1414 resultaten.
Lentefluister, ik noem haar liefde
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
692 met in haar ogen
de glimlach van de lente
stapt ze blootsvoets
de nieuwe morgen tegemoet
met rond haar bedauwde lippen
een warme lieve groet
de echo van haar fluister
gedragen door de wind
zucht als een zacht wiegen
door kruintjes van de bomen
langs tere net ontloken bloemkopjes
met hun prille lentegeur
ik noem haar liefde
kun je…
Een begrafenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.375 Je tranen zijn dolken op een wang,
Je lichaam dat een laatste groet brengt,
Je hart dat niet langer naar mij verlangt.
De stilte immer weer,
De muur opgetrokken uit nieuw zeer,
De dag is doods,
Onberoerd,
Terwijl ik denk
Aan wat jij had kunnen zijn
Voor mij..…
zoveel pijn en verdriet
hartenkreet
3.8 met 46 stemmen
3.148 niet
ik vecht maar door en door
en vind geen gehoor
alleen een foto aan de muur
daar sta ik meer dan een uur
je oogjes daar kijk in
en je kuiltje in je kin
in de nacht lig ik te wenen
om je vingers en je tenen
het verdriet is er pas uit
als ik je in mijn armen sluit
lieve gijs, het ga je goed
het is papa die je groet…
Hemel en vurige hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 ik penseelde
in kleurige streken
de muziek op het doek
mijn hart zong woorden
die zich lyrisch voegden
tot een liefkozende groet
een enkele strofe pastel
met ijle tonen reikend
naar hemel en vurige hel
midden op het linnen
danste het hart onze melodie
van een purperrood leven
een gedicht met liefde
gegeven in dit schilderij
vol…
Bleek gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.108 Bleek gezicht
Ogen geven licht
Hoestend hijst ze aan haar sigaret
De tap verstomt, de tenorsax gromt
Een schaduw streelt haar kont
Ogen schermen om die lege plek (naast haar)
Als ze bloost
Ruikt de drank haar schoot
Sluipend sist hij zijn antieke groet
Bleek gezicht
Ogen geven licht
Lippen kleuren rood van bloed…
In het hart geplant
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 blijven gaan
naar het onbekende
nog onbereisde land
op blote voeten
de aarde groeten
in het mulle zand
het water vinden
de stralende schelpen
ze laten rusten op een hand
zo bemoedigend
tekent een vuurbal
een blosje langs de einderrand
als op vleugels van liefde
wordt ver dichtbij gedragen
tot een vergeten afstand
de zee van…
(s)ober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
430 het zijn de gezichten die
je steeds weer ziet, ze kijken min of
meer voorbij
het jouwe glimlacht voordat je ’t weet
met soms een afgemeten groet die
roet in ’t eten gooit, je bent er lang
niet altijd op bedacht
iedere stoel bewaart zijn zitting voor
een welkome gast
tast toe en bedaar
bewaar de restjes voor de armoe
van het laatste…
de raaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 M'n ademhaling stopt plotseling
als ik aan je denken moet
ze zeggen een eeuwige leerling
zacht is de hand en z'n groet.
Lang is de zucht naar een hunkering
tussen het zwarte water en licht
verschuilt zich in ontmoeting
daar achter in het vergezicht.…
vatbommen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
385 je ziet de helikopters
boven de bloemen van Syria
en ze gooien er iets uit
met groeten van de president
zwarte objecten vallen
en dalen en dalen en komen neer
ontploffen op huizen en in straten
iedereen snelt toe om de doden weg te halen
dat zijn de mensen die er nog zijn
ze hadden ook vast weg gewild maar
nu eerst de mensen uit…
Het oude woud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Voelbaar
tussen de bomen
wacht het woud
totdat jij het ziet
en groet.
Stilte antwoordt,
geeft de beek stroming,
maakt de boom vol blad,
vult de wilde raat met honing.
Hier lopen wij,
vrij van stenen,
vrij om stil te staan
bij het oude woud
dat voortleeft
in deze groene long
tussen twee wijken.…
Zolder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 in mijn bovenkamer liggen
tijdschriften in dozen van karton
bolle koffers vol vergeelde prenten
groeten van de costa, lekker eten, veel zon
een buizenradio, lange golf, hilversum, stavanger
mijn geheugen is nog zielsbekwaam
het gefilterde licht is de buitenwereld
door het bescheten kantelraam
hoezeer ik ook mijn kasten heb doorzocht…
Een nieuwe fiets voor Stijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Tussen de seringenstruik
en de berk met het nestkastje
zwaait hij toch nog onzeker
een groet.
Nu afdrukken: knip.
Glanzende ogen.
Zijn broer staat
rechts van de wazige hand
met dromerig-jaloerse blik
naar het blauwe vehikel
te kijken.
Voor altijd.…
Lentezon aarzelt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Lentezon aarzelt met liefde
die als een zomer welkom is
nu je twijfelt over het leven
door de dood en het gemis
van een moeder zonder zorgen
als een ontbijt, een lente-morgen
lentezon aarzelt met het groeten
zo veel willen, nog meer moeten
de noeste arbeid wil niet lonen
lentezon verlangt naar de glimlach
zomaar spontaan op een lentedag…
Veel is gebeurd vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 Een telefoontje in de morgen,
een klein bezoek, een zonnestraal,
heel veel gedachten ook aan vroeger
en tijd voor vriendelijk verhaal;
een plots besef hoe groot de waarde
van ieder ogenblik dat zingt,
van elke groet, van elke glimlach,
van zoveel dat ons hier omringt;
laat ons maar danken in de avond,
vergeven wat geen liefde was,
dan…
Afscheid van tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
909 Je ziet ze lopen
op hun erf
de boer, boerin
een handvol koters
Boerendochter
boerenzoon
nog
in de vingerverf
In het voorbijgaan
een hand of knik
als groet
soms gemompel
De hond
-nieuwsgierig-
kont in zijn hok
kippen op stok
je hoorde
-beurtelings-
geblaf
gekakel
Van die tijd
is afscheid
genomen
hectare are
De hof…
Overweldigt me met zee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
678 ik kijk je weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert…
paddestoelden snel ons huis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
815 ik kan niet
voor je denken
je zekerheid en al
mijn liefde schenken
dat is vertrouwen
tussen twee
in ontmoeten las ik
meer dan groeten
je warmte nam me mee
we paddestoelden snel
ons huis en voelden
ons er eindelijk thuis
nu hangen er gordijnen
die slechts de late
avondzon laat schijnen
de bosrand wordt te druk
want als…
Alle kleine beestjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
491 Nu werd het de neet
Een beetje te heet
Onder de voeten
En hij riep: “De groeten!”
Dus weg was hij
En de mug weer blij
Want de smetvrees van de mug
Woog zwaar op zijn rug
En in zulke gevallen, dat weet je
Helpt elk en ieder klein neetje…
Nuntius
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
473 Ik moet opnieuw gekruisigd worden, peet
Groet uw messias, 't is maar
dat je 't weet
Laat dit een teken zijn, geen boetekleed
Maar keer wel om, naar Rome, beste peet!"…
Avondvrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Straks bloeien weer de tulpen,
straks schijnt zelfs weer de zon
en groet ik wie me kwetste,
vergeet ik hoe 't begon.
De dag is weer voorbij nu
en mildheid blijft een taak;
dat avondvrede groeie
terwijl 'k nog even waak,
want leven is steeds anders
en straks zijn sterren daar.
Een glimlach doet me zingen
om 't liefdevol gebaar.…
ZOMERTIJD....hedendaagse tekst op Summertime van Gershwin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
407 lente is zoek
zomertijd
maar bommen die vallen
het huilt kleine baby
dit (seizoen) is een vloek
zomertijd
veel eerder liever dan later
heb honger naar vrede
dat is mijn intens verzoek
maar tot dat momentum
is troost wat mij wat kan verzachten
(kan troost mij slechts verkoelen)
door (de) mensen (mannen en vrouwen)met liefdeslook (groet…
De spiegel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.023 Gezichten vol van onverstand
Ik kijk maar weg van onschuld
En zie hoe men in dromenland
Haar nadagen verguldt
Gezichten vol gezapigheid
Vol kinderlijk verwerpen
Te vol van de gezelligheid
Om nog iets aan te scherpen
Ik zie ze waar ik kijken moet
Mijn adem in de weg gerot
En in de spiegel die mij groet
Verdoem ook ik mijn lot
Te leven…
LIEVE ZUS
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.492 Met ons gaat alles goed
behalve dat we je missen
en denken aan je, alle dagen
vanaf hier een kus, een groet.…
Een bankje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
555 je stapte
onzekere passen
liep een vage
weg onder een
onbekende hemel
het voelde als
gewoon aan de
wandel alleen mensen
waren er niet geen
lachende gezichten
je miste de
zwaai en het
vriendelijk groeten
ook huizen hadden
een andere kleur
een bankje zou
fijn zijn om even
te rusten en dan
beleefd te vragen
waar we nu zijn…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.235 de reiziger staat stil
hij overwelft de gehate vlakte
hij wikt de taal van zijn herinneringen
het lied des vaderlands
de reiziger leeft in gemeenschap
met uur, dag en tijd
hij groet de nederige passanten
en de bloemen aan het venster
loopt gezwind over het water
peilt de weemoed van de vissen
hij bezielt geen plan
stuurt geen kudden…
Woede-uitbarsting
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
3.017 de man houdt zich niet meer
in met een verwoestende trap
versplintert hij de deur het raam
gaat er aan weg met dat bord
de vazen vliegen door de lucht
scherfgekraak onder de voeten
kleurenposters scheurend afgerukt
de wand beschreven: de groeten
het zijn de díngen die pijn lijden
plaatsvervangend voor schimmen
uit een slecht verwerkt…
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
989 Aandacht en een compliment
Wat is het fijn dat jij er bent
Een knipoog in de massa
Een glimlach aan de kassa
Een hand om vast te pakken
Op je wang een zoen te plakken
Een knuffel elke dag
Een blije groet toen ik je zag
Icoontjes in de mail
Zegt soms ook zoveel
Aandacht krijgen een lief gebaar
Mijn dag kan niet meer stuk
Aandacht…
Zeeuwse adel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
377 Groeten vanuit West -Vlaanderen.,
buur van Zeeuws Zeeland,
waar de Damse kanalen niet bevist worden,
de buizerds met tientallen wonen,
ten zuiden van de Zeeuwse schonen,
met haar rijen bomen,
roofvogels tortels en houtduiven de tijd doden,
de wintertijd is aan het komen
we allen de hemel beloven
waar geen bladeren vallen
zijn verloren…
mens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 moet ik straks voor- of achteruit
en hoe moet ‘t als je iemand groet?
in m’n hand houd ik een tweede huid:
een kloek en dapper leeuwenpak.
als dat me helemaal omsluit
voel ik me meer op m’n gemak.
vaak verlang ik hevig naar ‘n derde huid:
een huis waarin ik wonen kan.
waar immer warmte mij omsluit
en niets mij ooit nog deren kan.…
Afgunst
gedicht
1.5 met 109 stemmen
8.731 Dat op zijn stam
onze hand zich soms neervlijt in een
groet of is het een slinkse poging
om van zoveel standvastigheid
toch iets te ontvreemden.
--------------------------------------
uit: 'Oog van de tijd', 1997.…