1111 resultaten.
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
Verloren dagen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
521 daar staat ze, gebogen als altijd
in haar blauwgeruite schort
en veegt met blote handen
zwarte aarde in de hoop dat
groen opnieuw geboren wordt
ze ziet niet om, graaft dieper
trekt brede voren in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot piepers in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld, de wereld…
KAKELVERS geschreven door een ei
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
756 Hij was een minkukel liet ze weten,
had haar voor de kippenborst gestoten,
zo vertelde ze op hoge poten.
Er werd flink met kippenstront gesmeten.
Wat opgefokt legden ze het toch bij.
Maar het werd nooit meer koek en ei!…
lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 Vier poten vol vreugde vooruit.
Dat wil zeggen: een uur extra licht ’s avonds.
Nu moet en kan het gebeuren!
Dit is de week waarin goede voornemens
wel zullen werken.
Geloof me.
Doe het gewoon.
Ga elke dag een uurtje sporten, wandelen,
joggen, hardrennen.
Ga naar buiten.
Geniet met volle teugen van de zon.…
De boombladeren ritselen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 DE BOOM BLADEREN RITSELEN NIET
Hier hangen aan het plafond
po's en potten, vogelkooien
die het ledige kunnen bevatten
stoffig niets van poep en pies
een vage geur van voorbij goed
Daaronder spreken dichters
wijze woorden voor wie het
maar wil horen vóór de wind
opsteekt en er van het plafond
vreemde stemmen komen
Kakofonie van fragiele…
in ons heeft God bewogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 ach, praat me niet
van wolken in de hogere sferen
die schaapjes zijn te mak
om daar te kunnen existeren
ze hebben nog
geen poot om op te staan
vloeien zo uiteen en laten
zich door wind oplossend gaan
wil je echt met sterren gooien
schepper spelen, het heelal ontplooien
zwarte gaten vullen en de nova's
laten brullen in hun stervend…
Te gast in de Vierdaagsestad...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
392 van de Waal
een glooiende idylle
heuvelrijk rond Heyendaal
de benedenstad een baaierd
waar de massa's binnenstromen
grote golven van Sint Anna
tot de kadeboulevard
maar er heerst nu weinig gêne
wild doen lijkt meer in de mode
'wandelaars' doen hun naam eer aan,
laten het in tuinen lopen
bij de beesten af, potsierlijk
zonder pot…
Zo zag ik u staan in de avondschemer.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
712 Met uw poten zo nat in de drassige grond,
uw bast met ruige knotten afgerond.
Jij duwt je takken schier loodrecht de hemel in
en maakt je nooit te sappel over wereldvrede en burgerzin.
Vliegen in de avondschemer soms late vogels over,
jij houdt niet langer vast aan kruin en zomerlover.
Wilg, zo mooi door Stuart Staples bezongen.…
maken en breken
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
494 Roem en Gif:
disfunctionele broers
ontkenners van een gedeeld DNA
voor deze jongens is het
samen drinken één pot nat
geen fijnproevers van huis uit
de bekers onafscheidelijk
naast elkaar geheven:
proost Gif proost Roem
de drinkebroers hebben
alle wijsheid in pacht ze drinken
de zanderige bitterheid weg
tijd gaat verloren…
Stille wensen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 door kenners
werd getypeerd
als winst voor de
schavuit hun ogen
spiegelden plezier
zeker als de winst
al op voorhand al
bijna te incasseren
was omdat zij het
geluk al bij de staart
te pakken hadden
maar die liet los
zoals bij een
kameleon de kleur
verandert als die
in het nauw
gedreven wordt
lege handen
graaiden naar de pot…
Alleen de reigers zien mijn tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 alleen
Een zachte wind suist langs mijn oren
Mist nevelt op mijn gezicht
Een zoete zomer is vervlogen
Maakt plaats voor wat ik wist dat zou komen
Grijze wolken halen me langzaam in
Op mijn wangen komt alles samen
De mist, de nevel, de motregen
Ten slotte mijn zoute tranen
In het weiland wachten de reigers me op
Staand op lange poten…
Herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 De tuinset, ’n heel grote pot,
Die zij nog had uitgezocht,
Heb ik later, zonder haar,
Met mijn zoon nog gekocht.
Nu, al twaalf jaar later,
Is de tuin geheel volgroeid,
Alleen de tuinset ontbreekt,
Staat doelloos binnen,
Want ik zit nooit in de tuin
Ik zit altijd binnen.
Nu schrijf ik deze zinnen,
Als herinneringen.…
Toeters en troffels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
194 Het bruist van alle kermispret
de hele markt is volgezet
Alles blinkt en klinkt en swingt
We lopen in de lichtjeszee
betoverd met de dieren mee
de koetsen van de witte zwanen
de snelle paarden, hun wilde manen
en de olifant, die elegant
een poot optilt en nauwgezet
de rondes telt op zijn trompet
De vrolijkheid van jingles gaat
met bel…
Uitkleden
snelsonnet
3.8 met 11 stemmen
778 Steeds verder wordt de thuiszorg uitgekleed
Schandalig, dat gebeurt al heel wat jaren
Het VWS, hét hol van zorgbarbaren
Heeft listig deze taken uitbesteed
Gemeenten trekken nu hun eigen plan
Die maken er dus écht een potje van!…
Messcherpe tanden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
500 nog krioelde
het leven
bewogen
vervaarlijke
poten stonden
messcherpe tanden
op de voorste rij
kende testosteron
geen enkele genade
het was ik of jij
maar waar
vroeger het zwart
reptielenbloed
veelvuldig zichtbaar
was overheerst
nu het vurig vers
rood na een
zeer pijnlijke dood
dat zijn historische
romans het bleke
licht…
Kattenleven
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.381 Dan de leuning van de stoel bevreeën
Uitgebreide wasbeurt in de vensterbank
Je poot tegen het raam gedrukt.
Daarbuiten het overmoedige roodborstje
De opschepper met de rode borstvlek
Driftig beweegt het puntje van je staart
Strak onbeweeglijk de rest van je lijf.…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Hem te voorschijn gehaald
uit een doos vol verleden
komt hij met moeite los
van de foto: passepartout
1906 hand in hand
wandelend met hem die mij
nog jaren verborgen moest
houden, arend mijn vader
Om nog beter het weten te weten,
close up zekerheid ga je vergroten
laat je hem waden planten en poten
harken de paden.…
Wij vs. Newton
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.581 jij naar me lacht
word ik door jou langs wolken gevlogen
noem het liefde, ik noem het luchtmacht
Ik wil echt nooit meer landen
houd me voor altijd in de lucht
Die vliegangst overwin ik wel
ben slechts voor nog één ding beducht
Want zonder vleugels kan ik niet ontsnappen
niet ontkomen aan de zwaartekracht
Newton kan wat mij betreft de pot…
Schaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
748 De schaar is applaus
dat klapt met poten
niet uit joyeuse bijval
maar om te versnijden.
Zij beperkt de wildgroei
van overtollig uitwas;
de scherpte van randen
maakt zij pijnlijk vers.
Ze is energiek wellustig
in het kappend knotten.
Zij ontzenuwt drastisch
het onderbuikgevoel.
In blindheid volgt zij
stippellijntjesmodellen.…
Een goed pruimenjaar
gedicht
3.2 met 30 stemmen
18.025 Omdat het zo zonde is
zet je jezelf eraan
tot de stop uit de bodem springt
het schip zingt
in een poseleinen pot.
Zonde.
Rottende pruimen zijn een schande
die ze zelf niet kennen, heus
ergens op de wereld
is iets fout gegaan.
------------------------------------------
uit: 'Het magnetische noorden', 2001.…
De leukste hond
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
808 Deze hond geeft een poot en eet uit je hand
Hij gaat veel liever naar een dierenveiling
Dan te klooien met enquêtes en een opiniepeiling
En met name deze hond komt helemaal uit Shetland
Want deze hond zijn pootjes zijn nog niet vies
Godzijdank heet deze hond Murdock en geen Maurice….…
Familiegeluk
hartenkreet
4.0 met 43 stemmen
7.485 Ik heb een tuintje voor en achter
en uitzicht op een nieuwe wijk
mijn eten is meestal Hollandse pot
'k ben ook niet getrouwd met een oliesjeik.
Ik ben gewoon maar gewoontjes
een Hollands vrouwtje, klein van stuk
maar waar ik het meeste waarde aan hecht
dat is mijn allergrootst familiegeluk.…
Zwartsneppers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
678 Ze stappen rond op stijve poten
pluimage glad gestreken,
koppen in de nek, korte snavels
qua volume grote bek.
Zij pronken met de mooiste veren,
geen die hun zangkunst evenaart
of aan superioriteit kan tippen.
Ik zie hen gretig pikken
naar malse prooien in het gras.
Ze jatten al wat glanst en bergen
dat in bescheten nesten.…
Gebutst in verval
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 zij speelden met knikkers
juichten en joelden maar
bij het missen van de pot
hield dat geluid even op
ik zat erbij
wilde niet meedoen
omdat ik geen afscheid
van mijn schatten kon nemen
genoot van hun kleuren
in het transparante omhulsel
het divers zijn in vormen
allemaal keurig op rij
ik verzamelde en spaarde
ging mij niet om het…
Zomerse dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 groen verloren
noord-hollands
karakteristiek
wat weggestopt
tussen hoge bomen
warm genietend
van zomerse dromen
maar in de keuken
rommelt drukte
van belang het
schapenvlees heeft
al een ochtendlang
gesudderd in de pan
er wordt opgeschept
de mannen hebben trek
voor dag en dauw de
kou getrotseerd om
middags te genieten wat
de pot…
maandag
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
888 niet voor niets de eerste dag van de week
alles mislukt, het maakt me van streek
pin-, kopieer- en koffieautomaat defect
geen suiker in de pot, de plee die lekt
ik ben chagrijnig, vloek en kijk kwaad
o kijk!…
Waterige spraak
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
643 Op een idee
zat een olifant
het was het concept
best wel wat te zwaar
het zat te krampen
met dichtgeknepen hersenen
Een muis lei een ei
dat was best wel te verwachten
in een dicht met dergelijke aanzet
Het idee
ging de pot op
de overloop begaf het
bij het ophoesten van wat verlichting
Het idee lag nu in het water te ideespreken
met…
De nieuwe moord van Raamsdonk
poëzie
4.3 met 9 stemmen
2.745 De vrouw was ietwat krom, de man
besnord, kaal, bruut van poten.
Het meisje had de fronsblik van
beginnende idioten.…
Bourgeois en proletariër
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.405 Zij willen hem commanderen
In zijn vreugde en zijn smart,
En met hun plompe poten
Trappen ze hem op het hart.
En met hun domme verbazing
Kijken ze in zijn gezicht,
En begrijpen niet de hoogheid,
Die in zijn trekken ligt.…
Plafonds
gedicht
2.8 met 39 stemmen
7.732 Er zijn er
door Michelangelo beschilderd,
met rozetten versierd,
door zuilen gestut,
maar ook gewone
tijdens grote schoonmaak
met ammoniak gewassen en gewit
of :
niets -
crèmekleurige hoge plafonds
van op een ziekenhuisbed op hoge poten,
en oude plafonds
bekeken door
versleten mensen
die liggen in oude kamers
omdat lopen…