35281 resultaten.
WISSEL
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
995 Hunkerend naar de volle zee
altijd het gevoel van gemis.
Ontspoord op de rails
passeer ik het rode sein.
Het volgende station:
eindelijk, overstappen naar de stoptrein.…
Wissel
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.499 Hunkerend naar de volle zee,
altijd het gevoel van gemis.
Ontspoord op de rails,
passeer ik het rode sein.
Het volgende station:
eindelijk, overstappen naar de stoptrein…
dood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.183 Het wiel draait zijn toeren tot het eind van de weg
Waar ik verder ga in de nacht van het koele licht
Sterren weerkaatsen op het water
als ijskristallen in het zonlicht
Trieste wateren kabelen verder
Een korrel zand heeft de zee verlaten
Om dag en nacht droog te ervaren
De duinen roepen hem tevreden toe
De wind van hoedanigheid
Zal je…
mijn mooie vlinder
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.065 Dat ik met je meevliegen kon,
Dan vlogen we samen over zee en over land,
En als we zouden gaan rusten,
Dan zouden we dat doen op het strand,
Daar zouden we genieten van alle mooie en kleine dingen om ons heen,
Maar deze wens zal nooit in vervulling gaan,
Dus vlieg maar mooie vlinder,
Naar het onbekende land heen.
veel liefs van mama.…
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 Mijn bruid
slurpt blauwe lucht als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee…
Haar kus
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.301 Onverwachts, ongepland en onnadenkend
Kwam de kus zo diep als het water
Van de Middellandse zee
Langzaam genietend van elkaar
Om de smaak te proeven van hem
Bibberend op haar benen
Het was zo heftig als een aardschok
De wereld stond stil
Hun lichamen in vuur en vlam
Haar ziel is gestolen
Voldaan, verkocht en voor de eerste keer verliefd…
file-leed
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.531 tranen staan te wachten
ritsen harten in een lijf
het komen sterft een stille pijn
een paraplu drupt liefde
het hoofd dat het recht heeft
gemist breekt in het kind
het laatste is het sterkste blad
voor altijd eenzaam in de mast
een tijger vijlt zijn nagels wakker
de woudreus weet de weg
een zee ligt aan de overkant
de oostkust buiten…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 wordt mijn duurzaamheid ervaring
Alles wordt geheel veranderd door de tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven hoogten
Bergen heffen zich heel statig boven zee…
Hond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.320 De zon worstelde met de zee,
overwon
en kroop traag tegen de witte muren op.
De wijn beukte na in mijn kop,
het zonlicht sloot mijn ogen
en ik besloot terug naar bed te gaan.
Ik stond laat op die middag.
De zon worstelde met de bergen,
verloor
en zonk weg in een zwart dal.…
Storm
netgedicht
4.1 met 234 stemmen
66.195 Je bent hier net
Het is hier prachtig
De zee is rustig
Het strand is mooi
Voor wie alleen kijkt
Lijkt alles zo krachtig.
Stabiel als een rots in de branding
Al lang niet kwetsbaar meer
Vol zelfvertrouwen.
Niemand die ziet
Dat je op alleen zand niet kan bouwen.…
zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.140 in horizon vallen
hermetisch samenzweerderig het zwijgen
muisstil de uren van een zomernacht
luid tikkend in het niets
aan de andere kant wordt snel
door eerste tastende straal van de zon
de klok geslagen zó dat de hemel dreunt
taal als glanzende lichtcascade
woordschuimend zich op rotsen werpt
om als hopeloze gelofte in een ziedende zee…
Gegeven
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
860 Alles is gegeven:
de zee, het land, de lucht,
het kinderlied, de zucht,
't gelaat van de beminde,
de vogel en de hinde
en ieder lief gebaar.…
Voorhangsel
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
1.300 Maar toen sloeg uit zee
een forse windvlaag hem de toom uit handen en werd
het frame op roestig prikkeldraad gespietst.
tomeloos
in lichterlaaie
de zon…
woorden van licht
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
879 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in ’t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
ROADBOOK
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
548 wereld is van ijs
Door dubbele, valse tongen
Zijn wij uiteen gezongen
Ik Dakar, jij Parijs
De wereld is grauwgrijs
Ik, troostvrouw, jij troostjongen
We slaan op watergongen
Meeuwen doen het gekrijs
Dat ik niet van mijn lippen krijg
Ik schrijf met schelpen in het zand
Hoe of het tweepersoonsland heet
Dat ik nu te verliezen dreig
De zee…
zijdezware rozen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
633 woorden tot steen
langs kapotte ramen
en ik tel de dagen nog te gaan
je hoeft niet te zien
dat ik ween of dat je
de lucht met lood vermengt
mijn ogen
zwaar van grassen en algen
waren ooit de bron van vruchtbaarheid
en nu, door wanhoop weggedreven
neergehaald tot aan de zee, zo oud
zo stiller dan vergrijsde lagen
tot aan de horizon…
In duizend vluchten
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
904 rusteloos op natte veren
het water slaat handen
tegen de vele zonden
van de dag
en wanneer het avondrood
zwart wordt in het uur
van dalende engelen
fluister ik
kom, kom naar hier
hijg de golven
heen en weer
herhaal de woorden
in het licht
maak mij tot bruid
in al wat leeft
kom, kom tot mij
morgen zal ik zwijgen
als de zee…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Bijen zoemen in gouden vluchten
boven het avondlijke duin,
de zee draagt een mand vol rode vruchten
het zand is een geurige bloementuin.
Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.…
hartstilstand
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.627 Mijn tranen om jouw dood
zijn als het water van de zee.
Ze stromen als een sloot
voeren emotie met zich mee.
De zielledruppels die ik baarde
vallen en spatten uiteen.
Boren zich snel in warme aarde
net zo snel als jij verdween.
Ik kan je nooit meer vasthouden
alles wat mij nog blijft is je as.…
Zout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 De ober was een daverende vrouw
donder rommelde door het dal en
stenen muren kaatsten laag het licht
haar lach echode weg
ik was alleen
dat terras
die stoelen nat wit mager
één ervan lag om
vochtig als mijn wangen
naast het oleanderblad
de avond sloeg een klamme doek
mijn lippen zout als zee
en weerlicht in de bergen
wanhopig denkend…
Afstand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
2.989 Ik schrijf mijn woorden in het zand
En ik weet dat de tijd mijn geschrift zal vervagen
Hier schrijf ik de zinnen, die ik niet zeggen kan
Want ik weet dat de zee ze wel verder zal dragen
Ik wil je wat vragen, neem geliefde en kroost
zo nu en dan eens mee naar het strand
Misschien lees je woorden van liefde en troost
Het zijn de gedachten, uit…
Arendsoog
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.175 jouw oog was ik
met warme weemoed nog
uit mijn zomerende blik
bezie gisteren kloek vandaag en draag
verleden vragen naar morgen
van argwaan ontdaan
klaart de zee van zorgen
zie er vaste bodem dagen en wiek
erheen met kalmere slagen
kan op geluchte vleugels gaan
naar waar ik mijn stilte vind
mijn hart en tong ontsprongen
aan brekende…
het laatste gedicht
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.025 zou ik nog
naar woorden zoeken in
deze kapotte woning
mijn letters dragen
anonieme gezichten, liefst
ver weg
analfabete minnaars
die uit mijn mond vluchten
en het glazen trapportaal
vermijden
bewegingsloze
decoratie, mijn spiegelbeeld
waarnaar honden blaffen
waarom zou ik nog
wind is wind en bomen
praten niet
de zee…
Liefdes man
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.004 Er komt een man aan
En die man dat ben jij
Er komt een man aan
En die man die is vrij
Je moet het wel geloven
Je ziet het in zijn ogen
Alles wat hij doet maakt je vrij
Hij neemt je mee
Neemt je mee
Naar de diepte van de zee
Hij voert je mee
Voert je mee
En die diepte geeft je vree
Er komt een man aan
En die man dat ben jij…
Vogels
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.151 De aarde brak in twee
als met de kracht van een vulkaan
en lava stroomde in de zee
uit zwavelende kragen
De vogels vlogen hoger
dan zij ooit waren gegaan
nog hoger dan de hemel
die het steen had stukgeslagen
Dat droomde ik vannacht
toen ik met ingehouden traan
de dagen zag in spiegelbeeld
vol wonderlijke vragen
Maar toen ik weer naar…
Vakantie
gedicht
2.2 met 524 stemmen
55.544 Geef mij de sfeer van havens
de zoute lucht van zee
witgekleden matrozen
van wie ik verder niets weet
draaiing van geslagen touwen
gummi piepend tussen wal en schip
opgedroogde wieren op de kade
wespen langs een lijn vol vis
Ik leng anijsdrank aan met water
spuw de deksels van een pit
mompel in de zon iets Grieks
Geeft niet waar ik…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
We gingen horizonnen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
694 ik leg mijn hand
zacht op je stem
eigen me de tonen toe
verwarmend is je melodie
vibreer met je mee
en als mijn vingers
snaren raken voel ik weer
de branding van jouw zee
nooit liet jij mij
op het goudgeel stranden
een groene duin waaide
verkoeling naar ons twee
we gingen horizonnen
zoekend naar de symfonie
handen konden elkaar…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Dat het tot mij doordringt:
De zee, in zijn palet, door
Iriserend zonlicht beschenen,
De golf, voortdurend van zijn
Bed gelicht.
Er heerst geen indruk meer
Het is al zo vaak bekeken: een
Dijk, de weg, de oever.
Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.…
Eiland
hartenkreet
4.6 met 63 stemmen
2.229 de schuimkoppen van de zee
spoelen het wier met zich mee
steeds verder van de kust
waar liefde rust.
Wie brengt het terug
naar tederheid
en knuffelt zacht tot
vergetelheid
De golven omarmen
de weerbastige palmen
afgebroken
afgeknapt
Het strand van het eiland
doorwoeld en weggespoeld
geen leven meer
verdronken in afkeer.…