1730 resultaten.
Vergezicht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.052 Zie een vergezicht,
In de verte gezichten,
Gezichten te ver,
Ruw schetsen kleuren
aarde en lucht gespleten,
Horizon in zicht,
Netvlies prikkelt op
panorama van de geest,
Innerlijk inzicht,
Ondoorschijnend vlak
spiegelt onder bewustzijn,
Onzichtbare zelf,
Vergezicht ik zie,
Zichtbaarheid is je aanzicht,
Uit zicht je gezicht.…
Scalperen
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
799 ook al zet ik spotlights aan
het zal schaduwen niet raken
en probeer mee te gaan
in mijn onzichtbaar denken,
bunkers verdedigen het ontwaken
zakken vol met woorden
liggen al op de vuilnishoop
snoep met stroop
geslepen messen
doeken met tranen doorlopen
niets kon het versteende vlies
doen slopen
ontmaagden:
het is hakken
in…
Merktekens van tijd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
567 Onzichtbare lente heeft
kussens geschud, berustende
sneeuw in ochtendgloren.
Hakblok, de warmte
gesloten in de aderen van
een bedrieglijke zon.
Brokstukken van tijd,
bottende knoppen, zaaigoed
van ademende sterren.
Weerschijn van toekomst,
streling van bekentenissen
bekleed met woorden.…
De klauw van kanker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik spreid mijn vleugels
vlieg de manen terug
die dit jaar verschenen zijn
een gebroken vlucht
de wereld op zijn rug
in hun reddeloos verloren schijn
de existentiële pijn
van het onzichtbare bestralen
chemo’s die de metastases achterhalen
de klauw van kanker is gespreid
het verenkleed nieuw aangeregen
nu vliegensvlug terug naar het…
Eén met de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 Gisteren zat ze daar,
een vrouw in een strandstoel,
een lichtgewicht,
ineengedoken, bijna onzichtbaar,
een schraal figuur,
pal in het midden van het strand,
ze keek voor zich uit,
recht naar zee,
bijna onbewogen,
de handen in haar schoot gevouwen,
ze had iets sereens,
en toen het avond werd,
verdween ze even geruisloos
als ze was gekomen…
Wending
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.119 Verdwijnt het in
sluierende zandgordijnen
vergaat het langs het strand
schuurt het witte zand
van de getijden
de machteloze hand
aan de horizon van
kalkstenen muren
druipt vloeibaar zout
staan bloedkoralen
pilaren geëtst in houtskool
kerven naalden
waaien wimpels tot tenten uiteen
in onzichtbare namen.…
soms wacht ik nog op J
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.066 zo kortzichtig kan ik zijn
en geweld is onzichtbaar
maar het blijft hangen de pijn
te laat wij namen het niet waar
wie het laatst lacht, lacht het
beste en het gaat je goed
zo zoet op versleten knieën
wie goed doet
wie goed ontmoet?…
Er was geen applaus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 heb je bergen beklommen
begon in het dal
op weg naar jouw heelal
er waren geen passen gelegd
of duimbreedtes toegezegd
heb toch alle barrières beslecht
hoe hoger ik kwam
des te meer jij
mij de adem benam
in openbaring van je wezen
een ruimte krioelend
van onzichtbaar leven
er was geen applaus
ik voelde me klein om zo dicht
bij…
Lucky Man
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
588 Rook benevelt me,
mist van de koude sambucca dampen,
ijsklontjes die tranen huilen in het glas,
waar ik niet janken kan,
een onzichtbare man,
verscholen achter een brandend licht,
als motten naar de incomplete leegte,
flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb,
omdat ze moeten,
omdat ik moet,
om te branden,
niet alleen in het glimmende lemmet…
Dromer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
773 Geur prikt in mijn ogen
Geluid drijft op de wind
De kleuren zijn onzichtbaar
Ik voel me een klein kind
Zwart- witte levensstijl
Eentonig in de nacht
Ik proef de herfst op mijn tong
Ik had hem niet zo vroeg verwacht
Een blad valt op mijn haren
Gevangen in een droom
Maar als ik morgen wakker word
Is alles weer gewoon…
ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
935 wij samen
voor altijd
gemist
één kans,
nu voorbij
elke dag
voor jou
onzichtbare
tranen…
Met de rug naar de toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
526 Verloren dat ik had,
Kind uit mijn eigen
Lichaam voortgekomen
Ten prooi gevallen
Aan zinloos verkeersgeweld
Geeft zwaarte aan mijn
Leven, ondraaglijk soms,
Laat mij voortdurend
Achterover hellen,
Het verleden dat
Mij zwaar naar achter
Trekt, met mijn gezicht
Naar haar toe, met mijn
Rug naar de toekomst
Die voor mij onzichtbaar…
Wat nu nog een droom is
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Volg de vrije vlucht
Die Hanny vandaag zo
Tastbaar mooi beschreef;
Ben die zeemeeuw die met
Gestrekte vleugels van tien
Hoog naar beneden zweeft -
Ik die geen vogel maar mens ben
Bij wie de vleugels niet zijn aangeboren
Wil in mijn droom in vrije val naar beneden
Waarna al mijn vluchtige toekomstdromen
In tienduizenden bijna onzichtbare…
Landloper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 Altijd met zijn eenzaamheid
dat hij eenzaam zwerven zal
door onderhuidse spanningen
nabij de zee van blauwe gedachten
tussen de overblijfselen
van onzichtbare gordijnen der liefde
als een nooit voltooid schilderij
aan een muur van groene gevoelens
op weg naar stille horizon
met niets anders te verliezen
dan zijn droeve eenzaamheid
in…
Naar de stilte van het licht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.004 Hoe erg moet het lijden voor hem geweest zijn
om te leven met onzichtbare pijn
in een wereld
waarin hij niet meer wilde zijn
Zijn innerlijke kompas was in nood
daarom koos hij voor z'n eigen dood
Nu leeft hij in z'n eigen "stilte van het licht"
Maar wat hij achterliet
gaat nooit uit het zicht...…
XVII -de leegte - 1909
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 licht aan het einde
van een besneeuwde tunnel
een heel lage zon
eindeloos verwacht
een toekomende lente
in grote leegte
moeras met knoeten
onhoorbaar en onzichtbaar
onder de beten
formeel meesterschap
en een langlijvig insect
op zoek naar het lot
stilte geen stilstand
waar de deur openwaait
naar het oude nest…
boog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 de buitenkant van
wat men zeggen
of schrijven wil
laat zich zelden
vangen in een
woord alleen
het is als water
dat zich vertakt
in rivieren
wat binnenin
gebeurt is een
duistere zaak
een gesloten boek
een enigma
zoals je wilt
een onzichtbare
oceansche rivier die
diepe zeeën zoekt
hoe stroomt taal naar
buiten hoe vinden…
Duiken naar Beter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 zal wel moeten gaan duiken
in de geboden ruimte
geen keus als je niet
wil verdrinken op het droge
het onbekende bodemloze
met een onzichtbaar vangnet
van mededogen
het laatste stukje voorzichtig
proberen te landen
op het in zicht komend
heldere verfrissende water
als een jonge zwaan
die nog een lange weg
hoopt te gaan in het later…
De dag van de onmisbaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
799 Onmisbaar toch vaak onzichtbaar
Een podium voor deze handen.
Waardering.
Op deze dag.
Laten er vele volgen.…
Geesten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.999 Broze fragmenten van vertrouwen,
onverbindbaar door de tijd,
Herinneringen blijven,
in hun onzichtbare eigen strijd.
Ondanks de afstand,
Blijft de pijn een stille metgezel.
Niet rijker of wijzer,
door wat ik nog steeds voel,
maar niet vertel.…
In conditie
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
312 ik had me
de kleine vrijwel
onzichtbare
storingen in de
soepele motoriek
eigen gemaakt
oorzaak, bron en
eventuele remedie
veel mensen
beschouwen het
kleine ongemak als
zelf niet te verhelpen
het tegendeel blijkt
waar te zijn maar
enige kennis van
eigen lichaam voeding
en beweging is wel nodig om
het lijf in conditie te houden…
dagen van eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
644 op tafel de
afgesneden bloem
stervend in een blauwe vaas
in de brief de afwijzing
tussen ongeschreven
regels door
in de arena het
tergend trage sterven
van een dier
onder de rivier
de onzichtbare bedding
die het water draagt
in de vallei
de echo’s en schaduwen
van de doden
het is de tijd die tot
stilstand komt als de…
Aftakking richting paradijs
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 schittering
in felle stralen
strepen metaal evenwijdig
richting woestijn
haast
een donkere eenzaamheid
verdwijnt
in schone schijn
recht vooruit
niet afdwalen
linten slingeren stromen
op en door
akkers
oevers
richting spoor
en weer
als onzichtbaar
tranen vleugen grijs
aftakking
richting paradijs…
Het Web (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
789 Ragfijne druppels
vloeien
tergend langzaam
licht dampig
tussen onze
vochtige
lichamen
waar verweven
draden onzichtbaar
vlammen
door temperament
samengesmolten
als een hunkerend
naar liefde
gesponnen
web
vurig vlieden
verbrande zinnen
verstrengeld
verbonden
daar waar
samengekomen
draden
luiken…
eeuwig even
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.945 voorgoed verwaterd
en verdreven
onzichtbaar
door een stroom
naar zekerheid?
toe, troost jezelf
omarm vooral
jouw beeld
van wat jij noemt
mijn leven
nu jouw beeld
niet het mijne is
noem ik het trots
uit zelfbehoud
gewoon
een eeuwig even…
Dichtbij..
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.366 In de haartjes op mijn huid;
Het lachje dat onzichtbaar,
Mijn mondhoeken krult;
En de warmte die mij omhult;
Daar sla jij je vleugels uit.
Ik, door jouw lach vervuld
Schenk je glazige blikken
In gouden glazen, waaruit jij
Mijn liefde kunt drinken.
En dan komt je gezicht opeens
Heel dichtbij. Bij mij.
En doe ik mijn ogen dicht……
AFLOSSING
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
11.287 teer wit het weer
het vertakte uiterlijk
van diverse struiken
trotsgrijs torenen
de populieren hoog
boven de verzilverde
elzen en meidoorns
uit oprit met wilgen
doet een boerderij
vermoeden waar mist
triomfantelijk hangt
onzichtbaarheid bevroren
stuiptrekking is van
verlate winter voorjaar
aflossing van de wacht…
het kleine meisje in mij
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.082 meisje van onzichtbaarheid
door de tijd verborgen
inmiddels vrouw geworden
het kleine meisje kwijt
heel af en toe
komt ze even naar voren
schreeuwt huilt
heeft groot verdriet
om al het onrecht
wat haar is geschiedt
vervolgens gaat ze zichzelf
weer verstoppen
maar ze zal nooit verdwijnen
want zij heeft zichzelf
diep in mij verborgen…
Niemand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
978 Onzichtbaar en alleen.
Niemand die hem zag.
Niemand die hem zag staan.
Niemand maar ook niemand
deed er wat aan.…
het leven los van draad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 geen speld in die hooiberg
het licht en donker
in een verschrompeling
de precisie vast geklonterd
bengelend aan de buitenkant
van de hemelrand
wentelend in een raadselachtig spel
maar ik… klop met mijn knokkels
op jouw tere huid
gewichtloos laat ik jou vluchten
littekens en wonden likkend
wenkend in een onzichtbare…