8623 resultaten.
Stil zijn
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
374 Er is iets met die stille wolf
in mij, hij beweegt iets meer
naar buiten toe
niet dat hij altijd stil in het
donker bleef, hij was niet bang
midden in het licht te staan
dat ben ik
niet dat hij zich naar
alles en iedereen toe beweegt,
maar daar waar hij niet direct
stil moet gaan.…
Er buiten staan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
305 In de diepte van de achtergelaten
dag schreeuwt
de nacht door mij heen-
het ontluikende licht
spiegelde kenbaar
het ontbrekende zicht
op een dwarsliggend
buitenbeen.…
Ninamasté
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Er varen schepen op de zee
niet een neemt mij mee
alleen de gedachte
zal ik blijven wachten?
Het feest is druk, mijn tafel niet
Weer niemand die mijn ogen ziet
die staan te zwaaien en te springen
help help help
Opnieuw heb ik gedroomd
dat stad en land werd overstroomd
Schepen volgepakt vergingen
Help Help Help
Zijn er oren voor mijn…
Stil gemis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
332 De zon die geen huid meer warmt,
die alle kleur in grijs heeft doen vervagen.
Slechts nog sprekend tegen de stilte,
muziek die geen lading meer kan dragen.
Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw,
geen emotie. Geluiden verstommen zacht.
Het verval van pijn in de leegheid van de kilte.
Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
ontwricht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
251 ontwricht
Ik ben niet van hier dat is zeker
kan niet zeggen van waar
want er zit nog verdriet
het legt mij in alle luren
al die tijd heb ik het geweten
het is het beven om ons lot
waar je dit wil lezen is mij
om het even
zult het niet begrijpen want
het is niet aan u gericht
maar ga er ook niet aan voorbij
het is voor u maar een gedicht…
Zette
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Ik nam een tas
Nam ze uit de kast
Zette ze op het aanrecht
De plantaardige melk
Nam ik uit de koelkast
Zette ze naast de tas
Het brik was gesloten
Zette wat extra kracht
De draaidop gaf op
Ik schonk de tas halfvol
Ging terug naar bed
Keek de kamer rond
Morgen ruim ik op
Ook in de badkamer
Pik ik mijn kleren van de grond…
Gedaante
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Ik heb een geliefde
zonder gewicht.
Zij vecht niet. Zij ademt niet.
Ik heb haar lief
zoals men een muur liefheeft:
omdat zij blijft staan
wanneer je ertegen leunt.
Zij heeft geen gezicht,
alleen de vorm
van de kuil in mijn matras.
Zij is de reden dat ik mijn schoenen
niet aantrek wanneer het licht
onder de deur door kruipt.
Ik geef…
Droomloze nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
343 De wereld ben ik, eenzaam en alleen.
Mijn dromen zijn leeg zonder jou.
Jou missen verlangt naar wat ik
dichtbij mij weet in de stilte
van de slaap, waarin ik verdrink.
De dagen duren, duren steeds door.
De mensenmassa verdampt zonder
een sprankje hoop op weerklank,
zonder hoop op weerzien, vaarwel.…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 De blauwe vlam likt langs de pan.
Het vlees slaat zwart uit.
Roet trekt in de kamer.
De stem stopt niet.
Hij drukt op de schakelaar in de gang.
Een vonk.
Een droge knal.
Metaal zonder verbaal.
Hij kijkt naar de kapotte knop
alsof licht een kwestie van geduld is.
Alsof systemen zichzelf herstellen
wanneer je lang genoeg wacht.
Op de…
Noorderlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
309 Daar in het noorden,
waar de meren de hemel spiegelen,
werd de stilte beslissend.
Ik blies mijn adem uit over water
dat ouder is dan woorden.
Geen strijd, geen kramp.
Een vertrek zonder verzet.
Liefde wijst geen richting meer;
ze is al overal.
Ik was daar
in het zicht van het oneindige;
naaldbomen die niet oordelen,
alleen…
Hij loopt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
345 Hij bestaat dus echt in werkelijkheid
die eenzame onbegrepen dichter
hij loopt op straat alsof het niets is
gedeeltes van gedichten in zijn hoofd
wankel evenwicht uit het verleden
over de kade in innovatieve zinnenspinsels
een volgend hoofdstuk in een onvolprezen boek
een groter gedeelte van een woordloos schaduwrijk
hij zwalkt niet, gaat…
De natie
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
436 Ik zie ze marcheren,
heldhaftig van karton
en valse hoop.
Ze zweren dat het kort zal duren,
maar de leugen kleeft aan hun lippen
als stof van de weg.
Tienduizenden vertrekken
om een getal te worden
in een spel dat hen niet kent.
Strategie is de taal van de winnaar.
Het graf is de taal van de soldaat.
“Maak je geen zorgen,” zegt men…
Feest
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
400 Zie hem gaan door een straat
weer verkeerd het feest is elders
wanneer en waar hij ook gaat
het leven overspoelt de kwelders
en trekt zo kerven in zijn ziel
zie zijn zwoegen op de oever
waar hij aanspoelend neerviel
zijn vaart verloopt steeds stroever
en elke partyboot passeert
met opvarend vrolijke gasten
geen die voor hem aanmeert…
Ik wil gewoon mezelf zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
259 Ik wil gewoon mezelf zijn
Met veel liefde en zonder pijn
Gewoon leven op mijn manier
Ik wil gewoon mezelf zijn
Droog je tranen en ga verder leven
Zonder ellende en pijn
Ik ben op zoek naar liefde en geluk
Ik wil door iedereen aardig gevonden worden
Ik wil gewoon mezelf zijn
Al vinden ze me raar of apart
Maar alles wat ik doe komt…
Mijn pijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
425 hij strooit zijn
diepste
pijn als brood voor
het publiek,
niet om te helen,
maar om de echo's
te stelen
het is niet wat dit zegt
dat mij niet snijdt
zijn donker verhaal
maar dit bedelen
zo zichtbaar en kaal
de pijn die geen adem
meer vindt
zonder diep applaus,
lijkt op gevoel
als handel
en de stilte-
een loos huis
-
de…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 Zing.
Mijn stem kraakt bij elke letter.
De lamp boven het bed flikkert,
het blijft toch branden.
Mijn schoenen nog aan.
Veters half los.
Op het nachtkastje
een glas water
dat ik niet aanraak.
De klok knipt minuten kapot.
Ik draai haar met het gezicht naar de muur.
Zing.
Niet luid.
Gewoon genoeg
om het tikken te breken.
De gang…
De banneling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
374 Zoal de oude Baruch Spinoza
aangaf
is de mens gericht
op zelfbehoud
hij werd verbannen
ben ik soms een banneling
ik behoud graag
mijn huis
mijn honden
hoewel hij op dit late uur
buiten verkiest
mijn dieren
mijn vrienden
mijn familie
mijn werk
ben ik soms een
banneling
of is dit slechts
gevoel
mijn zijn
zijn…
Zoek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
404 Zoek waar de stille echo van verdriet zwijgt
de stoere minnaar naast zijn liefdesprooi hijgt
naar wat geestverwantschap
tussen letters van tijd in ruimte
geen zaligmakende zotternij
of alleen maar licht waar ook schaduw is
zoek waar de berg begint het dal te begrijpen
omdat liefde na een pril begin moet rijpen
zoek tussen alle regels…
Prijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 De trein ruikt naar koffie
en oude jassen.
Onder het raam
een vuilnisbakje
vol gekreukte bekers
dat zacht tikt tegen de wand
bij elke wissel.
Het gordijn hangt scheef.
Zon glipt langs de rand
recht in mijn ogen.
Een man op de bank tegenover me
snurkt met open mond.
Zijn hoofd schudt
bij elke bocht.
Buiten:
keukens achter glas,…
Rond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
338 wanneer het lichaam
zich vastzet en
de ruimte kleiner wordt
begint de vorm te spreken
een cirkel kan niet ronder
worden dan rond
hij sluit,
voltooit zichzelf
tot er
geen uitgang meer is
zij draait rond
een kringetje dat zichzelf
herhaalt
groen- even adem
rood- weer stilstaan
dan weer rood
de cirkel trekt zich dichter
om…
Miauw
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
308 Ze zegt Miauw
Ik voer mijn kat
Ze eet het niet op
Ze kijkt me aan
Met een blik die smeekt om eten
O, lieve kat
De winkel had geen
Normaal voer meer
Maar dat kan jij niet weten
Mijn vader brengt me een bezoekje
Ze verstopt zich zodra ze hem ziet
Mijn vader loopt dan naar haar hoekje
O pap, je begrijpt haar toch niet
Ze zit nu bij mij…
Alleen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
388 De witte vredesduiven
hebben de hoop nog niet opgegeven
ze vliegen gezamenlijk naar de zilveren hemelen
het gebeurt nu in de late schemering
intieme verhalen tijdens een zomeravond
dat vliegen boven het zuchtend landschap
het hopen op een andere, gezondere wereld.
Maar de werkelijkheid is bizar en deels onmenselijk
wreed is het gedrag…
Vliedende
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
236 Een middelpunt
vliedende kracht
wanneer
de was voorbij
een machine
wast.…
Ween ik?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
312 van huilen naar helen
van breken in delen
van vallen naar staan
weer verder gaan
van mijn tranen die
spreken
naar stilte die heelt
waar niets meer hoeft
maar alles nog leeft
van huilen naar hopen
naar lichter misschien
een weg die zich
opent
welke ik weer kan zien
van het donker naar dagen
van dragen naar zijn
van huilen, heel even…
Ongelukkig
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
220 Ik kan het geluk niet vinden
Ongelukkig
Ik kan me gewoon niet binden
Het gaat zoals het gaat in het leven
Maar ongelukkig zijn daar kan ik niet meer tegen
Ik hoop dat ik het geluk ooit nog vind
Het gaat me nu nog niet voor de wind
Maar ooit word ik gelukkig daar geloof ik in
Ongelukkig
Maar toch heeft het leven zin
Ooit komt het geluk…
Eenzaamheidshaiku
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
172 Ondergronds beton.
Naakte stroken van zwartgrijs.
Vervreemding en angst.…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
328 bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid
in klaarblijkelijk dromen
om een klankbord te hebben
dat standhoudt en zichzelf blijft
alle eenzaamheid…
Liefde geven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 Liefde geven
Ik wil leven met jou
Laat me niet alleen staan in de kou
Liefde geven
Dat wil ik in m'n leven
Ik kan niet alleen zijn
In de wereld is al genoeg ellende en pijn
Liefde geven
Dat moet voor altijd in m'n leven
Ik wil nu eenmaal nog alles in het leven geven…
Zoals geliefden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
232 Daar komt de regen weer,
als een oude herinnering.
Op mijn hoofd,
in mijn gedachten,
tussen dingen
die ik liever niet meer voel.
Wandelen in de wind,
me laten meeslepen
zonder te moeten uitleggen waarom.
Praat met me,
zoals geliefden dat doen.
Loop met me mee,
alsof we nergens heen moeten.
Blijf nog even,
alsof weggaan niet bestaat…
Overmacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
250 soms blijkt bevrijding een groot gemis
en het uiteengaan een node keuze
toch ontken ik niet als ik nu zeg
ja, dat er nog steeds die liefde is
ik stond er van harte voor open
plots werd er een pijl afgevuurd
waarvoor ik niet wegdook, immers
het was een speer op weg naar geluk;
het alleen zijn had te lang geduurd
liefde blijkt een hard gelach…