10130 resultaten.
Lente kriebels...
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.054 In de begingroene lente zat,
Een eik zijn knoppen uit te schudden,
Zijn schorsachtige begingroene schubben,
Barstten tegenstaandedat,
De flauwgele zon gloeide evenmin,
Ver onder haar stand te branden,
Haar flauwgele oostelijke standen,
Plantte hitte desalniettemin,
De eik dronk zijn water gestaag,
De zon kreeg een heldere kleur,
Zo brachtten…
Angsthaas
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
2.652 Jij domme angsthaas
Verstrikt in leugens
Pure schijnveiligheid
Vol afstand en haat
Je verloochent jezelf
Lippen zijn verzegeld
Verliezen doe je niet
Zonder weer te winnen
Je zinnen vervormen
Mooie ware woorden
Verwarren en kwetsen
Wie is de mens in jou
Maak mij maar zwart
Klam je aan haar vast
Ik kleur de waarheid
Met tranen vol…
De herfst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
759 Opsnuiven van houterige geuren
en bruin-oranje kleuren.
Wind die giert tussen
kaal wordende bomen.
Uitgewaaid, met rode wangen
huiswaarts keren
om dan weg te dromen
bij een knetterend haardvuur
verstrengeld bij elkaar.
De herfst is daar.…
vlam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
755 hoeveel boeken moet je lezen
voor je begrijpt
hoe leven de zwangere ziel
vervormt en deukt
hoe vaak moet je beminnen
voor je weet
dat zuiver wit alleen maar
grijzer wordt
verlangen doet je dromen
van die ene
die het duffe stof wegblaast
en kleur bekent
je ingeslapen dagen verft
in tere lentetinten
je plots met vurig vermiljoen…
Lavendelveld (slot)
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.184 Jij verdween
zwart
voor mij
ik leef
verder
in de wereld
vol kleur
vouwen
mijn vingers
dromen
vogels stijgen
onbewolkt
dagen knippen
lentegaten
zomers zoenen
het licht
zo groot
ik vraag niet meer
tussen rijen bomen
je blik versmalt
bedroeft mijn longen
in lavendelvelden
leef ik
verder
een zacht herinneren…
Vloeistof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
698 Jij was zo huwbaar
transparant vloeibaar en vulbaar
zo van Duw maar,
ik ga met je mee
Je stelde geen vragen,
knikte af en toe
zelfs als ik loog
Je lachte als ik dansend
voor je uit bewoog
Wanneer je op mijn snelbinders zat
kroop je hand langs mijn desembrood omhoog
En na iedere tel had ik het idee
dat je in kleuren leeg zou stromen…
blazen lieten zuchten los
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
938 ik ben tot
het metaal gegaan
blazen lieten zuchten los
bladders krulden zonder moeite op
valse lagen zijn verdwenen
geverfd met haat en nijd
ik politoer weer langzaam kleur
op wat de kern moet zijn
staal de schone schijn
weersta de zandstraal
van kritieken nu en
eindelijk zonder pijn
ik geef niet meer
om het publiekelijk juichen…
klaproos
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
783 De geurende papavertuin
in kostelijke pracht
met al z'n heerlijke kleuren
geeft het geheel z'n macht.
Maar ook één klaproos
verheerlijk zich in eigen
roem en straalt een daadkracht
uit en toch zo broos.…
inzicht door uitzicht
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.073 mijn neus draagt nieuwe glazen
omhuld met lichtbruine ringen
verbonden met twee schelpen
door armen van gelijke kleur
kan mijn ziel nu beter ontwaren
daar ik de omgeving scherper zie
zal herkenning ontdoen van het maren
heb de waarheid weer onder de knie
amen
wil ik het uitzicht eigenlijk wel knechten?…
Windekind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
960 weer zie ik
mezelf schommelen
een plankje
spande bogen
tussen wringende touwen
achtjarige beentjes
hoger, hoger
schopten in de leegte
tegen hemelsblauw
ik zweefde met de vogels
zag de aarde buigen
het kind van de wind
ravotte in mijn haar
ik zie mezelf
nu schommelen
onder een
ongrijpbare hemel
in verdachte kleuren
het…
De valse streken
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
850 ik werkte met acryl
voelde hoe jij over de
snelheid viel van drogen
in lijn en vorm van
eerst neerzetten voelde jij
je vrijheid steeds beletten
in olie was ik
zacht meegaand herstelde
vaak de valse streken
met nieuwe opzet
ben ik nooit in kleur
en vorm van jou geweken
mag ik in combinatie
van technieken nog een
levenlang van…
Genormeerd drankgebruik
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.431 Als de resten van een doorwaakte nacht
pijnlijk in je hoofd de dag opbouwen,
weet dan dat de offers, Bacchus gebracht,
alleen kleur geven aan het ochtendgrauwen
als je in je gehandicapte geest
voelt dat het de moeite waard is geweest.
Uit het bovenstaande volgt de moraal:
stel aan drankgebruik perk en paal.…
De aarde zwarten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig…
Zet ik het mes
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
724 penseel stilte
zonder veel contouren
met grove kwast
verwijder ik rumoeren
als kleuren zachtjes
vloeken met elkaar
soms zet ik het mes
met veel misbaar
in de pigmenten als
zij elkaar niet wensen
en denken ieder weer de
eigen gang te kunnen gaan
dan schuif ik de
lijnen genadeloos
terzijde dek met
maagdelijk wit het zicht
en ga…
Penceel
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.097 na gezoek van toen
gevonden wat ik zoek
kleur in mijn leven
creëren op doek
bomen groener
gras de waterplas
mensen zwart en wit
alles wat daar tussen zit
mooi perfectie streven
menig doek niet af
penceel - 000- zo klein
nodig voor dat éne stipje
karakterlijn
maar nu ik schrijf....…
Je riemde ze
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
712 jij gaf een
slanke vingerhand
de nagels kleiner
fijner nog gelakt
in eindeloze uren
van geduld
je riemde ze
parelmoerde steeds
het halve maantje leven
wist de rest
de kleur en stemming
van de dag te geven
maar ik voel
slechts de warmte
van je hand let
niet zo op buitenkant
de vingers die jij geeft
maken dat ik weer intenser leef…
Finish
netgedicht
4.2 met 32 stemmen
871 Ik zie mijn Elfstedentocht
palen zijn geslagen
om waterverzet te vertragen
ijs te laten leven
en
met zicht op de finish
de Bonkefeart
waar het koperen kleuren zonnedalen
de eenzame molen hemels doet bestaan
wij koek en zopiekraampjes
zalig geurend hartverwarmend doen verrijzen
tochtrijders pijn en vermoeidheid vergeten
in het helpend…
In the middle of nowhere
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.098 Ben niet boos
als ik het uitschreeuw
Met piepende banden
op de rem trap
Blijf stilstaan
op deze eindeloze weg
Van het leven weg
van de kleuren weg
van alles weg
met heimwee in ieder moment
Dwars door het veld
ga ik
Op weg naar de zee
ga ik
Of wat er ook is
achter het graan
Dwars door de dag
ga ik
Op weg naar…
wij
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.431 Ontvlammend in een kille wereld
klim ik verder met jou
in een zijn vol van kleuren.
Je bent zo volledig
meer dan ooit...
Als een weerspiegeling.
Ik ben jij en jij bent ik
Wij breken de toekomst open
jij en ik.
Wij.....…
Gids
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.560 Vanzelfsprekende natte wang
bij een plotseling geopende deur,
draagt een levensbagage
van ongelijke kleur,
De oude glinstering
bij het einde van de wandeling,
aanschouwt een nieuwe herinnering
bij het begin van een verovering,
de wind verdoezelt het ogenblik,
de regen verborg de gevallen tranenblik,
in de avond als antwoord...vandaag…
Viooltjes
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.442 het uitgestrekte woud
bloeien de viooltjes in hun
uitbundige kleurenpracht
vol van leven, vol van kracht
Temidden van oeroude bomen
wild speels en in stromen
spreiden ze trots hun blaadjes uit
tot de laatste zonnestralen
het viooltje sluit
Maar reeds bij het eerste ochtenlicht
ontvouwt zij haar gezicht
in tomeloze bloei en felle kleuren…
boezem
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.609 Een goudroze kleur vraagt of ik je wil strelen
en twee zachte glooiingen vragen of ik kom spelen.
Een warme schaduw die tussen hen waakt
stopt bij een jurk die aarzelend je huid raakt.
Zodat er nog zoveel te raden valt
en voor mij nog zoveel te wensen valt.…
vergane bloem
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
863 mag ik jouw lach
in dromen bewaren
schenk mij een traan
als liefde moet gaan
laat bloemen verwelken
in hun mooiste kleuren
dagen ontstaan
door kil en grijs
waar zon verborgen
verlangen schept
de nacht naar morgen
dromen wekt
jouw lach ontwaakt
in tranend verlangen
liefde verdwijnt
een bloem vergaat…
Gevangene
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
932 Hij kijkt haar met droeve ogen aan
zijn hart zit even in een hoek
het is weer tijd om te gaan
het vliegt om dat uurtje bezoek
Hij straks weer terug in zijn cel
zijn domein van angst en vrees
geen kleuren alles is naturel
een ontmoedigende levensrace
Toen alles nog het leven zelf was
met het gezin leuke dingen doen
nu elkaar aanrakend achter…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
herfstbeeld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Aan het blauw azuur waar
de wind speelt met grijze wolken
die de zon laat verdwijnen en haar
ingehouden tranen van de zomer
weer zal uitstorten in een nieuw
seizoen
en de aarde laat drinken
wat een verademing is voor
het laatste zomergroen
dat langzaam wordt onthuld in
een allesoverheersende compositie
van sprankelende kleuren
die ogen…
Schone schijn
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.502 heb ze mogelijk in hun
verwachtingen bedrogen
worden van mijn aanwezigheid
ondraaglijk moe
of zal het zo zijn
dat ik nu pas,
door de jaren gelouterd,
de schone schijn doorbreek
van zelfgenoegzaamheid
waar de ziel
schellen verdrijft
uit het land van blinden
dat ook in mijn handen
zwart wit wordt bereid
uit juichende kleuren…
Afschrift
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
698 leven blies de schrijver
in een vergankelijk relaas
met taal als goddelijk instrument
beeldde uit in enkel woorden
de werkelijke mens – al schrijvend
ingekleurd en verkend
met de sentimenten van die tijd
kleine eigenaardigheden
innerlijke en fysieke strijd
typische geuren kleuren klanken
miskenden uit een triest verleden
danken…
Vang rail
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
609 Ik vang jouw lach
in bloesembermen
terwijl stilte
grote sprongen
maakt over bijna
rimpelloos water
verdrink ik
gedachteloos doch
rillend gevangen
in een rail van
wisselstroken
ademloos vouw ik
thuis open en zie
de laatste rimpel
verdwijnen uit het
zicht naar daar
waar morgen niet meer
bestaat maar nu kleur
geeft aan uren die…
Bloemrijk
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.487 De eerste breuklijnen
worden zichtbaar
en – de waarheid biedt
niet altijd troost –
overmorgen is verpakt
in een vage belofte
het leven is schaken
in de schaduw waar
het strijkend restlicht
wordt geliefkoosd
in uren van glas
haastig afgestofte
herinneringen herleven
traag maar intens
vluchten kleuren
in warm zwart
het sterven naast…