7586 resultaten.
ALS JE EENZAAM BENT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Als je eenzaam bent, vannacht
fluister dan zachtjes door ‘t stil
Je hoort mij dan wellicht zacht
zeggen dat ik je weer terug wil
Als je je eenzaam voelt o schat
fluister dan zachtjes uit ’t raam
Tegen ‘t stil en fluister dan dat
je verdrietig bent plus eenzaam
Als ‘t eenzaam voelt, mijn lief
fluister dan stil tegen de wind
Dat je spijt…
Zee
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.170 Ik zal sterven
in eenzamen wateren
Schreeuwen van pijn
in de branding
Uiteen getrokken worden
door de stroming
en een eenzaam
en nutteloos bestaan hebben…
Geloof.......
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.285 Wetend ze niet te vinden,
niet hier en nergens op me heen,
niemand die me wat verteld,
het is stil, ik ben alleen
Als ik neer hurk bij de vijver,
rijst er een vraag door mijn hoofd,
heb ik me dan iets verbeeld,
en in zomaar iets geloofd.....…
dit moment
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.266 mijn hand kruist
de vier windstreken
terwijl mijn
stramme benen
op de versleten plank
pijnlijk wenen
de ogen
verstard gericht
op een beeld
van verbeelding
aan wie ik mijn
verloren hoop
met droge tranen
schenk
de geur van een
gedoofde kaars
is als balsem
voor mijn pijn
in dit moment
van alleen zijn…
koninkrijk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
722 dooi druipt en drijft
en tikt de takken los
mijn tuin komt weer tot leven
de vogels uit hun schuilplaats
door poes even verdreven
dragen zij hun lied
aan 't nieuwe scharrelen
en de vrijheid op
'k verbeeldde mij
een winterkoninkje heel trots
voor goudhaantje
nog te verlegen…
hemelwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 de bedrieglijke eenvoud van
kabbelende woorden
korte kale zinnen en
gaten in spaarzame verhalen
zetten onze verbeelding
dik in de verf
de dagen van melk en
honing bijten zich vast in
een zwijgende symbiose
verkruimeld bungelen we
onder aan de tijdsboog tot
het hemelwater ons verlost…
bedrieglijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 soms kan stilte
alleen maar bedrieglijk zijn
net als rust
afgekocht met zwijgzaamheid
of als verlatenheid
verborgen onder glinsterende sneeuw
we verbeelden ons
tot diep in de nacht
een weg door een landschap dat
alleen in onze dromen bestaat
we waken over de grenzen
tussen poëzie en geweld…
Pennenvrucht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
472 ik ben de pen
voel de inkt
door me stromen
woorden verbeelden dromen
gedachten van een mens
die langs deze weg
tot uiting komen
en creëren zichzelf
zo het vooruitzicht
dat ze zich zo tot
de wereld richt
en aan het eind
van die pen en
z’n vrucht
zit de schrijver die
z’n hart weer heeft
gelucht…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
170 De zomer zoemt
De zomer zoent
De zomer speelt
De zomer verbeeld
In gedachten
Zwoele Nachten
Onmisbare krachten
Overdreven lachen
De zomer
Een paar keer
In je bestaan
Een cliché
Zon maan
Maar laten we niet voorbij gaan
Het is je leven
Je bestaan…
Alleenzaamheid
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
876 Ze kunnen het in feite alle zijn
De zieligerd, de anti-monarchist
De miezervent, de rechtse extremist
De hypocriet, de dronken kastelein
Niet goed bekend met schuldgevoel en preek
En toch is dit misschien ook wel hun week…
Eenzaamheid Haiku
netgedicht
5.0 met 370 stemmen
665 Als je met niemand
Kunt praten over wat je
Het meest bezighoudt
Als je hart zeer doet
Van verlangen naar contact
Welk contact dan ook
Als je huilt omdat
Iemand zomaar aardig is
Zomaar uit het niets
Als mensenschuw zijn
Automatisme wordt door
Beschaamd vertrouwen
Vertrouw dan jezelf
Ook deze tijd gaat voorbij
Adem jezelf…
Zo is men soms alleen in huis (1)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
948 Zo is men soms alleen in huis: de dingen
vragen zich af waarom ze hier nog samen
zijn. Het zingen is intussen opgehouden.
Zelfs de richting van de uren lijkt niet
langer zeker. Om nu niet weg te zinken
moet men op tijd een stapsteen vinden
of iets om zich snel aan vast te grijpen
als het licht dreigt te verdwijnen. Iets
banaals zoals uit…
Traan
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.217 Een traan glinstert eenzaam in mijn oog
Glijdt over mijn wang
Laat een pad achter
Een eenzaam pad vol verdriet
Het verdriet van jaren eenzaamheid
Glijdt langs mijn neus en mond
Streelt mijn kin en verdwijnt
Ik zucht diep
Het is voorbij…
gebroken
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.454 Geen zin meer hebben in het leven
Eenzaam zijn
Beginnen met denken over jezelf
Raken wat je dierbaar is
Oog hebben voor jezelf
Eenzaam zijn
Niet in jezelf geloven…
getijden
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.581 zoeken
over de grens
van de schaduw
is een wens
het blijft bij een
schuchtere verbeelding
van ravijnen
die ik vul met goden
of te zoete rozijnen
soms
schep ik een
verduisterd einde,
opgaan in niets
van al het zijnde
zo bewegen
mijn getijden
als liefde en
verlies
van vermijden
of bezitten
het is maar net
hoe het gemoed…
je ziet niet wat je ziet 2
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
649 achter de lens
leg je vast
wat je los wilt laten
verbeeld je het weerloze
vang je de onzichtbaarheid
teken je de koestering
droom je in bewogenheid
sta je stil in beweging
schep je tegenstrijdigheid
achter de lens
laat je los
wat je vast wilt houden
je ziet niet wat je ziet…
tao één
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.416 gezeten aan tafel en stoel
bezeten vol gedachten, een heleboel
gedachten, woorden en beelden
verbeelden mijn werkelijkheid
jou zie ik zoals ik denk
ik zie wat ik weet
leeg kijken, zonder beeld
leeg kijken, zonder verwachting
ik ontrafel steeds weer
een mens, een mysterie…
Barst
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
771 de ruit spiegelde licht
half doorzichtig
zag hij zich getekend
als volleerd figurant
transparant naast
een langbenige schone
met wenkende ogen
slechts gescheiden
door een breuk
ze verbeeldde meer
dan het tijdelijk verdrijven
van zijn alleenzaamheid
maar hij
was al gehard
door opgeloste
fata morgana’s
en knipoogde
alleen…
Voornemens
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
471 Of dit goed of slecht is,
laat ik geheel
aan uw verbeelding over!…
Als de zon ondergaat
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
857 in helder licht
sieren lijnen
mijn avondbloem
die haar tinten tonen,
soms mijn verbeelding
doen beschijnen
een zachte zucht
geeft vaak aan de
ouderdom wat lucht
die schaduwen
kan verschonen
van een belegen dag
zo’n fluistermoment
maakt gewag
van tederheid
schept vertraging
die tot herkenning leidt…
Waarheid van de leugen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Vertekening van de werkelijkheid
Verbeelding van de waarheid
Verdediging van de trots
Veroordeling van de onschuld
Verspreiding van het slechte
Vernietiging van het eigen
Wij, die zijn ondergedompeld in het onjuiste
Verdrinkend in de de diepte van het vloeiende
Water als normaliteit
Doorgebroken door de dijken, om de mensen te bereiken
Onwetend…
verbonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 in de ijskelder verzaagt hij
gruwelijk, grote ijsblokken
tot wonderlijke leguanen
en zeeschildpadden
het ijs, verhard verzet,
te trots om neer te gaan,
geeft zich verbeten over
aan de verbeelding
verstilde fauna van spookachtige,
melancholieke schoonheid
ontvouwing van het verhaal
buiten stroomt het overweldigende,
onophoudelijke…
dochter
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
613 je bent nu
zo lang weg, vervaagt
in mijn verbeelding rond het ouder worden
door de tijd
jij draagt en ik
ik ben het kwijt, hoe dat nu moet
mijn boete doet er niet meer toe, ik lijd
nog altijd dit verlies
kies je voor het nu, of voor het eeuwigdurend
jong zijn?…
tekening
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
539 verborgen lijnen
verbeelden de moeilijkheid
verstilde eenvoud
een leeg glas gevuld
met denkbeeldige wensen
in het hier en nu
onbekende gast
voorbij de gesloten deur
wachtend op een kier
onbewuste reis
bestemming in gedachten
vol in verbinding
de contour ontwaakt
ontsnapt uit verborgenheid
in de tekening…
Zijn naakten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
749 Sinds jaar en dag penseelde hij veel welgevormde vrouwen
Met vaste hand verbeeldde hij hun borsten en hun billen
Nu hij op leeftijd is, zijn handen meer en meer gaan trillen
Ontstaan er op het canvas bibberlijnen, plooien, vouwen
Tot zijn verbazing wordt hij nu geroemd, ‘doorleefd ’ is hot
Dus schildert hij met verve rimpelhuid en knokig bot…
Het liefdespad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
945 vernauwen zich doorgaans de paden,
herinneringen, ja de gedachten
die het bewustzijn besprenkelen,
nog altijd enthousiasme opwekken
tegelijkertijd broos in werkelijkheid zijn,
verbeelden oneindige luchten
die wij ooit bewonderden, ontdaan van
slaap en met dauw benevelde ogen.…
In je
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 Kom je in me
vraag je met een eenzame stem
alsof er een muisje
door een sleutelgat
naar binnen moet
ik ben al bij je
zegt het eenzame muisje
door het sleutelgat
alsof hij al helemaal
in je is.…
Een adem, een hartslag,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
564 Gedacht, verbeeld en
zo helder raakt de nacht
ons waar wij liggen, tussen
grote Beer en Stier en alle
sterren in het hemelse gewelf,
belichaming van verbeelding,
wat we in elkaar en de aarde
zien, verlichte huid en ziel
uit het stof van alledag, niet
door de tijd te zijn versleten.…
Eau de sospiro
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
473 Is er een geuriger synthese denkbaar van eeuwenoude beelden uit een rijk en kleurrijk erfgoed
dan die welke onze verbeelding tart en inspireert en onze zinnen raakt
Imaginaire beelden existerend
in onze voorstelling die onze fantasieën representeren
Slaakte Pyramus niet een zucht
in de nis tussen hem en Thisbe
die zich materialiseerde…
Gewoon Weg
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
3.559 net
zoals zij die nazomer de herfst
Haar Zuiden is zo ver niet
Daar kan ik
Dichterbij
Eenzaam zijn als hier
Gewoonweg
Eenzaam zijn als hier
Gewoon Weg
Mocht je haar zien
zeg haar dan
niet dat ik haar mis
Haar Zuiden is zo ver niet
Waar dan ook
Net zo goed
Eenzaam zijn als hier
Gewoonweg
Gewoon Weg…