7675 resultaten.
doodlopend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.928 Een luid gekras klinkt uit de hoge bomen.
De zwarte kraaien houden een congres.
Wat moet die vreemde man toch met dat mes?…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.177 Ik lig en ik lig als in uwe landen
o aarde, met het hoofd in mijne handen,
in uwe winden en in uwe stormen,
in uwe luchten op de grond, waardoor men
zien kan de schoon verlichte ronde bomen
bewegen als de winden er toe komen.…
MARX
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.286 Een schone vastheid had hij in zijn wezen,
hij ging zo zeker en vast als de wind,
hij was zo stevig als een boom - een kind,
wou wel graag om zijn hals dicht bij hem wezen.…
Oerklank
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
824 Ik werp de netten en wacht op jouw kreten,
tot je spartelt tussen de mazen
Plotser dan een laffe bom,
mijn gebaren, een grauwe stem:
“Mijn mierzoete heks
Wat spoken we uit vandaag?”…
Genieten!
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
1.277 Geniet van de bomen.
Laat je gedachten hun gang gaan
en probeer tot jezelf te komen.
Geniet zoveel je kunt.
Geniet van het leven.
Laat je stress met de wind wegwaaien
en probeer het positieve weer te beleven.
Geniet van alles wat je nog wilt doen.
Geniet van alles wat je hebt gedaan.…
Middeleeuwen
hartenkreet
2.6 met 78 stemmen
9.185 Tussen 476 en 1453 gesitueerd
Daar lagen de middeleeuwen niet zo verkeerd,
De tijd van romantiek en liefde
waar mannen namen in bomen kliefden,
Ook de tijd van de dappere ridders
met hun vrouwelijke aanbidders,
de tijd van Richard Leeuwenhart
en een volk verbitterd door smart
want toen hun koning overleed,
wisten ze opeens hoeveel goeds hij…
die ik verboden dacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
954 kijk wil graag geloven
maar mijn achterdocht is
twijfel echoot steeds misschien
ik lees je zinnen-beeld en
samen paradijzen we de wereld
als de tijd zich weer verveelt
in het dichten van de gaten
nu de zonde niet meer speelt
toen jij mijn Eva werd
zag ik opnieuw de slang
ze ontkronkelde mijn dromen
sliste vorkend langs de bomen…
Doodgaan
poëzie
3.9 met 52 stemmen
8.725 De bomen dorren in het laat seizoen,
En wachten roerloos de nabije winter...
Wat is dat alles stil, doodstil... ik vind er
Mijn eigen leven in, dat heen gaat spoên.
Ach, 'k had zo graag heel, héél veel willen doen,
Wat Verzen en wat Liefde, -- want wie mint er
Te sterven zonder dees?…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.055 Oktober tovert in de bomen,
strooit gouden zonlicht op het plein
waar kinderen druk bezig zijn
de tijd te vullen met hun dromen.
Oktober, en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind wat reeds de winter ziet.
Het valend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen.…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?…
Het overzeese
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.771 Geschrokken van zoveel naaktheid
- ze had de bomen nog nooit zonder bladeren gezien –
geurden alle gedachten naar strijd
was het leven wankel, onzeker en alles misschien
Struikelend over verdroogde dromen
aan haar flanken de ruïnes van huis en haard
de omhelzing waar ze nooit los van zal komen
de wijdse leegte waar ze nu in staart
Ze heeft…
gouden passie
netgedicht
2.0 met 30 stemmen
3.755 het moet spontaan gaan
een onverwachte bliksem
die de boom scheidt van zijn kruin
in een tomeloos verzengmoment
de schuiler tot overlever
toeschouwer van zijn geluk
ze wendt haar lippen af
zijn droge lik op stuk
voor de laatste fantasieloze poging
haar opnieuw te bedwelmen met
zijn onuitgegeven roes reeds gefaald
twee geliefden naast…
zomereinde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.071 verheffing
van de laatste warme zonnestralen
die de zomer met weemoed doet zwijgen
in alle talen
het einde van zwoele nachten
en zonovergoten stranden
vogels die vertrekken naar
warmere landen
het begin van sprookjesachtige
verkleuringen in vlammend rood
en okergeel
met ieder z'n eigenheid
in blad en vorm in het grote geheel
verliezen de bomen…
Septemberlicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
658 Wellicht is het de spiegeling die ik bekoor,
Reflecties van bomen, blad en natte klei,
Of de lange schaduw hier tegenover mij,
Typisch september, zeg ik zonder gehoor.
Dan knipper ik twee keer met mijn ogen,
Want het witte schaap en het groene gras,
Worden één geheel langs deze zonnige as,
Het lijkt wel of de kleuren elkaar opzogen.…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 koppig lang hebben de statige bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst…
Gaan en blijven
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.029 Je ziet de rode baksteen weer
doorheen de takken van de bomen;
Het najaar, zo ineens gekomen
verlangt de vroege zon niet meer
maar weifelt tussen gaan en blijven
gelijk de asters winddoorspeeld
en reikend naar het licht, geheeld,
tot nerf en kleurloosheid verstijven.
De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.…
De ommekeer
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
903 Wenen zijn manen door hem gekoesterd
In gedoofd gezelschap bijeen versmolten
Als beminde verlaat met veelvoud omgeven
Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd
Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel
Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin
Laat bazuinen schallen luid en omkerend in toon
Reeds vertrokken nieuwe vruchten aan de boom…
Nu moet mijn ziel
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
12.335 De bomen staan als donk're palen
die reiken naar de horizon
alsof ze 't laatste licht gaan halen
voor 't leven dat niet winnen kon
en dat in kleuren dood zal bloeden
en in de winter zal vergaan.…
over velden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
941 ik ga over glanzende glooiende velden
langs bloemen, bomen en blaren
waar geurende rozen ruiken
en strelende struiken stuiven
adem de zachte zwoele zucht
die mijn lijf laat leven
en vrijelijk vult vol vreugde
om mij met het waarachtige
wezen te verweven
ik zie een zuiverende zwevende zon
waaronder vriendelijke vogels vliegen
en leeuwen…
het vuur uit luchten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.028 doornen,
beekjes in het warme zand deed stromen
en nu december mijmert spreekt de kerst
mij nog slechts van verdriet
het vuur uit luchten die het zwart verstuurden
naar hen die smaalden waar pijnen werden
gesmoord in kelen van een dorstig verlangen
naar het sterven – en hoe de dag ook kwijnde,
beter werd het nooit
Ik zie lichtjes en groene bomen…
Terugblik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
849 totdat de boom
waaronder ik te ‘wijlen zat
een teken van
herkenning gaf
een dor blad
dwarrelde
net langs mij op
en langzaam
toch nog neer…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Soms wakker liggend in de nacht die
duistere geheimen wikkelde om bomen.
Altijd geweten dat je er nog was.
Bijna vergeten soms. Dan kon ik zingen
en lachen door de tijd. Hoe ongezien en
onvermijdelijk verborgen in de dag
bleek je aanwezig. En nu je er weer bent
begroet ik je gelaten, haast blij dat ik je zie.…
een zwart blauwtje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
867 trap eens een zwartje
om een blauwtje te lopen
de sympathieke gast
vergast en verguist
hij is zowaar racist
elke pacifist heeft zich vergist
er is hier niets dat niemand wist
de wereld ieders achtertuin
met groenwachters achter elke boom
om vast te stellen wie
ze daar heeft onder gepiest
lachen mag, lachen moet, lachen
is gezond, de…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik zit in de bomen
en veel tussen het mos.
Ik woon in een rivier,
ik woon in de zee.
Ik lig daar lekker te dromen
en maak een heleboel mee.
Ik woon in de duinen,
ik woon in een baai.
Ik zwem daar tussen de vissen
samen met een haai.
Ik woon onder de grond,
ik woon in een kanaal.…
Achtergebleven
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
748 Ze kreeg de gave
stil te blijven staan
om als boom diep
te wortelen in vreemde aarde.
De hoorn Olifant schetterde
luid rond over Ronceval,
maar niemand hoorde haar.
Het kind bleef achter
op een leeg veld
maar zal nieuwe woorden zaaien
waarin de zon schijnt.
Ze zal gelukkig zijn
en met muziek oogsten.…
Die nacht in mei
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.434 De bomen schijnen door de maan
takken striemen het lauwe licht.
De mei kent nachten vol verlangen
zuchtend in kortdampende dauw.
De droom is machtiger dan de nacht
en schenkt dronkenschap in beelden
haalt herinneringen op aan puberteit
juichwekkend in vollopende zinnen.…
Gesigneerd
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
725 waarom ben ik zo dichtbij, zo ver af
van deuren die hij wil
sluiten
de geur van lijken waarlangs
hij liep en alle geluiden zoals vuisten
in een voornacht
van schuilkelders vol kinderen
die het angstige huilen schreven op
jonge en oude razernij
op de dode mond
van moeders en vaders en rondom de radeloze bomen
zwijgend bij elkaar…
Rotterdam
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.531 O muren en o grond, o welgevoegde stromen,
Wijkt voor de wildernis der averechtse bomen,
Maar wijkt voor haar geluk. En, vreemdeling, zegt gij,
Hoe ver en wint het niet mijn Maze van haar IJ?
---------------------
uit: De Gedichten…
Verbroken stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 De laatste bom viel met een enorme kracht,
trok dodelijke sporen over land, over zee.
De dag verwerd tot een eeuwig durende nacht.
De getuigen werden de gevangenen van de dood,
dat ze dood wáren, ze hadden geen enkel idee.
Alleen de stilte, de stilte zwaar en groot.…
Kerst(ge)mis
hartenkreet
2.6 met 35 stemmen
4.517 Het is er weer tijd voor; de boom moet er komen.
De kaarsen op tafel, de lampen gedoofd.
De kaarten geschreven, vol wensen en dromen
van vrede op aarde, waar ik nu niet in geloof.
Want m'n hoofd zit vol vragen, op zoek naar de reden
van de onmacht, die van binnen mijn leven ontwricht.…