3533 resultaten.
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 trouwens allemaal
zo'n dag neemt je al snel mee
op het pad langs het verleden
maar uiteindelijk wordt het wel
weer overlopen door het heden
zo schenkt de herfst het verleden
in het heden een verbond
en brengt ons duidelijk weer
met beide benen op de grond
een boom van een vent…
Altijd samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
817 Wanneer de toekomst onze paden van elkaar verwijdert,
laten we dan in het heden blijven.
Als we afspreken dat we altijd bij het aanbreken van 'de dag van vandaag' naar ons hart luisteren,
dan is waar niet meer van belang, alleen hoe speelt dan nog een rol.…
Sporen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.052 Langs platgetreden paden
keren we terug
slaan een nieuw pad in
duwen wat takken weg, ze kraken
en nieuwsgierig bewandelen we
het nieuwe levenspad.
Stapje voor stapje
diep inademend, de geur
van hout en zon en vrijheid.…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 wit decoreerde
euforisch door het vele
licht liepen wij in dromen
waaraan geen eind leek te komen
later zijn wij naar huis gegaan
de ondergaande zon heeft
ons het pad in rood gebaand…
De weg kwijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 lange routes heb ik gelopen
langs paden die me lief zijn
bomen die me beschermden
tegen soms te felle weerschijn
voorbijgangers die naar me lachten
kregen een stralende lach terug
naar tegenliggers die dat niet deden
knipoogde ik heimelijk achter hun rug
blindelings kende ik de wegen
die leidden naar verbondenheid
als de nacht eens iets…
Barst!
snelsonnet
4.2 met 15 stemmen
738 basale barsten bieden zich braaf aan
te hoog gegrepen lieve tractorschat
je stuurt, maar raakt verdraaid snel van het pad
je ligt straks op je Tweedekamergat
ook politiek bedrijven is een baan
maar ach met wachtgeld kan je blijven gaan……
Trollstigen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 langs steile paden, in mist gehuld
waar echo’s bergen fluisteren
sluipen trollen in schemerlicht
hun ogen fonk’lend, hun grijns gericht
ze lokken reizigers, trots en stout
met fluisterstemmen koud en fout
“Kom dichterbij, wees niet bevreesd,
wij kennen de weg, wees onbevreesd.”…
Alweer anders
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.782 Zo had ik je nog niet gezien:
terrein wuivend van gras
speciaal ontsloten voor
de voeten van wandelaar ik
Je bent mijn glooiing zonder
slangenbeten, peilloos diepe kloven,
prikkeldraad of paden.
Je bent als kon ik in je
thuiskomen: lief lijf,
zacht jachtgebied.…
Vrijheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.062 paden lopen aan weerszijden
niemand aan je hand of arm
je kunt links, je kunt rechts
soms onderbouwd, soms op gevoel
je maakt een keuze
en trekt er lering uit
maar de keuze die je maakte
die was geheel vrij…
Vrouwen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.560 Vrouwen moet je behandelen als broos vaatwerk
Dan zijn ze als Was in je handen
Vrouwen zijn als druiven
Je moet ze plukken als ze rijp zijn
Je moet vrouwen met respect behandelen
Daar krijg je wat voor terug
Mannen moeten het juiste pad bewandelen
anders vang je een langpootmug…
Lichaamstaal
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.117 Ontsla me maar
en schrap me uit uw lijst
nu zit u daar
en ik ben afgereisd
u zei: mijn lichaamstaal
stond u niet aan
u zei mij 'vrij normaal'
dat ik kon gaan
de daad bij 't woord
gevoegd, ga ik op pad
u, en uw soort,
blijft zitten op uw gat…
kofferdrager
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
697 de wereld krijst voorbij
in afwezige gedachten
niet wetend wat mijn opdracht is
ben ik op pad gestuurd
nergens wegwijzers
of aanknopingspunten
ik zeil door een
onverschillig heelal
een inktzwarte ruimte
waarin ik kofferdrager ben
in de stilte van
een onleesbare wereld…
Ontwaken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
765 De wind draagt ver
legt ze zachtjes
voor mijn voeten
op mijn pad.
Rozerood van dageraad,
bloesemblad van nieuw begin,
ik wacht nog steeds op lente
maar zit er midden in.…
Voorbij hemelbomen
netgedicht
4.2 met 32 stemmen
2.226 koude handjes in de mijne
knijpen harder bij elke stap
dichter bij de rauwe waarheid
op het betraande laatste pad
verloren is het kleurenlicht
uit zijn zachte kinderogen
nu er alleen nog leegte wacht
groter dan de hemelbomen…
Zeeën van tijd...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 Deuren staan wijd voor je open,
Maar wie wijst mij het juiste pad?…
Vragende stenen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 De uren zijn als stenen die ik stapel
op het pad dat ik wil vinden.
Waar ik sporen volg die momenten
zouden kunnen zijn
die beginnen met dromen
van steen.
En waar ik wacht als het standbeeld
dat niet ontwaakt en
van elke steen
een voetstap
zonder wensen maakt.…
Ver blijven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.196 Volg ik niet meer de paden
waarlangs wij samen stappen namen
en dragen onbekende wegen
sporen ver uit zicht
weet dan dat ik nooit vergeet
en mijn ogen blijvend
op dezelfde morgen
als de jouwe zijn gericht…
Herinneringen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
507 Kijk ik naar buiten
uit het
raam
zie de zilveren varens van de maan
en op het stenen pad
de genarcotiseerde kat
veroordeeld
tot het graf
ik huil - schreeuw - verstompd
niemand kijkt omhoog
naar de vogel die is gevangen in het raam…
Op zoek
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.275 Ik was 10
een klein jongetje dat de weg kwijt was
op zoek naar mama, die voorgoed verdwenen was
troost was wat ik nodig had
beloftes waren mijn medicijn
Ik ben nu 18
nog steeds de weg kwijt
zonder mama ben ik op zoek
naar het pad des levens...…
Een partijdige zon
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
883 Het pad was vrij van obstakels
glinsteringen in jouw hand
de zon partijdig
ik miste haar aan mijn zij
een doolhof vol verwarring
in het midden een eikenboom
die treurt om zijn verval
- een misthoorn in de verte -
waar zou je moeten zijn
in deze nieuwe lente?…
Zalig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
476 neem mij bij de hand
mevrouw
leid mij langs het landschap
van uw koninklijke torso
heuvels
dalen
grotten
uw grazige weiden
waarlangs het pad loopt
naar het eind
waar de afrekening
zal geschieden
met mijn ziel
en zaligheid…
Wiptegel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
725 Lopend
in de motregen
over oneffen pad,
door een wiptegel
mijn voeten
in een schoenenbad
sjomp ik door de stad
voor een try-out
van theater te water.
Onderwerp van voorstelling
op het schip “Verwondering”:
“KOUWE VOETEN”
ik leef me vol huiver in……
(Ver)Licht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
513 het uitzichtloze is nu dragelijker
daar er licht schijnt aan het eind
van de tunnel
heel even verstoorden pennenlikkers
de balans door mij
te beproeven
middels een koekje van eigen deeg
en omarmd door engelen
vervolg ik mijn pad met lichte tred…
relietwitter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Die Andries Knevel..wist u dat
hij meer dan 15000 volgers heeft
En dat ie nu naar 100000 streeft
die hem gaan volgen op z’n pad
Lieve Heer natuurlijk gun ik hem uw zegen
Maar ik ben bang dat ie een coup gaat plegen…
Mijn heide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
808 Als de zon schijnt
over mijn mooie hei
Komen gedachten in mij
en verdwaal ik
in stilte en rust
Geniet van het een zijn
met de natuur
Vergeet ik elk uur
en hoop dat ik niet verdwaal
of de weg kwijt raak
Maar kom altijd op het juiste pad…
Basta!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
737 ik ben zat van jou
je hebt te veel genomen
ook jij hebt eigen kracht
de stekker gaat eruit
voor jou is het tijd
zelf in beweging te komen
ik tuf nu weg
ga nu mijn eigen pad
onder een onbewolkte hemel…
Doorgezakt
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
763 Gemaskerd en gewapend met pistool
Ging ik op pad en liep kordaat naar binnen.
Ik wist de zin waarmee ik zou beginnen:
“Geef mij de kassa! Vlug wat, halve zool!”
Maar ik werd uitgelachen, overal,
Want wat een pech: het was net carnaval.…
bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 op de avond dat de wind
alles wegveegt wat
op haar pad komt
los ik op in de grijze straten
trek ik zigzaggend
de lijnen door
naar de modder
van een gebrekkig bestaan
kauw ik trager
en trager op gedachten
hoeveel vergezichten nog
van de wereld verwijderd?…
een waas van tranen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 verover de leegte
in een stenen woestenij
treed buiten de gebaande paden
van een bloeiende boomgaard
poog te verdwijnen
in het wiegende korenveld
voer het scheermesdraad
naar de bodem van je hart
zie de wereld
door een waas van tranen…
Vier generaties na nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
740 zal er geoordeeld worden
over ons, die stilzwijgend
toekijken op I-pads en phones
haarfijn zal worden uitgekloofd
hoe wij toelaten dat banken
samenspelen met megabedrijven
oorlog kent geen romantiek
lijken komen in een massagraf
.…