6649 resultaten.
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 Zinloos is het nu al troost te zoeken,
nog voor de eeuwigheid ben ik
terug op weg
naar u.…
eens keer ik terug...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.091 een vondeling een eeuwigheid geleden.
Eens keer ik terug...
om te helpen wat mijn bloed, mijn vreemde
bloed dat ik niet ken, maar zou willen leren kennen.
een verschil van tijd, mentaliteit, moeilijk aan elkaar te verbinden.
Eens keer ik terug...
maar er is de heimwee naar wie, wat of waar.…
AURORA
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.631 stralen van de zon,
een helder flonkerend web van
dauwbedekte zilveren spinnendraden,
omkranst haar jong en soepel silhouet
alle mindere goden en godinnen
uiten zich verlegen en besmuikt,
hun stemmen klinken zacht en gedempt
in hun heftig stil, verlangend zuchten
naar één, ja slechts één nacht
met deze sterke, heerlijke godin,
heldin voor eeuwig…
Alleen jij Suzy...
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.438 Raak het maar aan, dat hart dat eeuwig op je zal blijven wachten.
Kus mijn lip en voel de tinteling door je gezicht,
leg je hoofd op mijn borst en voel het liefdesevenwicht,
leg je hoofd op mijn borst en voel hoe het weggaat al je stress,
ik kan je niet meer geven dan mijn hart, ik ben ook maar een mens.…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet haar lijden en wist haar duistere kant te bevrijden
die slechts naar wraak lijkt te smachten en nauwelijks kan wachten
om ‘n giftige drank te bereiden
Als d’r vingers de bloemen verscheuren lokken etherische geuren
haar naar het eeuwig…
pak me dan, als je kan
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
1.767 Laten we verstoppertje spelen
in dit oerwoud
van eeuwige verveling
Als je vals speelt
ga je af
dan krijg je billenkoek
dat is je straf
Ik zie je wel
Ik zie je niet
Verscholen achter de schaduw
van jouw gestoorde gestalte
speel je sluw
het geniepige spel
van verdwijnen en verschijnen
Ik zie je niet
zie je wel
Zeg me waar ik…
Eindeloos
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.403 Leven is groeien:
Enkel oneindigheid
Waarborgt ons liefde, lief,
't Eeuwige leven, lief, -
Leven was groeien, lief,
Eindeloos:
Nu wordt het bloeien, lief,
Eindeloos. . .
Wij die onze eenzaamheid
Droegen als goden,
Wij kunnen minnen
Eindeloos!…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Ik hoor de eeuwige echo
van de wonderlijke stilte,
in mijn hart gedragen.
Druppels water breken
op de vleugels van de wind.
Geruisloos strelen ze
mijn diepste luisteren,
waarin ik een bron
van tranen vind.
Op het strand spoelen
herinneringen aan,
beelden waarin
ik zelf ben
meegegaan.…
HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
945 gescheurd en gekreukt
de inhoud was het waard
keer op keer gelezen en doordacht
muziek gebrand in zilveren schijf
draait rond en stoot geluiden uit
de rock, het rithme van de dans
weerkaatst op muren van beton
de krijger en zijn krachtig paard
de Indiaan met haviksblik
begeeft zich in het groene woud
op zoek naar wild en buit
familie eeuwig…
Woestijnwoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.090 marmeren bed
dieper kunnen we de slaap niet vatten
zo ijl zijn de afstanden
onraakbaar dichtbij gedachten
van weleer, gevangen in de weigering
om volwassen te worden
een koperen voorhoofd weerkaatst
de voortjagende donderwolken
rond het wegvluchtende levenslicht
verzamelen zich de zwarte raven
de dood wenkt en wijst de passage
naar de eeuwigheid…
Avondrood
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.633 Maar koester een gedachtegang
omtrent de ziel die is bevrijd
en meedeint tot in eeuwigheid
op engelengezang.
En zing dan mee, zij het beneden,
een eigen, diepste lied -
en weet dat God je altijd ziet
als nimmer overleden.…
Gedicht nr. 8 van Citadel
gedicht
3.1 met 11 stemmen
10.198 .
-------------------------------
uit: 'Eeuwige vlam', 2003.…
U treedt met macht de troonzaal binnen (hemelvaart )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
773 U treedt met macht de troonzaal binnen
als overwinnaar in de strijd,
een nieuwe toekomst gaat beginnen,
Uw troon staat vast in eeuwigheid.
Vanuit de hoge daalt Uw zegen,
die als een schild ons leven dekt,
Uw hand is, waar wij ons bewegen,
machtig over ons uitgestrekt.…
De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 De sikkel slaat het staande koren,
de tijd is rijp en vol de oogst,
de aarde prijst U op het hoogst,
het eeuwig danklied wordt geboren.…
rasta
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.379 gevlekte veteraan, nazaat van de slaaf
die hurkt tussen het suikerriet
hij wist de prikkel, de zilte druppel
met een eeltige vingertop uit het vlies
de spons die schuilt in een ooghoek
zo sust hij zijn heimwee
luistert naar het gebod
gebeiteld in de stenen tafel
het ligt in de verzegelde ark
onder een deken van stof
als een oud maar eeuwig…
gedichten gerieven tijdelijk
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.465 de poëet schraapte zijn droge keel
sprak kerel denk aan het bordeel
daar daag ik met den dauw dag na dag
men vraagt mij immer een fors bedrag
toch is ook daar niet in de prijs begrepen
dat eenmaal een snolleke genomen
ik hare kunstjes blijvend kan bekomen
men houdt het op een tijdelijk dwepen
zo ligt het in de dichterij beste kinkel
eeuwigheid…
holle vaten
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.051 van scheutigheid door mij bedreven
niet dat ik niets heb te vertellen
o, je kent me van haver tot gort
vandaag ontzie ik jou te kwellen
heden geen overpeinzing of
nutteloos ongerijmd gedicht
op jouw overdadig besmeurd bord
ik reik jou de doodsaaie verveling aan
vol met nietszeggende woorden
ik dacht nog over mijzelf te praten,
het eeuwig…
ZONDER
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.475 Dat maakt mij ’t harte niet gezond: -
o, ‘k Zal haar eeuwig dankbaar blijven…
Maar ‘k wou –
dat Zij hier zat te schrijven,
En ik…
U kuste in deze stond.
---------------------
koeltje: windje…
Alles komt goed...
hartenkreet
3.2 met 31 stemmen
5.495 De eerste bloem die uitkwam, in mei daar bij de vlonder
Weerspiegelde in de vijver, jouw werk, jouw wens, jouw wonder
Het was jouw plek, ons paradijs, je kon al niet meer zonder
En dan ineens, dan houdt dat op, de zon lijkt eeuwig onder...…
voor de verlorenen en verliefden
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.978 aan hen die zich kwellen
met vragen en medelijden
ook het kaf, het gras en de mooiste bloem
zullen niet eeuwig zijn
maar schoonheid keert telkens terug
laten we dat voorop stellen
een hand, een troost, een eerste herinnering
zal u verblijden
beseft u nu uw eigen schoonheid en uw pijn
dan heeft u straks het grote verdriet achter de…
Harry op de Olympus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
655 thema’s tot één octaviteit
samen in de Compositie van de Wereld
na Zielespiegel op de Zuilen van Hercules
voor altijd verheven boven ons polderland
recent heeft Harry olympisch verheven geschicht
en over Nobelwinnaar Orhan Pamuk ongelezen bericht
den Turk is gelauwerd om zijn politieke betekenis
niet literair terwijl Harry's leven niet eeuwig…
Mijn allerliefste
hartenkreet
3.1 met 72 stemmen
12.198 mijn allerliefste mijn
mijn man, soulmate en minnaar
nog steeds, altijd, al 31 jaar
ondanks zorgen, verdriet en pijn
liefde moet rijpen net als wijn
koester het geluk uit die eerste uren
dan zal onze liefde eeuwig duren
zelfs als we niet in één werkelijkheid zijn
onze liefde is zuiver, puur en rein
hoe zou ze anders nog kunnen bestaan…
Jij...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.763 Met je blonde haren
Betoverde jij mij…,
Maar boven alles hield ik van jou om wat je tegen mij zei,
Als Klaas Vaak maar slaapzand in mijn ogen zou sprenklen
Maar ja, ik lig toch eeuwig aan jou te denken,
Te denken aan jou,
Omdat ik zoveel van je hou,
En bij de wandeling op ’t strand
Aan de horizon,
Wilde jij mij kussen:
De brandweer kon mijn…
Benno Barnard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Jouw hart ontkomt niet
aan zijn dichterschap, het trilt
vanuit de eeuwigheid ver boven het onhoorbaar aardse.
Jij ként het woord dat doden tot leven wekt,
dat woord komt niet uit jouw mond, maar uit
jouw ogen, vuurspuwend met licht.…
Zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
978 Zee
drinkt mij
schuurt me aan haar huid
eeuwige beweging
heen en weer
ergens doemt iets op
en niemand ziet het gaan
een enkele meeuw
Voor dit ben ik gebouwd
onthoudt dat
meer is er niet
oneindigheid
Gewiegd
word ik in droom en slaap
In armen van
Zee
Zij murmelt ik kreun
Op drift zijn wij
niets openbaart zich
dag en nacht
gehuld…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Nog rijgen zich de dagen
aaneen tot een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.114 Ik vloek de vijl van mijn kunstvaardigheid,
die blank sleep al dier schone woorden logen,
die ’k voor u vond en heb in rijm gerijd,
opdat men eeuwig u zoude eren mogen.…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 hangen - net zo lang
de zon haar zienderogen sloot
We liepen verder in de schemer
waar de tijd viel ongelegen
met de weemoed die zich meester maakte
van het avondrood
toen ik mijn lief een antwoord bood
in zuchten die de tijd omschreven
als de wolken die we zagen sterven
in een mooie dood
De tijd liep harder dan de nacht
als je haar eeuwigheid…
plekje uit mijn jeugd, Diemen 1960
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.236 aandachtig het glas geheven
stilte angstig op de lippen
de minuten haasten zich
de eeuwen uit
even terug
even thuis
vergeelde plakboeken
omkrulde foto’s van ons bij het hek
voor een onbewoonbaar verklaarde woning
waar wij de vakantiegasten waren
warme koeienlijven als troost
de hond aan de lijn eeuwig waaks
mysterieuze tekens
op de…
Van dorp naar kleine stad
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
716 Al lang geen kleine stad meer
knip ik mijn nagels met de pijn
van de verloren gewaande stier
gewond op de televisie
van het weggelopen zwarte zwijntje
het eeuwige gezeur over de plaatselijke gewoonten
de doorsnee humor van mijn reisgenoot
en ik die nog steeds geniet
van iedere seconde achter de slapeloze branding
die door gaat tot in mijn…