19028 resultaten.
O, 't naderen van de nieuwe lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
736 Maar ik verloor mijn lentedromen.
Ontluiken werd steeds meer
ontluistering voor mij.…
Aantrekkingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 De essentie verloor.
Van de fabelachtige pracht.
Het zonlicht wat ik altijd in jou zag.
Het wonder vertrok.
Maar het gevoel bleef betrouwbaar.
Ik bewonder jouw aantrekkingskracht.…
veters
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
519 altijd gaat alles
verloren dus we moeten
iets bedenken waardoor
het anders lijkt iets
van eeuwigheid of
op z'n minst wat ons
verbindt, neem de veters
van een schoen en wat die doen
terwijl de avond valt
over het glorieuze continent
en oude geesten
aan de poorten rammelen
denk ik aan de rafelige veters
van de schoenen aan…
Als je gelukkig wilt zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Zo veel status
Verwerven dat
Iedereen naar je
Opkijkt - zo rijk
Als jij is er in je
Je gedachten geen een -
Geld vergoedt
Veel, maar beslist
Niet alles - als
Je gelukkig wilt zijn
Moet je ook kunnen
Verliezen, want
Zonder donker geen licht
Zonder verlies geen winst
Is er geen voelbaar geluk
Zonder dat je ooit
Verloren…
verliefd en verbaasd
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
867 Je neemt me mee
in een wereld die ik al dacht te kennen
op een manier die ik nog nooit heb meegemaakt
Oh ik weet als geen ander
dat alles eindig is
en toch kijk ik uit naar iets
dat eeuwig mag gaan duren
Ik geloof echt niet dat ik me al eerder ooit zo heb verloren
in zò'n diepe vrije val van tederheid en liefde…
paraplu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 iedereen loopt
onder een paraplu
maar ik ben
mijn paraplu kwijt
zwart rood oranje
mensen en paraplu's
ik weet niet
of men melancholiek is
en ik weet niet
of ik treur in de regen
onder mijn verloren paraplu
misschien ben ik wel blij
onder de zware regenbuien
als ik dood ben zeker
zal ik de regen missen
maar waar is mijn…
Leukodystrofie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
757 Zo heet die nare ziekte
Die ziekte die spieren verzwakt
Je kon niet meer lopen
In je rolstoel weggezakt
Hoe vrolijk jij altijd was
Zullen we niet vergeten
Na maanden tegen dit te vechten
Heb je de strijd verloren
Lieve meid het leven heeft je gelaten, je bent hier niet meer
We blijven aan je denken, iedere dag weer.…
Ongehoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 tussen het gekakel door
ging haar immense verdriet
verloren in vergelijkingen
die kant noch wal raakten
zagen zij dan niet
dat al zij had gewild
was een luisterend oor
een begripvolle stilte
met alle goede bedoelingen
hadden zij alles wat krom was
weer recht willen breien
alsof er zoiets bestond…
De hermetist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Zo is een bestaan zonder ander,
een leven verloren.…
Vragen des levens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Of is mijn leven verloren gegaan?
Heb ik überhaupt wel bestaan?
Ben ik het leven waard geweest?
Kan ik met opgeheven hoofd doodgaan?…
zonder enig voorbehoud
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 hier jacht en jaagt
het leven om mijn oren
zonder enig voorbehoud
loopt het in mij verloren
hals over mijn kop
volgt t overvolle hoofd
rondtollende ogen
van zuiver zicht beroofd
hol ik voor de tuinman uit
ik wil zo graag nog even
niet nagezeten door de dood
uit volle borst het leven
leven…
De smaak van leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
662 het heeft
de smaak van
leven verloren
kon ons
niet meer bekoren
in het dagelijks gebruik
het deelde
jarenlang de ruimte
waarin wij leefden
voelde vertrouwd
maar werd zonder
gebruikt te worden oud
afscheid was een
laatste aai en dank voor
het uitstekend functioneren
in nieuw licht
gaan wij wat minder en
meer duurzamer proberen…
Spraakles van een engel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
634 Vastgelopen in luidloos lallen
naar hatelijke droomdemonen
verstopt in het gras
naast deze weg,
duikt de stomme geest
van een verloren ziel
in om het even welk gat,
naar wie weet hemel of
misschien zelfs de hel,
verlangt ze terug
naar de tijd
van ver hiervoor,
naar de staat van
het ongeboren zijn.…
onderhuids
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 hoe schuldig
is het kind
als de streling
het kleine lijf
wakker maakt
het weerloze
hart ontkleedt
hoe intens
is de zee
als de kleine
boot verloren
en verward in
ongrijpbare
stormen verdwijnt
hoe brandbaar
is de wanhoop
als de man
zoveel later
weet dat het
kind onderhuids
naar liefde zocht…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
Eden opnieuw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 Het eindeloze strelen
proeven hoe jij opwelt
tussen mijn lippen
in mijn mond
een bron, een beek
op zoek naar
het laagste punt
Jij deelt met mij
atomen en neutronen
bouwen een nieuwe hof
scheppen een verloren Eden
drinken elkaar, brengen
elkaar tot gaan en komen…
Afwezig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 De eerste reactie is schande
De tweede is vreugde
Jammer dat je elkaar niet eerder hebt ontmoet
Vreugde dat je niet te laat bent
Geen ziel leeft voor altijd
Alle bomen reiken tot aan de hemel
Iemand om naar op te kijken
Aanbidding, vergetelheid
De aarde verteert alles
De straf is afwezigheid
Verloren
En geen weg om te gaan…
Toekomend
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 de verloren
zoon tijdens
jouw leven
hoe zwaar
de geboorte
zo bijzonder
toch raar
kun je
dit allemaal
verwerken hoe
sterk ben
jij dan
wellicht moegestreden
dit komt
er toch
van
toch lees
ik in
jouw strijdvaardige
ogen enig
schitterend licht
hopelijk in
het paradijs
een eeuwig
samenzijn wellicht…
Dwalend
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
515 je zweefde
weefde een
lieftallig
schaduwpatroon
als lust om
naar te kijken
een cirkelende
symmetrie die
ons dwalend
achterliet
zonder totaal
verloren te zijn
jij bent nooit
een doolhof
geweest door
de transparantie
van je lach die vele
ontsnappingswegen gaf
warm en
toegankelijk
waarin zorg
de loper is die
jij altijd uitrolt…
Lege handen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 zij kende
de vraag
in hun ogen
legde het
antwoord
in haar lach
zij waren
uitgenodigd
werden verwacht
helend
luchtte zekerheid
alle oordelen op
vol liefde
en warmte
sprak hun hart
zonder woorden
verloren agressie en
boosheid hun kracht
lege handen
zijn gedaan zij kunnen
weer van elkaar op aan…
wat rest van wat het was
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 het huis van zand
spoelde weg
toen handen met
gieters naderden
het schip bracht
zichzelf tot zinken
toen het voor even
de wind zag liggen
het schelpdier werd
een kraal verloren
verhaal toen zand
haar bedolven had
het vloeibaar goud
stolde kreeg de vorm
van een kroon de liefde
die een treurspel werd…
Stilstaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
447 vrije wil
stilstaan bij dat wat
we hebben en bij
dat wat we verliezen
door nog meer te willen
zo’n auto die nog sneller kan
zodat we nog eerder
ergens komen – zo snel
dat we de klap niet eens
meer merken of horen
als we de bocht uitvliegen
tegen die niet meer
te ontwijken bomen
gedwongen stilstaan en
alles alles hebben verloren…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
581 Toekomst verloren, hoop vervlogen.
Waar moet het met de wereld heen?
Verdeeldheid zaaien is tranen oogsten.
De onderwerping, is zo gemeen!…
Verbonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
633 alles wat je verloor
ontvang je dubbel terug
in liefde voor jezelf
gaat alles door
zo mag je aan de zijlijn kijken
mag je achteraan sluiten
hoef je niet meer
in prestatie te vergelijken
want alles wat je wint
of al gewonnen had
mag je openbaren
je bent niet onbemind
er is zoveel betekenis
ondanks verlies
wees dankbaar
voor de verbintenis…
Ik heb je lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 ik heb je lief
in je ogen
zie ik mijzelf
en voel me geliefd
de tederheid
waarmee je
naar me kijkt
verwarmt mijn hart
je pakt mijn hand
ik voel me
beschermd
ik heb je zo lief
mijn ziel
heeft je herkend
en op je gewacht
je bent de helft
die ik verloren had
ik heb je lief
in het diepst
van mijn gedachten
en ik…
ongeloof
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
582 noem mij een reden waarom
het belangrijkste in het leven
zomaar pardoes genomen kan
ik kan en wil ze niet verzinnen
er zijn geen passende woorden
om het verdriet uit te drukken
als de passie wordt vermoord
die de roeping van het leven is
verloren en verward voel ik mij
nu het gevreesde ongelooflijke
juist wie jeugd steunen willen
in het…
de hinde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
550 langs stille bomen gingen wij
in onszelf verloren
in onszelf alleen
alleen de regen ruiste
en dan
uit het niets
uit de nevels omhooggeschoten
langs het lover zweefde zij
de hinde
en wij
de voorbestemde doden
leefden wij even eindeloos
leefden wij even niet alleen…
Sporen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
559 De rimpelingen en de sporen,
de verten in de horizon verloren
het steeds veranderende
van 't strand, de zee,
dat neemt het oog,
de lens voortdurend mee
Ze zijn daarom zo blij
als 't zand er vers en eventjes
gaaf uitziet
dat laaft het oog,
biedt rust,
een overvloed van vree…
In The Pocket
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
343 geestelijk zweven
boven wolkenloos water
de patroonheiligen
en hun puntige mijters
met bevende
biddende handen
gesponnen fabels
en welgevormde zielen
doof lezend
in tijdloze inkt
achter dichtgemetselde ramen
en krijtwitte muren
verloren in
de straling van
voor eeuwig
durende tijden…
Nocturnus
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
221 Dit is een vogel en hij wekt mij
alsof hij geen vogel is en alsof ik niet verloor
van die afgrondelijke, donkere slaap
want dit is een vogel en ik bevrijd hem
alsof hij een vogel is
die me klapwiekend wakker houdt
Het onvermogen om te breken
Het zich vertakkende verlangen
naar aanhalige armen
in de woestenij van de eenzaamheid.…