Alle inzendingen over zwart

7174 resultaten.

Sorteren op:

kindervriend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
elke nacht word ik klaarwakker van zacht kindergehuil dan eet ik beschuitjes pekelvlees en luister naar Mozart elke ochtend trek ik een zwart uniform met ijzeren kruis aan stop in brievenbussen pamfletten met opvoedingswenken wekelijks predik ik onvermoeibaar voor volk en vaderland over de noodzaak kinderen te behoeden voor het kwaad zondags…

euridice

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Als ik langs het water dool bij valavond hoor ik fluisterflarden door de branding ruisend als een korenveld van grauwe troost en zwarte marmervlekken. De golven deinen om me heen. Hun schuimkoppen staan hoog als duizend kruisen, open-armig. Er drijven kransen op het water. Nu is ze terug.…

Maankompas

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 407
Aan het einde van mijn langste schaduw absorbeert het diepste zwart, onverlichte zuil die de kristallen nacht van stilte zal doorbreken dat het in de gelaagde stenen de wil tot spreken ijler dan nog in de ongeboren dood, gaat de horizon over in een andere horizon, gedragen op een roerloze schaal.…
Pama25 februari 2014Lees meer >

oma

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
maanden wacht op de zo dikwijls beloofde hemel onder anjers en gerbera's omdat ze daar zoveel van hield en de kleine steen met naam en data maar niets over hoe lief ze altijd was Toch loopt ze daar, zo tastbaar in haar wollen jas met de sjaal als vanouds stevig om haar hals, dat de jonge vrouw haar naam roept en rent over de zwarte…

Oranjezon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
Een zwarte kip intussen scharrelt om hem heen met veren als een vacht van beren die je vreten kunnen. Eenden volgen kwekkend hun eigen route op dit landelijk terras. Zij foerageren in het niets, misschien, maar een bioloog is niet voorhanden. Of zont hier anoniem.…

Voor onbepaalde tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
wolken stroomopwaarts ergens toch moet het daglicht stranden in resten, in randen, in veilige handen voor het geval alledaagsheid aan invloed zou winnen, morgenstond zich in overuren zou ontginnen tussentijds zijn generaties vervlogen naar interstellaire ruimten, genoeg voor eindeloos verleden, onbevangen, onuitputtelijk ik sla zwarte…
Iniduo20 juni 2014Lees meer >

Als de avond is gevallen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.568
even met de zon die langzaam ondergaat en haar rode gloed aan de horizon achterlaat verliest de onzichtbare wind haar kracht en het groene kleed van de bomen roerloos laat hangen als bevroren watervallen vogels nog zingen vertederend zacht en ons nog een moment tot luisteren dwingen dan wordt het stil en sereen en trekt de nacht haar zwarte…
ria6 juli 2014Lees meer >

DE VERLOREN VROUW

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.009
ik geef mij laf verwonnen: Ik ben een wrak op zwalpend-zwarte zee. Ach vond ik één die zat van vreugde en zwerven De troosting zoekt die ik zo droef ontbeer En die als ik 't geluk heeft moeten derven: 'k Zou hem weer vrouw zijn, balsem voor zijn zeer, En willoos in zijn armen zou ik sterven Die zaalge dood die ik zo fel begeer.…
Johan Danser18 september 2014Lees meer >

Vuilstort

gedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.592
Vocht, zwart vocht dat uit een koelkast welt. Voorgoed kapot, versjacherd, mensenhanden moe tijgt me een stad van afval tegemoet. En ik kijk en ik kijk. En als ik loop verlies ik haar, ik voel een baard, mijn jas verrafelt waar ik sta en alle wolken jagen Greenwich achterna.…

Verdronken in oktober

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 809
We nemen de trein, dat wil zeggen, de trein neemt ons mee de jaren van volhardend vervoeren druipen van de geharnaste huid een kort signaal blaast de wagons het palet van het seizoen op gesproken wordt er nauwelijks mannen schommelen mee met de dans van de uitgewoonde salonwagen bleke gezichten onder zwarte hoeden schaakstukken achter gebroken…
Kees Keizer11 oktober 2014Lees meer >

Vergankelijkheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Er staat een Conifeer in onze tuin Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen Op fiere stam, geen centimeter schuin Er staat een Conifeer in onze tuin Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven In zwarte aarde, nooit door gif bedorven Goed negen meter hoog van grond tot kruin Er stond een Conifeer…

Oktober-rozenknop.

poëzie
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
Die bloem voorvoelt, in pronk van bonte kleuren Vermomd, verborgen, zwarten bomenrouw, In vleiend zoeltje, zoenend zonnelauw, Kil-wrede wind, die ruw haar zal verscheuren. In 't groene pantser, dat haar eng omkleedt, Houdt zij beloken, als een kleinood veilig, Haar smartehartje, zwaar van aardeleed.…

Vriesdag.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.261
En zonverguld, in fel-licht luchtkristal, De starre bomen, hard en zwart als git. In doodgevrozen rozen heb ik al Mijn zomerdromen zacht een graf gespit, Waarbij ik trouw de handen vouw en bid Voor de arme zieltjes, die God redden zal. O dromendoder Leven, steen en staal!…
Helene Swarth25 november 2014Lees meer >

de duivel

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
het kan ook zijn dat kleuren zijn opgelost in zwart-wit omdat de werkelijkheid zich aan dromen botst of in de stroom des levens hecht aan lucht en door het zoet wordt verleid het zet de wereld op zijn kop daar denken wordt gesmoord in niet te doven vuren veel tijd wordt vermoord in slapeloze uren het is wachten op een baken verderop…

Doodlopende weg

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
wanneer ik weer eens over akkers stap door brede voren ga, zo diep bevroren de kraaien zie daar op de torenkap hun jassen zwart, ze lijken hier te horen en winter weer zijn glazen offers schenkt aan sloot en vaart waar reigers onverdroten ondanks ’t stille wit van dood die wenkt nog zweven tussen hoop en niet geschoten besef ik, deze streek…

Koningswater II

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Als een jager kijk ik naar het woud bevend en onzeker treed ik het binnen ik weet waar het goud ligt kan het delven Zij heeft haar ogen gesloten haar zwarte manen dansen langzaam op en neer, ze weet het niet, maar ik ben gekomen om mijn schat op te graven Eenmaal uit het woud onder de modder, voel ik mij de koning te rijk In het badhuis…

"Cederen van het toegeven”

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Onmogelijk iets te zien in de grote brei van zwarte duisternis. Zijn stem honingzoet met een steek erin verborgen in de mist. De longblaasjes in mijn binnenste worden steeds nauwer dichtgedraaid en springen kapot. Een letterlijk gevoel voor een pistoolschot. Trillend als een naakthond in de sneeuw.…
Maria Gers13 februari 2015Lees meer >

Kolk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
een leeg, kleien vlakte Rijzen ijle bomen omhoog, populieren denk ik Rechte wegen, een geometrisch oppervlakte Ik stop en denk, een ogenblik Dit achtergelaten lichaam van de zee Omsingeld door koude voren klei Ontlokt aan mij een gevoel van heimwee Mijn jeugd is nabij Hier viste ik als kind Aan de rand van de kolk gezeten Een oog zo zwart…
meint9 maart 2015Lees meer >

In het park

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 723
De modderspetters komen Uit de zwarte plassen op het voetpad Als kleine kruisraketjes gelanceerd Terecht tussen mijn dijen. En de stad, Concentrisch rond mijn rondjes gedrapeerd, Gaat langzaam licht voor lichtje op mij schijnen Terwijl ik hartslag, hartslag, hartslag tel.…

Heer Dood

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Kijk daar komt heer Dood weer aan, met zwarte pij en zeis op pad, om bij hem of haar, na ziekte, ongeluk of zatheid van jaren, onverwijld de ziel te halen. Bij aankomst wordt niet aangeklopt: heer Dood kent zo zijn rechten, er voltrekt zich immers geschiedenis, want wie nog is, is spoedig was, voorbij is al het vechten.…

Onder de zon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 806
Het lukte me om jouw ziel op te kleuren, om jouw tragedie van zwart naar wit te knallen, rust vredig uit, lieve vader, er kan je niets gebeuren, je haters kunnen je eeuwige ziel nooit meer vergallen.…

Wat gebeurt daar?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
De groep gaat in strak zwart beboeid richting waterlijn Zou die ene zonder pak hun offer of juist hun hogepriester zijn?…

Oorlogsbegin

poëzie
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.302
Vast in de vrede, die geen angst kon deren, Verdonkren de gezichten, die zich keren Van waar de zon nog flauw in 't Westen brandt Achter het hoge bergkam-woud, als speren En bajonetten, dreigend zwart, geplant.…

Overstijgende stap?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Het doet er alles toe, de echo’s die zich nestelen in een onvoltooide wereld op de spitzen van het avondrood in een transparant decor de plotselinge verschijning van de muzen zelf die zich willen bewijzen achter het zwart van de mascara als magistrale aftiteling op het gespannen vel van onze getijdegong het maakt verschil, als…
Pama3 december 2015Lees meer >

Vogels

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
een zwart fluwelen mutsje, heel voornaam. Zes mezen komen eten, allemaal tesaam. Op en neer, en heen en weer, kom en ga soms ondersteboven doen ze elkander na. 't Is één groot feest, en ik geniet het meest. Dan in één roetsj... naar de overkant. Naar Rikus: “Kom jongens, hij heeft pindakaas, zo lekker!”…
Antje14 februari 2016Lees meer >

de ring

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 649
meisje wacht zit alleen op trap van steen kleur rood meisje zoekt zon schijnt blad valt op steen met mos kleur groen meisje voelt lichte bries blad ruist aan tak van boom kleur bruin meisje ruikt frisse geur blad ligt op muur van kerk kleur geel meisje tuurt ring rond vogel vliegt tegen blad meisje schrikt kleur zwart…
willem jacobs25 februari 2016Lees meer >

En weer: zo'n kaart

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 751
De brievenbus gaat open, gelijk valt mijn blik op een envelop met zwarte rand: ik schrik wie ie er nu weer vertrokken naar daar waar geen mens van terugkeert, gelukkig maar. Snel geopend, ach jee, oh gossie, 'k Had je pas nog aan de telefoon alles was nog heel gewoon nu ineens kan dat niet meer, echt niet.…

Ommezien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
een bestemming twee plaatsen, heen en terug, op Street View is daarvan niets terug te vinden, misschien zijn we voorbijgegaan zonder er bij stil te staan, hangen natte sneeuw en kale regen met hoofden uit het raam, gewoon, voor de volledigheid onze beide stipjes hebben nog één lege witte vlakte te gaan gisteren was je haar zo zwart…
Iniduo4 maart 2016Lees meer >

Stadschrift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Een revolutie in klad legt hinderlagen tegenspraak verwikkeld in het tumult van pleinen en straten Een stad onder bewind van symbolen slentert hortend in een kleurig geloof, een wadende tocht van Spaanse totems, witte kappen,zwarte vegen, snel driftig neergeschreven; een hang om eeuwig in verzet voort te leven.…

De aardbeienneus - Sprookje

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Een aardmannetje dicht bij de koude grond spreidde zijn bedje 's nachts heel gezond tussen die zoet zacht rode vruchten met zwarte pitjes; soms nog niet rijp maar waterig witjes. Overdag bij zonnige zomertijd hield hij met hark en schoffel zijn bedje bij héél toegewijd.…