alles kwetsbaar maakt
wanneer ik jouw stem
niet kan vinden.
Je bent een droom die snijdt
en scherven
en naalden
belooft
als het vuur eerder dan de hoop uitdooft.…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Hoor:
er vallen tranen diep
in het toonloze duister van de nacht
een echo van vurig vergeten
klinkt deinend en klotsend
als een dode vissersboot
op eenzaam en
gebroken zwart water.
Hij vaart nu eindeloos
dwars tegen de seconden in
voor de tweede maal
de dood tegemoet.…
poëtisch geluk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
881 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in suikerzoete geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…