7546 resultaten.
wedden dat ...
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.037 kunnen trainen
z’n staart hing onvermijdbaar aan de staart
ook hadden jockeys moeite met de vaart
het rode kruis moest dikwijls hulp verlenen
waardoor m’n kans op rijkdom was verdwenen
op Duindigt heb ik nog geen sou vergaard
nog triester staat het met m’n liefdesleven
de ware kruiste nooit mijn levenspad
ik deel mijn bedstee met een zwarte…
Weten dat je gaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
750 Dus ik sluit mijn ogen,
het wordt zwart om me heen,
ik wacht rustig af, ik weet het toch al,
straks ben ik weer alleen,
maar ik kan in ieder geval zeggen,
dat ik al wist,
dat vandaag de dag zou zijn...…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 er komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen…
Tot zulk een grootheid zal Amstelredam nog komen
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.810 Dat haar geblazen faam zal snorren door de wolken,
En dreigen met ontzag de wijd gelegen volken,
De geel' en zwarte Moor, de Turk en Perziaan,
Die zal haar mogendheid om hulpe smeken aan,
En onderhandeling met haar als vrienden plegen,
Met wissel of met waar, naar dat het komt gelegen,
En doen gelijkelijk afbreuk en wederstand
De Spanjaard…
Strandstilte
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
633 als donkerbronzend goud
in krullend parelmoer,
gloeit de zon nog even na,
boven het blauw van zee
en roze avondlucht,
knipoogt naar het strand
witzwarte vogeltjes rennen,
pleviertjes zwart en bruin,
pikkend met donkere snavels
in levend, vlezig zand,
woelend, onrustig,
verward en verstrooid ligt
het knoopjeswier dat de piepkleine,…
Het gele licht van Jan van Goyen
gedicht
2.2 met 43 stemmen
14.597 Dan, uit het dolhuis van de nacht,
kwakt Malevitch zijn Zwart Vlak.
-------------------------------------------------------------
uit: 'Het zingende doek & de geheime gedichten', 1999
-------------------------------------------------------------
Kazimir Malevitsj: Oekraïens kunstschilder die grote bekendheid
in West-Europa kreeg als docent…
Uit zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Wanneer de zwarte merel zingt
het roodborstje de dag uitzwaait
de leeuwerik weer kronkel wormen vindt
en de gaai weer op haar vlaams graait
twee opgewonden spechten onder bomen dansen
groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten
groenlingen massaal schreeuwen om herkansen
en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten
als het zonnetje zich aarzelend…
De sneeuwpop
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
668 die lief pitten
en peen in zijn ijshoofd
staken zonder pardon of vraag naar
balt hij boos en smelt bij elkaar
II
condens reist over landen
en een spat meer glinstert vriendelijk
onder hem dommelt warm spanje
hij ziet sint op zijn paard
en leedpiet zonder waterogen
zo zegt spetter en daalt neer
word tranen op wangen
gaat zwart…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 mantelmeeuwen
boven de stad, zij roepen
hem naar zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes met
een foto van hem vallen
voor etalages van Louis Vuitton
zie hem gaan door het land
langs wuivend riet, trots
met al zijn werk nog bij hem
onvermoeibaar, in de golven
waar de mantelmeeuwen
het zwart…
Een koffer verhalen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
916 de zwarte potkachel, de pook
naast een koperen kolenkit
micaruitjes vlammend rood
en op de gloeiende plaat
pruttelt een koffiepot
opa stopt zijn pijp, hij
puft tevreden voor zich uit
terwijl oma een wrong draait
in heur wolkenwitte haar
de kleine ramen in het huis
van golvend groen glas
met sanseveria en begonia
op de smalle vensterbank…
In een omhelzing
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.541 Door een zuchtje wind
Knakte de boterbloem
Van ’t zondagskind
Jong, veel te jong
Maar zo verliefd
Op mij en de bloem
Aangedaan, gekliefd
Ze was enkel in haar hoofd
Waar wolken stapelden
En schapen zwart werden
Enigszins verdoofd
Ik zag dit alles op afstand
Ogen traanden, echo’s zongen
Ik zocht naar bloemen in ’t land
We spraken…
De ontbrekende schakel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.219 Mijn hoofd is één zwart gat.
Mijn gevoelens zijn te warrig.
Blijven zoeken heeft geen zin.
Ik ben verdwaald op mijn eigen pad.…
Ontheemde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
604 Hij spreekt de taal van stad en land
braakt dagelijks kromme zinnen
versteend wordt koudvuur warm binnen
uit zicht houdt haat niet in de hand
vage letters door lange lussen verbonden
verbergen onderhuids zwart gesneden pijn
waar lichamen smelten klinken klanken onrein
spreken des duivels meertalige monden
twee namen gekrast in een oude boom…
Pas op in Bern
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
836 Dat hele Zwitserland deugt
van geen kanten
het zit onder de bulten
de dames dragen gele lingerie
fijn bestikt tot over de knie
behalve de kortvrijwilligsters
die gaan zwart in maandverband
De heren schieten vanuit hun dakkapel
met zwaar geschut op neerlands appel
maakt niet uit cox orange of red delicious
fuji empire gala zelfs de pomme…
Verzen voor een vriend
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.985 't Is me of ik nooit de zwarte ellende zag
En in mij jubelt weeldrig en wild
Een vogelkoor dat door zijn zangen stilt
De weemoed, die mij eer te kwellen plach.
Eens had ik oog en oor slechts voor het leed
En woest doorvlamde mij de droefenis
Die knagend zich in 't lachend harte vreet.
O wonder, vriend!…
Sprookjesprins
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
737 opengesperd
Atletisch en slank
Gestroomlijnde flank
Geen prins te bekennen
Tussen de tanden een rode roos
De hoeven glimmend als nieuw
Een hoorn op het witte hoofd
Uit een sprookje gekomen
Precies zoals in haar dromen
Geen prins te bekennen
Briesend duikt het paard ten onder
Het water borrelt, donker en koud
Na wat bellen blijft het vlak en zwart…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht komt
in ahorn, rood aan d’ horizon
ligt naakt reeds lijn van zwarte…
Maïs tussen Noordstraat en Klinkersbos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
599 Nog even dreef de zwarte klink
en ook de boer zijn bovenhelft
boven het mobiel gewelf.
Een week nadien, ‘t was wasselijk weer,
bewoog nog slechts zijn norse kop
over de wiegende maïszee.
En opgelet ! nu volgt het dak,
het zinken zet zich door.
Hulpgeroep wordt niet gehoord.
Nog eenmaal meen ik iets
van hand of hoofd te zien.…
Dromenland
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.018 Gedroomd is
In mijn bed sluit ik me af
Ogen dicht en gedachten uit
Wachtend tot iemand me die droom brengt
En het slaapzand in mijn ogen strooit
Soms is het een goed iemand
Maar soms slecht
Dromen of
Nachtmerries
Dromen zijn
Kleur en fel
Lief en zacht
En zijn je hart
Dan slaap je op rozen
Je hebt je ogen dicht
Maar ziet geen zwart…
DECEMBER
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.370 De hoge bomen, zwart en bladerloos,
Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
Herdenken, droef, de zoete zomertijd,
En schudden zacht de wijze, kale kruin.
In de oude toppen klaagt de winterwind.
Door ’t huivrend schaarhout vaart een lange zucht,
En tillend klapwiekt, als een bruine vlinder,
’t Verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.…
Laatste groet
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
3.810 In een zwarte lange stoet waarvan,
De bestemming bekend is.
Achter een raampje weggezonken,
In een ruimte van emotie
Treurwilgen buigen,
Auto’s die stoppen,
Voetgangers kijken om,
Alles stil en licht.
Veel mensen opgedrongen.
Tranen voeren ze mee.
Op de golven van muziek.
Echoënd door de kille ruimte.…
een straatnaam
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
885 letter is geschreven
uitsluitend je sonnetten zijn gebleven
en die zijn volgens zot en humorist
als bakens in een stad vol gal en mist
je naam dient aan een straat of laan te kleven
dit brengt op Ockenburgh een schok teweeg
men zal mijn liefste wens nu gaan vervullen
mijn poëzie was dus om van te smullen
dat maakt de dood toch minder zwart…
Heelal en woestijnen
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.177 Het was liefde
vonken sloegen over
de brandstof, die
de liefde gaf
was genoeg
om ons elkaars heelal
te laten doorkruisen
Bij elke zoen
elke blik in elkaars ogen
werden woestijnen groen
won het hart
aan gezichtsvermogen
Maar de brandstof,
die de liefde gaf
bleek na jaren
door een stilletjes
ontstaan zwart gat
naar buiten te…
Villanelle voor mijn vader
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.656 Tijd en lijden zijn nu zonder zin,
een zwarte schim heeft vrede beloofd,
vlucht voor de strompelende waanzin,
ijl onder het maanlicht de nacht in.…
DE STERVENDE
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.973 leven, tot de dood toe vermoeid,
was wat het donkere bloed had misdreven
in een blind brandend wenen vergeven
en uitgeroeid; en behoed
door een vrede, die hem begroette en overstraalde
doorheen de hemelse regenbogen
die uit de barnstenen zon harer ogen
door een sluier van tranen naar hem neerdaalde,
is in een groot en roekeloos zwerven
de zwarte…
somebody that I used to know
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
727 Onder hoogspanning (A’foort-Utrecht)
Written by: Dead Star
De ruit spiegelt van opzij
De leegte voor,
De leegte achter mij
Niets is
En
Alles is
Helder en zwart
En een schim eindelijk ontwaard
Wij zijn alleen,
Maar het is al te laat
(Dit is hoe het altijd gaat)
Er komt geen einde aan de tunnel
Twee werelden zonder verbinding…
Bromvlieg
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.030 Iets houdt mij tegen, zwarte vlieg,
want ik ben jaloers,
zo jaloers op je vrijheid
en je sterke vleugels.…
adoptie
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.377 kunstmatig werd ik geboren door jou
de warmte voelde zalig zacht
ik wist meteen het was door een vrouw
je leerde me een taal die ik niet begreep
"mama" was het woord dat in me bleef
'k zag geen verschil tussen blank en zwart
een ras was mij totaal onbekend
ik wist dat je me verdedigde met je hart
je voedde me op zoals het moet
soms…
anoniem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.014 winter sluimert over de wereld
traag klinkt de winterhoorn
mystiek in eindeloze nevel
bomen zwarte silhouetten
zweven boven dit witte niets
tegen de vervagende bossen
oergeluid in een lege wereld
weemoedige bezinning
op deze verre stille heide
straks komt het licht
in de diepste winterdag
schreien in een verre stal
zingen d’engelen…
de verleiding voorbij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
4.177 je nog hoog gehakt
vilein lonkend op paarse heksenlaarsjes
onder leren coat gekleed maar schaarsjes
van adeltakken die zwaar zijn doorgezakt
ze monstert elke kerel van top tot teen
komt hij zonder schaamrood op zijn kaken
klaar op borsten met getatoeëerde draken
en denk niet daar draai ik snel omheen
je bent al in de ban van haar zwarte…