9250 resultaten.
De zomer van morgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
699 golven
springen in het schuimend wit
zie je gezicht
in de zomer van morgen
je stralende blik zonder zorgen
voel weer je huid
in de warmte van zon smeer
de gevaarlijke stralen eruit
jij dook meteen in de
koelte van water ik kwam
maar kalmer iets later
in drijven mocht ik
je kussen we legden samen de
maan en de nacht zacht te rusten…
ajuus
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
3.853 naakt het podium
waar de stralen zon
dwarrelstof gevangen houdt
in de stilte van de leegte
na het allerlaatste applaus
bet zij haar glanzende ogen
met de mooiste herinnering
ergens verder wenkt de weg
een groene laan vol rust
met bankjes langs de randen
waar gedempte stemmen vragen
nog even halt te houden
voor een keuveltje en
een pauze…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 Ik rust mijn handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen…
vaart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
876 de onmetelijke stolp boven mij
zo schommelt mijn broze bootje
op het ritme van de wind het leven voorbij
voortgedreven, gestuwd, overstelpt
door vergezichten, landschappen allerlei
aquamarijn tot indigo,exotische kruiderij
zwemvogels en vliegende vissen ongeteld
hier en daar, waar wuivende mensen staan
leg ik even aan, blijf ik even rusten…
Pavane pour un enfant défunt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.107 Toen we
jou gedachten
jij
ons koningskind,
verdronken
in de rivier der stilte,
restten ons enkel
bittere tranen
en een droom
vol nachtbloemen
Want je sliep al zolang
En de roep van het leven
kon je niet meer wekken
Helaas
Je rustte eindeloos mooi
met gesloten ogen
En in onze herinnering
klonk je lied
zo kristalhelder
zo bronnenklaar…
De perfecte man.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.742 Jouw lach
Kleurt een grauwe hemel,
En brengt woeste golven tot rust
Jouw aanraking
Ontdooit bevroren harten
En brengt warmte in elke hoek
Jouw stem
Voert de stilte weg
En brengt klank in gedachten
Jouw ogen
Bewegen bergen heen en weer
En voeren de wind steeds verder weg
Jouw lippen
Bloedrood als de zonsondergang
Laten mij sidderen…
Vrienden blijven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.434 Zullen we dat doolhof met rust laten
wat dat gaat toch nooit werken
echt, ik zal je nooit zomaar haten
maar mijn hart zal de ruimte beperken…
Zoonsopkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
752 In het westen dooft het oude licht
kleurt de aarde met gouden gloed
als haar gebed in wees gegroet
dan doet zij traag haar ogen dicht
de stilte daalt in fluweel gekleed
met kalme weidse vleugelslagen
die de slapende ten ruste dragen
wiens adem in het duister gleed
met glanzende blik kijk ik geboeid
naar het mooie wonder der natuur
terwijl…
Vaarwel aan t, woud
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 In schaduw van uw bomen
Zaagt gij zo vaak ons komen
En rusten op uw mos
Ons lied wordt onder 't heengaan u
Uit dankbaarheid vereerd.
Wil ons opnieuw ontvangen
Met bloesemgeur en zangen,
Als de Meimaand wederkeert.…
gerstensop
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.617 och, gezielt zijn mijn hem’len
prijkt mijner geest in’t ganser sop
gerstenwater is wat het beneveld
heersen den schim’len bij ’t hop
doch, och here die mijne geest verslindt
is het dan mijn begane lichaam
waar verlangen, streven, weerzin vindt
zijt gij toch met mij betaamd
mocht gij ogen tijdens vangsten
rust dan in mijner nederigheid…
Mantra van mijn ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.006 mantra door mijn ziel
in ‘n branding van verlangen
spoelt ze al m’n zorgen weg
als ik toegeef en moe zeg:
ik kom naar huis…
misschien al morgen
Want ik ben het moe
jouw lokroep aan te horen
elke dag….,elke nacht
och, ik weet dat jij niet stopt
met roepen dat je op me wacht
Dus vertel de oceaan
fluister de kinderen van Bali
dat zij rust…
Geen ruzie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Het liefst ga ik nu schelden
ik ben zo vreselijk kwaad
maar het tegenovergestelde
is waar het nu om gaat
De rust in mijzelf te vinden
om ver boven jou te staan
mij niet aan jou willen binden
en alleen verder te gaan
Dat is nu mijn doel en streven
jij bent een geschreven blad
in een boek dat ik ga weggeven
maar dat ik nooit echt had…
DE KLAPROOS
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.643 En dan volgen
Weer de golven
Van warme, dansende winden,
Die zachtjes gaan rusten
In een roes
Van een weeë,
Felle droom.…
de motor
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.504 wat zou ik graag jouw tweewieler willen zijn
bereden over duizend wegen
vol gas toer je op me los
'k voel me aan de wereld ontstegen
schuin voer je mij door bochten
volledig -under control- zoals jij wilt
ik voel me heerlijk tussen jouw benen
leef je uit tot je honger is gestild
en laat me dan op adem komen
met wat benzine en wat rust…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te arriveren in een oase van zijde
eeuwig te rusten…
Vluchteling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.383 Een ijsbeer zwaaide met een palmtak
een verdwaald vaandel over het rillend land
de verlaten voetstap die de sneeuw brak
schotsen van oker in het fluisterend zand
Nergens leefde nog het daglicht
nergens nog een vertrouwd gezicht
Dagdromend van de verlaten helling
waar zijn oude kim gebroken slaapt
een korte rust blijft toch een kwelling…
Verlossing
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.984 Strijden heeft geen zin meer
Je gevecht eindigt vandaag
Als vrienden nemen we afscheid
Leeggestreden lig je nu in afwachting
Van het moment van verlichting
Strijden heeft geen zin meer
Je leven is bijna gesmolten
Totdat de dood het overneemt
Langzaam versluieren je ogen
Je gaat naar de oevers van rust
Strijden hoeft niet meer
Je lichaam…
Lied van de lapjespop
gedicht
3.5 met 127 stemmen
28.300 Ik ben de lapjespop die niet praat
en zich alleen op je liefde verlaat
's Avonds lig ik blind en stil en doof
en slap is dan mijn zaagselhoofd
Mijn handen rusten en mijn lijf
wordt na je heengaan koud en stijf
Zonder je hulp kan ik niet lopen:
je hebt me zomaar kunnen kopen
en zult me nog op een oudejaarsnacht
domweg verbranden terwijl…
Witte waterlelie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.211 Zij wil niet anders dan
rusten aan ‘t oppervlak
van het uitgestrekte meer
om dobberend te drijven
dus legt zij zich tevreden
als tere bloesem neer
Met open ogen staart ze
tot de ondergaande zon
lokkend op haar wacht
ze vouwt devoot haar
blad’ren toe
"het daglicht maakte
mij zo moe"
klinkt ijl nog in de nacht
Aan de stille waterkant…
De gelatene
gedicht
3.8 met 24 stemmen
15.271 Maar in alleen zijn is nu rust te vinden,
En dan: 't had zoveel erger kunnen zijn.…
Ierse klaver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
977 Over de toppen van de horizon
vomeert een regenbouw dauw
slaapt verder
in het bekken van de rust
Vreemde kabouter
gniffelt onbezorgd over
zijn terracotta kluis ziet
grijnzend onweer verschijnen
Ongrijpbare cupido
voor geldwolven
springt energiek recht
uit zijn klaveren bedje
voelt de eerste druppels al
en vlucht naar binnen
Donderwolk…
Schildklier
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.293 Ik heb nu wel een redelijk alternatief
maar voel weemoed in mijn onderbewuste
en heb heimwee naar mijn schildklier in ruste.…
WATERBALLET.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
819 speels het strand op
en leggen een schelpentapijt
in een kleurig patroon op het zand
Dan jaagd de wind de golven op
en het donderend geraas
van het aanstormende water
doorbreekt de sirene stilte
Dreigend verovert de zee het land
met een niets ontziende kracht
neemt de zee als overwinnaar
vele trofeeën met zich mee
En de zee weer tot rust…
Oud land
gedicht
3.4 met 9 stemmen
10.489 Konijnen mijden angstbestoven
de plekken waar de stenen rusten.
De zon gaat schreeuwend onder en
mijn stem slaat op een venster stuk!
----------------------------------
uit: 'Op het nachtslot', 1985.…
Epistemologie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
761 .
***
Naar het handelen
in een waarheidsgetrouwe kledij
bivakkeert de rust als de onderzijde
van alle oceanen, al golvend
brengen oorzaken de vruchten
tot bloei en wij al plukkend
en toch onwetend onze manden vullen
met de goede en slechte daden
Laat ons gaan in vreugde
wanneer wij het bedrog van pijn
ontmaskeren in klanken
van een…
Licht in de nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
636 Voor het kind dat werd geboren
met een lichaam dat verminkt was
Voor de man die schreef niet storen
en de dood zocht aan zijn stropdas
Voor de oma eens trots moeder die
nu kind is maar dat zelf niet weet
Voor de merel die zijn lied zingt
maar als antwoord slechts de stad hoort
Voor de puber die naar rust dingt
want het leven sleept hem voort…
Als een vogel zo vrij
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
2.885 Als een vogel zo vrij
overstijg ik al mijn zorgen
Vanaf vandaag zet ik alles opzij
kijk uit naar de dag van morgen
Als een vogel zo vrij
zweef ik op de wind
Over bergtop en vallei
waar ik rust en vrede vind
Als een vogel zo vrij
spreid ik mijn beide vleugels uit
Vergeet al mijn tobberij
voel de frisse wind op mijn huid
Als een vogel…
Wanneer de einder dichterbij kruipt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.223 vanuit 'n verre luchtballon
draait het leven achterstevoren
gaan we terug naar waar 't ooit begon
het moment dat hij mij komt halen
kijkt hij me recht in mijn ogen aan
ontsnappen blijkt een illusie
er is maar één weg om nu te gaan
als dan de einder langzaam nadert
word ik door schaduw overmand
rest er niets dan overgave
op mijn schouder rust…
Gevallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Het licht breekt de nacht
De sterren de duisternis
De kou verknipt de felle kleuren
De wind de stilte, de dromerige rust
En ik wacht
Onveranderlijk, onvermurwbaar
Hoop op het knakken van
Mijn botten, ruggengraat in stukken
Gebroken en verlaten lichaamsdelen
Verlangen naar de gepijnigden
Hopen op een plekje tussen
De gevallenen
Ik weet…
een reiger wiekte traag
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
646 zacht gleed vlak
de wereld mij voorbij
rust en stilte brachten
in de lichte lentewind
het ultiem geluksgevoel
steeds dichterbij
een reiger wiekte traag
en zelfs de meerkoeten
hadden nu geen haast
poetsten veren terwijl
wat eenden hun kroost
de mooiste plekjes leerden
een bankje lonkte met
een warm uitzicht op
de plas…