1446 resultaten.
De zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Het zou fraai
geweest zijn als er een
"cappuccinolaag" over
de zee zichtbaar was
geweest.
Een verpletterend einde
van de zonsondergang,
was in volle gang.
Het is fantastisch,
als de rode zon met zijn
optimale
glans over de zee ons
kan beïnvloeden in
weerspiegeling van
schaduw en den rijk ter
zeeën.
Foto Dick Voogd…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
Dwingelderveld VIII
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
653 Onder die lege, blauwe hemel die alles zichtbaar maakt dat gezien wil worden.…
Een pijlsnel verdwijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 ik dacht je
in mijn
handen te
hebben
uiterst
breekbaar
doorzichtig
kristal
je draaide
warmte in
veelkleurig
verval
in handen
die zichtbaar
waren en
jou koosden
zonder
behoudende grip
wilde je opgooien
terug in je vlucht
nog keek
je om in
een pijlsnel
verdwijnen
om een
keer luid
de schreeuw te
doen van beiden…
De Ketting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
226 De ketting rammelde aan alle kanten
nauwelijks zichtbaar als die was
geen tekenfilmveil echter
geen slijptol kwam er aan te pas
om al dat opgelegde via
omleidingen te beslechten
oneigenlijke schuld af te schudden
geduld en standvastigheid na
sinds het prille begin te zijn bedrogen
te streven naar niemand tekort doen
maar het keramieken…
Mijn linkerhand
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
790 mijn hoofd wacht enkel
nog op mijn linkerhand,
beheerst schrijf
ik verder…
zichtbaar
voor mij alleen,
adem ik
vel over been.…
Bloemrijk
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.487 De eerste breuklijnen
worden zichtbaar
en – de waarheid biedt
niet altijd troost –
overmorgen is verpakt
in een vage belofte
het leven is schaken
in de schaduw waar
het strijkend restlicht
wordt geliefkoosd
in uren van glas
haastig afgestofte
herinneringen herleven
traag maar intens
vluchten kleuren
in warm zwart
het sterven naast…
noorderlicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
742 Een paarse maan vol hemels hels gevoel
brengt grijze jaren later kleurenpracht
in veren zonder trots, lang ná de nacht
van wakend slapen zonder zichtbaar doel.
Helaas blijkt uit het laatste nieuwsbericht
de maan op 't tweede zicht een noorderlicht.
- Jaren na zijn dood krijgt zanger Nick Drake erkenning -…
Vergane schoonheid
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
987 naar jouw handen kijkend
wordt het zichtbaar hoe
ringen langzaam van je vingers glijden
tijd heeft je getekend
waardoor je ouder bent gaan lijken
diep van binnen bleef je dat meisje
van twintig dat ronddanste in de weide
wat haar rokken deed bollen
zonnebloemen lachten haar toe
al stierven die als jij 'n vroege dood
©Lady Love…
Tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Vertrouwen ontspant,
opent ons lijf, onze geest,
zodat zichtbaar dat alle noden
en wat we verlangen
we zomaar ontvangen,
een feest!
Al loopt het leven tot een einde,
dan nog gaan tijd,
geboorten en dood, in eeuwigheid maar door.
Niet te bevatten die ruimte.…
Roerloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 sta je daar
in een raamloze kamer
naarstig opzoek
naar iets
dat niet te vinden lijkt
koortsachtig schuifelend
ondanks benen van lood
gaan handen op de
tast naar een punt
van herkenning
in een ijl stukje licht
is het silouet van
net zichtbaar
de weg erheen
oogt onmogelijk
als door klimop
omsingeld baan
je je een weg
om te kunnen…
Het Nu
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
563 Vandaag ben ik er weer
en zie gisteren en
alle voorgaande gebeurtenissen
met wie ik was op de dijk,
meeglinsteren
alsof een garde de herinneringen
mixt met heden
één brij details
aanvankelijk de kleurtjes zichtbaar
maar dan als massa
luchtig in een bakvorm gegoten
in de oven,
en terwijl ik mijn yoga doe
met muziek
hoe de geur uit de…
Ooit regent onze liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Regen tintelt op het meer
speldenprikken in mijn vel
ik denk jou een tel
onder het gladde water weer
terug
Hoe snel en ver ook het stromen
onder het zand liggen de stenen nog
zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog
Verzonken herinneringen komen
terug
Ik mis jou, onze liefde
gaf zich aan rivieren mee
en deelde zich in de zee
ooit regent…
Explosie en implosie
netgedicht
1.0 met 185 stemmen
525 ik laveerde
op de thermiek
van een warme
weerkaatsende
aarde waarbij
door verschillen
in ondergrond
kleine tornado’s
ontstonden
nauwelijks
zichtbaar
maar in snelle
ontwikkelings-
potentie
redelijk gevaarlijk
als de condities
gelijk blijven
in de bovenlucht
zeker daar
waar houtbouw
vlot construeren
mogelijk maakt
werken explosie…
LAISCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat,
zo zichtbaar maken, voor mensachtigen.
Het werk bereikte de verwachtingen.
Met dure teksten werd de draad bekleed.
Zij bleven mens en sponnen wol van leed
want ’t had geschreven voor de duurzaamheid:
"er zij geen waarheid in het woordenkleed".…
Zelfportret
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
317 We zouden karikatuur tekenen
‘k Tekende een model
dat voor me zat
Daarna mezelf vanaf foto
op mobiel
Het erge was dat ‘t mijn lerares beviel,
ze beamen bleef dat het precies leek
Ik leek een man
Ze zei naarmate mensen
verouderen
minder zichtbaar was of
man of vrouw,
anyhow, misschien was lachen
het voornaamste die morgen…
Hoge ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
121 Ik ben een reus, ik kijk
uit de hoogte, lopend
op hoge, gevoelloze poten
Ik zal mijn stelten niet buigen
naar de werkelijkheid
laat mijn ogen liever lopen
over digitale platforms
dan op blote voeten
door de werkelijkheid
Daar ben ik veilig
zichtbaar verborgen zwevend
boven de werkelijkheid
Daar ben ik thuis
ken ik de gebaande wegen…
Bijna dertig
gedicht
3.2 met 51 stemmen
16.976 adertjes
definitief geworden op mijn been
- jaarringen na het derde lot -
en ook de groefjes in mijn buik,
als ik er wat zonnecrème op wrijf
denk ik wel eens terug aan mijn benen
en mijn buik van toen en
aan mijn klein overbodig behaatje
dat er toen eigenlijk alleen maar was
om door jou losgeknipt te worden
in het bosje na schooltijd
of om zichtbaar…
Het flamboyante
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 soms zag ik
je hand wat vaags
wegwuiven in een
bijna achteloos gebaar
waar je ook ging
nooit hing er
iets van schaduw
rond je verschijnen
ogen en lach
waren alles in contact
dat hart en ziel
volledig presenteerden
de donkere kant
van de balans was
nauwelijks zichtbaar
in transparante openheid
pas de stilte van
ontspanning…
Zonder overleg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 ze keek me aan
schonk mij haar
warme lach
overbrugde met
haar ogen dat wat
wij nog steeds niet
konden geloven
of wij nu spraken
dansten of zongen
tikkertje speelden
en sprongen op een
lied van het publiek
zichtbaar waren
wij stapelverliefd
wij hebben alle
roddels vermeden
over de tijd
die wij scheelden
het ging van harte
zonder…
Kunst- en letterwinkel
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
7.666 Verdwaald in je taal
heb je een doel
dat woorden heeft
buiten zinnen
terwijl de vorst zich invriest
het zonlicht blaren brandt
vloeien tranen zouter
het verschil met verdriet
is het spoor van de vore
dat je dansend niet trekt
emoties kleuren
in het zichtbare licht
als jij kunst- en letterwinkelt
als
wanneer je durft
in flarden…
Op afstand
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.389 Haar donkere ogen
onverstaanbaar
wanneer ze
nauwelijks zichtbaar,
niets meer wetend,
zich neerlegt
naast het water.
Haar koude schouders
rillen wanneer haar adem
de nacht instroomt,
niets meer voelend
van het vuur dat
binnenin haar smeult.…
Avondmeer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
748 De zon is ver weg en slechts
zichtbaar in oranjefletse strepen.
Rust daalt nu zachtjes neer
in deze koele, natte schemering.
Hier hervind ik mij tenslotte weer
bij dit verlaten, stille avondmeer.…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het heelal van gemis;
een bron, langs water
en wolken
zichtbaar…
Zonder aftiteling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
490 Het sneeuwt over de kristalen
herten aan het ijsmoeras, wat
maant tot stilte, bewegingen
verstillen in kilte, warme harten
ademen alert op elk gebaar en
blaast kapok uit neus en ogen,
kool van transparante inkt maar
even zichtbaar, onhoorbaar in de
slag van snelle vleugels afgeworpen,
verdwijnen schaduwen op het
parelscherm van de avondwind…
in een huis van vele huizen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
811 een koning
gaat je toekomst vooraf, het spel dient zich
ongevraagd aan
en terwijl jij de kaarten achter een tovermantel
opschudt, de handen zichtbaar in het huis
van harten
zie ik: je bent volledig, nog te groeien
jij doet een stap vooruit
ik naar achter
en tussen deze jaren heb ik nooit getwijfeld
jij , mooi mens,
ik tik tegen…
Illusie en belevenis
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.167 De liefde in haar ogen zichtbaar
Op haar T-shirt draagt ze de naam van
haar vakantie adres. Haar broer ook
zo jong beweegt zich als een aap.…
een tijdstip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 Zelfs de de letter n
en tweehonderd, vier
meter lang zegt niets
vanaf de zijkant
geen hard
bewijs
toch breekt een hemel
aan wie wij wat schuldig zijn
open
Liggen cassettes
leesbaar
zichtbaar
openbaar
Geen tijdstip
ligt de sfinx
meer onzichtbaar
dan nu
en de piramide
voor het museum
is een u.f.o
maar blijf een kind
van…
Met gnomen en kobolden
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
795 in kaarslicht
krult de werkelijkheid
raken vlammetje aan
mythen sagen en legenden
leesbaar in hun rode hart
het geel verwarmt
een ander vlak soms
zichtbaar in kabouterpad
waar feeën dansen en met
gnomen en kobolden sjansen
dit sprookjesachtig gaan
is voelbaar bij een volle maan
als de kaars gaat walmen en
gesnoten wordt dan geurt en…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Hoe je vooral buiten weleens zei
die couperose zo vervelend zichtbaar te vinden,
want ijdel tot het eind.
De snottebel die tijdens een wandeling
soms aan je neus kon blijven hangen,
ergerde je, want 'van oude mensen'.
En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.…