Alle inzendingen over gave

909 resultaten.

Sorteren op:

Modderregen

netgedicht
4.2 met 45 stemmen aantal keer bekeken 2.255
Een oude vrouw zat voor een berg Zij weende om het verlies Een reus samengeperst tot dwerg Het schoonste laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel…

Worden en zijn

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
ik voelde jou als geluk om mij heen jij raakte alles vaker aan in het subtiele delen de kleine manuele touches gaven jou een lach en warmte naast het geluk dat jij al bij je had het opgenomen worden en zijn in een circulaire energie voelde vertrouwd en fijn juist het zonder woorden ervaren hoe onbekende kanten van de…
wil melker19 februari 2022Lees meer >

Jouw regie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 471
jij kon ons In een blik de dialogen uit een roman laten lezen met mimiek de diverse emoties goed accentueren met lichaamstaal van armen en benen de setting veranderen waarin jij speelde ogen klein en verschrikt groot gaven gevoelens voorzichtig hun ziel zo nam jij ook met vingers toeschouwers mee om samen te genieten van…
wil melker30 januari 2022Lees meer >

Nooit alleen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 476
stukjes om even naar te turen en een verbinding te maken met alles om je heen zo was jij nooit alleen jij was hun middelpunt van het leven dat zij waren en bekenden dat jij ze dat had gegeven zij waren de ziel van jouw huis zonder hen geen thuis waar alle zielen samenkwamen om deel te hebben in en aan jouw leven en glans gaven…

Zoveel plezier

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 483
de herfsttij er danste onrust in de ogen we haalden de zolder helemaal ondersteboven ontdekten zo de doos met kinderspelen onder het stof van jaren geleden het springkoord en de hoelahoep we tolden als vanouds met zweep op weg en stoep knikkerden in de hoek waar de pot steeds voller raakte tot de beste hem met een gave…
wil melker10 oktober 2021Lees meer >

Vriend

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 454
natuurlijk voedt jouw plezier mij met jouw buitengewone gaven schenk jij mij introverte beelden uit het diepst van je hart waarvan de nageboorte nog ondeugend achter kleine handjes lacht samen kunnen wij tegen de ruige vertes schurken waar wind de overmacht heeft wij in de luwte god aanbidden in het delen met ontzag van…

Modderregen

netgedicht
3.9 met 104 stemmen aantal keer bekeken 37.724
Een oude vrouw zat voor een berg Zij weende om het verlies Een reus samengeperst tot dwerg Het schoonste laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel…

De tweespalt perceptie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
eerlijk en open maar eindigt soms klein met een niet transparante keuze tussen puritein en licht venijn daar waar mogelijkheden verwaaien en rechtuit fabuleuze draaien neemt kent plezier de geheimzinnige weg van wel geweten maar niet gezegd of waar obstakels en stekels wegen markeren die in eenmalig proberen geen veiligheid gaven…

mijn vader

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.869
heden zoveel jaar na dato versteen ik het beeld van mijn vader houw de lagen van zijn persoon tracht zijn wezen te plaatsen in een menselijk kader een postuur van ruimtelijke omvang gevoed door smakelijkheden een zuivere inborst gevormd door haast verborgen verleden gaven deze kleine man met humor en weinig woorden een ongekende…

Gestriemd

hartenkreet
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.936
Haar roomblanke, gave vel bevalt me Het dons op de bovenlip vertedert Alhoewel ik al te jongensachtig Weiger te verweken Ze veegt een ontsnapte traan van mijn mondhoek Als een klopgeest jaagt ze door het bloed In schijngestalten opgesplitst Haar tomeloze vloed verandert Tekent nieuwe lijnen En haar gelaat glundert weer De hand vat moed…
Wim Veen4 november 2004Lees meer >

Alles is anders

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.242
korte mettenmaker kwam het toneel op viel over een kink in de kabel moord en brand schreeuwend waarop politie en brandweer vakkundig lik op stuk gaven (voorzien van KEMA-keur) woord en blad kozen supersnel het hazenpad hun nekvel hoog geprijsd in het bevel tot opsporing: dom geweld vrij entree…

WAT WIL MEN TOCH?

poëzie
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.190
Het zwaard bleef in de schede; De welvaart deelt, naar elke kant, Haar gaven rijklijk mede, De tong is vrij, ’t geweten vrij, De vrije pers dient u en mij, Bij orde, rust, en vrede. Wat wil men toch in Nederland? Met praats en staatsgeschillen?…

Hartverwarmend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
je lach smeulde zachtjes rood in het aanblazen van plezier gaven lippen kleine vlammetjes bloot hier wakkerde later het vuur van een zorgenvrij feest met een opgetogen heerlijk ontspannen geest als altijd bewogen je ogen als aanjagers van wat er ging komen in het oplichten van tipjes uit illustere dromen vol geestdrift stortte…
wil melker22 december 2018Lees meer >

Het volle pond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Haar naam Al wordt ze oud, zij Blijft eeuwig jong Natuurlijke gave Goddelijke faam…

Le col de l'homme mort

gedicht
2.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 8.097
al ingetreden toen wij stegen met dat lopen dat een vorm van stilstaan is wij zochten naar een uitzicht een punt voor het verdwijnt wij wisten niet hoe men de draagkracht meet van ijs we waren samen en alleen we waren nauwelijks en nog zoals de laatste vogels in de lucht voor het begon te schemeren de tijd was niet te vatten we gaven…

Urnenvelden; hazenhemelen

gedicht
2.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 36.920
Hier en daar in 't zand een vorstengraf, met koninklijke gaven: geknakt zwaard; paardentuig. Soms zag een kiespijnlijder of visionair tegen de hazenvellenhemel metropolen geprojecteerd; neon; en op de urnenvelden drupte zijn lach. ------------------------------------------ uit: 'In de waterwingebieden', 2000.…

Zoals gij

poëzie
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.850
Gedachteloos, strooit gij een heerlijk zaad De winden over, eigen gaav’ niet wetend, En tijd, en plaats, en doel, en wil, vergetend, Gaat gij een weg, en weet van goed noch kwaad. En toch is het zo goed, - want nu geschiedt, De eeuwig nieuwe wording van het zijnde, Het bloeien en vergaan terzelfder tijd.…

Die ster

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.993
Eeuwen her, hoog en ver, zagen zij als lichtend baken, en volgden zonder moe te raken, die vreemde wonderbare ster Op kamelen zochten zij daaronder een koningskind, liefdeslicht, Gods zoon die vrede sticht, en vonden het grote wonder Mirre, wierook en goud Weg…waar zijn de gulle gaven?…

Drie Griekse wijzen toefden op een dak

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Drie Griekse wijzen toefden op een dak En zagen uit over een wijde haven, Daar brachten schepen veler landen gaven, Het blauw des hemels en der zee was strak. Gewoon op verre hoogten zich te laven Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak En voelden zij geen achting voor de braven, In wie de wens te sterven nimmer stak.…

Mooie woorden

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 870
Wij confereren over hun toekomst en lot de mogelijkheden die wij nemen zouden als wij daartoe de gaven kregen van God. Woorden zeggen dat we van mensen houden hoe goed en bezorgd we wel zijn voor elkaar. Eerst wijzelf, die ander is onze naaste maar.…

Handen

hartenkreet
2.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.162
Mijn handen waren het die deden wat je zelf niet meer kon je eten gaven, water, medicijnen je hand verlegden op de aangewezen plek. Loempia’s op zaterdag. Mijn handen waren het die je haren streken uit gezicht en hals je hoofd verschoven naar links, naar rechts je tilden om in je stoel te zitten Kussen aangeduwd in je nek.…

Herinneraar als tijdreiziger

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Door een stoornis in m’n brein of een gave, aan U de keus, word ik bij intensief herinneren van ‘n gebeurtenis, er naar toe getrokken, glij in ‘n waan naar tijd en plaats, herbeleef een stukje verleden met familie en de vrienden van toen.…
Custor13 april 2010Lees meer >

Onuitwisbaar

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.109
van deze wereld verankerde hart en nieren in een levende weerbaarheid, geen diepe smart, een sterke eigenheid valt niet uit de toon onmiskenbaar consequent voorafgaand aan een onverwachte dood, een talent in een tijd, zichzelf de niches aanbood waar die creativiteit in wordt herkent, niets te verliezen, om alleen te kunnen winnen, een gave…
pama21 mei 2010Lees meer >

Eindeloos lijnen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
zwart Afslanken, mocht allang niet meer de artsen vreesden voor haar leven Haar bestaan deed haar echter zeer leed en pijn bleven aan haar kleven Vermageren mocht lang niet meer haar einde leek vlot reeds ontluikt Edoch het was haar enige verweer ‘t meisje was te dikwijls misbruikt Lijnen, mocht ze al lang niet meer haar ouders gaven…
Ton Rijkers16 augustus 2010Lees meer >

Sterrenstof

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 926
Sterrenstof weet je nog die tijd toen onze woorden hinkten op één been in pas van jeugdige overmoed en onze gedachten bedeesd ons hoofd verlieten hoe alles ons te machtig werd de stilte de krachtige drager was waren dromen gek geworden in netten van verbeelding en romantiek lonkend was in duisternis gaven wij ons over aan verleiding verzoenend…
Elinora25 januari 2011Lees meer >

Harry

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 643
Welke mens heeft de macht om naar geest en gave en met zijn creatieve pen de kracht in het literaire het hele scala kan beschrijven en te laten overwinteren in elk tijdsbeeld tot mogen kiemen en tevens te laten bloeien ? Er bestaat geen einde in de fictie en in de tijdloze non – fictieve verhalen.…
pama31 oktober 2010Lees meer >

Gedachten bij Harry Mulisch

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 918
erkende in zichzelf de zwarte drek aan de duivel verwant ondanks dat dit alles in zijn bestaan was opgeborgen verkoos hij de de eigenzinnige humor en zijn aangescherpt verstand * daarom mocht, juist hij, ook zijn ongekend talent overdadig vieren waarom alleen ellende duiden en niet de overwinning van liefdevolle gaven…

Ik liet je los

hartenkreet
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.479
Mooie woorden die je soms over het hoofd zag en in nonchalance vergat gaven me dan de kracht om mijn pen ter hand te nemen. Zo heb ik dan met elk woord, elke zin met volle bladzijden mijn eigen boek geschreven. Ik liet je los waardoor ik mezelf hervond.…
Katty18 februari 2011Lees meer >

Conflict?

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 799
Daar groeit geen tierig mos, zelfs geen onkruid welt in gave grond, het dode licht erboven heeft een eigen plicht, mens verwondt,uit evenwicht geraakt, hemel en aarde van elkaar losgemaakt,claimen duistere schaduwen hun status achter de tralies van de tijd,soms ligt de toekomst in het extreme.…
pama24 maart 2011Lees meer >

Hooglied

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Vrede en stilte overvielen of er niemand op de wereld was dan ik alleen en treurde daar niet om, het licht draaide met mij mee zerken gaven rust en evenwicht er vloog een zwarte merel mij vooruit die telkens omzag of ik iemand zocht en niet kon vinden, het was net of zij mij leidde naar de plek die ik graag zocht zij zong een hooglied naar…