7279 resultaten.
Afscheid nemen bestaat niet...
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
6.011 waar ik ook ga lopen,
op het strand of bij de zee,
één ding weet ik zeker,
jij loopt met me mee...
Afscheid nemen bestaat niet,
ik hoop dat je ons van boven bespiedt
en dat je trots op ons kan zijn,
ondanks het verdriet, ondanks alle pijn.
Afscheid nemen bestaat niet,
jij bent weg, maar verlaat ons niet...…
Aan Jacoba
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.932 Is het dan zo iets bespotlijks,
Steeds te plassen in een zee
Van het onverklaarbaarst wee?
Is dat niet iets gruwzaam-godlijks?
Hoe? Reeds fonklen weer uw blikken?
Enge, och, genade! Ik zweer:
'k Spreek nooit van mijn lijden weer!
Stom hoop ik mij dood te snikken.
----------------------------------------
uit: Lelietijgers (1856)…
Strand nu
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.701 strand:
een withete woestijn aan een walgelijk water
een vijandige vlakte van te bruin en van baklucht
van schreeuwende kinderen en zand in je zwembroek
vol vadsige buiken en verlepte borsten
van geroosterde rimpels en ranzig rood vel
en
het zout en de zon en het zand: alles brandt
sinds gisteren weet ik
kan het ook anders
de zee geen…
oogwit
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.791 De warme lichamen omarmen elkaar
en vermengen zich een beetje
met de koele zee.
Beide hoofden verzoenen zich,
liefdevol en
jaloeziewekkend
Een diepblauwe hemel
geeft een aanwas van spetterend licht.
Een levend marmeren beeld ontstaat
van een fel tintelend helderwit.
Mijn mond valt open en versteent.…
Israël
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.925 Maar ook gij kent de bonte bergen niet,
Waar Gods wil mij machtig heeft heen geleid,
Waar het hunkerend oog de verten ziet,
Van 't Heilig Land tot de open zee gespreid.…
- EIGEN REALITEIT-
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.081 In een opwelling van creativiteit
Boetseer ik een realiteit
Een duister, donker continent
Waar iedereen me als een god erkent
Drijvend op een heet lavaspoor
Zwemmend tussen scholen witte haaien
Rennend tussen horden tijgers
Scherpe zee-egels aaiend
Een zwart land, zonder zon, zonder maan
Een land zonder vreugde, zonder vrede
Geen hoop, veel…
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 uit de stilte daalt de soevereine
vogel voor de ogen van het kind
dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept
ik lach om haar en staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver…
tijd rijpt
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
1.046 altijd tijd
tijd rijpt
en plakt aaneen als
beslag slag
slag verslagen
en als gouden muiltjes
gedragen draag
draag de last
met hoop op leven
bedrogen drogen
drogen van
de wind op zee zo
ongedwongen dwingen
dwingende dingen
niet gezond, niet goed voor
mensen wensen
wensen vaak
haast het onmogelijke
onverantwoord antwoord…
Afstand
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.728 zoals de wegtrekkende zee
in snokjes stuiptrekgewijs
afstand neemt van strand
en vasteland
zo neem ik afstand van jou:
de vloed is uitgewoed
de tsunami van passie
passé
tijden van ebbe strekken
strand tot arena voor verbaal
gevecht beslecht in afweer
en afkeer
in ijzige kilte ontvouwt zich
beklijvend besef van
schrijnend gebrek aan…
Het blijft
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
6.352 Natuurlijk wentelen de seizoenen door
bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht
zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht
en hoort er niemand wat ik hoor
zeker, ik ben de ontdekker van mijn land
maar mijn plek die met een geheim begon
wentelt zich almaar in lucht en in zon
en jaagt hier mijn hart en ziel in brand
om mij heen…
Noorwegen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
751 Uit de zee verrijzen vanzelf vage gestalten,
trollen en dwergen lopen door het bos,
terwijl kraaien, sommigen al 100 jaar oud,
een plekje zoeken op het zachte mos.…
Sieben
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 waarschijnlijk
waren deze niet
godsgelijk ingewijd
Balancerend boven
zwavel pseudo werelden
ontneemt hij ons de
blik op de waarheid
rondom hel en
verdoemenis
Zijn knechten getuigen
van pure harteloosheid
Het zoete vlees
rot tot in de kern
hangt tussen leven
en ontnomen droom dood
De heks
krom
aftands
klauwt haar
weg rechtdoor
zee…
Iphigeneia
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.401 Bescherm ik ze tegen de golven van de woeste zee.
Voor eeuwig
Herinnert men zich mij.
Beteken ik hoop,
moed.
Sta ik in de geschriften beschreven
als Iphigeneia,
het meisje dat stierf voor haar vaderland.…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het lege hart van winter
tot ik duizend talen lees en stil sta
bij de naam en de beschreven vleugels
van die ene poëzievlinder, groter
veel groter dan morgen en zee…
Als jouw woord mijn snaren vindt
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.334 Ik kijk naar jouw lach
Raak positief van slag
Alsof ik in de spiegel kijk
van mijn hart
Een scala aan gevoelens rijk
In alles overeenstemmend
In jouw zee vol liefde zwemmend
Je doet het me wel aan
als ik je voor me zie staan
Ik weet dat je me bemint
De manier waarop je met me praat
jouw woord mijn snaren vindt
Hoe je me vasthoudt en zoent…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik woon in een rivier,
ik woon in de zee.
Ik lig daar lekker te dromen
en maak een heleboel mee.
Ik woon in de duinen,
ik woon in een baai.
Ik zwem daar tussen de vissen
samen met een haai.
Ik woon onder de grond,
ik woon in een kanaal.
Ik maak daar wel 500 vrienden,
zelfs een kleine garnaal.…
Twee zonnen
gedicht
3.3 met 45 stemmen
18.377 Wanneer ik slapen ga ligt de zee nog steeds beneden
en altijd is de zon me voor.
Ik sta bij een uitsnede
van donker water en later ben ik bij de boten
met zeilen wit zo licht als opgeluchte stemmen
en tussen de schaterende meeuwen weleens opgetogen.
Maar in de ring die ik kreeg sta ik scheef
naast een datum.…
vissersvrouw
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
6.658 achter de rokken
dagen, soms weken achtereen
een vissersvrouw is vaak alleen
al turend op de uitkijk staan
hoe vaak heb ik dat al gedaan
zal de donkere lucht gaan klaren
en je schip gauw binnen varen
het ergste is voor mij de angst
jij maakt je zorgen om de vangst
de netten, de mannen en de boot
s.o.s. er is een schip in nood
de zee…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 Waar is de tijd
dat wij sliepen
als schelpen op het strand
in het blanke hart
van de aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw…
Die nacht in mei
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.434 De zee tintelde aan onze voeten
en liep een strandwandeling mee
we zagen elkaar diep glunderen
in naaktgeboren verbondenheid.
Van alle meiden was jij de enige
die met mij de ochtend omarmde
mijn ogen vol helderheid schoot
in het prevelen van eerste liefde.…
aan de Muzen
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.118 Onverwacht Wonderbaarlijke Dracht
Muzikale Vracht
bodemloos diep uit Zee ge-Bacht
onverdacht Hemel en Aarde verpacht
Zalige Klacht van de Nacht
Licht doorheen de schacht
Gegeven Pracht,zonder macht
Kracht van’ t gedacht
zó eloquent Zacht gebracht
welk ook één betracht
vanuit de gracht tot Wel-Geacht
Oog dat aan ’t tranen placht
Mond…
Rotterdam
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.531 't Zij Waal, of Rijn, of Maas, of alle drie te saam,
't Zij IJssel, Merw' of Lek, of drie in ene naam,
Of zes in ene buik, ze moeten t' mijnent buren
En willen niet in zee of kussen eerst mijn muren;
Mijn muren zo gerekt, mijn zo gerijkte grond,
Dat wie mij nu beziet, kan vragen waar ik stond.…
Verbroken stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 De laatste bom viel met een enorme kracht,
trok dodelijke sporen over land, over zee.
De dag verwerd tot een eeuwig durende nacht.
De getuigen werden de gevangenen van de dood,
dat ze dood wáren, ze hadden geen enkel idee.
Alleen de stilte, de stilte zwaar en groot.…
Lente, lente
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
3.038 Brugge
op 26 mei 1981, enig kind
terwijl mijn wortels liggen in Gent
toegegeven ook in Java en Cracova
Wegen heb gebouwd en bruggen
waarin aan de onderkant mijn naam
Van den Hemel, want we dachten
de tijd gaat onveranderd voorbij
aan kerken en namen van vergetelheid
Vervolgens draait een bronzen haan
met de wind, van zee…
Uitstoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Verstout dan mijn wil tot dragen, om zee
behoudt water zijn horizon terwijl
hij zijn hand uitsteekt, vuurvaste.
De hemel vervloeide, al even staat
het huis wijdbeens zo het verschonende licht
mijn aarzeling al doorbreekt en glas
breekbaarder laat wezen dan dat men kan
meewegen, dat het zich gewoon
niet dragen laat.…
Om de liefde wil ik leven
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.184 Je woont in mijn hart
veel hartelijker dan het woord "hart" laat voelen,
veel warmer dan het liefste gevoelen,
veel dieper dan in de zee
dus schenk ik mijn liefde aan iedereen
niemand voelt zich dan nog alleen.
Ik heb u zo innig lief
dat mijn hart ervan gaat groeien,
maar laat ik u niet langer vermoeien!…
achtkanters
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
901 de kruisingen staan in mijn streek
aan kreken, waaibomen, zo krom
gebogen vanaf den dijk hier te zien
bastaarden zijn het, hybriden, wolven
speels zijn de kronen, ze kuisen
de zuidwestenwinden, voorover vallend
met grillige stam en natte voeten
bij oostkerke op de krinkeldijk staan
mijn mannen weer paraat, ze zien
het gat van de zee, ze…
uit liefde, mijn lief
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 heb het nog geroepen
in mijn uur van nood
gesmeekt, zelfs gepreveld
toen mijn stem schor
mij ten lange leste verliet
ik stom achterbleef
hier houd ik nu
de leegte bij het hart
vast ik de lange dagen weg
nog wat loze woorden te plengen
meer nog wat kond te doen
in dit heelal zonder
ik kijk naar de tijd die
rimpels trekt door mijn zee…
Afscheid
gedicht
2.6 met 464 stemmen
126.083 Een standmuur
van zand met wolkentoppen die het gemunt
schijnen te hebben op de zee voor de duur
van opeengestapelde tijd. Afscheid.
Alles rijmt en past nu in het bestek.
Noem God bij zijn oorspronkelijke naam.
En daal af. Graf. Neem de weg die snel leidt
naar de walkant. Het wordt vloed. Vogeltrek
naar de dijk.…
Bevroren
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
807 Ik probeerde de betovering te verbreken
Ik sneed de scherpe kantjes eraf
Het werd niet veel beter
Ik wou dat ik weg kon vliegen
Ver weg van hier
Geen kwellingen meer
Nu sta ik hier in het donker
Te wachten op niets
Kil en koud van binnen
Ik loop naar de zee
Staar over het water
De wind snijdt in mijn gezicht
Ik ren weg
De golven…