1000 resultaten.
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 in het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt…
Niets bijzonders
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 Met bittere zelfspot en grimmige lach
verslijt ik walgend dag na dag
Manisch cliché
Krankzinnig cliché
Probeer me niet te stoppen
Als ik de verrader in mij vind
dood ik zijn vrienden, vrouw en kind
Aarzelend cliché
Hoopvol cliché
Ik ben nog niet verloren
Maar de vloed, sinds jij mij gewonnen hebt
is nog geen duimbreed weggeëbd
Zwem…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 Soms die onrust
dolend in de tijd
Zoekend naar iets
de innerlijke strijd
Soms zo verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp…
Rijnvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 oor van mijn hart
En ik wist niet dat mijn zo goed gebouwde huis op zoveel plaatsen tocht binnen kon laten
Dan maar de jas aan en de Rijn opzoeken
Ik loop de kribben af
De oeverkiezels over
Diep
In water
Zak
Tot later
Met mij zakt de zon mee af
We worden klein en helder
Kalm mijn hart nog even
suikerzoete schemer
Totdat de vloed…
Weer Een
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
482 Het is vloed in onze liefdesharten,
de stromingen vermengen zich
in talloze omarmingen
waar beschermengelen zijn neergestreken
het boze geen vat op ons heeft
daar de Godin in onze harten leeft
Ik wandel met Maria Magdalena langs
de lentebloemen en de vrolijke vogels,
wij zijn helemaal in ons element
als gezworen krijgers, met de liefde
van…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Is het als verdwalen geweest
tussen eb en vloed
niet meer thuiskomen?
Of was het zoeken, dragen,
was er geen bodem, basis,
geen huis, geen ramen?
Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?
Waar het was zijn geen namen.…
In de werveling
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
748 De zee verhaalt deze geheimen aan wie maar
wil luisteren en kijken hoe eb en vloed afwisselen.
Een geest die tot rust wil komen heeft meer nodig
dan geduld: eindeloos rondtollen kan enkel leiden
tot het vluchten uit het labyrint. Laat dwalen de
geest en de gevoelens, laat ze dansen tot de avond.…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 ik draag wervels
van een beest
op een eiland dat zichzelf
wil verdrinken
korte en lange verhalen
kraken uit kaken van vloed
stuwen beenderen en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Daar, waar ’k over IJssel zie
terwijl ik met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen…
Onuitputtelijke mand ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Ze draagt een maand met verdriet
op het strand ontfermen golven
zich over de broze lijnen van de vloed
en uit de diepten van de eenzaamheid,
het leven bedolven in onuitputtelijkheid.…
Pirouetten
gedicht
2.3 met 3 stemmen
991 Een ribbelstrook zand en zonlicht
schitterde in een geul oude vloed
die ging toen een slingerpad het zicht
op het strand openbrak, de gloed
van de dag jou beetnam, je streelde
met een wind vol kinderstemmen
een kluwen vogels jou verlokte
met hun wit van het blauw breken
dartel als jij die van mij rende
naar de zee die vlokken sneeuwde…
Zonet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Het leeft en huivert, een klagen
zonder zich uit te kunnen spreken leed
een blanco bladzij van jouw kleed
zich lezen laat op deze stille dagen
Een zeilschip vaart sloom voorbij
wij liggen op het nog warme zand
ons wacht geen verre overkant
slechts eb en vloed en dood tij
Jouw blik beroert een verdriet
grijs als de maan in de nacht
koud…
dramaqueen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Nou,die kleindochter
van mij kan ook wel
behoorlijk stennis maken
zoals ze begint te huilen
lijkt het wel
het ergste op aarde
haar tranen een vloed
die de hele wereld overstroomt
geef ik haar een flesje
drinkt ze en is ze gelukkig
gaat ze tijdje later weer huilen
leg ik haar in bed blijft ze huilen
Mia,je bent moe…
Spinsel op een herfstdag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 Ik zal een nieuwe toren bouwen
desnoods op strand met zandkastelen,
hoe die dan bij vloed weer instorten, één worden zal
met dat waar alle gedachten vandaan,
en hoe elke gedachte opnieuw een bouwsteen,
edelsteen, misschien zelfs diamant zal zijn
die tomeloos energie geeft op te bouwen
kleurrijk en schitterend.…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ik weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
Vrede en Verstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Waren de regen en de vloed
een straf voor Eva en ons
vrijpostige verstand
dat niet altijd het goede doet?
Of gebruiken we dat verstand
juist te weinig, zoals toen
mijn man onze zoon ontzag
en boos werd op de baby?
Wat bezielde hem?…
IJskappen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Groepen mensen trekken leiders aan
geven hen macht, en die macht
trekt mensen aan
In nieuwe tijden smelt de macht
Aanhangers haken af
Het peil daalt weer
Zo stuwen en duwen de massa's
de wateren der welvaart op en neer
alsof het hen overkomt
Ver weg beweegt de zee mee
brengt daar droogte of vloed
en kwelt de mensen tot ze zich verenigen…
Willem Wilmink
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.538 Treur niet om mij, het hoort erbij
zoals de vloed past bij het getij
Tranen smaken naar de zilte zee
veel looizuur zit in zwarte thee
Zing een lied, dans voor mijn graf
denk nog eens aan mij, huil of lach
Leef verder gerust en bedenk dit wel
de dood steekt in hetzelfde vel
Wees niet bang, ik ging u immers voor
zing met alle engelen in hemels…
Haar pirouette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 onbegrip
van zwart basalt
ze opende
het cordon
van donker
geloken ogen
wierp zand
om het laatste
argwaan niet te zien
sloot handen tot kring
danste haar pirouette
er grafisch midden in
waarbij zij de
blikken aannam
rondde en verrijkte
tot ook zij draaiden
en zacht de mantra’s
van zee in haar
eeuwig bewegen
als eigen golf in de
vloed…
maan
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.320 Eb en vloed hebben ‘m nodig
en als onze buurman er niet zou zijn
wordt maandag opeens overbodig
Zonder maan raken we uit balans.…
Stroming van tijd .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
930 dikke tak
die paar woorden,
verregend voor
de zon verscheen
Ik zit met beide
armen rond mijn
kniëen geslagen
en wacht rustig
op wat komen
gaat, golf na golf
verdwijn je in zout
de stilte in mijn ogen
ziet jouw silhouet gaan
vastgenageld blijf
ik in het nu
wil verdwijnen
in het toen
en blijven hangen
in gisteren
terwijl eb en vloed…
zomerzonde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.925 stemmig zwoel in een strandstoel
lig ik na te deinen met de zee
en terwijl ik kinderen hoor spelen
neem jij mijn gedachten mee
met het tij verdween ook jij
met vloed ben je er weer?…
Golflengte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
518 We zitten niet meer
op dezelfde golflengte
de horizon wordt vaag
lieve dromen verdwijnen
natuur krijgt veel te verduren
eenzaamheid lijkt dwangmatig
herhaalt zich in het handelen
zoals bij eb en vloed de zee
ik ben een land zonder vader
in een man zonder minnaars
waar jouw boom begint te groeien
verdort de taal van onze woorden…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als de zee
bij vloed, ik sta als een steen,
als een rots, trots en stevig
hef ik m’n hoofd ten hemel
en laat mijn ruige bronstkreet
galmen over een bergmeer.
Ik rijs vandaag met U, Cernunnos,
Uw roep laat mij niet los; Heer.…
Voor wie geen Valentijn kan vieren...
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.867 Ons leven is een gaan en komen,
een ebbe vaak en soms een vloed,
en ieder mens heeft zo zijn dromen,
slechts liefde maakt dit alles goed.…
meeuwgeschreeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.216 jij klinkt mij als de zee in ‘t oor
en het geschreeuw vertelt van verte
die stormgedragen jou in ‘t bloed
voor ‘t water werd jij eens geboren
in ’t morgenrood hoor ik jouw kreet
een opgewonden fladderen
jij speelt het wolkendrijven met de wind
waar jij bevallig door het luchtruim zweeft
wanneer de schreeuw dan blijft verborgen
de vloed…
Thuis
gedicht
2.4 met 90 stemmen
33.846 .
----------------------------------------
uit: 'Fladderen voor de vloed', 2007.…
Van trots en deemoed
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.569 Uw allerhoogste moed
van deemoeds hoogte duizelt
en in haar macht vergruizelt
als bergen in de vloed.…
Wanhopig
gedicht
2.1 met 351 stemmen
38.084 Wanhopig vreet mijn zee
aan de wering van jouw ik
dat onbewogen blijft voor 't water
zout lopen de tranen terug met eb
teleurgesteld en moe
ik kan er niets aan doen
maar met de vloed
komt het toch weer naar je toe
doodsverachtend is het hopen
dat poogt de haven in te lopen
van jouw onbegrip
ik wil jouw polders niet bezetten
alleen maar…