14162 resultaten.
Begraafplaats
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
532 De begraafplaats
Vroeger liep ik daar met een grote boog om heen.
Ik had daar niets te zoeken.
Maar nu, nu kom ik er elke dag
Om mijn overleden zoon
Te bezoeken.…
Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 Na het veertigste levensjaar begint het uitstel
We zijn allen hetzelfde lot beschoren
Toch leven we als onsterfelijken
Maar die ene zoete zalige troost
Die wacht ons allen
Zijn naam is groot
Hij is de grote gelijkmaker
Je kan op hem vertrouwen
Aan hem toegeven
Laat hem zijn werk doen
Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij…
de twijg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 Al weken staar ik naar die dode twijg
Met onderaan iets nieuws en pril
Dat groeit en naar het zonlicht neigt
zonder enig gedoe en stil
Alsof het niet gezien wil zijn
en met groene bladeren
De twijg verbergen wil
Rank en slank en fijn
Kan het zijn dat in de twijg
De dood slechts tijdelijk verblijft
Zoals de dag de nacht
verdrijft…
Als je dood bent.....
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.698 Als je dood bent
kun je reizen ver in de tijd.
Als je dood bent
is een afstand maar een kleinigheid.
Als je dood bent
gooi je alle materie overboord.
Als je dood bent
is er niemand die je nog hoort.
Praten over sterven
is toch dood-gewoon,
we gaan gewoon dood
zonder veel vertoon.
Als je dood ben
dan begin je eigenlijk pas.…
In natte aarde
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
451 Nee sprak de dood in doodsnood, nee, nee
Nee, ik ben niet dood, om de dooie dood niet
Ik dartel er lustig op los, dodelijker dan ooit
Dood is als je dood bent, er niet meer bent
En ik zal de laatste zijn…
L'chaim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 Vertel me
over leven
over leven
en de dood
Is er meer dan
overleven
overleven
tot de dood
Ik wil meer dan
overleven
Ik wil leven
tot de dood
Daarom drink ik
van het leven
van het leven
van de dood
Daarom drink ik
van het leven
op het leven
en de dood…
Sessie
snelsonnet
2.9 met 22 stemmen
3.210 Dat was voor ons een onweerlegbaar teken
Dat Bernhard na zijn dood van zich liet spreken.…
Vaderdroom
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.073 Voor een huis
dat bekend zou moeten zijn
misschien eigenlijk meer een flat
stond ik te aarzelen
een druk groepje mensen
stond voor de ingang
bij een man die iets vertelde
ze zochten huisvesting begreep ik
acht of negen etages waren er
maar nauwelijks leesbare naambordjes
de meeste ontbraken zelfs geheel
waar moest ik zijn, wat was zijn…
Nekklem
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
609 De duimschroef is met vreugde aangedraaid
Met liefde is de elleboog gegeven
De knietjes worden bliksemsnel geheven
De beentjes met een rottrap weggemaaid
De oorlel suist, de pijnbank staat paraat
De nekklem echter is een halsmisdaad…
Een levenspalet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Stelt ook een graf ons nadien nog vragen,
die voelbaar zwaardere om soms te verdragen.
Woont hier bij de steen slechts rust na ijver en vlijt
zien zij bedolven nu zwijgend dat 't goed mag zijn
het was hun tijd en een leven samen zonder spijt .
Geeft een gegraveerde steen ons beelden,
iets van vrede 'n geboetseerd herinneringslied,
er zingt…
[ Ik speel goed citer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Ik speel goed citer
maar maak af en toe een fout –
dan kijkt hij naar mij.…
Gedachten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
677 De koorden waarmee jij me bindt,
zijn sterker dan mijzelf.
Ik kan ze niet verbreken,
ook niet nu jij er niet meer bent.
Het lijkt alsof ze sterker worden,
hoewel de tijd verstrijkt
en ik te oud wordt om nog lief te hebben.
Herinneringen blijven verschijnen,
ze willen niet verdwijnen.
De koorden, vastgebonden in mijn jeugd,
zijn nog dezelfde…
21 mei (verjaardag)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
534 In mijn hart daar is ons plekje,
waar ik jouw steeds weer ontmoet.
Als het moeilijk is de weg te vinden.
doe jij mij voor hoe het verder moet.
In mijn hart daar op ons plekje,
is het feest, het is jouw dag!
Neem me alstublieft niet kwalijk.
hoop dat ik toch een beetje huilen mag!…
[ Op verwachtingen ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
360 Op verwachtingen
ligt de lat zo hoog, dat ik --
er onderdoor loop.…
[ Ik zal teruggaan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ik zal teruggaan
voor de bloesems, ze zoeken --
waar ik nog niet was.…
Ik wil sterven
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
2.026 Ik wil niet dood
maar enkel sterven
dood is zo definitief
dood is enkel om te erven
sterven klinkt zo lief
Sterven is een zoeter heengaan
dood, ik houd er niet van
dus waarom de dood verkiezen
terwijl ik sterven kan…
Uitweg
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
497 Midden in het leven
wenkt de dood.
De dood wenkt bij het leven!
Niemand wil natuurlijk dood.
Een nieuwe dood
staat niemand naar het leven.…
DOOD, MIJN VRIEND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
974 Toen de dood mijn vriend werd
bedreigde niet de dood
maar het leven mij
Ik kon geen adem meer krijgen
ik kon geen woord meer uitbrengen
ik kon niet meer functioneren
Niet de dood is de bedreiging
maar het leven
toen de dood mijn vriend werd!!…
hugo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
802 clausule
dood is dood
mag ik dat
zelf bepalen
ik ben dood
en zo is Poot
verstrooid…
Drie verzen voor een dode III
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.061 misschien ben ik verdoemd; wanneer reeds nu de dood
mij plotseling in de rug zou overvallen
dan zou ik, stervend met de honderdtallen,
neerstorten in de Poelen, heet en rood.…
Buitenplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Doden zijn er levend
en levenden gaan er dood,
gewoon.
Voor hen die vrezen
in angstige dromen
te worden gekwetst
en verlaten.
Immers,
de doden kwetsen niet
de doden verlaten niet
de doden sterven niet.
De doden leven niet
en de levenden doden niet.
Ofschoon alleen voorbij
de demarcatielijn van verloren woorden.…
Bernard van Beurden beurde mij steeds op!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 Ouder worden komt met gebreken
maar dat geldt doorgaans het fysieke
het geestelijke kan blijven groeien
van Beurden's lichaam brokkelde af
maar zijn geest beurde steeds weer op
tot bloeiend ogende muziekcomposities
zijn geest bleef uitkijken naar uitdaging
vernieuwing, verjonging, conceptueel
verrassend als een frisse jonge man
zijn…
In memoriam
gedicht
2.3 met 132 stemmen
60.958 Daarna bedacht ik dat hij al weet ik hoe lang
dood is, van de weg geraakt bij regen
en dat ik geen gevolg had gegeven
aan de uitnodiging het cremeren bij te wonen.
Een kuil in de grond, daar kan ik nog inkomen,
maar in Westerveld denk ik altijd aan Ondergang.…
het portret
poëzie
4.1 met 24 stemmen
19.085 Wanneer ik dood ben en de donkren komen,
Geef me 't portret niet mee, dat altijd mij
Ten hoofdeneinde stond en in mijn dromen.
Ik merk er toch niets van. Het is voorbij.
Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen
De beeltenis van dit bemind gelaat,
In een tot molm geworden kist geborgen,
Diep in de muffe grond met mij vergaat.…
Even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Zie de mens
die enkel nog kan zweven
ware het mij gegeven
bijna alles om het even
zorg noch voorzorg meer van node
al jaren onder zware zoden
heb ik één wens
om even, éven maar weer op te staan
op te leven, rond te gaan
en dan rustig en voldaan
terug te gaan vergaan
een uitje van een dolle dode.…
OPSTAAN
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
645 Hey, maat, ik heb de koffie klaar
Het licht schuift blauwe luchten open
Een heli, hoor de motor maar
Word wakker joh, lukt het te lopen?
Word wakker, vriend, en stop die gein
Verdikkeme sla op je ogen
Alsof is leuk maar niet echt fijn
Zij zullen dit niet lang gedogen
Ontwaak mijn vriend we moeten gaan
Van niet schudden de knappe koppen…
Als ik doodga
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 Dan ga ik rustig dood.
Geen miserie. Geen tranen. Geen gezeik.
Gewoon weg, paf, gedaan.
En jij blijft achter
met misschien een kater en een lege koekendoos,
maar ook met de gedachte:
die klootzak was gelukkig.
En ik ook een beetje…
Lage wal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 D’levensark vaart voort,
De dood is ongewenst aan boord,
Het leven viert het leven,
Verwacht zo d’dood te overleven.
Met d’levensark varen
Over d’baren kent vele gevaren,
Die ’t leven aan boord bedreigen,
Voortdurend in ’s levens nek hijgen.…
Duister
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
216 Mijn ogen zien achter het zijn,
Het niet-zijn waarin wij niet zijn,
Niemand ooit wederkeert,
Zoals de geschiedenis ons leert.
Wat mijn ogen daar ontwaren,
Is door mij niet te verklaren,
Niet te bevatten of uit te leggen,
In eeuwig duister gehuld.
Mijn taal schiet tekort,
Mijn woorden niet toereikend,
Wijl er te veel bij mij schort…
Het wordt avond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
370 Zovelen in nood
Inslapen
Opnieuw ontwaken
Leven
Genezen
Opstaan uit de dood…