7704 resultaten.
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
Ieder jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 ik kom hier als het kan
ieder jaar om mijn land
te groeten, zittend aan
de rivier
een stille tuin vol groen
wonderlijke vlinders
een strakblauwe lucht
genietend van mijn familie
zie een blozend, donker
meisjes gezicht, zwart haar
gevangen in goudgeel licht
ik flirt een beetje met haar
dat is zo de gewoonte daar
groet de buurman…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 Steeds sneller gevangen in
de jaren sluipt de melancholie
door de versleten vingers
de ziel raakt zwanger van een
ongeëvenaarde zachtheid
De gouden tonen vloeien weg
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In…
Veelzijdigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Als ze blond is en je wil kastanjebruin,
mahonie of zelfs zwart, dan wil zij jou wel
ter wille zijn, een kleine moeite als zij straks
haar hoofd op je schouder te ruste legt
Ook al haar haren telt zij mee
voor het kleurrijke in het bestaan
jij mag haar doen wat of jij wil
zij wil slechts overgave en passie
Wie verliest blijft onderdanig…
Haaksbergen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Toen werd het donker als de zwarte nacht,
minder nog dan een ademtocht; het was voorbij.
Het monster had zijn wrede taak volbracht,
het marktplein werd een ware doodsvallei.
Een kleed van bloemen voor wie hier gestorven zijn,
als zachte tonen van een stervend slotakkoord.
Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn.…
ZELFKANT
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.729 De walm van stoomtram en van blekerij
Of van de ovens waar men schelpen brandt
Is meer dan tijmgeur aanstichter van dromen,
En 't zwarte kalf in 't weitje aan de rand
Wordt door een onverhoopt gedicht bevrijd
En in één beeld met sintels opgenomen.…
Tuinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.597 Grauwe tuin in donkre vrede:
't Is vaarwel, zwart paradijs.
Toekomst, zonnedag, verleden
nog eens halfbewust doorschreden,
Heerlijk niets, mijn levensreis.…
Roffel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Je ziet hem echt de tuin niet binnenkomen,
maar dan schiet er wat roods tussen de bomen
met zwart en wit, het is een pracht gezicht.
Dan landt hij, ja hoe krijgt ’t ie ’t voor elkaar,
precies aan ’t einde van een sinus-boog
(het was haast niet te volgen met het oog)
in ’t hoogste topje van de hazelaar.…
Een mooie dag om stilte te verscheuren
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.393 oud-strijders staan te beven aan de kant
de blikken op zwart-wit - en het gebeurt.
gewoon omdat het kan. omdat één man.
het is de wet van nederland. bij ons
moet alles vroeg of laat een keer gebeuren
dus dan ook dit. elkeen zoekt naar het licht
als hamsters in een bak met open deuren.…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Terwijl ik op mijn hartelieve wacht
Maak ik in gedachten grauwe foto’s:
De boogbrug met zijn natte kinderkopjes,
Het stille groene water in de gracht,
De zwarte deur met zeven deurbelknopjes,
De man die op zijn hartelieve wacht.
Een fietser rijdt me bijna van de sokken.…
Groen van toen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 door het vervlakken van het zicht
ik kan de wisseling niet meer aan
van het voortdurend strijdend licht
de schemering duurt dagen
omdat zij haar greep op de
werkelijkheid urenlang wil dragen
met het consistent aanwezig zijn
perspectieven zijn verdwenen omdat
de zon al lang niet meer heeft geschenen
het voorjaar niet wil vlotten waar zwarte…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er valt een steen
op zwarte aarde
voordat jouw reis
met Hem begint
God gaf, maar heeft
een hand genomen
en voert haar verder
als Zijn kind.…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 de druppels
de druppels die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet…
De Luisteraar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 Eerst dacht ik even
dat hij een levend standbeeld was
zo stil als hij daar stond
op het pleintje
voor de grote kerk
de beruchte grote kerk
met de zwarte kousen
terwijl de zware klanken
over het dorp galmden
zoals ze voor vreugde en verdriet
onaangedaan
al eeuwenlang
hun klinkende taak verrichten
Dichterbij gekomen
zag ik de intense…
herfst als staar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 gul legt de wind haar woorden
over de koud belegde akkers, vorens
liggen als zware golven op het zwarte klei
de dood is in aantocht
toch lijkt het sterven minder zwaar
als ik het album terugzie van jaar na jaar
het lijkt te refreinen als een lied vol met lijden
doch vrees lijkt niet te overheersen wanneer
ik het groen zie verteren…
Betrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
577 Soms ben ik te betrokken bij dingen die gebeuren,
maar toch wacht ik af tot ook de mooie dingen mijn dag
weer anders kleuren, dan de zwart- grijze dagen die me
worden voorgeschoteld, omdat ik te zacht ben en te betrokken....
Toch beter dan HARD nietwaar?…
Uit de arbeid komt voort de bloedige strijd
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.499 De aard is in goudene sterren rood
En zwart van stromend, geronnen mensenbloed.
De lichamen der levenden een vloot
Op der doden stromende levensvloed.
En van die levenden geweld'ge dood,
Door strijd, van die doden het doden boet.…
In deze tuin zijn saamgelegd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.446 In deze tuin zijn saamgelegd
geelbruine en witte en zwarte stenen,
gevoegd, gezocht, dat elk wat zegt
met een allengs opkomend menen,
bedoeld door een die niet meer is
de velerlei gevormde vlakken,
en met in de vakken
voorzichtige betekenis,
gebleekten in het aangezicht
der zon, gewassen door de regen,
rillende open plekken tegen
het…
Positieve negativist
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
678 Zwart wit gevlekte foto's in
ziekenhuizen tonen soms de
negatieve resultaten op beeld;
wanneer gezondheid niet langer
in gratie aan ons kan worden
meegedeeld.
Als alle hoop op een gezond
leven lijkt te zijn vervlogen,
kan toch een nadeel in een
voordeel worden omgebogen.…
Fabels?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 de schors bewaart het hart dat ik ooit
in bomen heb gekerfd, de levensringen
blijven, de kern zo zwart als mijn
gedichten vol fabels zijn geverfd.…
Danspartner
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 Terwijl ik met je danste
in de balzaal van een Weens paleis
sneed jij die leugens uit mijn droom
en plaatste je er zwart-wit beelden
van de moord op mij in terug.
Als een vrouwelijke Shakespeare
belazerde je de hele mikmak en
onderstreepte je mijn noodlot
met verf van gas en cyaankali.…
Dies irae.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.110 Traag volgt de stoet van vriend en magen,
in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw
om hem die heenging, plichtgetrouw
des levens last droeg en zijn plagen.
De boetpsalm jammert... smekend teer
hoort men het Miserere klagen:
ach!…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
ZELFKANT
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.095 De walm van stoomtram en van blekerij
Of van de ovens waar men schelpen brandt
Is meer dan thijmgeur aanstichter van dromen,
En 't zwarte kalf in 't weitje aan de rand
Wordt door een onverhoopt gedicht bevrijd
En in één beeld met sintels opgenomen.…
Zakje van 15
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Bij de Souburgse brug stond een frietkraam
Daar kreeg je veel friet voor je geld
Op de fiets ernaar toe, alleen
“Een friet van 15 met 5 cent mayonaise”
Na 15 zei je geen cent
Vóór mayonaise wel
Je kreeg voor 15 cent een zak van 25
De frietboer had zwarte randen onder z’n nagels
en een pafferig gezicht
Hij stonk naar vet en zweet
Z’n schort…
Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.354 Sint kom 5 dec, maar niet langs bij mij
je maakt me daarmee echt niet blij
't zal met sint wel snel gedaan wezen
voor je 't nou weet zitten we te snezen
Met 't suikerfeest, wat ik je brom en dan:
komen sint en zwarte piet, dus nooit weerom…
Voor E...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.230 Haar tranen als passiebloemen
purper en zwart
die alle licht op aarde verdoemen
als elke hoop op leven ontkracht.
Onkruid dat te snel gaat kiemen
hoe vaak en hoe vlug men ’t ook wiedt.
steeds gaat het zich veelvuldig vernieuwen
nooit wetend hoe en waar ’t ook vliedt.…
Die schitterende regenboog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Niet te wit,
niet te zwart. De kleur van
keuze maakt duidelijk,
waartoe zij op aarde geroepen
zijn.
de kleur van hun keuze rijgt
hen aaneen. Gelijk de regenboog
altijd verschijnen zal.
Komt de mens ooit weer te samen;
in harmonie zijn kleur bepalend
volgens de regelmaat van het
natuurlijk systeem.…
als een oase
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
668 zomerse dagen lopen op hun laatste benen
evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien
grazend onder een late zon die het boerenland
nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt
aan de einder schildert van Gogh een handvol
kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren
waar verzonken boerderijen en een verre toren
in ijle nevels geruisloos…