34441 resultaten.
Spiegelbeed
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
387 Het gaat goed
Ik kijk naar je, maar ik wil je niet zien staan,
daarom dwaalt mijn blik af, zo kan ik vergeten dat jij het bent die ik zag
Het gaat goed
Een gekke vraag: gaat het goed of niet
Is wat ik zeg of hoe jij naar mij kijkt de werkelijkheid of is alles in spiegelbeeld, wat je ziet…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 Tafereel je steeds minder ziet,
Wijl ’t platteland stilaan zwicht
Voor stedelijk oprukkend zicht
Op steen, wat mij zeer verdriet.
De verstening rukt steeds meer op,
De horizon komt steeds dichterbij,
Ook de auto eist meer ruimte op,
Deze ontwikkeling maakt me niet blij.…
Avondwandeling
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 Het laatste jub’len van de merel
‘k kijk op en zie op ‘t dak,
hij ziet mij en zingt opnieuw
dan ‘n fatbromiel die ruw voorbij,
laat hem niet storen
weer jubelt hij
De sloot paarsblauw al,
waarin lantarenlichten liggen
zo licht zo zacht de lucht
ik ruik de sloot en gras
‘k schrik op van een geblaf
en dan weer rust
nog paarser schijnt…
Het eerste woord
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 Ooit was er een planeet, grootmoeder Aarde
lichtblauw gerand, gezien vanaf de Maan
wie nu ver reikt ziet haar bolvormig staan
aan 't firmament, als ster onder de sterren
het was moeder natuur die Gaia baarde
in oerkrachtenergie haast evenaarde
Zie hoe zij zich opnieuw regenereert
haar mysterieuze groene regenwouden
haar onherbergzaam hoge…
De wet van het web
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
406 Daar regeren machten die niemand ziet,
een mist van controle zonder gezicht of geduld.
Ze verzamelen data, ze sturen gedachten,
ze kennen je dromen, je diepste klacht.
En toch, ergens tussen de lijnen van code,
fluistert een vonk van hoop, klein maar aanwezig.…
Dichtregels voor onzichtbare zieken , publicatie voor de Vlaamse warmste week 18-24 december/ opgenomen door woordentij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
978 Zie, de zee is aan het tranen, vogels ziek, ze kruipen onder blad,
je ziet zelfs niet hun klagen.
Uit het zicht onttrokken, stil is 't leed, ziektes, golven spatten het wezen uitéén,
pijnscheuten springen, zoals stikstof bij nacht de bomen verlaat,
't verschrompelen van ooit gezonde bladeren.…
Het leven vooruit laten klinken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
465 Jij ziet weinig,
maar neemt alles waar:
je hoort
waar anderen luisteren,
voelt
waar anderen kijken.
Loslaten bij jou
is anders vasthouden.…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Zachte vlinderkus
de bloem buigt haar licht hoofdje
verder niets meer nu
De dag komt ongefilterd, in
felle kleuren, een stroom van indrukken
die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd
verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast.…
Miauw
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
308 Ze zegt Miauw
Ik voer mijn kat
Ze eet het niet op
Ze kijkt me aan
Met een blik die smeekt om eten
O, lieve kat
De winkel had geen
Normaal voer meer
Maar dat kan jij niet weten
Mijn vader brengt me een bezoekje
Ze verstopt zich zodra ze hem ziet
Mijn vader loopt dan naar haar hoekje
O pap, je begrijpt haar toch niet
Ze zit nu bij mij…
Retromorfose
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
423 na jaren d'amour
van godinnen en nimfen
ten lest aangespoeld
op het land der Phaiaken
waar Nausikäa hem
geleidt naar 't paleis
voor zijn thuisreis
naar Ithaka
alwaar de retromorfose
van Pallas hem wacht
de truc met de bedelaar
die Penelope
na twintig jaar
zonder troebele spiegel
in de zachte, oprechte ogen
terug ziet…
Strakke hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Ik probeer het,
maar mijn schouders zakken terug,
ze dragen wat jij niet ziet.
Je handen liggen stil,
maar ik herinner ze anders—
op mijn rug,
duwend,
corrigerend,
alsof er één juiste vorm bestond.
Ik kijk naar je.
Misschien zeg je het nu.
Iets kleins.
Iets dat blijft hangen.…
weerstand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
164 een wind waait binnen,
tussen open tuindeuren,
met aardedonker voorhangsels,
op jacht naar de aangezwollen hitte
zelfs de bakstenen zuchten zich naar binnen”
neen, het zonwerend plastic komt pas volgende week
van buiten kan men zich er dan in spiegelen,
gelijk de zon
en de hangende passant ziet dan enkel zichzelf…
Bezige bij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
140 Tussen bloemen vol
stille overvloed volgt ze een spoor
dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren
naar de aarde en nemen wat in zachtheid wordt gegeven.
Onder de warmte van
een zomerse dag vindt haar vlucht
een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en
wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent.…
Zaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.018 niet ieder verlangen hoeft uit het onderbewustzijn
te worden opgegraven,
bepaalde verlangens staan gewoon in de woonkamer te oefenen
neem de beginnende slamdichter,
waar hij droomt van een podium
hij oefent thuis voor de spiegel,
zijn handen maken gebaren die nog geen betekenis hebben
en ziet zichzelf naar de microfoon lopen,
even wachten…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Langs het natte pad
een paddenstoel vangt het licht
niemand die het ziet
Wanneer de herfstwind door de bomen fluistert
en het zachte tapijt van bladeren vochtig wordt,
verschijnen onopgemerkt kleine wezens uit de bodem,
als stille wachters van het verborgen rijk.…
Klein gevaar
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
1.193 Een nieuw gevaar zal ons milieu bedreigen
En dus hijst Pronk de stormbal weer in top:
Bacteriën en schimmels rukken op,
Het ongedierte hoopt ons klein te krijgen.
Zelf geeft Jan Pronk het voorbeeld maar alvast:
De schimmel heeft hem lelijk aangetast.…
Tangerine dream
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
451 Men neme een paar liter tranentrekkers
en een zakdoekje nog voor het bloeden
hagelwitte voor achter het raam
maar ik ga nu echt geen woorden noemen
over dood en verderf, nee laat staan
over uitzichtloosheid, die kompaan
van stervende alleenzaamheid
van stop contacten zonder stekkers
over lijden gedoodverf ellende
Dus engelbert, laat…
Raak me niet aan...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 dat niet koesteren
maar ook niet overlaten aan
"het valt wel mee, het gaat wel over, gaat het weer een beetje"
"pleurt op" zeg ik als Rotterdammer
rauwe rouw laat zich niet leiden
rauwe rouw laat zich slecht ‘lijden'
en lijden, leiden kan ik heel goed met mezelf
ontlaat zich telkenmale in mijn donder door mijn dochter
en wat je ziet…
Tussen alles in
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
541 Ik hoef niets te zijn
om gewoon hier te mogen
in dit blauw te zijn
Soms lijkt het alsof
ik het leven voel vóór het gebeurt,
de sfeer van een kamer, de toon, ruimte tussen
woorden. En toch verlang ik naar eenvoud, stilte zonder vragen.
Ik hoef geen antwoorden,
alleen momenten waarop ik niet hoef te
schuilen voor mezelf. Waar het gezoem…
Schaduw van het licht.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Verkrampt lijkt ieder gezicht
met de toekomst als schaduw
van het licht...
Vergulde gedachten blijken schijn
achteraf.
En grimlacht naar ons reeds het graf.
Zinloos iedere daad zo geprezen en
op het gelaat kun je de twijfel lezen.
Maar moedig verzet zich menigeen tot
de dag des oordeels valt en ook daad-
werkelijk blijkt, het leven is…
Zierikzee.........monumentenstad
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
806 Ziet eens die bonte huizenrij,
Bekijk de gevels van nabij.
Ze hebben eeuwen getrotseerd.
De geschiedenis heeft ons dat geleerd.
Wandel eens door 't Centrum heen:
Daar staat het oude Gravensteen.
Wat meer naar rechts 'n ander werk:
Dat is de Klein' of Gasthuiskerk.
En loop nu nog 'n eindje voort.…
Ik ben mijn liefje kwijt.
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
939 Dus lieve mensen, als U mijn liefje ziet,
vraag of ze terugkomt weer naar mij:
ik red het echt niet zonder haar,
I Love her Forever, ik sterf van verdriet.…
Bipolaire stoornis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Iedereen ziet mij tegenwoordig als onstandvastig,
Ik ben ook helemaal geen liefde waard,
Is er iets dat mijn gevoel zo verklaart?…
Nodig hebben
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Je lichaam wil dat je dat ziet!
Want als iedereen het ziet!
Dan ben je zelf de belangrijkste persoon
op de wereld die het moet gaan zien!…
O DAT VOORJAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 de laatste slaap verdrijven
de zon zien glimlachen
en hopen en dan zeker weten
het wordt een stralende dag
het leven overrompelt met een gulle lach
de oer energie pleegt natuurlijk overal
z’n te verwachten overval
knoppen barsten open
zet m’n deur op wagenwijd
en het als een jong veulen
op een lopen door de wei
en of de buurt het ziet…
OP DE JEUGD
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
524 ----------------------------------
ja, dans maar door de straten
op naar het vuurwerk,
op eeltloze voetjes
van roze hoop
je appt, dus je leeft:
je accu is nog boordevol
geef een - Like - aan het leven,
voordat je niet meer terug
kunt gaan
je hebt nog zoveel tijd te verspillen
aan lange omwegen:
er is geen gedachte van haast
en…
Simon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 De reis naar Antwerpen menig jaren terug.
Achter de rug
Van engelen
Huist geen wetenschappelijke
Verstrengeling
Van oud zeer
Noch wederkeer
Alles gaat sneller dan
Ooit
Berooid
Nooit
De kat blijft prakken
Nagels diep
Het blijft wel plakken
Werelds diep…
Alles geven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
224 Alles geven
In het leven moet je alles geven
Wat voorbij is komt niet meer
Wordt je belazerd probeer het weer
In deze wereld wapen je jezelf
De mensen leven alleen maar voor zichzelf
Nu snap je dat nog niet want je bent pas elf
Maar dat komt vanzelf
Verdriet en ellende wat is aangedaan
Moet je opschrijven voor jezelf
Als ze je pijn…
Amoureus liedeke
poëzie
4.2 met 10 stemmen
4.573 Ik wou wel, ziet,
Maar zij wou niet.
Toen bleef ik in ’t verdriet.
*recht = inderdaad, met recht
*bescheiden = verstandig
Dit duurde enige pozen,
Dat ik dus was belaên*.
Men ziet zo schone rozen
Wassen*, als daar vergaên.
De schepen af en aan
Zijn vast in waardij.
Wat wil ik mij verslaan*?…
Nicolaasjournaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
620 Van stappen voor het oog
nauw waar te nemen
Als blackbird in the dead
of night...een merel
Nauw hoorbaar in de wind,
ver uit het zicht
Van Urk en Schokland dat
voor Pampus ligt
En Saeftinghe in zijn
verdronken land
Als moriaan in Broek in
Waterland
Zal hij aan die herinneringen
lijden
Aan weemoed, nostalgie,
melancholie
Ziet…