Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.539
Men loopt te denken op de zwarte akkers, Of er niet iets bestaat waardoor men moog te Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
Herman Gorter18 november 2021Lees meer >

Reizen: deel I Oosterpoort

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Morgenslierten verademen tot blauwe einders terwijl zon en land elkaar omarmen geuren en tinten het leven verwarmen nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters Doolhof van het leven, wit en zwart dansende vlagen van vreugde, immense blijheid waarin alles wordt gestart alsmaar hoger in zomerse volheid trekt de zonnewagen, boog van bruisend…

Ieder jaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 876
ik kom hier als het kan ieder jaar om mijn land te groeten, zittend aan de rivier een stille tuin vol groen wonderlijke vlinders een strakblauwe lucht genietend van mijn familie zie een blozend, donker meisjes gezicht, zwart haar gevangen in goudgeel licht ik flirt een beetje met haar dat is zo de gewoonte daar groet de buurman…

Gerijpt en zuur.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
Steeds sneller gevangen in de jaren sluipt de melancholie door de versleten vingers de ziel raakt zwanger van een ongeëvenaarde zachtheid De gouden tonen vloeien weg de oude troubadour wedijvert met z’n melodie, geroofd uit tijd en zinnen en zwijgt in het beminnen Wikkelt zich het zwart fluweel van de naderende nacht, huivert In…
Pama16 juni 2014Lees meer >

Veelzijdigheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Als ze blond is en je wil kastanjebruin, mahonie of zelfs zwart, dan wil zij jou wel ter wille zijn, een kleine moeite als zij straks haar hoofd op je schouder te ruste legt Ook al haar haren telt zij mee voor het kleurrijke in het bestaan jij mag haar doen wat of jij wil zij wil slechts overgave en passie Wie verliest blijft onderdanig…

Haaksbergen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 779
Toen werd het donker als de zwarte nacht, minder nog dan een ademtocht; het was voorbij. Het monster had zijn wrede taak volbracht, het marktplein werd een ware doodsvallei. Een kleed van bloemen voor wie hier gestorven zijn, als zachte tonen van een stervend slotakkoord. Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn.…
Jan Mul11 oktober 2014Lees meer >

ZELFKANT

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.729
De walm van stoomtram en van blekerij Of van de ovens waar men schelpen brandt Is meer dan tijmgeur aanstichter van dromen, En 't zwarte kalf in 't weitje aan de rand Wordt door een onverhoopt gedicht bevrijd En in één beeld met sintels opgenomen.…

Tuinen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.597
Grauwe tuin in donkre vrede: 't Is vaarwel, zwart paradijs. Toekomst, zonnedag, verleden nog eens halfbewust doorschreden, Heerlijk niets, mijn levensreis.…

Roffel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Je ziet hem echt de tuin niet binnenkomen, maar dan schiet er wat roods tussen de bomen met zwart en wit, het is een pracht gezicht. Dan landt hij, ja hoe krijgt ’t ie ’t voor elkaar, precies aan ’t einde van een sinus-boog (het was haast niet te volgen met het oog) in ’t hoogste topje van de hazelaar.…

Een mooie dag om stilte te verscheuren

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17.393
oud-strijders staan te beven aan de kant de blikken op zwart-wit - en het gebeurt. gewoon omdat het kan. omdat één man. het is de wet van nederland. bij ons moet alles vroeg of laat een keer gebeuren dus dan ook dit. elkeen zoekt naar het licht als hamsters in een bak met open deuren.…

Aan de gracht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 766
Terwijl ik op mijn hartelieve wacht Maak ik in gedachten grauwe foto’s: De boogbrug met zijn natte kinderkopjes, Het stille groene water in de gracht, De zwarte deur met zeven deurbelknopjes, De man die op zijn hartelieve wacht. Een fietser rijdt me bijna van de sokken.…

Groen van toen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
door het vervlakken van het zicht ik kan de wisseling niet meer aan van het voortdurend strijdend licht de schemering duurt dagen omdat zij haar greep op de werkelijkheid urenlang wil dragen met het consistent aanwezig zijn perspectieven zijn verdwenen omdat de zon al lang niet meer heeft geschenen het voorjaar niet wil vlotten waar zwarte…

Voorjaar

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Er valt een steen op zwarte aarde voordat jouw reis met Hem begint God gaf, maar heeft een hand genomen en voert haar verder als Zijn kind.…
Chatfant16 april 2015Lees meer >

druppels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 594
de druppels de druppels die jij ons liet – van druilige buien mistig grauw en grijs – van klaterend gelach gul en welgemeend – van zeeën die jij bevoer heinde en ver – van overwonnen stormen zwart en dreigend – van gehuilde tranen om verdriet of geluk – van het kabbelend genieten stil en intens de druppels de druppels die jij ons liet…

De Luisteraar

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
Eerst dacht ik even dat hij een levend standbeeld was zo stil als hij daar stond op het pleintje voor de grote kerk de beruchte grote kerk met de zwarte kousen terwijl de zware klanken over het dorp galmden zoals ze voor vreugde en verdriet onaangedaan al eeuwenlang hun klinkende taak verrichten Dichterbij gekomen zag ik de intense…
Ton Hettema12 augustus 2015Lees meer >

herfst als staar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
gul legt de wind haar woorden over de koud belegde akkers, vorens liggen als zware golven op het zwarte klei de dood is in aantocht toch lijkt het sterven minder zwaar als ik het album terugzie van jaar na jaar het lijkt te refreinen als een lied vol met lijden doch vrees lijkt niet te overheersen wanneer ik het groen zie verteren…
elze5 september 2015Lees meer >

Betrokken

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Soms ben ik te betrokken bij dingen die gebeuren, maar toch wacht ik af tot ook de mooie dingen mijn dag weer anders kleuren, dan de zwart- grijze dagen die me worden voorgeschoteld, omdat ik te zacht ben en te betrokken.... Toch beter dan HARD nietwaar?…
An Terlouw24 september 2015Lees meer >

Uit de arbeid komt voort de bloedige strijd

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.499
De aard is in goudene sterren rood En zwart van stromend, geronnen mensenbloed. De lichamen der levenden een vloot Op der doden stromende levensvloed. En van die levenden geweld'ge dood, Door strijd, van die doden het doden boet.…

In deze tuin zijn saamgelegd

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.446
In deze tuin zijn saamgelegd geelbruine en witte en zwarte stenen, gevoegd, gezocht, dat elk wat zegt met een allengs opkomend menen, bedoeld door een die niet meer is de velerlei gevormde vlakken, en met in de vakken voorzichtige betekenis, gebleekten in het aangezicht der zon, gewassen door de regen, rillende open plekken tegen het…

Positieve negativist

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
Zwart wit gevlekte foto's in ziekenhuizen tonen soms de negatieve resultaten op beeld; wanneer gezondheid niet langer in gratie aan ons kan worden meegedeeld. Als alle hoop op een gezond leven lijkt te zijn vervlogen, kan toch een nadeel in een voordeel worden omgebogen.…

Fabels?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
de schors bewaart het hart dat ik ooit in bomen heb gekerfd, de levensringen blijven, de kern zo zwart als mijn gedichten vol fabels zijn geverfd.…
Pama14 december 2015Lees meer >

Danspartner

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 455
Terwijl ik met je danste in de balzaal van een Weens paleis sneed jij die leugens uit mijn droom en plaatste je er zwart-wit beelden van de moord op mij in terug. Als een vrouwelijke Shakespeare belazerde je de hele mikmak en onderstreepte je mijn noodlot met verf van gas en cyaankali.…

Dies irae.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Traag volgt de stoet van vriend en magen, in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw om hem die heenging, plichtgetrouw des levens last droeg en zijn plagen. De boetpsalm jammert... smekend teer hoort men het Miserere klagen: ach!…

ode aan een gestorven dichter

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 704
poëzie laat zich niet sterven als de reis ten einde is schrijft in alle talen waar de dood te stil is om het te verbieden poëzie houdt niet op als het keerpunt eenzijdig het lichaam neemt, want de geest van een dichter is de jeugd die altijd blijft poëzie is de adem van de schrijvershand, het typt het zwart van inkt met gele stippen…
elze14 mei 2016Lees meer >

ZELFKANT

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.095
De walm van stoomtram en van blekerij Of van de ovens waar men schelpen brandt Is meer dan thijmgeur aanstichter van dromen, En 't zwarte kalf in 't weitje aan de rand Wordt door een onverhoopt gedicht bevrijd En in één beeld met sintels opgenomen.…
Simon Vestdijk25 september 2016Lees meer >

Zakje van 15

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
Bij de Souburgse brug stond een frietkraam Daar kreeg je veel friet voor je geld Op de fiets ernaar toe, alleen “Een friet van 15 met 5 cent mayonaise” Na 15 zei je geen cent Vóór mayonaise wel Je kreeg voor 15 cent een zak van 25 De frietboer had zwarte randen onder z’n nagels en een pafferig gezicht Hij stonk naar vet en zweet Z’n schort…
karel4 oktober 2016Lees meer >

Sinterklaas

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.354
Sint kom 5 dec, maar niet langs bij mij je maakt me daarmee echt niet blij 't zal met sint wel snel gedaan wezen voor je 't nou weet zitten we te snezen Met 't suikerfeest, wat ik je brom en dan: komen sint en zwarte piet, dus nooit weerom…
An Terlouw30 november 2016Lees meer >

Voor E...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Haar tranen als passiebloemen purper en zwart die alle licht op aarde verdoemen als elke hoop op leven ontkracht. Onkruid dat te snel gaat kiemen hoe vaak en hoe vlug men ’t ook wiedt. steeds gaat het zich veelvuldig vernieuwen nooit wetend hoe en waar ’t ook vliedt.…

Die schitterende regenboog

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 487
Niet te wit, niet te zwart. De kleur van keuze maakt duidelijk, waartoe zij op aarde geroepen zijn. de kleur van hun keuze rijgt hen aaneen. Gelijk de regenboog altijd verschijnen zal. Komt de mens ooit weer te samen; in harmonie zijn kleur bepalend volgens de regelmaat van het natuurlijk systeem.…

als een oase

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 668
zomerse dagen lopen op hun laatste benen evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien grazend onder een late zon die het boerenland nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt aan de einder schildert van Gogh een handvol kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren waar verzonken boerderijen en een verre toren in ijle nevels geruisloos…