8730 resultaten.
Nazomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
474 Indianen
Waren met het verschijnsel opgegroeid
De landverhuizer werd erdoor geboeid
En droomde al van roodgeelgouden lanen
De Indian Summer, langzaam dringt het door
Klinkt vergeleken bij Altweibersommer
Innemend en ligt goed in het gehoor
Oranje herfstblad staat in vuur en vlam
Heb lief in het van kleur verschietend lommer
Wordt ooit een wilde…
Goochelaarshanden
netgedicht
5.0 met 84 stemmen
868 tanden toe
in jouw winkeltje
pontificaal
sta jij te shinen
achter een totaal
lege toonbank
ook reclames en
verpakkingsmateriaal
zijn niet te vinden
in jouw rusteloze handen
op professionele
toon vertel jij
dat in de winkel
alles te koop is
juist het ongewone
dat smaakt naar
zoete tonen en emoties
om van te rillen
ik wilde…
Het spirituele
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 hoop en geloven
als je soms afwezig
in het kaarsvlammetje
zat weg te dromen
voor jezelf
even de wereld
vergat en een
paar woorden
wijdde aan een
engel waarvan
je geen duidelijk
antwoord kreeg
ik wist dat jij
in het spirituele
geen spelletjes
aan het spelen
was juist daarom
hield ik me stil
uit respect voor
dat wat jij wilde…
Staakt het vuren!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
656 Staakt het vuren, slechts voor een paar uren
zodat mensen even naar buiten kunnen
het mocht echter niet lang duren
ze wilden geen leven in vrijheid gunnen!
De grenzeloze bruutheid van slechts 1 persoon
is onverteerbaar, krankzinnig en voor ons- ongewoon!…
Drie maanden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 het was in september
dat ik je heb ontmoet
alsof we elkaar herkenden
het voelde zo goed
het was in oktober
een herfstbos vol geuren
we praatten en praatten
in dat bos vol kleuren
toen werd het eind november
we hebben steeds geweten
dat het niet zou mogen zijn
we wilden dat zo graag vergeten
het is nu jaren later
opnieuw is het september…
MEI in Oostvoorne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
421 Zo licht de klanken van het carillon
Maria vol genade spreidt haar mantel
Over de aarde uit waardoor ik kantel
Vanuit het donker reik ik naar de zon
Kitesurfers stoeien wild met zee en wind
Zo dierbaar is het brede autostrand
Ik duik door golven, blij en bruinverbrand
Ben weer een speels, onwetend mensenkind
Het is de tijd van 's Heren…
Onkwetsbaarheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 gaan
het was een schok
om eigen broosheid als
limiet te moeten ervaren
want in de taal die mijn
lichaam sprak bleef hierna
ook geen enkele kans
deze mededeling te
vergeten het lijf had de
pijngrens als graadmeter
toch was ik blij niet meer
de big boy te zijn
mijn grenzen bekend ook
dat stukje lieve zogenaamde
onkwetsbaarheid wilde…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord in het dons
stijgen schrille crescendo's
in wilde…
Lijmen zonder pijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
495 ik zag
hoe jij
voorzichtig
de bladzijden
gladstreek
hoe woorden
zich keurig
voegden in
zinnen en
alinea’s
zij de inhoud
bepaalden van
stukjes leven
die ik nogmaals
wilde lezen
uit de laatste jaren
van mijn jeugd
waarin normen
en waarden deugd
gingen geven
vol verbazing
las ik hoe de tekst
een eigen leven
was gaan leiden…
LEUNINGSTOEL EN POEF
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Op slot Bommelstein
is het aangenaam bekomen
na wilde belevenissen
heer Bommel en Tom Poes
rusten beiden in de
huiselijk ingerichte zaal
de zware Olivier
leunt behaaglijk
in een grote zetel
met gerieflijke steun
zijn jonge vriend
zit tegenover hem
op een stevig zitkussen
het geheven glas wijn
weerspiegelt zacht maanlicht
laat roerig…
schaduwen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 zwijgen
in de diepte van de dood
gesloten smalle lippen
roerloze handen huizen
niet meer in onrustigheid
zonlicht zeeft door de ramen
een briesje strijkt langs je slapen
en ik zie het kind dat ik was
onder een lange schaduw
in de kiem gesmoord
ondoordringbaar zwart
jouw schaduw onderschepte
het kierende fragiele licht
doofde wat wilde…
Ostinato
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Aemilius Aquadversarius
Muzadmiraal op wilde wateren
Een zevensterren duivelstoetsenist
Bevoer mainstream het mississippi zuidland
Waar in het havenzicht proud mary lag
De bakermat van jazz en mardigras
Aemilius werd Adversarius
Zijn mainstream driemaster op maiden voyage
Werd puur ritmiek: bass drums and all that jazz…
Achttien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en oma waren er nog bij
Mijn vrienden wilden…
Achttien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en oma waren er nog bij
Mijn vrienden wilden…
Schichtig
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
479 gedwee
zie ik haar schichtig
alert om zich heen kijken
stap na stap heel voorzichtig
ze loopt mij
ongezien voorbij
hoe lang kan ze nog vrij
rondlopen in deze wei
kijk eens goed in haar ogen
die eerlijk lieve levenslust
verdient zoiets geen mededogen
laat zoiets prachtigs toch met rust
de jagers zullen komen
en haar wilde dromen…
Zeeschrift
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
494 de bootsman leest de reis van de golven
het logboek dat al een poosje bij hem ligt
de wilde vaart kreeg een ander gezicht
toen hij door complimenten werd bedolven
zijn verweerde gezicht sprak met het water
dat vele jachten in haar schoot achterliet
al werd hij mistroostig toen zij hem verried
en hij de klos was in haar groots theater…
bijna alles
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
536 bijna alles diep ik op
uit slenterende dromen
en alles komt voorbij
jouw sussende lippen
twee geschrokken vliegen
mijn ingekeerde blik
de wegstromende zee
jouw uitgestrekte handen
een zwerm wilde ganzen
mijn halve verhalen
de afgebroken tak
jouw ontwijkende woorden
de gestapelde stenen
mijn haastige vertrek
de gemiste kansen
jouw ondoorgrondelijke…
Het creatief serpent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 de expositie was
fenomenaal het
duizelde duizend
kleuren nog net
vastgehouden door
een lijst maar ook
de doeken wilden
geuren met hun
exorbitant hoge prijs
het juiste touche
van de penseelstreken
en aparte pigmenten
vormden het uithangbord
van de kunstbroeders
im excentrieke segmenten
geen rationele verslagen
aan de muren maar…
STORMVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 In de razende nacht
brullen golven luid vol schuim
doen het grote zeeschip
wilde steigerdans maken
in de gerieflijke hut
ligt het reislustige echtpaar
naar en draaierig
rusteloos woelend op het bed
hun peuter gniffelt
om pa´s en ma´s geklaag
prevelt onhoorbaar in zichzelf
de zee heeft het hoogste woord
maar praat steeds gedempter
wel…
KOOKKUNST VAN JOOST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 Op Slot Bommelstein
zorgt heer Bommels trouwe huisknecht
steeds voor een gedekte tafel
bij behouden thuiskomst
na wilde belevenis
van zijn goede meester
en diens vriend Tom Poes
waarbij vaak wat gasten zijn
de maaltijd is eenvoudig
maar heeft alle voedingswaarden
hoe mag de smaak wezen?…
Lentestorm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.300 Wandelen met de wind mee
geeft minder frictie
Wilde narcissen doen een rondedans
pikken als kippen naar hun eigen grond
De eerste pruimenbloesem strooit
ze blaadjes als zaadjes
Soms is er de lentelage zon,
dan doen rossige pluimpunten
aan je haarkleur denken
Je zou de mooiste plukken
We zouden naar huis gaan
Je zou hen met je…
MET PASEN IN ZICHT
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 Je voorhoofd moeder voelde koud
Toch heb ik het een kus gegeven
Je schonk drie kinderen het leven
Werd tweeënnegentig jaar oud
Kleurrijke bloemen op je kist
We waren allen aangeslagen
Ik hoorde ademen bij vlagen
Terwijl ik heus wel beter wist
Het leek alsof je zo maar weer
-Je wilde nog niet weg van aarde
Je voelde je geen hoogbejaarde…
het huis waarin ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 ik zie de zwaluwen zwoegen
over de lage daken
gewichtig blauw van de hemel
donkert haar verknipte woorden
verpakt als mijn witte zinnen
‘is het goud waard als zijn gasten
is het glas groot als zijn woorden’
gezet op de muur waar zij het wilde
ik hoor een mug
zuchtend haar ding doen
zij denkt niet aan gisteren
zoals ik niet aan…
kletsmeiers tegen binnenvetters (a romania)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 van de bergen taal geraken
en slenteren
uit het woest kabbelen
de beek vult mijn dorst op
[kannen] lager
dan menig opgehouden hand
spetteren druppels om op te gaan
terug
van waar zij niet komen wilden
[hier] op de woorden als wolken
wankelen zinnen uiteengereten
uit één verregend bed
niet opgemaakt zoals verwacht
maar doorwoeld…
Veel meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
584 Voor mij
was hij èèn van de belangrijkste
leden in ‘t dorp
Ik wilde schreeuwen als een vrouw
uit het midden oosten
toen ik het hoorde
Ik haatte degene
die ‘t me vertelde
vooral de manier waarop,
terwijl het mijn beste vriendin
Dit kon niet waar
Onze vitaalste,
onze helendste
onze behulpzaamste,
onze hard werkendste
overtreffendste…
Dezelfde vaas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
386 Dezelfde vaas
met verse wilde bloemen,
geplukt op mijn verzoek,
staat al dagen tussen
ongebroken fotolijstjes
met mijn dierbaarste
herinneringen.
Die gaan nooit meer stuk -
noch mijn dromen,
uitgesproken,
noch mijn diepste verlangens,
woorden die ik
met heimelijke angst
voor lijf, en af en toe leven,
bijna vergeten was.…
Rebelse kunst
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
785 De muren schreeuwen kleuren fel,
met spuitbussen, chaos en veel flair,
de stad bekijkt het, durft nauwelijks meer,
maar kunst zo rauw, zo wild, zo snel.
Tags en lijnen van woede en hoop,
elk beeld een stem, geen zachte toon,
het beton trilt onder hun kroon,
wie regels stelt, voelt plots hun loop.…
Venuszoon
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
329 Gezien het feit
dat op z'n tijd
de hemelpoort
zich opent
op onverwachte
incourante
hooggelegen
plaatsen
waar liefde
als erotomane
duivelslust
in geheime nissen
een spelonk of
grot gedijt
vloog evenzo
uit Trojes brand
Aeneas, schoon
als Venuszoon
wild als de wind
als duizendkunstenaar
ontsnapt aan vlammen
naar queen…
ondergedompelde zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
359 sterke banden vonden de weg
langs de zilverspiegelende rivier
op-en-neer
naar de haag van het oosten
waar de reuzendoder met
zij die mij zeer bekoort
hun brood en mosterd
met mij delen wilden
maar het scheelde niet veel
of
ik werd voor de keuze gesteld
als R.E.U.S. ten onder te gaan
of
in Roblox het onderspit te delven
het voelt…
schrijverslast
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
390 Terwijl hij gewoon met sterrenlicht
voor haar in de nacht
wilde schrijven dat hij van haar houdt.…