5922 resultaten.
Vijf minuten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
785 Ik verstek liet gaan
Was niet daar
Wilde wel
Op tijd aankomen
Tis net even
Anders gegaan
Je besloot zonder mij te sterven
Kon niet meer niet wachten
Het was genoeg
Je tijd was om
Niet eens wat extra’s
Terwijl ik God daar toen om vroeg
Ik kwam aan
Kapot en misselijk
Keek naar een lijk
Je leek zo oud
Een open einde
Zonder mijn afscheid…
2020
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
535 Een jaar van afscheid en van rouw
Een jaar van hitte en van kou
Van afstand en van eenzaamheid
De mensen raakten zoveel kwijt
Een baan, bedrijf of gezondheid
Het virus kent geen barmhartigheid
Te lang geen knuffels en geen zoen
Een heel jaar lang, ‘t is niet te doen
De intensive care ligt alweer vol
Een zwart scenario protocol…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos is stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak…
Een nieuw gedicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Dit is de ultieme kans
om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt
van de heldere middagzon
er komt een naakte energie
uit de geruchten over liefde
die bloemen anders doet geuren
kleur toevoegt aan het witte licht
het gebeurt nu slechts
in de sfeer van stille brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woest en…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 Als de avond valt
neemt de zon afscheid, verdwijnt
achter de bomen
Als zon ondergaat, is het een
van de bijzonderste momenten van natuur
daar hemel ingrijpend verandert: van blauw, onderweg geel
oranje naar paars tot rood in zoveel tinten, en zelfs texturen en verfijningen.…
Septembervlucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
647 Als nachtvlinder bij aankomst
in het land
van diets en polaroid hooggewaardeerd
tel ik in een echt thuis mijn zegeningen
als terugkeer naar het zelf komt met de herfst
na elevators afscheid van de
zomer
niet kwetterend lichtvoetig in cadans
Onderweg naar mijn geboortedorp
zie ik een pop-up van een kluizenaar
een vale neocorticale wizard…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 En wanneer mijn reis de
laatste oever bereikt, hoop ik een hand
te voelen die mijn angst sust, die mijn kwetsbaar teder hart
geruststelt met stille verbondenheid, zodat mijn afscheid niet zwaar is, maar licht.…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Ze dalen neer op
mos, in stilte die niet koud is maar vol van berusting, als
een zacht gebaar van afscheid dat niets vraagt, alleen terugkeert naar het licht.
Ik zie hoe één druppel op
de hoed van een paddenstoel blijft liggen.…
De adem van de maan
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
562 Ze drijft tussen nacht en dag,
alsof ze weigert afscheid te nemen van
de droom, haar bleke licht streelt mijn gevoelige huid
met een trilling van rust, alsof ze mijn wezen liefdevol en teder omhult.…
OUDE BOMEN MOET JE NIET VERPLAATSEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
362 pak de boel bij elkaar, pak in of sla het op
werk met studenten lekker jong, sterk en beleefd
en bovenal zeer betaalbaar en ten principale
zo sociaal: kleiner voor groot: voor grote gezinnen
en vergeet niet 'elk nekkie, heeft een plekkie'
tevredenheid huist niet in stenen doch in je ziel
huil gerust je tranen uit je kop bij het afscheid…
LOTJE IN LATEN SLAPEN
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.267 Lotje
Ik wou dat je nog was blijven leven,
kon ik jou ook nu nog mijn liefde geven.
‘t Was jammer, een “kroelerd” was je niet,
dat deed me soms best wel verdriet.
Ik wilde dat je kwam kroelen en spinnen op schoot,
maar jij was daar niet van gediend, je sloeg met je poot.
In de wachtkamer gingen mijn gedachten terug,
De afgelopen…
Jonge nestvlieder
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
548 (voor R)
Er valt een nare stilte over mij heen
en ik zie je overal in huis lopen,
dansen, liggen op de bank, blij zijn,
achter de computer, de spiegel met geen
echte beelden meer daarbij, touwtjes knopen,
en speels met dingen gooien. Bittere pijn
resteert en de vurige hoop je weer te zien,
want mijn vaderhart dwaalt verbijsterd rond…
laatste gedicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
848 voor Hans Andreus
er zijn dichters
die een laatste gedicht
schrijven zonder te weten
dat het de laatste is
maar er zijn er ook
(ik ken er één)
die wel wisten dat
het de laatste was
zo'n allerlaatste daad
louter als bevestiging
zouden we moeten koesteren
uit piëteit voor de dichter…
De wegdromer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 Wanneer ze weg wil dromen,
vraag het haar, waarom
ze haar leven achterlaat,
en haar voetstappen kraken.
Ze vertelt hoe ze vergeten is,
waar ze naartoe moest, en
hoe de horizon is gekomen,
en zich weer heeft laten verdwijnen.
Ze vertelt toen ze dacht,
dat ze een engel was, en
waarheen ze ging vliegen
zich niet meer kon herinneren.…
Terugtocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
710 De stad die mij op drie hoog ook beschutting gaf
met leefgemak, vermaak wat op de fiets
of loopafstand, bij plein of hoek te vinden was
een bus of tram die altijd stopt, een taxi met
een handgebaar en ook bestelbaar is.
De overmaat van het gemak je wordt het zat
en tolereert tot hoog niveau de rusteloze leefgeluiden
ook als sirenes gillen…
Verpleeg ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ze weet niet meer
wanneer dagen verdwenen
slechts uren verschenen
verpakt als de nacht
vermoeid en verlamd
maar toch snelt ze voort
langs ogen die vrezen
en leven in ademnood snakt
veel te vaak is verlies
als een dovende kaars
als een zucht
die eenzaam vergaat
nog één keer het laken verleggen
voordat ze de kamer verlaat…
Lentehart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
495 De liefde schreeuwt zich uit een hart
een rugzak vol gebroken dromen
een roze bloemenzee ontwaakt
geur van nectar kust de broze velden
alsof de natuur de mens liefheeft
zonder aarzeling, onbevangen puur
likt moeder Natuur haar tere wonden
vaak wreder dan de mildste tederheid
in de wildernis zoekt vrijheid een weg
een lentehart roept…
De leegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Ochtendlicht zoekt aarzelend
jouw onbeslapen kussen
op het koude bed
de trap zwijgt de vertrouwde
voetstap die zijn treden
niet meer dragen
en
de woonkamer benauwt
de enorme lege stoel
zo troost'loos is ons huis
waar niemand meer
jouw koffie drinkt
och lief
het is zo stil op aarde
nu jouw stem er niet meer klinkt…
MOTORGERONK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
582 Nog hoor ik het
dat geronk van die motor
toen je plaatsnam op dat
bruine zadel en zei dat je gauw
weer terugkwam om te blijven
ik wist dat het niet zo was
dat een belofte werd gemaakt om
meer dan duizendmaal te breken
en dat bleek ook zo te zijn
nooit beter heb ik je gekend
dan in flitsen van komen en gaan
in woorden als lucht zo vluchtig…
Dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 Laatste woorden
voor de slaap
gaat, ga je onder
verzonken in
het donzen dek
verholen, hol je
mij nog even in
laatste woorden
en je gaat onder
Dag.…
Superswap
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.875 Ondanks glanzende folders en dure adviezen
leed deze jongen niets dan verliezen.
Heb mijn schulden betaald, mijn baan opgezegd.
Heb niets meer nodig en leef nu onthecht.
Als een schooier jut ik mijn kost bij elkaar.
Slijt veel tijd op mijn bank, in het park weliswaar.
Laatst gleed er een blitse kar langs me heen.…
herfst en zomer
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.362 als zij hem tergend traag
ontdoet van kleren
en ze wegwerpt
langs haar schouder
een voor een
zelfs met barenssporen
oogt zij jong, opwindend,
haar deren zijn jaren niet
maar schaamrood beslaat
zijn oude lijf
dat gestaag verjongt
onder eindeloos zacht strelen
en de warmte van haar mond
in gedachten wil hij
geen seconde verliezen…
Zang (Klare, wat heeft er uw hartje verlept)
poëzie
3.3 met 24 stemmen
5.688 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
verlept - zijn frisheid doen verliezen
benepen - bedrukt
dat schort - waaraan ontbreekt
Moogje - Kan je
een lonkje te slaan - een blik te werpen
leuterig - wuivend
lustigjes - opgewekt
uw zinnetjes - uw verlangens
bron - het beekje uit de laatste regel van het 3e couplet…
Ode aan de stad Groningen.
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.158 De mensen die haasten zich meer en steeds meer,
en hebben geen tijd te verliezen,
ze zien in de drukte jouw schoonheid niet meer,
maar jij houdt ze goed in de smiezen,
de fietsers, de auto's, gejakker, gejaag,
maar jij blijft de rust bewaren,
een rots in de branding, gisteren, vandaag,
een stad met grijze haren.…
HET OUDE JAAR
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.709 Wat kunnen mensen je verwarmen
wanneer ze heel dicht naast je staan.
’k Verdeel de pagina’s nog eenmaal
in wat ik kreeg en wat ik mis,
mijn winsten links, rechts mijn verliezen,
alsof dit ook mijn kasboek is.
Dan breng ik al die tere beelden
naar binnen of iets meer omhoog.…
A.D.H.D.
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
2.232 Al weer een tijd lang een nieuw begrip
kinderen schommelen of op de wip
sommige kunnen echter niet kiezen
zij zullen dankzij dokterdealers verliezen
concentratiegebrek en ietwat druk
Relatine op recept uit handen gerukt
ADHD rennend naar de apotheek
eindelijk rust, zonder geschreeuw of preek
Kinderen behoren te zingen schreeuwen, gek doen…
De jacht
poëzie
2.0 met 3 stemmen
2.199 En mij verliezen in 't geheimzinnig bos.…
Grootmeesteres
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.185 Al speelden zij met animo,
't verliezen werd hij moe.
Hij zocht z'n heil in domino;
hij was aan winnen toe.
- Maar ook in dít spel won ze gauw.
Hij raakte zeer gestresst.
Ze had als dominante vrouw
hem overmeesterest.
Al werd hij murwgedomineerd
en evenzo geschaakt,
z'n nederlaag werd steeds gesmeerd
in bed weer goedgemaakt.…
Holland Casino
hartenkreet
4.6 met 23 stemmen
1.363 flikkeren voor je ogen
kelners knikken alsof ze je mogen
Je leest de uitleg voor je begint
het onmogelijke gebeurt je wint en wint
De euro’s die je in je zak laat glijden
zullen je hersencellen verleiden
En loop je dagelijks naar binnen
ga je de gokkasten zowat beminnen
Maar dan krijg je het voor je kiezen
voor je het weet ben je aan het verliezen…
Elke dag vechten om controle
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.779 Elke dag vechten om de controle niet te verliezen.
Elke dag vechten tegen het eten.
Elke dag duizelig en licht in het hoofd.
Botten die opeens ontdekt worden als waren ze er nooit geweest.
Elke dag afwegen... zou ik het wel of niet eten??…