Alle inzendingen over kind

11834 resultaten.

Sorteren op:

Het zwart van de aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
heb het leven tot schoven gebonden zij drogen met wind weer speelt mijn kind in de zon net als vroeger dolt zorgeloos rond nog staan de stoppels hun wortels verankerd maar de grond is verkankerd door jarenlang roofbouw op normen en waarden gespoeld uit het zwart van de aarde wat rijk groeide en bloeide oogst nu de vruchten die…

De waarde van regenwormen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 884
Je weet, ik ben niet het volgzaam kind dat regenbogen tekent of poppetjes die marcheren onder bewind. Anders dan jij hecht ik geen waarde aan verzonnen vlinders waarmee de ratio wordt weggeveegd. Ik wil niet vastgeprikt in een glazen huis.…

Innerlijk licht

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 609
Er stromen rivieren rond jouw naïviteit het is zomer, je roept een ober je vraagt vriendelijk om innerlijk licht alsof zwaartekracht niet meer bestaat weemoedig meewaait met de wind nu al mijn woorden zijn verdwenen je glimlacht voortijdig naar een kind rozen bloeien sober, je voelt je onbemind over wat jij mij aan diepte bracht de horizon…
mobar13 juni 2013Lees meer >

Het wit van talloze rozen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
pas op de zomerdag is de laatste sneeuw rond zijn hart langzaam gesmolten heeft zijn ziel vrijheid gekozen uit een lichaam gedragen door het wit van talloze rozen volwassen zwart naast het speelse licht dat de kinderen dragen als hij wordt begraven pas later komen het besef en de vragen als zijn ogen en lach weer leven in hun…
wil melker17 augustus 2013Lees meer >

Groeipijnen..

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Och zwaarte van ver-ge-leden tijd, pak maar je biezen want het kind staat op om wervelend te dansen in haar volwassenheid!…
katty26 september 2013Lees meer >

ONDER VREEMDEN

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 13.564
Het speelt het liefste ver weg op het strand, het kind dat nooit zijn eigen vader ziet, die overzee is in dat andere land. Het woont bij vreemden en het went er niet. Zij fluisteren erover met elkaar. Heimwee huist in zijn kleren en zijn haar.…

waar de wind gaat

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
in de kringloop op het water ijverde mijn tijd in langgerekt spiralen draaien licht verwaaid met niet veel meer dan kleine blaadjes, op de spiegel van een kind nu zijn oogjes glanzen, door de lichtval van vandaag geeft hij zijn jonge hart aan ganzen in de roze bovenlaag van roepend langs de hemel vegen och… slechts daar laat ik…
switi lobi12 november 2013Lees meer >

tijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
op weg naar de pont ging de ketting er af van m'n fiets ik moest steppen als een kind om op tijd te komen op mijn werk en ik was zo kwaad dat die ketting er af ging zo kwaad op mezelf maar ook op de tijd die alles er af laat lopen oke, is toch mijn fout alles is mijn fout, zoals men zegt, ik geef dat ook toe maar ik verlang…

PENOZA 4

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik ben een levensvriendelijk mens geen greintje van geweld hoogstens verbaal maar wat kijk ik uit naar "Penoza 4" met de beeldschone Carmen haar heerlijke omhelzingen haar eerlijke omgang met man(nen) en kinderen de heerlijke ontbijtjes of warm (gehaald) avondeten haar onophoudelijk opnemen van haar mobieltje haar tas, haar auto haar…

Ordovicium

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
nu is het moment dat eilandenrijken bezwijken onder de druk van celwanden langs het onbesproken kind dat vlucht over bruggen met oppervlakkige pijlers dat niet mag zijn, dat hoort te zwemmen in giftig water zodat het lijf is afgemeerd roemloos bestrijkt daarna een nevel het leven in zee en louter periferie tot ongeboren toekomst gloort…
Iniduo11 augustus 2014Lees meer >

Bellen blazen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Daar staat hij dan, hartje centrum, Tussen het winkelende publiek - Dat vooral op koopjes jaagt - Bellen te blazen, als voetballen zo groot; Ouders lopen door, hebben er geen boodschap aan, Maar kinderen komen huppelend van vreugde En schaterend van plezier aangelopen, proberen hun Grootste geluk, zo'n zilverkleurige ballon, In hun…

Verandering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Ik loop door de straat waar ik vroeger woonde alles lijkt zo klein de huizen, de tuinen dat heb je als je ouder wordt het aantal auto's is gegroeid waar wij op straat ongemoeid konden spelen, vervelen de kinderen zich binnenshuis met computerspellen en tv dat heb je als je ouder wordt maar het is de nieuwe tijd ze willen op een…

De muziek van wolken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
ik heb de muziek van wolken gehoord zij vertolken in dans en kleur de partituur van wind spelend als kind na het slapen in de choreografie van een rode zon in het vroeg van ontwaken om later de stralen met een prisma te breken door vallende regen tot een expositie van bogen met kleur in het decor van leven heb ik die muziek…
wil melker13 september 2014Lees meer >

Hand in eigen boezem steken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
Is het raar dat kinderen opgroeien in de wetenschap dat " het zo hoort" is het vreemd dat ze, terwijl wij ouderen weten dat het anders moet, de normen en jawel, ook de WAARDEN, niet automatisch vastliggen bij de jeugd van nu? Natuurlijk niet, want de tijd van toen staat in geen verhouding tot die van nu.…
An Terlouw5 november 2014Lees meer >

Incarnatie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.028
komt die oude droom tot leven een koude heldere nacht briljant gegeven door een geboren ster die schijnt met kracht de geur van wierook doet me buigen naast de herders wijze mannen knielen ook in aanbidding wat ik met hen toen in een ver verleden nu vandaag weer hervind de incarnatie van volmaakte liefde in een kind…
Cor van Vliet10 december 2014Lees meer >

Glazen toontjes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
jij spreekt met glazen toontjes die verwaaien in de wind waar ik vaagjes melodieën hoor uit jouw jeugd als spelend kind in je haren dartelt zon op zoek naar lichtend blond heldere ogen kaatsen lente als jij dansend naar mij komt wij schaduwen de boulevard spiegelen samen het verliefde paar…

Honingvlinders

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
De talmende rivier heeft vriendschap gesloten met onze familie op de oever hier in het bommelland honingvlinders fladderen vlijtig boven het boomgaard gras wolken werpen schaduw op de wuivende kruinen van de ooftbomen we eten uit eenvoudige handen want het is zomer in de boomgaard en bijen zoemen rond blije kinderen die buiten spelen…

Verstild moment

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
Dit is zo'n moment dat de klokken even stilstaan dat alle bomen hun bladeren verliezen dat kinderen wenen en niet buiten gaan spelen het is zo'n moment dat niemand weet hoe het te stoppen de bodem is drijfzand je grijpt je geliefde bij de hand drukt hem stevig vast maar hij lijkt weg te glippen het is zo'n moment dat de wereld verstild…

Perkament verleden .

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Los rukken ze het verleden, dat als droesem bleef liggen op de onzichtbare bodem van kinderlijke onschuld, en dragen ze op aan de vrieskilte van winterse witheid…
katty7 oktober 2015Lees meer >

Solex

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
Zo'n Solex heeft een eitje die het kind vol vervult; kent in tweetakt en technisch kunnen de eenvoud die het kinderleven verguldt.…

Krijtjes (poppetje)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Ik ben een kind dat zich soms vergeet een poppetje op papier tekent en zich afvraagt wat is hier De wereld ken ik wel het is de zaak van pa boordevol krijtjes waarmee je een bord bekladt Ik lever in nu de jaren verstrijken er een grijze mantel om het lijf zit Tekenen kon ik een boom een vliegtuig en nog veel meer Alleen ben ik…

het stemt droevig

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
het stemt droevig de naamloze dode het verzwegen kind de naar binnen gekeerde ogen van de vergeten man de krassende strepen van het rode potlood de verdwenen weg naar huis de dreiging voor het onweer de achtergebleven appels in het gras de leugens van ver weg en dichtbij de donkere toonsoort van nagelaten woorden de droefheid…
J.Bakx8 november 2015Lees meer >

Doek 2

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.038
dierbare land van wilgen, rivieren, rennende hazen maar in de leegten van de letters zelf het stuifsel dat het universum is dat ons dichtte, bij het scheiden dwong alleen te zeggen wat nog zichtbaar is: de straathoek die ons om zal slaan, afval allerwege, de mensen doen het huis op slot ----------------------------- uit: 'Het wilde kind…
René Puthaar11 november 2015Lees meer >

Een stukje overslaan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Zoals mijn vader altijd deed, maar omgekeerd, wanneer wij kinderen na een lange rit nu eindelijk aangekomen wilden zijn, dan bood mijn vader aan: “Zal ik een stukje overslaan?”…
Lisa Leyten27 januari 2016Lees meer >

De middelen

gedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.550
Wat helpt is een wonder, een zintuig is ook een gunst wat helpt is een tatoeage: 'liefde is de som van gemis' wat helpt is de zin van een peer die openscheurt in de pluk wat helpt is een dwars kind, het verandert, het begint wat helpt is de gift van een vriend, hij likt zijn schitterende hand wat helpt is een buigende koning,…
Anne Vegter2 februari 2016Lees meer >

Nog altijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 693
is het niet te bevatten het gemis hemelsbreed vanaf het moment dat jij voorgoed jouw ogen sloot totaal onverwachts zonder een woord van afscheid stelde de dood ons voor een voldongen feit jij zou nooit meer de zon onder zien gaan vogels horen fluiten jouw kleinzoons op zien groeien de kinderen bellen nu doe ik dat maar dan anders…
LadyLove24 maart 2016Lees meer >

Draaiorgel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
En waar hun kinderen zich vast pinnen aan hun leven; zingt hij terug: "Nu nog niet; misschien later, als ik klaar ben met mijn pijn." Dan draait hij door op de puntjes van de printplaat. Op het lied van: Laat het los. Print het uit. Voor later. Laat ook maar.…

De scherpe kantjes

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
ben ik de druppel in een regenbui het blaadje dat dwarrelt op de wind een spelend kind dat zand het einde vindt ik voel hun eenheid in bestaan het samen gaan in tal van vormen om zo leven zijn gestalte te geven waar harmonie als warme deken de scherpe kantjes laat verdwijnen van donkere schaduw als zon te fel gaat schijnen…

vlinderboom

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
vooral als ze in juli weer in vol ornaat te pronken staat neemt zij me mee naar de tuin van mijn oma en opa waar ik ooit al te graag mijn neus in haar bloesem stak en naar ‘t oneindig gefladder van de vlinders keek hoe ik nog steeds haar lonkende geur naar binnen snuif, weer met de blik van een kind naar elke vlinder staar…

Amsta verpleeghuis, kerstviering 2016

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Pijn Als zich onbeperkt ongemerkt veel beperkten mij omringen verinnigd zich de pijn van het afwijkende van ook mijn geliefde kind mijn dochter Giulia tot gewoon zijn en daar met alle variaties en talenten het beste van te maken Zo dacht ik dan worden wij allemaal beperkten en onbeperkten daar beter van door er gewoon te zijn…