11834 resultaten.
Het zwart van de aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 heb het leven
tot schoven gebonden
zij drogen met wind
weer speelt mijn kind
in de zon net als vroeger
dolt zorgeloos rond
nog staan de stoppels
hun wortels verankerd
maar de grond is verkankerd
door jarenlang roofbouw
op normen en waarden
gespoeld uit het zwart van de aarde
wat rijk groeide en bloeide
oogst nu de vruchten die…
De waarde van regenwormen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
884 Je weet, ik ben niet het volgzaam kind
dat regenbogen tekent of poppetjes
die marcheren onder bewind. Anders dan jij
hecht ik geen waarde aan verzonnen vlinders
waarmee de ratio wordt weggeveegd.
Ik wil niet vastgeprikt in een glazen huis.…
Innerlijk licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
609 Er stromen rivieren rond jouw naïviteit
het is zomer, je roept een ober
je vraagt vriendelijk om innerlijk licht
alsof zwaartekracht niet meer bestaat
weemoedig meewaait met de wind
nu al mijn woorden zijn verdwenen
je glimlacht voortijdig naar een kind
rozen bloeien sober, je voelt je onbemind
over wat jij mij aan diepte bracht
de horizon…
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en de vragen
als zijn ogen en lach
weer leven in hun…
Groeipijnen..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 Och zwaarte van ver-ge-leden tijd,
pak maar je biezen
want het kind staat op
om wervelend te dansen in haar volwassenheid!…
ONDER VREEMDEN
gedicht
3.3 met 19 stemmen
13.564 Het speelt het liefste ver weg op het strand,
het kind dat nooit zijn eigen vader ziet,
die overzee is in dat andere land.
Het woont bij vreemden en het went er niet.
Zij fluisteren erover met elkaar.
Heimwee huist in zijn kleren en zijn haar.…
waar de wind gaat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
519 in de kringloop op het water
ijverde mijn tijd
in langgerekt spiralen draaien
licht verwaaid
met niet veel meer
dan kleine blaadjes, op de spiegel
van een kind
nu zijn oogjes glanzen, door
de lichtval van vandaag
geeft hij zijn jonge hart aan ganzen
in de roze bovenlaag
van roepend langs de hemel vegen
och…
slechts daar laat ik…
tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 op weg
naar de pont
ging de ketting
er af van m'n fiets
ik moest steppen
als een kind om
op tijd te komen
op mijn werk
en ik was zo kwaad
dat die ketting er af ging
zo kwaad op mezelf
maar ook op de tijd
die alles er af laat lopen
oke, is toch mijn fout
alles is mijn fout, zoals
men zegt, ik geef dat ook toe
maar ik verlang…
PENOZA 4
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Ik ben een levensvriendelijk mens
geen greintje van geweld
hoogstens verbaal
maar wat kijk ik uit
naar "Penoza 4"
met de beeldschone Carmen
haar heerlijke omhelzingen
haar eerlijke omgang
met man(nen) en kinderen
de heerlijke ontbijtjes
of warm (gehaald) avondeten
haar onophoudelijk opnemen
van haar mobieltje
haar tas, haar auto
haar…
Ordovicium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 nu is het moment dat eilandenrijken
bezwijken onder de druk van celwanden
langs het onbesproken kind dat vlucht
over bruggen met oppervlakkige pijlers
dat niet mag zijn, dat hoort te zwemmen
in giftig water zodat het lijf is afgemeerd
roemloos bestrijkt daarna een nevel
het leven in zee en louter periferie
tot ongeboren toekomst gloort…
Bellen blazen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Daar staat hij dan, hartje centrum,
Tussen het winkelende publiek
- Dat vooral op koopjes jaagt -
Bellen te blazen, als voetballen zo groot;
Ouders lopen door, hebben er geen boodschap aan,
Maar kinderen komen huppelend van vreugde
En schaterend van plezier aangelopen, proberen hun
Grootste geluk, zo'n zilverkleurige ballon,
In hun…
Verandering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Ik loop door de straat
waar ik vroeger woonde
alles lijkt zo klein
de huizen, de tuinen
dat heb je als je ouder wordt
het aantal auto's is gegroeid
waar wij op straat ongemoeid
konden spelen, vervelen de kinderen
zich binnenshuis met computerspellen en tv
dat heb je als je ouder wordt
maar het is de nieuwe tijd
ze willen op een…
De muziek van wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 ik heb
de muziek
van wolken gehoord
zij vertolken
in dans en kleur
de partituur van wind
spelend als kind
na het slapen
in de choreografie
van een rode zon
in het vroeg
van ontwaken
om later
de stralen met
een prisma te breken
door vallende regen
tot een expositie
van bogen met kleur
in het decor
van leven heb ik
die muziek…
Hand in eigen boezem steken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 Is het raar dat kinderen opgroeien
in de wetenschap dat
" het zo hoort" is het vreemd dat ze,
terwijl wij ouderen weten dat het anders moet,
de normen en jawel, ook de WAARDEN,
niet automatisch vastliggen bij de jeugd van nu?
Natuurlijk niet, want de tijd van toen staat
in geen verhouding tot die van nu.…
Incarnatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.028 komt
die oude droom tot leven
een koude heldere nacht
briljant gegeven
door een geboren ster
die schijnt met kracht
de geur van wierook
doet me buigen
naast de herders
wijze mannen knielen ook
in aanbidding wat ik
met hen toen in een
ver verleden nu
vandaag weer hervind
de incarnatie van
volmaakte liefde
in een kind…
Glazen toontjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 jij spreekt met
glazen toontjes
die verwaaien
in de wind
waar ik vaagjes
melodieën hoor
uit jouw jeugd
als spelend kind
in je haren
dartelt zon
op zoek naar
lichtend blond
heldere ogen
kaatsen lente
als jij dansend
naar mij komt
wij schaduwen
de boulevard
spiegelen samen
het verliefde paar…
Honingvlinders
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De talmende rivier
heeft vriendschap gesloten
met onze familie op de oever
hier in het bommelland
honingvlinders fladderen
vlijtig boven het boomgaard gras
wolken werpen schaduw
op de wuivende kruinen
van de ooftbomen
we eten uit eenvoudige handen
want het is zomer in de boomgaard
en bijen zoemen rond blije kinderen
die buiten spelen…
Verstild moment
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
778 Dit is zo'n moment dat de klokken even stilstaan
dat alle bomen hun bladeren verliezen
dat kinderen wenen en niet buiten gaan spelen
het is zo'n moment
dat niemand weet hoe het te stoppen
de bodem is drijfzand
je grijpt je geliefde bij de hand
drukt hem stevig vast
maar hij lijkt weg te glippen
het is zo'n moment
dat de wereld verstild…
Perkament verleden .
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 Los rukken ze het verleden,
dat als droesem bleef liggen
op de onzichtbare bodem
van kinderlijke onschuld,
en dragen ze op
aan de vrieskilte
van winterse witheid…
Solex
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Zo'n Solex heeft een
eitje die het kind
vol vervult; kent in
tweetakt en technisch
kunnen de eenvoud die
het kinderleven verguldt.…
Krijtjes (poppetje)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
562 Ik ben een kind
dat zich soms vergeet
een poppetje op papier tekent
en zich afvraagt wat is hier
De wereld ken ik wel
het is de zaak van pa
boordevol krijtjes
waarmee je een bord bekladt
Ik lever in
nu de jaren verstrijken
er een grijze mantel
om het lijf zit
Tekenen kon ik
een boom een vliegtuig
en nog veel meer
Alleen ben ik…
het stemt droevig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 het stemt droevig
de naamloze dode
het verzwegen kind
de naar binnen gekeerde ogen
van de vergeten man
de krassende strepen
van het rode potlood
de verdwenen weg naar huis
de dreiging voor het onweer
de achtergebleven appels
in het gras
de leugens van ver weg en dichtbij
de donkere toonsoort
van nagelaten woorden
de droefheid…
Doek 2
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.038 dierbare land
van wilgen, rivieren, rennende hazen
maar in de leegten van de letters zelf
het stuifsel dat het universum is
dat ons dichtte, bij het scheiden dwong
alleen te zeggen wat nog zichtbaar is:
de straathoek die ons om zal slaan, afval
allerwege, de mensen doen het huis op slot
-----------------------------
uit: 'Het wilde kind…
Een stukje overslaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Zoals mijn vader altijd deed, maar omgekeerd,
wanneer wij kinderen na een lange rit
nu eindelijk aangekomen wilden zijn,
dan bood mijn vader aan:
“Zal ik een stukje overslaan?”…
De middelen
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.550 Wat helpt is een wonder,
een zintuig is ook een gunst
wat helpt is een tatoeage:
'liefde is de som van gemis'
wat helpt is de zin van een peer
die openscheurt in de pluk
wat helpt is een dwars kind,
het verandert, het begint
wat helpt is de gift van een vriend,
hij likt zijn schitterende hand
wat helpt is een buigende koning,…
Nog altijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 is het niet te bevatten
het gemis hemelsbreed
vanaf het moment
dat jij voorgoed
jouw ogen sloot
totaal onverwachts
zonder een woord
van afscheid
stelde de dood
ons voor een
voldongen feit
jij zou nooit meer
de zon onder zien gaan
vogels horen fluiten
jouw kleinzoons op zien groeien
de kinderen bellen
nu doe ik dat
maar dan anders…
Draaiorgel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 En waar hun
kinderen
zich vast
pinnen
aan hun
leven;
zingt hij terug:
"Nu nog niet;
misschien later,
als ik klaar ben
met
mijn pijn."
Dan draait
hij door
op de puntjes
van de printplaat.
Op het lied
van:
Laat het
los.
Print het
uit.
Voor
later.
Laat ook maar.…
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…
vlinderboom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
589 vooral als ze in juli weer in vol ornaat
te pronken staat neemt zij me mee
naar de tuin van mijn oma en opa
waar ik ooit al te graag mijn neus in
haar bloesem stak en naar ‘t oneindig
gefladder van de vlinders keek
hoe ik nog steeds haar lonkende geur
naar binnen snuif, weer met de blik
van een kind naar elke vlinder staar…
Amsta verpleeghuis, kerstviering 2016
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
525 Pijn
Als zich
onbeperkt
ongemerkt
veel beperkten
mij omringen
verinnigd
zich de pijn
van het afwijkende
van ook mijn geliefde kind
mijn dochter Giulia
tot gewoon zijn
en daar met alle variaties en talenten
het beste van te maken
Zo dacht ik
dan worden wij allemaal
beperkten en onbeperkten
daar beter van
door er gewoon te zijn…