Alle inzendingen over zaad

779 resultaten.

Sorteren op:

De adem van alles

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 262
Werelden draaien als zaden in de wind, honderd miljoen in een zwijgende dans, elk een vonk, een fluistering, een ademtocht van sterrenstof. De dieren bewegen als gedachten die niemand ooit hardop zei, pootafdrukken als komma’s in een zin die nooit eindigt.…

Wind zonder geweten

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 180
Alles komt aanwaaien, als zaad op onbekende grond, als woorden die geen oorsprong meer dan enkel de beweging vonden. De wind kent geen geweten. Hij draagt slechts aan wat zich laat dragen. De ernst ontstaat waar ik mijn hand nog openhoud.…

Mortis imago (een beeld van de dood)

poëzie
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.024
Het leven van de mens gelijkt de blomme*, die haar zaad doorborsten* en doorbroken heeft; een tijdje in de stralen der schone, lieve zonne bloeit, en zwanger wordt, en gaat het leven van heur kinderkens, gestorven zij*, betalen.…

Ambivalent?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
we zijn groot gebracht , dan verdwijnt een horizon van idealen die we lang hebben gekoesterd, onbehagen gevoed door overdaad in mythen en verhalen, verduisterd inzicht waarin we zijn gekluisterd aan de ketting van de aarde, als ik de nog ongeëvenaarde stip ervaar in een priemend licht van iedereen die ons na komen zullen om in het zaad…
Pama26 september 2019Lees meer >

selectief

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.629
verwart de waarheid met de leugen vindt "een goed gesprek" gezeik hij heeft zijn leven lang genomen gaf zich nooit echt helemaal bemint zijn vrouw slechts in zijn dromen spreekt nog steeds niet in haar taal hij heeft een hekel aan haar vragen denkt alleen nog aan de daad ziet haar figuur steeds meer vervagen en verliest zich in zijn zaad…

Sneeuwklokje

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.118
zaden voor ‘n kerende aanwezigheid zij staat symbool voor een nieuw begin een onbeschreven zijde van ’t bestaan dat door geen mens vooruit is in te vullen haar enkel in verwachtende vreugd kan hullen om met geheven hoofd 't onbekende in te gaan…
sacrajewa16 februari 2004Lees meer >

Wintergepeinzen

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.209
Ze weten heimelijk meer dan wij die trappen over hun wijs gezicht; ze weten: in voren van diep geduld wordt het mirakel van 't zaad vervuld. Wij mensen met ons gulzig hart, wat is er aan ons te doen? Wij persen uit alle getijen 't genot, wij werden niet waardig de zoom'ren van God.…
Alice Nahon27 december 2004Lees meer >

ik laat je gaan

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.056
verleden in het heden gebet in pijnlijke mist, gebarsten krachten, als versplinterd geboortelicht uit een redeloze reden je voeten nog wel geaard steunen zwevend jouw gedachtenlijf: gezwollen in verhulde leegte en gedroogde rimpels je ledematen stijf jij bent de dood in levende lijve het genade brood gebakken met ongewenst zaad…

DE DAGERAAD

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.275
nog voor de dag geboren wordt in de nacht ontwaakt helder de Dageraad sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water die als een warme bruisende stroom de wintergrond open woelt en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut dit wordt de nieuwe aarde waar duisternis, pijn en lijden verdrongen worden door het nieuwe licht de olijfgaard…

MEDITATIE

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 826
gehuld in paradijs'lijke gewaden beginnen we ons duister ritueel stoutmoedig stappen we uit het gareel verkennen aarde die we nooit betraden de weg voert over slingerende paden ik vang je blik, omsingel je kasteel en neem je in, we worden één geheel wanneer we samen de rivier doorwaden we stoten klanken uit en zaaien zaden zij zoeken grond…

aarde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
Ik word vruchtbaar door het zaad, van duizenden gewassen, gans mijn lijf is nu doorweekt, laat mij jou toch verrassen. Ik hunker naar de lach van de zon, de streling van de wind, het zoete water van een bron de glimlach van een kind.…

't koraal doet 't nog - en wij?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
het is weer feest op het rif ze doen het zonder vozen de poliepen zijn weer grif ei en zaad aan het lozen ter uitzaai van het koraal al spreekt men internationaal van uniek tropisch regenwoud in water koud of warm maar zout wij zien bewegende skeletten gedragen door eeuwige wetten poliepjes met algen in symbiose maken er kalk voor de krijtpose…

ENCORE

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 885
de lente doet me denken aan verlies er zijn weer negen maanden dood, begraven wat overschoot is voedsel voor de raven de bron van al wat leeft is vuil en vies de lucht is zwanger van het zaad, ik nies en druppels vinden in de grond een haven een groef ontvangt het vocht vol overgave er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies zoals…

Kooklust

gedicht
2.7 met 397 stemmen aantal keer bekeken 88.164
Met gretige borsten staat begeerte aan het aanrecht zoent het zaad uit tomaten, kijkt naar het zwellen van beslag onder vochtige doek. Haar hand liefkoost de haas van een jonge stier, zijn zoekende tong is gemaakt voor de hare, verzaligd streelt ze zijn ballen de pan in.…

De dichter denkt

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.069
woorden voor zich uit en spelt verdoemenis met tekens uit den vreemde ***************************** Hoe dicht is de nacht als tonen van weemoed zich buigen over verzoening waar eens het zwaard gespleten persoonlijkheden achterliet in het moeras waar de dood ogenschijnlijk niet bestond En gemorste behoeftes gaan kwijlen wanneer het zaad…
elze30 april 2008Lees meer >

Carrieremonster

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 889
Carierremonster Achter een bureautje bij het raam Een rolgordijn ontneemt het zicht De PC's fluisteren zacht haar naam De geur van het kopieerapparaat De spiegeling van de PC op haar gezicht In haar slipje sijpelt zaad Het archief staart haar stoffig tegemoet De fles spa blauw voor het gezond Alsof je langzaam leeg bloedt Geen weg terug…

de Mythe van Fatuma

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.143
zij, Fatuma, daagt de goden uit van achter haar gazen voile om gelijk een dolende pagode steunend op haar houten fluit als bevallige dienende bruid over haar duistere ultieme verlangens te verhalen teneinde de hemelse heerscharen in een aardse verleiding te noden zodat zij, Fatuma, hun zaad in sprekend stof zou baren waar elke willekeurige…

Somber

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
leeggeslagen takken Mistroostig onder een grauwe lucht Schrale, braakliggende akkers Verzamelplaats van wilde ganzen Samenscholend voor een vlucht Koude, klamme korte dagen Restant van een stervend kalenderjaar Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen Kou uitsluitend, isolerend Functioneel en ronduit somber Voor de kouvrezende mens aldaar Naar zaad…
Hookie28 november 2008Lees meer >

Biologica

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 628
Hij ging met grote arbeidsvreugd te werk, want had een vrouw een man met falend zaad, dan stond-ie al te graag voor haar paraat: nooit ging-ie voor het zingen uit de kerk. Hij merkte ook, dat menig kindje zei: 'Mama, kijk die meneer! Hij lijkt op mij!' Een moeder - hoorde Kees - verklaarde 't nader.…
Aubrey3 januari 2009Lees meer >

LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
Vanuit de Grote Beer en de Pleiaden Wordt de mens gevormd door zeven stralen Door in het stoffelijke af te dalen Worden plus en min goeden en kwaden Wij zijn de vruchten van kosmische zaden Meetbaar op louter dichterlijke schalen Langs de lat gelegd door het vertalen Van een begrip als helen en als schaden Het midden houdend tussen droom…

De kluizenaar

netgedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.139
zonder zijn lippen te bewegen vertelt de kluizenaar mij; je bent een vrij mens neen, niet zonder zorgen of pijn loslaten kent geen eb of vloed doch verlaat zich op een ander getij het is haast een gebed zonder end het draagt zaad dat lijkt te sterven in de nacht of wordt voortdurend in eenzaamheid gebaad ik ben aan mijzelf gebonden…

SEBASTOS AUGUSTUS

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 797
gestoken op azuur, een dromende wijdse, wollige wolkenwereld, de stoere noorderwind blaast de hemel schoon, boven de stad wordt het fris, luid en helder, elk stil geluid kun je nu van heel ver horen, zoals al die groepjes duikelende, buitelende mezen, ze troepen ijl en zacht twitterend samen in mijn tuin, een hoorn van overvloed, rijk aan zaden…
Tjoke6 augustus 2010Lees meer >

De appel en het paradijs

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Er komt een eind aan de schuld van appels (en slangen), gegeten (en gevreesd) door dames en heren, die compost verwarren met het composteren van de geest De dichter plant een pit van de Adams appel en Eva verzoekt hem herhaaldelijk Maar de Godheid laat het zaad groeien tot onmetelijke hoogten die de appel doet verbleken Tot in verre…

Kunst van het weglaten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
Om in dit labyrint te falen, voor zover de muze mij dit toestaat, ben beducht voor eigen ademhalen, slaat mijn gedrevenheid op hol strooi ik slechts de fijnste zaden, stof voor nieuwe ongerepte paden.…
pama11 februari 2011Lees meer >

Onoplosbare zilte tranen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 693
Zij eten het vuur dat ontvlamt uit de oogopslag van de morgenstond en weten van geen ophouden Als de vrouwen in het veld de zaden schalks uit hun schoot werpen ontspruiten nieuwe liefdes Luierend in de bomen zweren de mannen een te dure eed alsof zij bereid zijn om voor het geringste te sterven In hun naïviteit drinken zij de dag vaarwel…

De weg

gedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.244
Maar daar zij licht, daar weze hemel, zee, licht dag, nacht duister, aarde, spruitend gras, bomen met zaad, tot bakens lichten groot en kleine, wemelende zielen, paarsgewijs, vogels gevleugeld, kruipend dier, wild, vee. En al het kruid zij man en vrouw tot spijs.…

Zo graag

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
Misschien dat toch de woorden komen en vertolken wat diep vanbinnen leeft maar eerst als zaad moet sterven? Heel langzaam komt de herfst, ik zie al bladeren de paden sieren en door wind gaan dansen.…
Adeleyd11 september 2013Lees meer >

zo zie ik de Commissie Meijer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
wie zoekt zal sterven in de aanbeveling van het rijk, de driekleur wappert slechts in een besnaarde wind, wie looft de leider en martelt de horigen de stem verzacht, het plein loopt leeg de laatste boezemvrienden bevredigen elkaar en likken hun tot angst verdikte zaad met tussenpozen van elkanders lijf weer wordt de vaandel gestreken…
elze2 november 2013Lees meer >

Geleend reservaat?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
In een vrijstaat met zo vele keuzes blijft alleen het zaad te rapen. de hemel zal daarover nog een nachtje slapen of dat kiemen zal of niet. Tot dan blijven we de kosmische reuzen in een aangeboren spagaat, met de ziel en voeten gescheiden in een aan ons geleend reservaat.…
Pama10 december 2013Lees meer >

Vergankelijkheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Er staat een Conifeer in onze tuin Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen Op fiere stam, geen centimeter schuin Er staat een Conifeer in onze tuin Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven In zwarte aarde, nooit door gif bedorven Goed negen meter hoog van grond tot kruin Er stond een Conifeer…