12643 resultaten.
doorbladeren
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
760 Mijn dagen krimpen
kou guurt de wereld
maar die glimlach
warmt koude botten
tot een warme dag
Onbezonnen jaren
zijn verloren gelopen
in een oogst reeds begonnen
nog voor men sprietjes
aan de einder zag
de herfst dekt kou
van de winter toe
met zijn duizendvoudig
donzen dekenpracht
die de sterke wind
ziedend zorgzaam
knisperend knus…
ontbloot van alle pijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
828 je ontkleedde je
gedachte na gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf in waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
je kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken
gelijmd…
De aarde zwarten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig…
Anda
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.292 En die tederheid
was niet vergaan,
toen wij elkaar nu twintig jaren
later lieten cirkelen
in elkanders baan.…
Jaarwisseling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
736 Miljarden jaren stapelen op
in het zonlicht dat nu straalt
en de oliepan doet spetteren
bollen bakt met rozijnen.
Aan het eind van zo'n tijd
die geen enkele zin vond
ben ik maar een schijntje
een gillend keukenjoch.…
van halflege glazen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
753 wijn
van halflege glazen
asbak vol agressiepeuken
waar de laatste rook vervloog
uit woorden over samenzijn
met de geur van oudjaar
in je haren wapperen je
handen nog herinnering
ogen blikken toonloos twaalf
uur en wat er over is van
van ons sensationeel begin
maar op de bubbels van
champagne gaan we vrijend
toch het nieuwe jaar…
Oud en Nieuw
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
756 Er staat een koffer in de gang
klaar om mee te gaan
naar het verleden
heden
tikt twaalf slagen
toekomst spattend
uit de hemel
knalt tevreden al het oude
naar beneden
nieuw brengt hoop
op beter weten
tijd om te vertrekken
wie of wat
weegt de bagage zwaar
het avontuur begint
zoals de reis
van vorig jaar
met allerbeste wensen…
allemaal heel zinvol
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
655 het leven is niet meer
dan af en toe wat rook
op straat, zo snel vervlogen
dat het al niet meer bestaat
bij de volgende ademtocht
een fluitje van een cent
nog minder dan de prijs
van een winkelwagentje
voor de doortocht te betalen
met een stukje rond metaal
de jaren die nodig waren
alle liefde en elke ruzie
tevergeefs, je kind is soms…
dag pa
netgedicht
2.3 met 115 stemmen
6.705 wolkjes adem achterna
in de vrieskou
auto’s met veel tinten wit
het is ochtendmist
flarden levenslied
uit een café
over een moeder
hoog in de hemel
kijk toch even omhoog
onderweg naar vak D707
twijgjes treurwilg plukken
vlecht een bezempje ermee
veeg de geboortedatum schoon
van vijftien jaar
denkbeeldige resten vuil
negentig…
Ontrafelde struikelstenen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
780 gedragen over jaren heen
de lange versleten doeken
licht verhullend onderweg
naar een fundament
wat randen blijven rafelen
tot mini in het verschiet
maar daaraan zie je niet
waar de zoektocht eindigt
draperieën vol betekenis
worden pas ontsluierd
na verstaanbaarheid
van de intrinsieke taal
niet langer beschermend
wel draaglijk…
strandjutten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.138 strandbezoek op blote voeten
mosselklank in inmaakglas
knerpend
krakend
vrolijk lachend
zeester nog in zeewiergras
kalkmuziek bij ‘t langzaam lopen
zoutwindspel door waterplas
blinkend
blanke
wakkere ogen
zoekend waar de golf eerst was
hartgevormde schelpenhuizen
zorgzaam uit het zand gezeefd
mosselen
knarsen
vele jaren
splinterfijn…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.
juli 1993…
Rotterdam Zuid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
961 Voor nauwelijks veertig jaar
was hier alles nog bleek en blond,
een enkele vetkuif in de snackbar
met schelle jukebox op de hoek
van de lange donkere straat,
waar ik als bange kleine jongen
niet naar binnen durfde te gaan
voor een simpel onschuldig patatje.…
***GeLuKKiG NiEuWjAaR***
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.864 Ondanks mijn kater
wens ik iedereen
gezondheid en geluk
schep je eigen wereld
met vrienden om je heen
dan kan het jaar niet stuk.…
De tijd doet pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.227 Het is alweer lang geleden
dat ze de voordeur hard dicht sloeg
de taxi werd voorgereden
en een uur later zat hij in de kroeg
Ineens was zijn huis leeg
het licht van zijn leven ging uit
al het commentaar wat hij kreeg
zijn hele leven in z’n achteruit
En nu na al die lange jaren
van eenzaamheid en alleen zijn
zit hij naar de klok te staren…
Mijn schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.989 strompelend in een doolhof van schemer
een door de groep verlaten zwaluw
ongewild een schichtige deelnemer
De weg naar schittering is te lang
onontgonnen gebied zonder vrucht
ploeterend door uitzichtloze dwang
ontelbaar veel wolken zonder de lucht
Het hiernamaals lonkt met haar veren
prachtige droomtooien zonder silhouet
er zijn nog jaren…
zal niet naamloos gaan herrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
876 troost
als jij mij nagelt en
het kruis gesloten houdt
roepen zinnen
om vervulling van verlangen
door voor jou te hangen
bind mij met beloften
die de tijd heeft afgeperst
de voetensteun was scherts
doorsteek me met een toekomst
die me schijndood houdt
sterven is me al vertrouwd
ik zal niet naamloos gaan herrijzen
wel de mooie jaren…
Ik heb je lief
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
4.048 Vanavond heb je me echt verrast
Dit had ik niet durven te dromen
Dat jij zomaar na al die jaren…..…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
vrijde met je schaduw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot licht onze naaktheid
bedekte en zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er altijd…
Onbewuste zaligheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.522 warm wit lakentje, wit lakentje
onder warmblauw dekentje
tussen knusse grijze wandjes
van mijn kinderwagentje
ik voel de wieltjes gaan
onder het rijdend bedje
dat mamma voorduwt over straat
de weg naar mijn bestaan
hoor ik haar zachte fluisterstem
schommel lekker kleine schat
van mij mag het nog jaren duren
maar op elke rit volgt ook…
De chemotrein
netgedicht
4.7 met 47 stemmen
1.531 Door aders denderen chemometro's
over rode en blauwe banen, station naar station
pijnlijk misselijkmakend chlorixvervoerend
schakelen stemmingswisselingen om en kanker uit
vallende haren, tintelend brandende huid
Lachen met ingehouden tranen
elke stap is een te veel
elke minuut een uur
elk uur een jaar
Tik tak tik tak, zou het aanslaan?…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos…
het boek
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.504 Elk jaar komt hij op bezoek
met in zijn hand het grote boek
hoe komt het toch dat hij alles ziet
dat komt door zijn knechtje zwarte piet
die speurt als een echte spion
en loopt over daken en klimt over het balkon
piet vertelt dan alles aan de sint
het goede en kwade van ieder kind
tijdens een bakje koffie
met een stukje koek
schrijft de sint…
Sint
netgedicht
3.5 met 44 stemmen
633 Sinds jij er bent geloof ik gretig
als vroeger in de gulle sint
want elk jaar ligt er ook voor mij
een pakje met een krullend lint
door jou zorgvuldig uitgezocht
en oh wat zou het dit keer zijn
zit er muziek in, kan ik het lezen
je dacht toch aan de marsepein
een pop van speculaas, chocolade
snoepjes om in 't rond te smijten
en mag…
vroeger nu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.701 tijd voor de bakker
ze kwamen aan de deur
moeders wil was wet
en soms die van vader
regeerde als een huisdespoot
het verlangen naar later
wordt nooit meer zo intens beleefd
de zondagen nooit meer zo lang
de kussen van Annemie roepen
nog gras en stenen tot leven
de zon schitterde in het haar
glans van haar donkere ogen
de geuren van dat jaar…
Lief niet meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
795 Het bed van jaren lief ik niet meer
warm is het zweet zozeer geweest
de echo van vragen viel als zonlicht
terug in de tijd uiteen over je lijnen
het fijne dat bleef in jouw gezicht
Dan voel de warmte openspringen
de hitte van huid brandende ogen
trillende haartjes het kreunende geluid
zo leegt een wereld zich in tijd
ontkiemen daden een nieuw…
over leven
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.164 toen hoorde zij en viel in twee uiteen
de een liep weg en stierf
daar woei de wind doorheen
de ander bleef met opwindmechaniek
danste als ze dansen moest
lachte, liep
leefde, sliep
nu vele jaren later
zoekt zij naar haar, die stierf
maar vindt haar niet
want langzaam is zij teruggekomen
zwerft bloedeloos, ergens rond haar hart
wachtend…
Roeping
gedicht
4.6 met 90 stemmen
28.827 Het klimmen van de jaren laat geen sporen,
hoogstens de harde echo van haar blik
en de metalen weerklank van haar stap.
haar roeping blijkt het meest
als, op de grens van waanzin
de goedgeschoolde hand
het dwangbuis dichtsnoert.…
Maar dan toch.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 Toch doet het pijn
De steen op mijn maag
Veroorzaakt een sleetse
Plek op mijn shirt
Toch doet het pijn
Het verlaten hart
Pompt radeloos om
Wat er is gebeurd
Toch doet het pijn
De glimlach van mijn moeder
Op haar sterfbed,
Geen traan, niet getreurd
Verloren jaren
Verdwenen in de mist
Begraven in een witte kist
We hadden afgesproken…