1697 resultaten.
Koud
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
585 Het zijn doorgaans niet de mensen
die het zich kunnen veroorloven
om in een restaurant te gaan eten
die het koud hebben
het is koud voor de mensen
die door de maatschappij
in de steek zijn gelaten
zij hebben het koud
en het laat de meeste mensen koud
dat zij het koud hebben
men voert liever de eendjes
dan een zwerver zonder brood
mijn…
Vogelschrik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Geritsel als een meisjeslach
in een bladerdek van onrust,
paddenstoelen steken hoofs de hoed op.
In de vereenzaming van vlakke akkers
handhaaft de vogelschrik moedig
zijn spottend narrenbestaan.
Met wijd geopende armen
duldt hij schalks de ijzige windsneden,
klaar om de lente te omhelzen.…
Wegdromen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 Steek mijn hand op voor een laatste groet,
denk aan vroeger, denk aan morgen, put hieruit……nieuwe moed.…
Dag van de elementen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Waterengelen
bouwen luchtkastelen
van zand en steken die in brand.
Wie vuur oogst zal
water vinden en wie de
aarde bewerkt kijkt naar de lucht.
Liefde
van golven
opstuivend zand
brandmerk van water
vuurvogel op de vlucht.…
Bedrijfslichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Wat ergens een collega
om niet te blijven steken
in dilemmas nodig heeft
gevraagd of opgemerkt
door een ander, regelt het
grote hart dat ons voedt
in de symbiose van mens
en aarde, de samenwerking
van bedrijven in de wereld -
onze Ubuntu, gericht
op ons voortbestaan en een goed
leven voor onze kleinkinderen
zonder piraterij en kolonialisme…
Oude Kat r.i.p.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.345 Het kwam toch nog onverwacht
Je verloor heel snel je kracht
Kon niet meer op je pootjes staan
En we besloten, je mag gaan
Vanaf vandaag is ons verdriet
Dat jij ons voor altijd verliet
Wat ons nu rest, is naast wat as
Herinnering aan hoe jij was
Toch liet je ons niet in de steek
Toen het leven uit je week
Je mocht net gaan, het was je…
Een voorkombare dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 Kijk terug op
Leegte die mijn
Leven heet
En ontwaar louter
Rotspunten en
Onmeetbaar diepe
Spleten waarin al
Dat leefde moeiteloos
Verdween
En constateer
Dat ik nooit
Bestaan heb…
Uit jouw leven
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.011 Morgenvroeg zal ik als een pop
Mij ontdoen van al het oude
Alles wat ik zo vertrouwde
Keurslijf en juk, ik geef het op
Ik ga stad en taal verlaten
Laat vijand en vriend in de steek
Zomaar ergens in deze week
Niemand heeft iets in de gaten
De feniks ontwaakt nu beslist
Zoek mij niet meer, ik ben heen
Slechts as rest vanwaar ik verdween…
Belasting
gedicht
4.0 met 40 stemmen
9.492 Rondom het huis de vleugelslag van gieren,
er zit er zelfs een grijnzend op het hek
te kijken hoe ik in dit stil vertrek
belaagd wordt door belastingformulieren
Van alles kan een mens worden verlost,
relatieleed en aanverwante kwalen,
maar valt men in de handen der fiscalen
dan rest alleen een kleine aftrekpost
Ik steek mijn hoofd behoedzaam…
waarom ging je weg?
hartenkreet
0.7 met 10 stemmen
1.444 Een valk gaat de zon achterna,
Maar net voor de heuvels
wordt ze geraakt door een pijl
Een diepe steek door het hart.
Ik voel hetzelfde.
De warmte trekt weg
Door de zon.
Door de verdwijning
van jou!…
Binnenkind
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
607 laat nu niet je kopje hangen
voor het rijpend reiken kan
jij ving geen felle zon of wind
kon niet jouw krachten meten
bent weerloos als een binnenkind
dat straks ineens de weg op springt
blijf in die kelk niet steken
breek uit en kom tot bloei
geef prijs je zoete hart
groei op voor je verwelkt
vol smart om het ongekende…
Graf en steen ontstegen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
940 daar waar onweer
leven brak de steek
van lans slechts
bloed en water gaf
heeft hij de geest gegeven
riep de vader aan
om ziel en zaligheid
te geven vrouwenhanden
wisten sporen van het
lijden na het leven
bent het graf en steen
ontstegen opstandigde in
verder geven aan je twaalf
apostelen hun boeken zijn
geschreven naar jouw leven…
Het schandaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.249 Vanachter het schandaal
is het schuilen mij in het
hart blijven steken, de wortels
ontmoedigen het applaus
van mijn doksaal
Avondduister tast naar herinneringen
die enkel nog bestaan
in de graffiti op mijn huid, geen gekerm
van valse toonaarden – maar het besef
ervan erken ik luid
Doch verstomd zijn mijn kreten
die verslagen het lokaal…
Een schaduw van vriendschap
hartenkreet
1.8 met 11 stemmen
4.157 De vriendschap zou hij
dragen
als een klok
die hem zou vertellen wanneer
dromen hem
weer in de steek
zouden laten
en ik op hem zou
mogen wachten
en
waken
over wat nog steeds
zijn eigen schaduw was.…
zelfs mijn denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.136 licht kan dagen niet meer scheiden
tafel, stoelt vervloeit tot schijn
’k wil het maanlicht nooit meer kennen
- zie slechts autolichten branden
hoe zij één na één verflauwen -
plaats en tijd en doel verdwijnen
’t avondzwart met bittere steek
wil zich met de nacht nu mengen
sterren die in plassen deinen
en mijn denken geldt slechts jou.…
Éénjarig seizoen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
509 In de gewelven van mijn wereld
stut ik sprookjes met fantasieën
die grenzen aan het dal
waarvan stenen uit mos zijn gegoten
en bomen niet meer spreken
nu nog ritselt het donker al waande
ik me in het struikgewas, ik voelde
doornen steken in mijn zij maar
later bleek dat het de striemen
waren van de nacht
nu leef ik me naar herfsten…
Ik ben er voor je
hartenkreet
3.6 met 46 stemmen
4.637 Ik ben er voor je
op momenten dat anderen
je in de steek zullen laten
Laat je nooit aanpraten
dat je niks waard bent
Wat er ook gebeurt,
er is altijd één iemand die je niet afkeurt
Iemand waar je naartoe kan gaan
als er niemand anders is,
die voor je klaar wil staan
Want, wat er ook is,
onthoud altijd heel erg goed:
Echte…
Een vismaat
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.882 Hij was een visser en leuk metgezel
Overal naar welke stek ik ook ging
Vroeg of laat kwam hij of was er wel
Een aardappel als neus en zijn visueel gebrek
Met zijn grijze baard en enorme kale kop
Was het keer op keer als ik beet had haalde hij op
De jaren verstreken gelijdelijk aan werd ik bang
Om hem ooit te zullen moeten missen
Een moordmaat…
De praalwagen symboliseert het sterven
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.237 Het weten sluist bewust
de dood de achterkamer binnen
waar de nacht is blijven steken
achter half gesloten gordijnen
geen Godgevreesd vermogen
maar een zekerheid dát nog leeft
frêle en diffuse woorden
lossen op waar niemandsland
grenst aan de kloof waar
de ziel zijn eigen wegen kent
en aan tafel grimast
de grimeur…
Wesp
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
472 Er wordt gewaarschuwd voor een ware plaag
Toch is zo'n wespennest niets vergeleken
Met waar wij onze Euro in gaan steken
Daar wordt wat over afgezoemd vandaag
Hoewel hijzelf geen wespentaille heeft
Is het Jan-Kees waar Griekenland voor beeft.
-------
Vandaag Europees topoverleg, minister de Jager
stelt strenge…
Ergens in de wildernis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
746 Nergens stilte nergens rust
jachten zonder tijd te nemen
voortgedreven door één doel
steeds meer en meer in ’t leven
hogere status rijker aanzien
en van niets ooit genoeg
ik heb mijn eigen stek gevonden
voor mij hoeft het niet meer zo
wil leven in velden en bossen
in natuur waar echte rijkdom is
genieten van de rust en stilte
ergens in…
Met wortel en tak
gedicht
3.5 met 10 stemmen
9.331 Twee handen
de polsen gebonden
steken zwart biddend
uit de aarde omhoog.
--------------------------
uit: Wolftoon, 1986…
Eden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
423 Naast huizen
Van gebakken steen,
Naast hofjes
Met drempels
En hinderpalen
Steek ik dit
Ene brugje over
En kom langs
Opspringende
Fonteinen die
Het leven, mijn
Leven en dat van
Jou bezingen,
Terecht in een
Onvermoede hof
Van Eden - wuivend
Riet, kwinkelerende
Vogels van allerlei
Soort en pluimage
Die de vrijheid…
Madeliefjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 Als kind reeg ik die lieve
bloemetjes aaneen door met
mijn nagels een sneetje
in het steeltje te maken
en er dan een andere
madelief door te steken.
Zo kreeg ik een ketting
van vrolijke, witte bloempjes,
die ik om mijn nek en rond
mijn hoofd drapeerde, zoals
men in Hawaï toeristen begroet.…
Pijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 Pijn kan een deel
van een mens zijn
gevoel als een steek
in het hart
ik kan er niet aan
ontwijken
toch weet ik zeker
hoewel door tranen
verward ik over
dit leed spreek
de schoonheid
en kussende
tederheid
van genezing
steeds zal blijken
zoals de wind
mijn gezicht streelt
wanneer ik als
een vogel
mijn vleugels…
Buitenstebinnen of binnenstebuiten?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
464 Deuren
wil ik openen
poorten
wil ik ontsluiten
Sleutels
in het slot steken
van buiten
naar binnen
Als woorden
in zinnen
die zich neerleggen
of juist opstaan
Wind en regen
willen me
achtervolgen tot
aan de drempel
Warempel.....
het is de vraag
of zon nog
schijnsel heeft
In voorraad?
in kindermaat?…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
663 Vandaag spreek ik de namen uit
van mensen die zijn voorgegaan
en eer de waarde van hun leven
met de liefde mij gegeven
tijdens aards bestaan
blader ik door de gedachten
dan zie ik hun gezichten weer
en klopt het hart de klank
van toen we samen lachten
hoe krachtig voelt het zijn
van ieder die mij dierbaar was
en is gebleven
stil steek…
Lenteachtige ondeugd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 in de lach
op het terras klinkt
lenteachtige ondeugd
op deze eerste rokjesdag
onwennig bloot
trotseren benen
met uitdagend flair
gepasseerd winters wit
ze blozen niet eens
als hakken blijven steken
tussen de kasseien
waar meeuwen altijd eten
speels waait de wind
verblindt laagstaande zon
de jeugdige parade
met lente als hun gade…
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
228 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt deren
zolang er tijd is om op te schalen
als een schelp…
ik liet je gaan
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
3.413 we liepen jaren
hand in hand
kinderen aan de ene
ik aan de andere kant
ik liet je gaan
jij liet me lopen
vrijblijvend was het nooit
er bleef steeds iets te hopen
wij komen
langzaam op onze plek
de kinderen hebben ruim
voldoende aan hun eigen stek
het hopen heeft gefaald
verwachtingen niet uitgekomen
de rekening wordt nu betaald…