10948 resultaten.
Zo verdomd alleen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
658 moet tegenwoordig
twee keer kijken
soms met vroeger vergelijken
of het niet dan wel
de waarheid is
speelt werkelijkheid weer dubbelspel
duik dieper in de zaken
en laat me niet
met oppervlakkigheid vermaken
maar om tot
het juiste te geraken
moet ik in mijn herinneringen graven
een caleidoscoop
van mooie platen waarvan
het verband…
Lieverds
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.734 Soms was de weg wat hobbelig en kwam ik tot val
Dapper opstaan, vergeten dat dal.
Lieverds, ik wens jullie bergen moed
Geloof me vrij; alles komt goed!…
Schaduwgrens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
26.178 Heuvels die glooiden zie ik en soms zwemmen er
Vissen doorheen. Mooie vissen die naar me zwaaien.
Sluiers van gordijnen als het raam openstaat en de
Wind naar binnen waait. En hemels de geur van verre
Egyptische tabak, verpakt in platte sigaretten. Mijn lief,
Ik wil niets meer dan dit uitzicht vol mooie, naar mij
Zwaaiende vissen.…
Uit verwaaide sporen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
478 heb altijd geschreven
kijk naar de mensen om mij heen
waar zijn mijn boodschappen gebleven
de stukjes hemel
die ik gretig deelde
voel ik soms in een warme hand
de schouderklop en tranen
lees ik in verhalen
uit verwaaide sporen op het strand
veelzeggend blijft de stilte
die in dialoog nog echoot
nadat wij al lang uitgesproken zijn…
De weg
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
708 alles verklaren is soms
een vruchteloos verpozen
in het ongekende
immense heelal
ik ontkom dan niet
aan het erkennen
dat ik me doorgaans
gedragen voel;
deze weg niet zelf
heb gekozen
vaak hoef ik ook
niet meer te zeggen
wat ik eigenlijk bedoel
om me heen immers
herhaalt zich alles in wezen
weliswaar regelmatig…
dak van woorden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 berusten onze woorden waarin
wij aarzelend of blind geloven
niet op iets wat we al te graag
als waarheid zien
of bieden zij misschien alleen
maar een dak boven het hoofd
als beschutting tegen het harde
soms bizarre bestaan
mocht dit zo zijn, laat óns dan
schuilen in heilzame zinnen
waarbinnen én buiten wij ons
kwetsbaar…
zonnebloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
946 Hoewel ik mij bij tijden
soms ook wel eenzaam voel
heeft onze grote Schepper
met mij toch ook een doel.
Wanneer het weer wat meewerkt
begint mijn kop te zwellen
en wordt er zaad gevormd
voor vogels om te pellen.…
whiskey
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
647 soms is er een kwade geest
een mens
tussen wollen beesten
hij sluipt in haar schedel
het verweer
verzegeld tot in de schoot
dag na dagen
vreet hij dit en dat, in korte
en lange vonken tot hij volgevreten is
met bloemetjes shirten en weggezakte
vruchtbaarheid
hij kent de weg, doet ramen
en deuren dicht, in haar hoofd
op tafel
niets…
Jij reikt naar mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Jij en ik, zij aan zij
Ik reik naar jou
Jij reikt naar mij
Elkaar zoeken op de tast
Welk pad we ook kiezen
Elkaars handen vast
Voel je je klein
Trek je aan mij op
Ik sta naast je, ik zal er zijn
Niet alleen hoeven staan
Jij vangt me op
Ik laat me gaan
Soms allebei gebukt
Dan weer stromen
Van liefde, zo verrukt
Samen, dat zijn…
Kwetsen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
960 Wie ben jij om een goed mens zo te kwetsen
waar haal je het vandaan
ben je zo geboren
of ben je zo in het leven gaan staan
Is het jou soms ook aangedaan
dat je niet beter weet
of is het een machtsgevoel
kikken op andermans leed
Je ziet wel wat jou wordt "aangedaan"
dat weet je als de beste te vertellen
maar echt iemand te kennen
heeft…
Duiven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Duiven nemen de echo mee
van mijn Katholieke jeugd
in warmere streken
soms hoor ik ze roepen
om de stilte van de kerk
dan vliegen ze
naar hemels onvermogen
voor mijn verwarde ik
zijn er geen betere duiven
dan zij, die de post bezorgen
om mij te laten weten
dat het leven alsmaar liegt
maar ik laat mij niet
uit het woordenveld slaan…
- Gebaseerd op het vooruitgangsdenken -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
661 het nog jaren
ontkomen aan een toekomst
zou vragen voordat de muur, die zou vallen
met minder economische voorspoed
op de harde betongrond zou knallen
morgen wil ik optimistisch denken
een fraai toekomstbeeld schetsen
rationeel benaderen
gezamenlijk over landsgrenzen heen kijken
vooral niet te veel denken immers
goede raad is soms…
JIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.342 Jij mijn anker op woeste zee
soms donderen golven overal
het beukt aan alle wanden
aan hoofd, hart en handen.
Begrip in je ogen is wat ik zoek
o zo vaak voel ik je helpende hand
alles te kort, nooit meer genoeg
mijn tekorten veel te vroeg.…
de pont
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 stonden we
bij de pont
een hele massa
en een vrouw
die de Spits uitdeelde
en de Metro met een mooi gebaar
kwam de pont aanvaren
zo vol met mensen
zou je wel naar
al die gezichten willen
kijken en ze soms zoenen
maar je wacht eerder
op hun snelle vertrek
je ziet ze lopen van de pont
voor je zelf de pont opgaat
en de regen…
dichter bij interactie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
532 Ik doe aan hersengymnastiek
maak gedachtensprongen
Dien mijn sportmaatje van repliek
heb soms een klein winstje afgedwongen
Wij zijn helemaal aan elkaar gewaagd
beiden voldoende lef om iets te durven
Daar waar jij mij ineens belaagt
grijp ik jou letterlijk weer bij de lurven
Zo met ons tweeën in balans
is het fijn om samen te spelen
Ik…
Geloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Ik vertrouw ze
zoals ik op mezelf leer te vertrouwen,
maar ik wantrouw mijn medemens
zoals ik evenzeer mezelf soms wantrouw.
Ik houd van een ander
zoals ik mezelf liefheb
en ik haat de ander, zoals ik ook
mezelf wel eens haat.…
Aangelicht door eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
438 waar wij in kleur
het leven in balans houden
ontstijgen gouden momenten
onverwacht het bestaan
als zwart en wit
bij gelegenheden samengaan
straalt soms de gloed
van een stukje hemel ons tegemoet
tussen diepe stilte
en overdonderend applaus
bloeit de saamhorigheid
in wederzijds respect en trouw
zij zijn niet weg
maar aangelicht door…
Een buitje doet wonderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 Zo gebeurt alles met een reden,
al zien wij dat niet zo soms
Maar let op,
na regen komt de zon geheid
En zijn we de droogte voor eventjes
mooi kwijt!…
Meerwaarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 opnieuw rijmt zonneschijn niet op venijn
schuilt in luwte, in lagen
eerder herfstig, ontdaan van pijn
leeft enkelvoudig voort, geknarst door grind
verdund door vergeten
niets is afwezig als de som der delen
een ziel van steen doorleeft haar ogenrood
smoort in weerwil
zacht als ochtendmist en dagelijkse dood
niet anders dan vroeger zoals…
Stemmetjes in mijn hoofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 het is als een zacht
kabbelen dat babbelen van
de stemmetjes in mijn hoofd
een achtergrond geluid
als het ver geruis
van de golfjes in de zee
soms verheft er zich een
slaat dan indringend over
het water neemt hem mee
maar als het stormt
en emoties schreeuwen
om gehoord te worden
is er ruzie die snel
overslaat in elkaar verbaal…
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 ik zwerf graag in jou, zeg ik
om de dorre bladeren
te horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het…
Olleke Bolleke PIET
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
488 Daarom vraag ik u nu:
Heeft u soms hier of daar
ergens in ’t schuurtje nog
wat bij de hand
van ‘t mij ontbrekende
~Pietermanknechtenzwart~?
Geef het aan mij dan ben
ik uit de brand.…
Mijn kleen, kleen dochterke.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
972 Gelijk een daske zijt ge dik,
Gelijk een kwartelke van kwik,
Gelijk een moorke soms zo zwart,
Mijn kleen, kleen dochterke, mijn hart!
Maar nu gewassen je daar zit,
Daar is geen engelke zo wit,
Daar is geen lammeke zo zoet,
Mijn kleen, kleen dochterke, mijn bloed!…
Brief aan de brug
gedicht
2.0 met 1 stemmen
9.419 Maar soms komt aan de overkant
geen teken meer. Heeft het water
mijn bericht verdronken? Woont er
iemand onder de brug in het geheim die
eenzaam is en verlangt zoals ook ik?
---------------------------------------------------------
uit: Och ik elleboog me er wel doorheen', 1988.…
ik niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
509 ik hoorde woorden over sawa’s,
hoe een kind in hunkering naar meer
dan moeder, zocht in windsels
stil verdriet
ik had dat niet
mijn moeder uitte zich slechts stroef
met scherpe sneden brood
het mes op tafel liet ze schrapen
maar toch werd vaak het heft
haar wapen en het ging
soms hard, bij ieder woord
ook zij
probeerde goed te zijn…
Selectief sprakeloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 Ik ken welbespraakte vrouwen,
die tegen hun mannen zwijgen,
en die soms erg humeurig zijn,
om zo toch hun zin te krijgen.
Ook ik ben behoorlijk gestoord,
want ik kijk stuitend arrogant,
wanneer ik probeer te luisteren
en niets zinnigs heb gehoord.…
Liedje
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.133 voor de geestelijke middenstand
Neem gij het leven
Zoals het is -
Een beetje onrechtvaardig,
Een beetje boosaardig,
Maar ook wel eens aardig
En soms lang niet mis!
Leef gij het leven
Zoals het gaat -
Niet al te opzichtig,
Niet al te gewichtig,
Een beetje voorzichtig
Dan is 't niet zo kwaad!…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Dat sommigen toch zo gemakkelijk dichten,
'k begrijp dat niet, want mij lukt dat maar nooit
en enkel in ’t seizoen dat bloemen strooit
komt soms de muze mij wel wat verlichten.…
Niet vergeten straten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 Zet mij neer als kind
en met dichte ogen
weet ik blindelings
nog in detail de weg
van huis naar school
alle namen van straten
elke winkel onderweg
Maar vraag je nu naar
straten in mijn huidige wijk
moet ik het antwoord
vaak schuldig blijven
terwijl ik toch probeer
de namen te onthouden
De wegen van het geheugen
zijn soms ondoorgrondelijk…
Lettervelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 Letters dwalen over lakenvelden
waar mijn gemis als liefde is
en haar afwezigheid als de zee
omdat het waaien soms oneindig lijkt
en komt ze terug, dan zijn we samen
in bed met de meest innige liefde
liederlijk in de eenvoudige vorm
van lusten zo onstuimig als kusten
waar ik mijn letters laat verdwalen
totdat zij verdwijnt in de annalen…