Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

Afscheid nemen bestaat niet...

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.011
waar ik ook ga lopen, op het strand of bij de zee, één ding weet ik zeker, jij loopt met me mee... Afscheid nemen bestaat niet, ik hoop dat je ons van boven bespiedt en dat je trots op ons kan zijn, ondanks het verdriet, ondanks alle pijn. Afscheid nemen bestaat niet, jij bent weg, maar verlaat ons niet...…
Rosan29 november 2003Lees meer >

Aan Jacoba

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.932
Is het dan zo iets bespotlijks, Steeds te plassen in een zee Van het onverklaarbaarst wee? Is dat niet iets gruwzaam-godlijks? Hoe? Reeds fonklen weer uw blikken? Enge, och, genade! Ik zweer: 'k Spreek nooit van mijn lijden weer! Stom hoop ik mij dood te snikken. ---------------------------------------- uit: Lelietijgers (1856)…

Strand nu

hartenkreet
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.701
strand: een withete woestijn aan een walgelijk water een vijandige vlakte van te bruin en van baklucht van schreeuwende kinderen en zand in je zwembroek vol vadsige buiken en verlepte borsten van geroosterde rimpels en ranzig rood vel en het zout en de zon en het zand: alles brandt sinds gisteren weet ik kan het ook anders de zee geen…
Gijs Grob28 januari 2003Lees meer >

oogwit

hartenkreet
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.791
De warme lichamen omarmen elkaar en vermengen zich een beetje met de koele zee. Beide hoofden verzoenen zich, liefdevol en jaloeziewekkend Een diepblauwe hemel geeft een aanwas van spetterend licht. Een levend marmeren beeld ontstaat van een fel tintelend helderwit. Mijn mond valt open en versteent.…

Israël

poëzie
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.925
Maar ook gij kent de bonte bergen niet, Waar Gods wil mij machtig heeft heen geleid, Waar het hunkerend oog de verten ziet, Van 't Heilig Land tot de open zee gespreid.…

- EIGEN REALITEIT-

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.081
In een opwelling van creativiteit Boetseer ik een realiteit Een duister, donker continent Waar iedereen me als een god erkent Drijvend op een heet lavaspoor Zwemmend tussen scholen witte haaien Rennend tussen horden tijgers Scherpe zee-egels aaiend Een zwart land, zonder zon, zonder maan Een land zonder vreugde, zonder vrede Geen hoop, veel…
Tim Buyvoets11 september 2002Lees meer >

sermo (woord)

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.100
uit de stilte daalt de soevereine vogel voor de ogen van het kind dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept ik lach om haar en staar weer stil naar op de rug gekruiste schortebanden stralend wit op het groen van een woelige zee de zuster leest ons voor met de dictie van een dorp waar het altijd zondag is de dag wordt heet haar stem een ver…

tijd rijpt

hartenkreet
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.046
altijd tijd tijd rijpt en plakt aaneen als beslag slag slag verslagen en als gouden muiltjes gedragen draag draag de last met hoop op leven bedrogen drogen drogen van de wind op zee zo ongedwongen dwingen dwingende dingen niet gezond, niet goed voor mensen wensen wensen vaak haast het onmogelijke onverantwoord antwoord…
Broekmans13 januari 2005Lees meer >

Afstand

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.728
zoals de wegtrekkende zee in snokjes stuiptrekgewijs afstand neemt van strand en vasteland zo neem ik afstand van jou: de vloed is uitgewoed de tsunami van passie passé tijden van ebbe strekken strand tot arena voor verbaal gevecht beslecht in afweer en afkeer in ijzige kilte ontvouwt zich beklijvend besef van schrijnend gebrek aan…

Het blijft

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.352
Natuurlijk wentelen de seizoenen door bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht en hoort er niemand wat ik hoor zeker, ik ben de ontdekker van mijn land maar mijn plek die met een geheim begon wentelt zich almaar in lucht en in zon en jaagt hier mijn hart en ziel in brand om mij heen…
Mathieu Bosch30 augustus 2001Lees meer >

Noorwegen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 751
Uit de zee verrijzen vanzelf vage gestalten, trollen en dwergen lopen door het bos, terwijl kraaien, sommigen al 100 jaar oud, een plekje zoeken op het zachte mos.…

Sieben

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
waarschijnlijk waren deze niet godsgelijk ingewijd Balancerend boven zwavel pseudo werelden ontneemt hij ons de blik op de waarheid rondom hel en verdoemenis Zijn knechten getuigen van pure harteloosheid Het zoete vlees rot tot in de kern hangt tussen leven en ontnomen droom dood De heks krom aftands klauwt haar weg rechtdoor zee…
Rudyard2 oktober 2007Lees meer >

Iphigeneia

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Bescherm ik ze tegen de golven van de woeste zee. Voor eeuwig Herinnert men zich mij. Beteken ik hoop, moed. Sta ik in de geschriften beschreven als Iphigeneia, het meisje dat stierf voor haar vaderland.…
Flore8 september 2005Lees meer >

ze draagt taal

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.082
bestaan in armen en voetsporen, laag begraven onder ramen en buiken vol brakende honger en dat een uitwuivende duin de meeuwen met dode ogen zal achterlaten, even vreemd als het lege hart van winter tot ik duizend talen lees en stil sta bij de naam en de beschreven vleugels van die ene poëzievlinder, groter veel groter dan morgen en zee…

Als jouw woord mijn snaren vindt

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.334
Ik kijk naar jouw lach Raak positief van slag Alsof ik in de spiegel kijk van mijn hart Een scala aan gevoelens rijk In alles overeenstemmend In jouw zee vol liefde zwemmend Je doet het me wel aan als ik je voor me zie staan Ik weet dat je me bemint De manier waarop je met me praat jouw woord mijn snaren vindt Hoe je me vasthoudt en zoent…
Namasté20 april 2007Lees meer >

wonen voor een autist

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.745
Ik woon in een rivier, ik woon in de zee. Ik lig daar lekker te dromen en maak een heleboel mee. Ik woon in de duinen, ik woon in een baai. Ik zwem daar tussen de vissen samen met een haai. Ik woon onder de grond, ik woon in een kanaal. Ik maak daar wel 500 vrienden, zelfs een kleine garnaal.…
Mark11 mei 2007Lees meer >

Twee zonnen

gedicht
3.3 met 45 stemmen aantal keer bekeken 18.377
Wanneer ik slapen ga ligt de zee nog steeds beneden en altijd is de zon me voor. Ik sta bij een uitsnede van donker water en later ben ik bij de boten met zeilen wit zo licht als opgeluchte stemmen en tussen de schaterende meeuwen weleens opgetogen. Maar in de ring die ik kreeg sta ik scheef naast een datum.…

vissersvrouw

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.658
achter de rokken dagen, soms weken achtereen een vissersvrouw is vaak alleen al turend op de uitkijk staan hoe vaak heb ik dat al gedaan zal de donkere lucht gaan klaren en je schip gauw binnen varen het ergste is voor mij de angst jij maakt je zorgen om de vangst de netten, de mannen en de boot s.o.s. er is een schip in nood de zee…

Het gefluister van de uren

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Waar is de tijd dat wij sliepen als schelpen op het strand in het blanke hart van de aarde bij het ruisen van de zee omgeven door sluiers van verlangen Dat bij het gloren van de stille ochtend lichamen zich ontvouwden de glans van een schoon gelaat een glimlach van lichtkristallen een verloren traan in de zilverschaal en het blauw…

Die nacht in mei

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.434
De zee tintelde aan onze voeten en liep een strandwandeling mee we zagen elkaar diep glunderen in naaktgeboren verbondenheid. Van alle meiden was jij de enige die met mij de ochtend omarmde mijn ogen vol helderheid schoot in het prevelen van eerste liefde.…

aan de Muzen

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Onverwacht Wonderbaarlijke Dracht Muzikale Vracht bodemloos diep uit Zee ge-Bacht onverdacht Hemel en Aarde verpacht Zalige Klacht van de Nacht Licht doorheen de schacht Gegeven Pracht,zonder macht Kracht van’ t gedacht zó eloquent Zacht gebracht welk ook één betracht vanuit de gracht tot Wel-Geacht Oog dat aan ’t tranen placht Mond…

Rotterdam

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.531
't Zij Waal, of Rijn, of Maas, of alle drie te saam, 't Zij IJssel, Merw' of Lek, of drie in ene naam, Of zes in ene buik, ze moeten t' mijnent buren En willen niet in zee of kussen eerst mijn muren; Mijn muren zo gerekt, mijn zo gerijkte grond, Dat wie mij nu beziet, kan vragen waar ik stond.…

Verbroken stilte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
De laatste bom viel met een enorme kracht, trok dodelijke sporen over land, over zee. De dag verwerd tot een eeuwig durende nacht. De getuigen werden de gevangenen van de dood, dat ze dood wáren, ze hadden geen enkel idee. Alleen de stilte, de stilte zwaar en groot.…
Jos Witteman11 augustus 2008Lees meer >

Lente, lente

netgedicht
3.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.038
Brugge op 26 mei 1981, enig kind terwijl mijn wortels liggen in Gent toegegeven ook in Java en Cracova Wegen heb gebouwd en bruggen waarin aan de onderkant mijn naam Van den Hemel, want we dachten de tijd gaat onveranderd voorbij aan kerken en namen van vergetelheid Vervolgens draait een bronzen haan met de wind, van zee…

Uitstoot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 646
Verstout dan mijn wil tot dragen, om zee behoudt water zijn horizon terwijl hij zijn hand uitsteekt, vuurvaste. De hemel vervloeide, al even staat het huis wijdbeens zo het verschonende licht mijn aarzeling al doorbreekt en glas breekbaarder laat wezen dan dat men kan meewegen, dat het zich gewoon niet dragen laat.…

Om de liefde wil ik leven

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.184
Je woont in mijn hart veel hartelijker dan het woord "hart" laat voelen, veel warmer dan het liefste gevoelen, veel dieper dan in de zee dus schenk ik mijn liefde aan iedereen niemand voelt zich dan nog alleen. Ik heb u zo innig lief dat mijn hart ervan gaat groeien, maar laat ik u niet langer vermoeien!…

achtkanters

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 901
de kruisingen staan in mijn streek aan kreken, waaibomen, zo krom gebogen vanaf den dijk hier te zien bastaarden zijn het, hybriden, wolven speels zijn de kronen, ze kuisen de zuidwestenwinden, voorover vallend met grillige stam en natte voeten bij oostkerke op de krinkeldijk staan mijn mannen weer paraat, ze zien het gat van de zee, ze…
Rieg4 november 2007Lees meer >

uit liefde, mijn lief

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.102
heb het nog geroepen in mijn uur van nood gesmeekt, zelfs gepreveld toen mijn stem schor mij ten lange leste verliet ik stom achterbleef hier houd ik nu de leegte bij het hart vast ik de lange dagen weg nog wat loze woorden te plengen meer nog wat kond te doen in dit heelal zonder ik kijk naar de tijd die rimpels trekt door mijn zee…

Afscheid

gedicht
2.6 met 464 stemmen aantal keer bekeken 126.083
Een standmuur van zand met wolkentoppen die het gemunt schijnen te hebben op de zee voor de duur van opeengestapelde tijd. Afscheid. Alles rijmt en past nu in het bestek. Noem God bij zijn oorspronkelijke naam. En daal af. Graf. Neem de weg die snel leidt naar de walkant. Het wordt vloed. Vogeltrek naar de dijk.…

Bevroren

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
Ik probeerde de betovering te verbreken Ik sneed de scherpe kantjes eraf Het werd niet veel beter Ik wou dat ik weg kon vliegen Ver weg van hier Geen kwellingen meer Nu sta ik hier in het donker Te wachten op niets Kil en koud van binnen Ik loop naar de zee Staar over het water De wind snijdt in mijn gezicht Ik ren weg De golven…
Claudia26 april 2004Lees meer >