759 resultaten.
zomerden in vollemaanse nachten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.122 tot vrouw gestreeld
je wonden zijn geheeld
je was eens het
verlaten kind dat in de
liefde nooit zichzelf meer vindt
we kwamen samen
in een dubbelleventijd
lente bloeide zomaar eeuwigheid
we zomerden in
vollemaanse nachten, kregen
van elkaar wat we verwachten
maar je wilde pijn
in drempelloze vlagen om dat
van vroeger beter te verdragen…
Onze nationale hoop
hartenkreet
2.7 met 23 stemmen
4.956 de wereld in 't gareel krijgen
de jeugdige overmoed doet mij deugd
Jeugd die positief gevoel genereert
investeert in zijn toekomst-dromen
van de toekomst zal het goede komen
door hebzucht en eerzucht gemotiveerd
Zo werkt 't sinds begin der mensheid
vertrouwen in toekomst is onmisbaar
de wereld wordt een tree hoger gelift
Jongeren verdragen…
De tol is mijn einde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
805 woorden
ik ben bang
voor je handen
om beelden van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel is vergeven
waarheid heeft haast
ik durf niets te vragen
want alles lijkt schijn
is echt te verdragen…
mijn TROTS !
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.082 Er zit een dikke scheur in mijn trots
Ik, stoer en altijd sterk als een rots
Moet nu toch toe gaan geven aan mijn lijf
Mijn benen, heupen en knieën alles is stijf
M'n rug staat zo krom als een banaan
'k Moet om de dertig passen blijven staan
De pijn is echt niet meer te verdragen
Echter er komt een eind aan al dat klagen
Want ‘k heb de knoop…
uit de hitte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.150 niet toe
heeft het nooit gedaan, alles
bleek slechts een spel geweest
wijl zij wachtte op de ware
ergens in de bochten van de avond
als hij nog huiswaarts keerde
hij strijkt een lucifer aan
vastberaden het hoofd te bieden aan
en te herrijzen uit zijn eigen asse
zoniet, het was hem toch genoeg
er is immers slechts zoveel
dat een man verdragen…
Sonnetten voor Cynara VIII
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.986 Dit is mijn onrust en dit van mijn dagen
de foltering en het invretend zuur;
dit is de harde kwaal die op de duur
mij sloopt omdat het hart 't niet kan verdragen.
Dit van mijn moed het hopeloos versagen
- dwars op mijn smalle weg de blinde muur -
dit van mijn nachten kwellend uur op uur,
waarin ik om harts zekerheid blijf vragen.…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Niet of nauwelijks, te verdragen,
De dingen die mijn ogen zagen.
Langzaam klim ik hoger,
klevend aan het zand.
Druppels zoeken de weg naar beneden
of verdampen snel in de lucht.
Beetje bij beetje, begin ik te geloven
dat ik het ga halen,
maar dat wordt vergeten
door een enkele diepe zucht.…
en ... hoe gaat het met je?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.407 de hoofdpijn valt niet langer te verdragen
het zwarte geld is op, nu sta ik rood
de hond is ziek, m’n chef is hersendood
m’n dochter (15) loopt op alle dagen
m’n schoonmoeder probeert me te behagen
ze klimt, in negligé gehuld, op schoot
m’n zoon doet alles wat de Heer verbood
ik word door vrouw en kinderen geslagen
collega’s zijn aan stoelpoten…
Haarlem VI
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.147 Ik strek mijn armen naar u uit,
Ellendig, want ik kan ’t geluid
Van uw droef snikken niet verdragen.…
Flessen openden genoegen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
527 mij te zijn
ik bruiste op bevel
laafde dorst serveerde vreugde
ze lieten me verrekken in de hel
zagen mij niet staan
kozen voor de eigen feesten
hun pleziertjes gingen mij niet aan
ik vond mijn eigen lol
de flessen openden genoegen
we gingen stevig aan de rol
ik zakte door de dagen
zonk weg uit het bestaan
en kon mezelf niet verdragen…
POSITIEF
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
922 De helderheid zal de zwarte nacht verjagen
Een zonnekind kan erg veel verdragen.
Een klein gebaartje, een knipoogje volstaat dikwijls
om een gebroken hart op te fleuren met wat vrolijks.
Kwaaltjes, verdrietjes, we hebben ze allen
Dat mag deze dag zeker niet vergallen!…
Hemelzucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
821 Ik ben één
brok liefde, maar niet volmaakt, dat zit me
dwars, anderen ook, daarom ben ik droevig en
verlang ik vroegtijdig naar de hemel, omdat
ik de aardse pijn niet meer verdragen kan.
Ik wil de hemel wel naar de aarde trekken,
maar mijn armspieren scheuren doormidden.…
Wat zal ik aantrekken?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 Staande voor de kast
verzucht je
kijkend naar de lucht
wat trek ik aan vandaag…
als eindelijk je keuze is gemaakt
komen de regenbuien
dan hoor je het gefluister
trek toch vandaag die mantel aan
die zo bevrijdend voelt
met al die mooie plooien
waarmee iets wordt bedoeld
bescheiden en zachtmoedig
meelevende en goed,
verdragend en geduldig…
STEMMEN IN MIJN HOOFD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 Ze zei: Continu praten doen ze elke dag
en daardoor trachten ze mij te dwingen
Tot handelingen die ik in feite niet mag
ik wens zo dat zij mijn hoofd uitgingen
Ze zei: Laaiend worden zij als ik vertik
mij bestendig inschikkelijk te gedragen
Tot ik mij tenslotte naar hun eisen schik
daar ik ‘t razen niet meer kan verdragen
Ze zei: Bevelen…
Wijsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 Het is al heel fijn
dat we tegen elkaar aan liggen
en elkaar verdragen,
dat we af en toe een beetje praten
en ons verdriet de vrije loop kunnen laten.
Laten we niet het onmogelijke vragen.
Als je nu je eigen vrijheid
nog als het belangrijkste ziet
dan denk je te veel
of dan deug je niet.…
Bomen op de maan
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
768 ontzag
voor de dichtershemel
waar jij altijd koningin was
je transformeerde de pijn
in onverwachte gedaantes
maakte soms metaforen
van mensen die maskers afwierpen
je gaf geen kritiek, verdroeg geen argwaan
maakte alleen pijn voelbaar
in afgrijzen, alsof er bomen
op de maan waren
maanbomen die alleen jouw pijn
konden verdragen…
De mopperkont
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 De hete zon is haast niet te verdragen
die zengende het droge land belaagt
en ook nog die verrekte lange dagen;
’t is logisch dat mijn geest zo wordt geplaagd.
Het buiten zijn is om verbranden vragen
zodat je daar benauwde kleren draagt
en steeds maar weer die eindeloze dagen
waarop mijn geest door treurnis wordt geplaagd.…
Luchtballon van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 in alle denkbare tonen
vormen en kleuren
helder en zuiver boven drijven
Nimmer ongrijpbaar of gevangen
verborgen of vervlogen
juist intens
onmiskenbaar stralend
als bakens aan de oppervlakte
die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen
doen ontdekken, herkennen, beschouwen, bereiken
verbazen, ontroeren, verleggen, verdiepen, verdragen…
De mopperkont
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 Het gure weer is haast niet te verdragen
dat als een zweep het naakte land belaagt
en ook nog die verrekte korte dagen;
’t is logisch dat mijn geest zo wordt geplaagd.
Het buiten zijn is om angina vragen
dan wel een griep die door je lichaam jaagt
en altijd maar die hele korte dagen
waarop mijn geest door treurnis wordt geplaagd.…
KLEINOOD
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.292 Uit alle macht de deining van de dag
verdragend, het steeds aanwezige
gevaar van misstappende hakken,
van roekeloos verkerend blik
in de haast van haast te laat.…
Van alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
642 smeltpunt van goud,
Het gevaar van vloeibaar
Kwik voor de trouwring
Die ik misschien ooit dragen ging,
Van Immanuel Kant
En zijn reine Vernunft,
De sonnetten van Donne,
Herbert, en die van Will
De temps perdu van Proust,
De zachte blijdschap van Reve,
Een analyse moest ik geven
Over Japan en de Tweede Wereldoorlog,
Het verdrag…
Kenmerken van liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 overwint alles, geeft kracht
liefde blijf erin geloven
het leven verloopt vaak anders dan gedacht
Liefde is iets geven van jezelf
liefde is een kwestie van vertrouwen
liefde is onzichtbaar, onmeetbaar,vaak onbereikbaar
weet op wie je kunt bouwen
Liefde verdraagt geen wrok
liefde is het ritme van het leven
liefde geeft kracht om te verdragen…
Heisa.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 alleen de vreugd
kent geen list, vereer de deugd
en durf 't goede wagen;
want wie lustig is, is braaf
en blijft nooit gelijk een slaaf,
't juk der smert verdragen.
't Vrolijk leven, 't vrije woord
hebben altoos hen bekoord,
die voor 't ware blaken.
Dwazen zijn 't die anders zijn,
Heisa, bij gezang en wijn,
laat ons vreugde maken!…
Geen reden om te klagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
661 Dan blijft een naar gevoel vanbinnen knagen
Dat wat nog komen moet wel mooi kan zijn,
Bijzonder zelfs en moeiteloos te verdragen,
Maar nieuw en ongezien, dat wordt het niet.
Kan ik die kille onrust doen vervagen
Door uit te kijken naar iets helemaal anders
En mij aan hele nieuwe dingen wagen ?…
ME is me
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
492 Ik kan de wirwar niet bijbenen,
niet buiten houden, niet verteren, niet meer
verdragen. De lucifers onder mijn oogleden
breken continu weer af, hoe ik ook alarmblaf!…
De oppervlakte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 hoeveel
Als medespeler
Op het wereldse toneel
Europa
Het continent
zijn burgers
met hun nationale cultuur bekend
Die men wil behouden, behoeden
Zich bewust van andere invloeden
Europa als plek waar verschillende culturen en geloven
Naast en met elkaar moeten leven
Maar kan dat echt
Er is het speelveld van het internationaal recht
verdragen…
Paradijsdagen
netgedicht
1.2 met 8 stemmen
469 Alleen bij oom Somber en tante
Precies breken frustraties los
over de werkelijkheid van werken
en mislukken, de stinkende
ondankbaarheid van de wereld
de hardheid van het bestaan
Maar de mannen vertellen
sterke verhalen, lachen
om de waarheid en proosten
hoog op de paradijsdagen
die Somber en Precies
niet kunnen verdragen…
Tranen in stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ik kan het niet verdragen dat ik
de vrede van onze kat zou verstoren,
zij slaapt in mijn schoot,
en deze tranen zijn niet gemaakt
van woede,
van angst,
van verdriet,
maar, opbloeiend, in vreugde.
Mijn hart hongert naar leven
dat ik uit de dagboeken alleen
niet aan mijzelf kan geven.…
Mijn moeder...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
377 Ze heeft het verdragen,
haar hele leven lang.
‘k Hoor nog elke dag,
haar droef gezang.
“Ik zou het liefste sterven,
dan was het eindelijk stil.”
“Ik zou het liefste sterven,
dan was het eindelijk stil.”
Antje…
Mortis imago (een beeld van de dood)
poëzie
3.5 met 16 stemmen
4.024 'k Worde elke dag geboren en
ik sterve op elke dag;
de zonne gaat, en 't leven, mij
in vier-en-twintig stonden,
van 't oosten naar het westen, en
een wonderlijk verdrag
houdt alles, dat er in mij is
en buiten mij, gebonden.…