7864 resultaten.
Uitzwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 En ik , ik luister naar de regen buiten
scherts in kleuren ouders en kinderen
ik zie bijna dezelfde gelukkige ambities
dus dat zijn zij met name, dat blijven zij.
Denk wat heb jij als kennis meegemaakt
zijn wij wellicht als takken van een boom
heb jij wel eens gebloosd, je gevleid gevoeld
en toch geen snars van dit leven begrepen?…
Wat adel heeft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 zij scheren het gras
nog korter dan het al was
lachend laten ze hoge pluimen waaien
wij zijn gemanipuleerd
om zo met het landschap om te gaan
wat adel heeft mag altijd blijven staan
decors en beelden worden ons
dagelijks voorgeschoteld de geesten
zijn in opvoeding en opleiding bepoteld
de hoeders staan al klaar
maken graag een plaatsje…
Trouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Gods trouw zal altijd blijven bestaan
Hij is met een ieder van ons begaan
Laten wij Zijn trouw niet beschamen
Halleluja, God zij alle eer, Amen.…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 hij de kudde drijft
grijnst als wind de hoofddoek
van een schone verwaait
een vredig dorpsdecor
waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft weerstand zijn stem
vloeit drank om onvrede te uiten
nog gaan zij
zich niet te buiten aan
gevaarlijke opstandigheid
blijven…
ME is me
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
492 Ik strijd iedere seconde om staande te blijven
tussen de racewagens en gehaktmolens, de enge
wolkenkrabbers en metrodeuren, de flitsbeelden
en housegestoorden, de straaljagers en die
verdomde tijdslavernij, het rampenplan en de
nieuwste lekkernijen, opdringerige dynamiet
en gedachtenvervuilers, de strebers en de
workaholics, die opgefokte,…
De schurk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.564 Zij zegt: er zal nu nooit meer oorlog zijn…
en ik, afzijds van het rumoer en moede:
oorlogen, liefste, zullen blijven woeden
eeuwen nadat van Boston of Berlijn,
van stalen helmen en van hoge hoeden
de laatste resten niet meer vindbaar zijn.
What’s in a name?…
WINTERAVOND
poëzie
3.5 met 2 stemmen
819 Ook nu het avond wordt,
Heer blijven we op U hopen,
Het winterdaglicht kort,
Hoe traag de dagen kropen.
Het water is zo diep
En donker, de lantaren
Beschampt de oeroude baren,
Waarin de wereld sliep.…
afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
653 Raar, zei je, dat we nu nog kunnen praten
terwijl ik er morgen niet meer ben;
vreemd, dat ik in jullie herinnering zal blijven
maar er voor mij geen herinnering meer zal zijn
doe nog ‘n keer die film die je maakte
over onze vriendschap van zo’n vijftig jaar,
al die feestjes, al die reizen, nog één keer
voordat de dokter er zal zijn
Nog altijd…
Ollie (+30-4-2018)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik ben je vachtje blijven strelen
Zag je hartje stoppen
Het was klaar
Liet mijn tranen rijkelijk stromen
Voor al jouw trouw en liefde
Al die tijd, 12 jaar
Maar Ollie
Het is beter
Jouw lijfje wou niet meer
Ook al wilde jij nog wel
Het verzuimde
Keer op keer
Elke dag werd je iets minder
Dat te zien
Deed vreselijk pijn
Het kwam steeds dichter…
Bladzijde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 een bladzijde heeft slechts vier zijden
en een voor en achterkant
geen gevoelens en kwesties
die je bij voorbaat moet vermijden
nee er is nog niets aan de hand
haar blanke ziel
mag ik beschrijven
met woorden die mij invielen
en zij die dit blad niet haalden
zullen voor mij altijd zichtbaar blijven
want zij waren het die bepaalden
dat andere…
Gelukkig toeval wensen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Wanneer we, tot voorbij de horizon,
in toeval onze bestemming blijven zien.…
IJdelheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
586 Een Armeens gezin zoekt toevlucht
in een kerk en zolang de dominees
blijven preken, kunnen de wrede
bloedhonden niet toeslaan, maar
de langste adem doet er niet toe.
Weelde is een klapsigaar en in
mijn dromen zie ik zogenaamde
vijanden met elkaar de liefde
bedrijven, want dan piepen de
katten en muizen wel anders.…
Even zweven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 de wolken drijven voorbij
even zweef ik in gedachten
een stukje met ze mee
zij gaan er langzaam weer vandoor
ik laat ze verder in hun waarde
zij laten mij achter met
beide voeten verbonden aan de aarde
zo gaan die dingen
zo zal het altijd blijven gaan
zij zweven richting zee
ik blijf in gedachten staan
heel eventjes maar verbeeldde…
STOP (112)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 de tijd
in alles samen
tegelijk leven wij
ondeelbaar handelend
van tel op tel
zijn wij steeds elkaar
van het ene moment
op het andere echter
is het anders vandaag
een stap vooruit
lijkt de een de ander
in alles wat wij doen
een slikt al koffie
als nog de ander
zijn beker pakt
lopen scheren wassen
steeds een stap vooruit
blijven…
Lunae Montes
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
552 Tijdens de puzzelrit met een pestgang
Via meanderende steile landwegen
Langs uit leem opgetrokken hutten
Slaan onfluitbare krekelsymphonieën
In de gouden avondstond rumoerig
Op het prutten van de motor aan
Blijven kinderen uitbundig
Mij naroepend of wuivend staan
Of rennen de brommertaxi achterna
En bij het liefelijke logies wat later…
Kleine dwaler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Ze heeft overwogen of ik haar spoor kan
blijven volgen of heb ik dat mijzelf verbeeld
of voorgelogen, mijn leugens verbleken
meestal in het eerste morgenlicht,
daarvoor is zij voorlopig niet gezwicht,
op haar horizon is zij nog niet uitgekeken.
Voor mijn jongste kleinkind.…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Expats, gastarbeiders, mensen
die geen kant op kunnen en blijven
dromen van een vrij leven
als herders en veeheren
in een eigen land
van grazige weiden, melk en honing
de oude belofte
De jonge mannen verlangen
naar de mooie meisjes
van het noorden
terwijl zij hier het werk doen
in de delta, waar ze zich thuis voelen
in de verhalen…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen
opgeslagen in de smart
van voor - en tegenspoed
onderschrijft de dierbaarste
herinnering zoals zij was,
ze is niet vertrokken, morgen
kom je haar weer tegen, de
indrukken blijven…
Uit het zicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 opbloeien
zullen dierbaren nooit vergeten worden
zij gaan haast tastbaar groeien
Wanneer dagen donker worden
brandende kaarsjes voor de ramen staan
vertellen verhalen bijna beeldend
hoe het in 't leven ooit is gegaan
Wanneer speciale dagen worden gevierd
de ene belevenis de andere inhaalt
zal men nooit vergeten worden
woorden in beelden blijven…
Moeder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
683 Je dood was slechts tijdelijk scheiden
doch de liefde die jij in mijn leven gaf
die zal ononderbroken blijven
en niet sterven aan je graf.
Moeder, jij bent vertrokken voor een verre reis
en iedere dag kom ik je wat naderbij
om samen in Gods Paradijs
te zitten in dezelfde rij.…
Hun vreemdheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 nee ik ben niet bang
aan jouw hand wil ik
verhalenlang blijven luisteren
jij licht altijd
de hemel op met je
schitterende blauwe ogen
nog adem je geen woord
maar in de verte is het
eerste wolkje opgedoken
jij schetst een landschap
waarin ik mij kan vinden
met tal van bekende dingen
zacht kabbelt je verhaal
naar nieuwe oorden met…
Ze zwerft ergens rond…
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
417 een zinloze vraag, want ze is niet
meer vandaag, ik spreek mijn
herinneringen aan naar iets
onvoorstelbaar tastbaar,
misschien luisteren niet naar
zinloze vragen die in het bestaan
een onverteerbaar antwoord dragen
omdat die vraag onbeantwoord zal blijven,
ze was een beeld die ik toevallig tegenkwam
maar een toeval was het in geen geval…
Een wijze spreuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 De dag is weer geopend als een boek,
eerste pagina bedrukt met wolkenveld
en mensen duiken somber en gekweld
ergens warm in droog beschutte hoek
luid mopperend op wind en regenvlaag
dieren blijven schuil in hun warme nest
de horizon blijft grauw van oost tot west
of zon vandaag komt is nog maar de vraag.…
Hart in de kast
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Niet dat ik als een dief in de nacht wegga bij jou,
er zal altijd blijven mijn uitgestoken hand,
tot de kast misschien eens opengaat en dan … wow!…
mijn Valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 leeft
in jouw moederschoot
groeide daarop geënt
het doorgegeven leven
dat in nieuw verbond
zich voortgezet weet
geen ander vergelijkbaar
in hart geest en ziel
is zo oprecht en vriendelijk
zoals jij dat voor mij bent
in wat wij samen delen
dat alles en meer nog
maakt jou mijn Valentijn
door het geluk gestuurd
om voor altijd te blijven…
Miserere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Moeder laat haar lichaam angstig beven,
terwijl mensen haar maar blijven smeken.
Zelfs wanneer haar stem wanhopig roept,
als een woedende orkaan die brult.
Genadige Moeder Aarde, alstublieft,
we willen nog wat groter groeien.
Blijf ons nog wat langer dienen.
Heb nog wat geduld.…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven
daarom blijven…
Huiselijk geweld neemt toe; corona-crisis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
871 In voor en tegenspoed
bij gezondheid en ziekte
ik hou van jou
ik blijf bij jou
wij blijven samen
kerkelijk amen
ik wil een kind van jou
blijf jij mij eeuwig trouw
wij samen, ons gezinnetje
ruimte voor eigen willetje
de corona-crisis proef op de som
in prilste begin vallen beloftes om
er wordt gescholden en bij vlagen
wordt…
verpleegster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 anderen al sliepen
tot in laatste uurtjes
studeerde ik het vak
in mijn hoofd en hart
omdat ik zorgen wilde
voor de mens die lijdt
de tragedies die ik zie
zijn van klein tot groot
als er iemand wegglipt
stemt het mij verdrietig
de glimlach van een baby
vrolijkt mij dan weer op
de strijd met magere hein
alsook kritieke momenten
blijven…
zandkastelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 terwijl de zorgen doorgaan
om nieuwe besmettingen
de strijd tegen het virus
is als zandkastelen bouwen
terwijl magere hein beukt
als zware storm op strand
die met getijden stromend
steeds weer de gaten slaat
die jij net nog hebt gedicht
benauwd voor het leven
dat in jouw handen rust
is het op veilige afstand
met een bloedend hart
blijven…