Alle inzendingen over handen

17694 resultaten.

Sorteren op:

Zij heeft de naam

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 581
Z’n broek op half elf in de ene hand een blikje en andere een joint, lult hij een eind aan de brij van men, fuck, en veel vet aan zijn lippen hangt een jonge brunette die breezend op geïxte benen balanceert haar geringde navel en veevorm van de bilnaad zijn door tattoos opgewaardeerd hij noemt haar slet.…

Trammetje I

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
de taal die zij bezigt is sneller dan de snelste trein ooit al valt er geen touw aan vast te knopen rode lippen kakelen onverstoorbaar verder terwijl polsgemofte handen een te grote tas met franjes vasthoudt op haar neus een duidelijke zwarte bril die haar blozende wangen complimenteren…

Handschrift

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
we verdronken water uit een vluchtig slapen verdrongen bewolking uit onverwachte hoek we werkten, tot verder voorbij, tot werkbaar lieten namen achter in beschreven tijd sindsdien aangetekend, zodat onze brieven niet verjaarden in woorden, met handen gemaakt, onbesproken…
Iniduo14 maart 2016Lees meer >

Nog mis ik je meer

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
soms mis ik je zo intens jouw geur jouw ogen en haren de gebaren die je maakte je handen altijd druk dat gevoel van geluk wanneer we samen waren jouw blik die mij kon gerustellen ten tijde van verdriet ach wat mis ik niet ik mis je in alles al tweehonderdzestig dagen lang…
Dianah8 april 2016Lees meer >

Onbereikbaar

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Het hoofd licht gebogen met lange passen de jas wappert handen trekken de kraag recht. En iedere week kijk ik alsof ik het voor het eerst zie... Mijn hoofd licht geheven een glimlach zweeft om mijn lippen En in mijn buik tikken de voelsprieten van tientallen vlinders me betekenisvol aan.…
Rhodé25 april 2016Lees meer >

Vertrokken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
We zitten te praten maar je bent al vertrokken en wat ik gezegd heb heb jij niet gehoord De muziek en het glas ze brachten je elders naar andere oorden met ander genot Ik zie nog je handen om het wijnglas gebogen en voel hoe je adem de mijne ontmoet maar je ogen, ze dwalen je zinnen ontwijken Ik zag hoe je wegging al ben je er nog…

zou het?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 505
maar dan vraag ik het me af of ik dat ook zou kunnen gewoon mijn handen dragen vastgeklonken aan de voortgang van de tijd en zonder spijt heel zacht jouw rozen plukken zou het lukken als ik wacht de zwaarte van een groot verlies verschijnt in levenslijnen, onbesmukt en opgerukt uit oude beelden daar ben ik geweest nu wil ik het meest…

DE DICHTER

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 935
Toen ik nog daar was, twistten om mijn ziel, En voerden, met het zwaard gewapend, strijd, Twee machten, die ik in de handen vie!, De worm zo noemde ik ze en de oneindigheid. Maar zie nu naast mijn grafstee opgericht, Tezaam gebeiteld uit het kuis albast, En warm besprenkeld door het weemlend licht, De beide knapen bij hun kus verrast.…

Mijn broers

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.254
Mijn broers, die zijn gewoon uniek: schilden, wasten, schepten kolen voor een kleine zus altijd sympathiek jouw hand in de zijne verscholen Volgen kon je hun spoor geschreven in het levensboek gelukkige herinneringen die je regelmatig op zoekt Deze band gaat nooit teloor gevormd door het nagelaten spoor…

Nabij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 594
Ze pakte haar telefoon in de hand. Hij schoof op zijn stoel aan de andere kant. Ik als toeschouwer, het einde was nabij. Zelfs de taartjes lagen er ongemakkelijk bij.…
Gustaf Kreuz8 september 2017Lees meer >

Het moet, het mag

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 950
het moet spits om de lachers op de hand om de huilers onderhuids. ..... het mag zoet, het mag zacht het mag alles of niets het mag neigen naar nonsens en stuwen en stotteren het mag lopen naar nergens als een gedicht dat sluit op vederlichte voetjes, zo aldus, zo mag het.…
Guy Aarts4 oktober 2017Lees meer >

voor Remco

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
nog altijd de gedreven dichter zelfs op respectabele leeftijd staan je gedichten nog immer fier overeind en zonder stok stiekem maar tegen beter weten in hoop ik dat jij als enige wel over't eeuwig leven beschikt vooralsnog koester ik de gedichten van jouw hand als ware ze van mijzelf…

Bloemenmeisje

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 675
Waar laat je handen als de knoopjes van haar jurk rode roosjes zijn je plukt wat aan je lip je wang je haar je benen trillen door een kniebuiging die zich staande houdt om niet te vallen voor die vrouw ze lacht en zegt dat ze moet gaan het is een blind date die op haar wacht daar sta je dan je pakt de zakdoek uit je zak er zit een knoop…

Als

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Je handen van heel veraf, zo dichtbij. Je ziel rustend op mijn schouder Dan weet ik, je hoort bij mij. Als afstand geen barrière is. Geen afstand tussen jouw en mij Dan weet ik dat ondanks alles Dat je liefde er zit, in mij.…
veldmuisje30 januari 2018Lees meer >

Sla

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 707
Mijn handen zijn met groeiend groen verweven Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten Maar wat een schrik, de sla is aangevreten Kapot ben ik van dat verwoeste leven Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt En dat is iets wat mij ten diepste raakt Maar God, ik heb ze allemaal vergeven…

de kracht van autisme (5)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
het is moeilijk ja als ik wil spelen om stil te zitten zonder te bewegen als ik opgewonden raak houd ik mijzelf bezig met springen en draaien ook al word ik duizelig overal spelen zij mijn handen en vingers het is wat ik nodig heb om schuil te vinden aan het einde van de dag als ik moe ben zal ik net als jij gewoon de ogen sluiten…

Mijn tranen zijn golven

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
Mijn tranen zijn golven Die mij hebben geholpen De wereld aan te gaan Keer op keer Steeds weer Zijn mijn tranen Golven Door met mijn handen ze te drogen Mijn gevoelens Te uitten Om weer verder te gaan Want mijn tranen bewaren geen geheimen Het zijn doorzichtige golven Die aan de oppervlakte naar beneden glijden En ze mijn verdriet…

Zonder magie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
hij zag haar handen zonder magie van verborgen talenten wist hoe tijd groeven had getrokken in vereelte huid er was geen mystiek in het aards vermoeien dat werken heette met een lijf dat bij iedere beweging pijn en ellende niet kon vergeten toch was er altijd de lach die in elkaar ontmoeten zoveel blijdschap en warmte gaf…

Theeedoek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
Theedoeken van tante Henriette hangen aan de lijn de wind blaast ze op tot ballonnen maar tante kan ze niet meer er vanaf halen de diepste slaap is komen neerdalen dus blijft de heleboel maar hangen geen kopje meer gedroogd door die frêle handen geen stukje cake meer bij de koffie de wind blaast herinneringen weg.…

Beven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Ik sta bevend met mijn leven in de hand als ik Iets te hard knijp verkruimelt het een windvlaag is daarna genoeg om de kruimels in wind te verwaaien ik kus daarom waar niemand kust zonder te verdraaien geen lage lust waarom kan ik niet regenen van verdriet waarom lukt dat mij steeds maar niet en blijf ik beven…

Afstandelijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 401
als straks alles het nieuwe normaal is zal absurditeit zegevieren dan zullen we zelf nadenken en toch dichtbij komen instinctief als dieren we kunnen niet zonder handen, armen, monden er is geen taal die we ooit anders verstonden als nabijheid we willen in vrijheid liefhebben, samen zijn absurd gewoon…
Erna kagenaar14 augustus 2020Lees meer >

Baraque de Fraiture

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Er viel een grote massa sneeuw over gans het land mensen gingen skiën naar de Baraque de fraiture maar voor velen was de reis van een te korte duur de burgemeester merkte dat er iets liep uit de hand Hij riep de grote volkstoeloop op rechtsom te keren wegens gebrek aan sanitair voor de dames en de heren…

wat rest van wat het was

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
het huis van zand spoelde weg toen handen met gieters naderden het schip bracht zichzelf tot zinken toen het voor even de wind zag liggen het schelpdier werd een kraal verloren verhaal toen zand haar bedolven had het vloeibaar goud stolde kreeg de vorm van een kroon de liefde die een treurspel werd…
J.Bakx31 januari 2021Lees meer >

HOE KLEIN IS DE MENS NU

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Het water komt gulzig, uitgehongerd huizen, land, levende wezens alles verorberend ineengeslagen vechtende handen wanhopig barricades opwerpend hoe klein is de mens nu het verhaal van een oude geschiedenis schrijft verwoed een volgend hoofdstuk opnieuw laat de natuur zich de les niet lezen…

Zomerwond

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 395
Haar hand ligt beschermend tussen haar benen Heeft ze me gehoord? Ze kijkt niet op, er is iets mis, moedeloos hangt ze tegen het bed, het laken op de vloer getrokken onder haar blote onderlijf de klem nog in haar haar…
Zywa1 november 2021Lees meer >

Verdriet

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Mijn hart doet pijn, mijn handen trillen. Wanhopig, radeloos, alleen. Toekomst verloren, hoop vervlogen. Waar moet het met de wereld heen? Verdeeldheid zaaien is tranen oogsten. De onderwerping, is zo gemeen!…
Marianne L.20 november 2021Lees meer >

4 mei

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
de weg naar het Stijkelmonument wordt nu alleen bewandeld ik gedenk jou, en alle zinloze oorlogen de driekleur, danst deinend in de wind fluiten vogels door de stilte kwetsbaar en ontkleed staat hij daar armen gespreid, handen opengevouwen het gelaat gebogen dankzij jullie lef, sta ik hier…

sereh

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 573
deze avond is fictief bestaat alleen in neergedaalde geuren ijl en onbespreekbaar, met een deksel dat sluit achter glas hierover werden geen vragen gesteld onbekend blijft het geweten dat herinnering doet herstellen jij en waar je nooit was alleen het onaanraakbare met handen en voeten…
Iniduo25 juli 2022Lees meer >

Ik heb je lief

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
ik heb je lief in je ogen zie ik mijzelf en voel me geliefd de tederheid waarmee je naar me kijkt verwarmt mijn hart je pakt mijn hand ik voel me beschermd ik heb je zo lief mijn ziel heeft je herkend en op je gewacht je bent de helft die ik verloren had ik heb je lief in het diepst van mijn gedachten en ik…

Geen naam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
De brullende storm rukt jou los en toch blijf je schrijf je verscheur je voorzichtig de leegte met zachte handen. Zoveel meer zie je zwijg je zing je onhoorbaar over knagende pijn verdriet dat geen naam verdragen kan.…
J.Bakx19 maart 2023Lees meer >