Alle inzendingen over onzichtbaar

1730 resultaten.

Sorteren op:

Vergezicht

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Zie een vergezicht, In de verte gezichten, Gezichten te ver, Ruw schetsen kleuren aarde en lucht gespleten, Horizon in zicht, Netvlies prikkelt op panorama van de geest, Innerlijk inzicht, Ondoorschijnend vlak spiegelt onder bewustzijn, Onzichtbare zelf, Vergezicht ik zie, Zichtbaarheid is je aanzicht, Uit zicht je gezicht.…

Scalperen

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 799
ook al zet ik spotlights aan het zal schaduwen niet raken en probeer mee te gaan in mijn onzichtbaar denken, bunkers verdedigen het ontwaken zakken vol met woorden liggen al op de vuilnishoop snoep met stroop geslepen messen doeken met tranen doorlopen niets kon het versteende vlies doen slopen ontmaagden: het is hakken in…

Merktekens van tijd

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 567
Onzichtbare lente heeft kussens geschud, berustende sneeuw in ochtendgloren. Hakblok, de warmte gesloten in de aderen van een bedrieglijke zon. Brokstukken van tijd, bottende knoppen, zaaigoed van ademende sterren. Weerschijn van toekomst, streling van bekentenissen bekleed met woorden.…
pama17 februari 2010Lees meer >

De klauw van kanker

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
ik spreid mijn vleugels vlieg de manen terug die dit jaar verschenen zijn een gebroken vlucht de wereld op zijn rug in hun reddeloos verloren schijn de existentiële pijn van het onzichtbare bestralen chemo’s die de metastases achterhalen de klauw van kanker is gespreid het verenkleed nieuw aangeregen nu vliegensvlug terug naar het…
wil melker28 december 2013Lees meer >

Eén met de zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Gisteren zat ze daar, een vrouw in een strandstoel, een lichtgewicht, ineengedoken, bijna onzichtbaar, een schraal figuur, pal in het midden van het strand, ze keek voor zich uit, recht naar zee, bijna onbewogen, de handen in haar schoot gevouwen, ze had iets sereens, en toen het avond werd, verdween ze even geruisloos als ze was gekomen…

Wending

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Verdwijnt het in sluierende zandgordijnen vergaat het langs het strand schuurt het witte zand van de getijden de machteloze hand aan de horizon van kalkstenen muren druipt vloeibaar zout staan bloedkoralen pilaren geëtst in houtskool kerven naalden waaien wimpels tot tenten uiteen in onzichtbare namen.…

soms wacht ik nog op J

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.066
zo kortzichtig kan ik zijn en geweld is onzichtbaar maar het blijft hangen de pijn te laat wij namen het niet waar wie het laatst lacht, lacht het beste en het gaat je goed zo zoet op versleten knieën wie goed doet wie goed ontmoet?…

Er was geen applaus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
heb je bergen beklommen begon in het dal op weg naar jouw heelal er waren geen passen gelegd of duimbreedtes toegezegd heb toch alle barrières beslecht hoe hoger ik kwam des te meer jij mij de adem benam in openbaring van je wezen een ruimte krioelend van onzichtbaar leven er was geen applaus ik voelde me klein om zo dicht bij…

Lucky Man

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Rook benevelt me, mist van de koude sambucca dampen, ijsklontjes die tranen huilen in het glas, waar ik niet janken kan, een onzichtbare man, verscholen achter een brandend licht, als motten naar de incomplete leegte, flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb, omdat ze moeten, omdat ik moet, om te branden, niet alleen in het glimmende lemmet…

Dromer

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 773
Geur prikt in mijn ogen Geluid drijft op de wind De kleuren zijn onzichtbaar Ik voel me een klein kind Zwart- witte levensstijl Eentonig in de nacht Ik proef de herfst op mijn tong Ik had hem niet zo vroeg verwacht Een blad valt op mijn haren Gevangen in een droom Maar als ik morgen wakker word Is alles weer gewoon…
Pam Ackermans31 augustus 2011Lees meer >

ooit

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 935
wij samen voor altijd gemist één kans, nu voorbij elke dag voor jou onzichtbare tranen…

Met de rug naar de toekomst

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Verloren dat ik had, Kind uit mijn eigen Lichaam voortgekomen Ten prooi gevallen Aan zinloos verkeersgeweld Geeft zwaarte aan mijn Leven, ondraaglijk soms, Laat mij voortdurend Achterover hellen, Het verleden dat Mij zwaar naar achter Trekt, met mijn gezicht Naar haar toe, met mijn Rug naar de toekomst Die voor mij onzichtbaar…

Wat nu nog een droom is

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Volg de vrije vlucht Die Hanny vandaag zo Tastbaar mooi beschreef; Ben die zeemeeuw die met Gestrekte vleugels van tien Hoog naar beneden zweeft - Ik die geen vogel maar mens ben Bij wie de vleugels niet zijn aangeboren Wil in mijn droom in vrije val naar beneden Waarna al mijn vluchtige toekomstdromen In tienduizenden bijna onzichtbare…

Landloper

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
Altijd met zijn eenzaamheid dat hij eenzaam zwerven zal door onderhuidse spanningen nabij de zee van blauwe gedachten   tussen de overblijfselen van onzichtbare gordijnen der liefde als een nooit voltooid schilderij aan een muur van groene gevoelens op weg naar stille horizon met niets anders te verliezen dan zijn droeve eenzaamheid in…
mobar20 november 2014Lees meer >

Naar de stilte van het licht

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Hoe erg moet het lijden voor hem geweest zijn om te leven met onzichtbare pijn in een wereld waarin hij niet meer wilde zijn Zijn innerlijke kompas was in nood daarom koos hij voor z'n eigen dood Nu leeft hij in z'n eigen "stilte van het licht" Maar wat hij achterliet gaat nooit uit het zicht...…
ria10 september 2015Lees meer >

XVII -de leegte - 1909

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 800
licht aan het einde van een besneeuwde tunnel een heel lage zon eindeloos verwacht een toekomende lente in grote leegte moeras met knoeten onhoorbaar en onzichtbaar onder de beten formeel meesterschap en een langlijvig insect op zoek naar het lot stilte geen stilstand waar de deur openwaait naar het oude nest…

boog

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
de buitenkant van wat men zeggen of schrijven wil laat zich zelden vangen in een woord alleen het is als water dat zich vertakt in rivieren wat binnenin gebeurt is een duistere zaak een gesloten boek een enigma zoals je wilt een onzichtbare oceansche rivier die diepe zeeën zoekt hoe stroomt taal naar buiten hoe vinden…
J.Bakx23 juni 2019Lees meer >

Duiken naar Beter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
zal wel moeten gaan duiken in de geboden ruimte geen keus als je niet wil verdrinken op het droge het onbekende bodemloze met een onzichtbaar vangnet van mededogen het laatste stukje voorzichtig proberen te landen op het in zicht komend heldere verfrissende water als een jonge zwaan die nog een lange weg hoopt te gaan in het later…

De dag van de onmisbaren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
Onmisbaar toch vaak onzichtbaar Een podium voor deze handen. Waardering. Op deze dag. Laten er vele volgen.…

Geesten

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.999
Broze fragmenten van vertrouwen, onverbindbaar door de tijd, Herinneringen blijven, in hun onzichtbare eigen strijd. Ondanks de afstand, Blijft de pijn een stille metgezel. Niet rijker of wijzer, door wat ik nog steeds voel, maar niet vertel.…

In conditie

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 312
ik had me de kleine vrijwel onzichtbare storingen in de soepele motoriek eigen gemaakt oorzaak, bron en eventuele remedie veel mensen beschouwen het kleine ongemak als zelf niet te verhelpen het tegendeel blijkt waar te zijn maar enige kennis van eigen lichaam voeding en beweging is wel nodig om het lijf in conditie te houden…

dagen van eenzaamheid

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 644
op tafel de afgesneden bloem stervend in een blauwe vaas in de brief de afwijzing tussen ongeschreven regels door in de arena het tergend trage sterven van een dier onder de rivier de onzichtbare bedding die het water draagt in de vallei de echo’s en schaduwen van de doden het is de tijd die tot stilstand komt als de…

Aftakking richting paradijs

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.049
schittering in felle stralen strepen metaal evenwijdig richting woestijn haast een donkere eenzaamheid verdwijnt in schone schijn recht vooruit niet afdwalen linten slingeren stromen op en door akkers oevers richting spoor en weer als onzichtbaar tranen vleugen grijs aftakking richting paradijs…

Het Web (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 789
Ragfijne druppels vloeien tergend langzaam licht dampig tussen onze vochtige lichamen waar verweven draden onzichtbaar vlammen door temperament samengesmolten als een hunkerend naar liefde gesponnen web vurig vlieden verbrande zinnen verstrengeld verbonden daar waar samengekomen draden luiken…
metha15 november 2003Lees meer >

eeuwig even

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.945
voorgoed verwaterd en verdreven onzichtbaar door een stroom naar zekerheid? toe, troost jezelf omarm vooral jouw beeld van wat jij noemt mijn leven nu jouw beeld niet het mijne is noem ik het trots uit zelfbehoud gewoon een eeuwig even…

Dichtbij..

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.366
In de haartjes op mijn huid; Het lachje dat onzichtbaar, Mijn mondhoeken krult; En de warmte die mij omhult; Daar sla jij je vleugels uit. Ik, door jouw lach vervuld Schenk je glazige blikken In gouden glazen, waaruit jij Mijn liefde kunt drinken. En dan komt je gezicht opeens Heel dichtbij. Bij mij. En doe ik mijn ogen dicht……
Chadia22 april 2004Lees meer >

AFLOSSING

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.287
teer wit het weer het vertakte uiterlijk van diverse struiken trotsgrijs torenen de populieren hoog boven de verzilverde elzen en meidoorns uit oprit met wilgen doet een boerderij vermoeden waar mist triomfantelijk hangt onzichtbaarheid bevroren stuiptrekking is van verlate winter voorjaar aflossing van de wacht…

het kleine meisje in mij

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.082
meisje van onzichtbaarheid door de tijd verborgen inmiddels vrouw geworden het kleine meisje kwijt heel af en toe komt ze even naar voren schreeuwt huilt heeft groot verdriet om al het onrecht wat haar is geschiedt vervolgens gaat ze zichzelf weer verstoppen maar ze zal nooit verdwijnen want zij heeft zichzelf diep in mij verborgen…
wenny26 november 2004Lees meer >

Niemand

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 978
Onzichtbaar en alleen. Niemand die hem zag. Niemand die hem zag staan. Niemand maar ook niemand deed er wat aan.…
Lisanne3 november 2005Lees meer >

het leven los van draad

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
geen speld in die hooiberg het licht en donker in een verschrompeling de precisie vast geklonterd bengelend aan de buitenkant van de hemelrand wentelend in een raadselachtig spel maar ik… klop met mijn knokkels op jouw tere huid gewichtloos laat ik jou vluchten littekens en wonden likkend wenkend in een onzichtbare…
Klaes9 april 2006Lees meer >