8246 resultaten.
Hij bleef nog even
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
850 Hun tranen zouter, godswil.
En de rimpels in het water
herinneren aan gestorven gedachten.
Aan een wereld zonder later
waar oude geliefden wachten.
Maar nog even niet!…
liefde
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.272 Tranen lopen over mijn hart,
Van binnen nat is heel apart.
Je ziet het niet in mijn gezicht,
Want mijn ogen die hou ik dicht.
Wanneer brengt liefde weer geluk,
Wanneer kan deze liefde niet meer stuk.
De tijd zal het ons leren,
Ik wil die liefde weer proberen.
De liefde die is mij weg geglipt,
Het bracht mijn leven in een dip.…
liefde
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
973 Tranen lopen over mijn hart,
Van binnen nat is heel apart.
Je ziet het niet in mijn gezicht,
Want mijn ogen die hou ik dicht.
Wanneer brengt liefde weer geluk,
Wanneer kan deze liefde niet meer stuk.
De tijd zal het ons leren,
Ik wil die liefde weer proberen.
De liefde die is mij weg geglipt,
Het bracht mijn leven in een dip.…
voor jou LB
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 van de foto,
lachend voor de lens,
ooit gedacht eens niet te lachen
want zelfs in pijn verzonken,
strijk je teder,
je hartenzeer van je af
spreek je zoete woorden,
tot het avondduister,
of prille bundels van de dag
vaag je weg, met één veeg,
je ranke handen,
boze gedachten in de lucht
en zal je eens in lompen gestoken,
traan…
HET KONINGSGRAF
gedicht
2.4 met 63 stemmen
20.114 Met een gezicht uit zuiver goud geslagen,
Zoals herinnering mij heeft gebeeld
Naar al de nachten dat wij samen lagen
En lach en traan gelijk hebben gedeeld,
En mond aan mond en oog in oog verzonken
De adem en het licht hebben gemengd,
En van die volle liefdesbeker dronken
Ons aan elkanders hart hebben verzengd;-
Naar die herinnering, in…
Til me op
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.089 Til me op
uit die wereld van tranen
waar alle doden
gestorven zijn
waar stlle woorden
steeds zwijgen blijven
en aan de einder
geen morgen gloort.
Voer me weg
van dat uitzicht op graven
waar elke droom
ook gestorven ligt
naar een plaats
waar de bloemen nog bloeien
met hun kopjes nog steeds
naar de zon gericht.…
Alles kwijtgeraakt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
757 Ze was ook stinkend jaloers op mijn schrijfwerk,
de reputatie die ik met zweet en tranen heb
opgebouwd. Zelf zwalkt ze maar wat aan en gaat
alles mis wat ze begint. Hoe ze ook mooi weer
speelt. Ik zou haar zo graag voor eeuwig in
mijn armen sluiten, maar dat wil ze nog niet.…
Trots
gedicht
3.8 met 74 stemmen
13.818 Zachtjes snikkend huilt hij tranen,
Maar van trots, niet van verdriet…
-------------------------------------------
Esmee Hendriks won dit jaar de wedstrijd 'dichter bij 4 mei' en droeg haar gedicht voor tijdens de nationale dodenherdenking op de Dam in Amsterdam.…
bemind
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
805 Ik heb je bemind
van je kruin tot aan je tenen,
heb de tranen die je weende gekust
met liefde, niet met lust.
Aan je hart en ziel ben ik toegekomen
en in mijn dromen
was ik nimmer uitgeblust.
Ik heb je bemind met mijn ogen en oren
je kon mijn liefde horen
in elke ademtocht.…
Regen, regen in de tuin
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.303 Regen, regen in de tuin,
- o gestild begeren, -
zonne-bloemen, schoon en schuin,
die hun loom-gekroonde kruin
naar geen zon en keren;
nieuwe blanke glanzen aan
zware en matte vruchten;
- vroom herleven van mijn waan
door een zacht-gerezen traan,
door mijn zoete zuchten;
- heel het huis is warm en toe;
buiten ruist de regen;...…
De weg van het hooglied
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 ben ik eens stil blijven staan
dacht dat ik haar zag komen
waarop ik zolang had gewacht
alleen nog van kon dromen
op het eind van die weg
heb ik nog eenmaal omgekeken
ben bedroefd doorgelopen
omdat toch wel was gebleken
dat ze voor een ander had gekozen
ik wist niet dat jij aan het begin
zolang al op mij stond te wachten
bittere tranen…
Een zware aanslag van liefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
589 langer de luwte te kiezen
zonder aan geborgenheid te verliezen
achter het hart dat zich warm ontvouwt,
de achternamiddag vult zich,, volledig
aan de opstanding van marmeren pilaren
om het geluk, de bekoring te kunnen dragen
van alle beelden in jouw oogopslag,
het geloof gebleven, doet alles veranderen
van puur passie in veelvoud van tranen…
Over de bessen...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
2.233 Morgen ben ik jarig en ik kijk terug op een tijd die
anders was dan anders; veel droeviger en met meer tranen.
Maar werd ik wijs? Heb ik echt illusies losgelaten?
Veel meer vragen dan tijdens de voorbije jaren;
ik werd geschud, geschokt en prijsgegeven aan
wat ik allemaal niet verkoos, het kwam echter op mijn weg.…
Verweesd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
665 voorbij te kruipen
donkre nachten duren dubbel lang
‘s avonds zet zij het op een zuipen
de wintertijd maakt haar stervensbang
dan is daar plots het licht van vrede
het blijft ook bij haar huisje staan
in stilte prevelt zij een bede
bij het schijnsel van de wassende maan
denkt aan verleden en aan heden
langs haar wang rolt eenzaam een traan…
mythe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 verbleken
hoe graag verwijl ik aan uw oever
en zie de sagen één voor één
een onuitputtelijke bron
voor mijn zusters, broeders en mij
ik schep graag mijn eigen mythe
dat staat een denker vrij,
hoe een Venus herrijst en sterft
door de hand van Midas
dodelijk zijn gouden aanraking
zelfs voor goden
op haar sterfbed
ontspringt uit één haar tranen…
Levensverdriet
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.122 All mijn waarden gingen verloren,
mijn ogen gevuld met tranen,
mijn leven een hoop van puin,
mijn hart doet oneindig pijn,
want ik ben alleen onder een boel mensen
die van mij houden,
en die ik niet verdiend heb.…
Babi Yar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 onze laatste traan was voor jullie!
onze laatste adem was voor jullie!
lopen, lopen
het ravijn…
naakt in de septemberzon
gruwelijk speelgoed voor kogels
Satan is los!…
Papierland
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.251 Storm blies tranen
over de wangen, schelpengruis
knapte onder onze banden. Wij
trapten ons achteloos een weg.
Groen, blauw, wit namen we
voor lief; zintuigen werkten
vanzelf, op volle kracht.
Nu de brug over
plat beeld; bezems schuren
grijs vuil uit de hemel.
-----------------------------
uit: 'De Tusentijd', 2004.…
Kunstgeschiedenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 Z'n bloed en tranen waren niet te stelpen.
De waterjuffer was voor hem te snel.
Z'n tweede keuze gaf de kans een keer:
hij moest zich met een melkmeid toen behelpen
en zo ontstond het kunstwerk van Vermeer.…
PUBERMEISJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Onredelijk, als ze af en toe kon zijn
weigerde ze ‘t zelfs maar iets te eten
Ze deed immers gewoon aan de lijn
en dat moest ze helemaal zelf weten
Weerbarstig zoals ze soms kon zijn
zat zij mokkend voor zich te staren
Als ze lachte was dit voor de schijn
de vele tranen kon ze niet verklaren
Opstandig zoals ze meestal kon zijn
wist ze waarachtig…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (3)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 maar wat graag van haar winnen
Geen jaar gehuwd en God haalde haar binnen
Mijn schoonzoon nam de zorg voor mij ter hand
Ik leefde nog een zestal jaren voort
Toen was het voor mij tijd om te vertrekken
Ik sloot mijn ogen zonder valse hoop
Want straks zouden ze aan de hemelpoort
-Dat wist ik zeker- toegang mij verstrekken
Ik liet mijn tranen…
Astrid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
620 Zo graag hadden we
Het jou gegund
Meer dan wie ook -
Altijd verblijdende
Glimlach met ondeugende
Knipoog naar ons aan
Het eind van je verhaal
Aan ' t slot van het Achtuur Journaal
Toch ben jij het niet geworden
Geen reden voor tranen van
Verlies - jij hebt jezelf
Behouden, leeft je ik
Zoals alleen jij dat kan,
Hoeft niet te…
rivier
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
733 de middag liegt
de zon bevriest de dag
gele bomen vol donkere vogels
ik loop langs de rivier
alle kinderen huilen troebele tranen
vandaag, die lange, lange dag
hier, langs de eindeloosheid
doorwaad ik hun levens
waar zijn de groene weiden vol wit leven
de gele koppen van paardenbloemen
die beloofd werden aan hen
waarom zwijgt de merel…
Het levenspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 ik heb alle moed verzameld
toch verloren met het spel
gooi ik de stenen weg
maar de tegenstander heeft mijn zetten geteld
boos naar boven
schreeuwen naar mezelf
ik geef een schop tegen mijn bed
tranen springen in mijn ogen
ik kijk naar de spiegels
en denk wees niet bang
ik ga naar beneden
hij is al lang weg
ik geschrokken en gestopt…
Als ik je zou kunnen zeggen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Zou je me dicht tegen je aantrekken
Me kussen, op mijn mond en op mijn haar
Zouden je tranen mijn shirt bevlekken
Zou je de mijne weg vegen, met een klein gebaar?…
SONNET 48 AVE MARIA
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 vol van liefde heeft zij geweend
haar wonderschone kind, haar Zoon is dood
genageld aan een kruis met slag en stoot
haar lief en leven werd alleen geleend
God heeft ook haar uitgezocht te lijden
vanuit reeds aangewezen moederschoot
het Mirakel waar zij zo van genoot
alles was voorzien, niet te vermijden
nu wiegt zij haar Wonder onder tranen…
Pijn...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Nachtelijke roos, die geen dag sieren kan
Enkel in bitterheid geurt
het frisse water met alsem besmeurt
verhitte zenuwbanen ontvouwen Satans plan
walm van puin over het doodse veen
bevende vingers betasten het moeras
kwaad doortrokken halmen beemdgras
wazig zicht van tranen en geween
tijd versnelt tot eeuwig duren
moe getergd, de hoop vergeten…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 Wat een moed om
die bittere smaak te proeven
een jas van ijs te dragen
fagotmuziek te willen horen
balancerend op ’n draad van eenzaamheid
Heldhaftig bent u
om door dorre bladeren en gure wind
te schuifelen op uw voeten
die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig…
Kerstleed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zolang de kerstboom in de kamer staat
en zoute tranen uit mijn ogen komen,
die sporen trekken over mijn gelaat.
Mijn droefenis is niet meer in te tomen,
het plaagt mij als een onontkoombaar kwaad.
Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zolang de kerstboom in de kamer staat.…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 aan mijn verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat
met ogen nog droog en strak gelaat
weet ik als ik thuis ben gekomen
warme tranen…