Alle inzendingen over eeuwig

6348 resultaten.

Sorteren op:

Selene de maangodin

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.241
witte wollen mantel, werd verliefd op Endymion, koning van Elis, ze kon zijn sterfelijke schoonheid niet zien afnemen 's nachts bezoekt ze haar geliefde als hij ligt te slapen Selene, zus van de stralende gouden zonnegod Helius, getroffen van verliefdheid door de slapende Endymion stipt zijn ogen aan met magische maandruppels zodat hij eeuwig…
HazelCalista14 december 2005Lees meer >

Gedoofde sterren

hartenkreet
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.492
golven geven een zware storm van erotiek op komst verdrinkend in jouw veranderende iris geef ik me machteloos gelukzalig over het weeë gezapige gevoel van het samensmelten tijdens het houden van in elkaar uit elkaar Aangetrokken wederzijds starend neus tegen neus in ons eigen anders blauw de mijne fel grijsblauw met een eeuwige…

Hoop verwachten

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.040
als ik je stem maar één seconde kon horen, soms heb ik moeite om de dag te moeten meemaken, nooit meer wakker worden is weten of je alles mist of bent verloren, het is wie het sterkst is…enerzijds verstand anderzijds gevoel kwijtraken, voor een moment probeer ik te denken hoe het was, maar soms probeer ik te denken hoe het zou moeten zijn, eeuwig…

DE ZEE

poëzie
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.120
De zee, het enige leven dat strekt Van begin tot einde -Terwijl alle andre, voor kort gewekt, Gedwee en weerloos verdwijnen- Geeft in eeuwige breking De grote, zachte verzekering Dat, wanneer allen versterven, verstijven, Zij bevallig zal blijven.…

Geslaagde therapie

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.143
hun deugd dit zuivere gevoel van snaren raken vervult de oudjes en gehandicapten met een glimlach en een zoute traan ontspannen zich de groeven en de kaken pijnen pauzeren en gehuil verstilt totaal boven elk middel zegeviert de warme taal van het gevoel met liefde zacht opgewekt herinnerend gevoel heeft wonden afgedekt en zelfs het eeuwige…
Rikus Kiers22 november 2006Lees meer >

Rottumeroog verlaten

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 775
Zijn de elementen enkel ruimte en eeuwigheid voor vogeltrek en stilteminnaars. Geschiedenis kent hier geen plek: zij wandelt onafwendbaar weer naar zee, verdwijnt bruisend in de branding van haar schepping.…

Over schilders IV

gedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 16.163
geen schilderij kan hem aan soms ook komt als op kousevoeten de beschouwende bezoeker die diep in gedachten wat mee- nee wat napenseelt omdat juist die kompositie die kleur niet past bij zijn kiekeboe-museumcarrière of kamer bij zijn kiekeboe-ega of zijn kiekeboe-kantoor al die gasten waren toch gewaarschuwd op het palet blijft het eeuwig…

maar half verdwenen

netgedicht
4.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.791
in vele zware dromen zag hij haar immer komen en weer stille stille gaan toch was het echt gedaan toch eeuwig kwam ze stil strijdend tegen zijn wil emoties volop brengen tranen ziltrijk plengen niet te grijpen zoet verleden verbrak fluisterend zijn heden hij liet zich stribbelend gaan maar was er fors mee aan en ver onder zijn denken…

Aardrijkskunde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 979
niemand schept een pad voor hem Grijs de dagen zat van regen de akkers nooit vol de zee en 's avonds waait nog van verre fijn zand in hoeken en gaten Ik wil de kust overzien van Eems tot Zwin en dat kan als ik vleugels huur en mij verhef In het noorden stuiten de Hoogovens mijn blik en de rook van hun pijniging stijgt op in alle eeuwigheid…

Groninger monnik

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 641
gelig, als gerimpeld perkament, zo voelt de huid van dit boek, vol geheimen, vol gedachten, vol van rimpels en gekromde hersenspinsels, van hier naar straks en van daar naar nu; ik weet, tijd en ruimte zijn ongedefinieerd, zijn beide bewegingloos, beide mogelijk in stilte opgelost, verkruimeld in de eeuwigheid, waarom zou ik, monnik, dit…
Tjoke29 april 2009Lees meer >

Papa Bunker

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
Maar nog tikte de Friese klok op weg naar een slagveld, wachtend op een ongelegen uur, min die ene minuut van waardig afscheid nemen met de woorden die Jezus ons geleerd heeft: 'Mijn vader die op een tak zit, eindelijk knakte de nachtmerrie van het zinloos paalzitten tot in eeuwigheid.'. Einde?…

Mag ik uw woorden lenen?

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.888
De zieke man sprak met rappe tong over zijn land dat hij verliet, het lage winterlicht, meeuwen en luchten, een besneeuwde dijk, de open zee, snelle grijze wolken, hoge ganzenvluchten, zompen en zand, duinen en dorpen en de blonde wind over het verre wad, eb en vloed in hun eeuwige getijdenspel.…

Geen dolen door de morgenmist

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
Geen dolen door de morgenmist weer heeft deze nacht zich niet vergist over wat in uitgestrektheid en aansluitende uren zo onbelicht niet tot in eeuwigheid kon duren.…

Leven in vogelvlucht

hartenkreet
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.938
het eindstation de dood en misschien eeuwig leven…
marijke4 oktober 2009Lees meer >

- De vlammen slaan hoog -

netgedicht
3.9 met 51 stemmen aantal keer bekeken 862
Liefde haat de vuurzee, ‘t verslindt waar ik om vecht de vlammen slaan hoog, hopeloos ellendig dreigt met eeuwigheid in rook op te gaan. Zo warm, zo intens, zo gevaarlijk vol met pijn kan vlammende vurige liefde nooit meer dieper zijn. Torsende vlammengloed, heet is de fakkel, vurige liefde is vlammen waard.…

Verstand en Gevoel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 725
Muziek streelt mijn oor, de zon mijn gezicht, Luierend in de patio Haar ranke vormen, haar honingstem botsen met mijn ratio Sta ik dan op, kom ik overeind Blijf 'k een verslagen Gulliver De fluit in de verte uit andere tijden doen mij de drang tot rijmen vermijden Breek ik me los uit je gouden kooi Wil ik niet eeuwig leven in hemelse sferen…
Wouter18 november 2009Lees meer >

vuur

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.471
In mij brandt een enorm groot vuur, lieve schat het is van eeuwige duur.…
Carin Vink26 november 2009Lees meer >

Het schaakspel

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Oh dat eeuwige schaakspel met die hele zware en gewichtige symbolen. En met die hele zware gezichten erachter. Schaken, schaken, wiedewiedewaken. De schakers zaten te turen, steeds maar te turen. En de klokken tikten maar door. Oh wat een naar gesternte hing er over hun eindeloos spel!…
cornil26 januari 2010Lees meer >

LIEFSTE

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.620
die zelfs het eeuwige overstraalt met de gloed van duizenden sterren, die in onbestuurde val de wereld verlichten, waar jij en ik van werkelijkheid tot droom naast elkaar verblijven in de ruimte van de tijd waar de klokwijzers de maatstaf zijn van verderleven in gegronde harmonie en oorspronkelijkheid jij en ik tot ik en jij…

Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 709
Mijn hand zocht naar zijn hoofd haar opkomende rimpels daar in de verte, de woorden fluisterden een eeuwig verbond een bemind gezicht, ik greep het sterke visioen. Het geschenk was licht de bedoeling zwaar. Kwasten werden net als de kroontjespen de inkt en het palet overstroomd door het licht.…

Herdenking kamp Ravensbruck (II)

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Het was de dag dat je zei, eens zullen we sterven andere sterren dan deze gele uitdragen als deze ogen voor eeuwig net als andere jassen, sluiten. Voor onszelf hun vijandigheid niet meer van belang is. Zo nuchter als de heilige nacht ons zal wenken bedenken we dan opnieuw dat ze niet beter wisten zich massaal vergisten.…

EVA

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 642
het leven zelf zoals elke tuin de hof van Eden jij wil een hemelbed vol donkere aarde een lichaam dat leeft met huid en haar een taartje dat naar alles smaakt een wijnglas waarin de ganse zomer zingt jij wil een lege schelp vol golvende baren een broekzak waarin de wereld kan een waakvlam die voor altijd brandt een liefdesuur dat eeuwig…

de grap des leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 894
bij het opstaan in je eeuwige vakantie praten over ieder geloof alsof ze water zien branden ja , een wonder zou je hart sneller doen slaan of stil mischien maar de zon blijft de zon en de maan met een duistere kant erg aangenaam omdat zonder het donker er ook geen licht is ach is het gewoon een grap je leven afvragen en nieuwschierig…

Opa

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.799
Ik wilde u niet kwijt, Maar voor u is het nu eeuwigheid. Ik hoop dat u gelukkig word boven. U gaat naar de hemel, dat moeten we geloven. Dat is wat u verdient Opa, mijn beste vriend Huilend naar uw graf, Omdat ik zo vreselijk veel om u gaf.…
MarijkeS.26 augustus 2010Lees meer >

Donderwolken

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
Een lief woord, een simpel zacht gebaar, laat de zon eeuwig schijnen voor elkaar, liefde een mooi machtig krachtig iets, wees er zuinig op, zonder is men niets. (Waar liefde is, gooi er nooit stenen naar..)…

is twijfelen toegestaan?

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 765
soms met de stellige hoop dat iemand mij altijd veilig draagt, beschut,beschermd tot ik over de grens van de tijd beland in de eeuwigheid.…

Mijn woorden.

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 864
Ik bedenk me, dat alles wat is gedrukt dan voor eeuwig zal voortbestaan, heel veel woorden heb ik uit mijn hart gerukt ik weet, dat heb ik zelf heel bewust gedaan.…

KRANKE ZIELEN

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Rukt men straks aan 't stille graf, Zelf den mens een eeuwig raadsel, Van uwe geest de blinddoek af? --------------------------------------- Uit: De oude huisvriend (1882).…

Droom van een Schildpad

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.271
tussen heksenkloven zingen zij van de rivier meerstemmig wat er overblijft van water dat er zal verdampen verre nevels verder drijft Als van de schildpad die het dromen zal zijn rug recht en verstijft en schild voor schild zijn huis zal dragen ver voorbij het wolkenklooster als de hemel die hij optilt als een kleine ganspagode en in eeuwigheid…
jan haak9 oktober 2011Lees meer >