7546 resultaten.
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Was er dan toch nog weg
tussen de bakens
zwart van barricaden
waarlangs een voet
nog ongestoord
kon verder gaan?
Het einde leek
zo einder-loos
bevroren en verloren
vol ondergraven bloemen
met neergeslagen koppen.…
Woorden als ruis?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
409 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte inkt
geschreven als graffiti
op een verouderd hart en
op ongerept papier, maar ook
wat de prullenbak niet vrat,
ontdaan van alle franje en
een kortstondig leven had
nimmer bleef een
onbeschreven blad
waarmee de blanco
muren van de wereld
zijn volgeklad,
onverschillig voor de dood…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Door je tijd, zo spaarzaam,
voel ik me in no time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het…
Kwetsbaar instrument?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
484 virtuositeit bespeeld
een natuurlijkheid om wars van alles de
klarinet te behagen in de animositeit van de fluit,
zonder de snaren te harsen, geduid
in de gaten van de eenzaamheid
stroomt oprechtheid van puur geluid
de perfectie van de universele toon verspreidt,
tegenstelling in de schaduw van de stemming
op de strakke toetsen van zwart…
DE SCHILDERIJEN VAN KAREL ...
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.059 En de etsen van Gerrit en Japik zijn
mooi in zwart wit verdeeld,
gevoelig van lijn,
hun droge naalden zijn als fluweel.
En wat is er met de compositie?
De compositie is origineel.…
Mehmet Sucru Sener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Van Zwarte Zee naar Noord Zee;
Van orient naar pierement;
Van de moslim Mehmet Sucru Sener
Tot een cultureel levend monument.…
Geen tijd deel 3&4
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
533 Maar ‘k draag nog steeds die zwarte jas als ’n klerk!
Die me beknelt: ik voel me erdoor betast
Voorzichtig voel ‘k de grond, waar her en der ‘k
Nog glas en veren vind; ‘k ben niet verrast
Dat dit gebeurt: de molen van Tietjerk
Staat in de rouwstand: dit is duivels werk.
O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t
Fantoom verdwijn!…
De Klokke.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.732 Ons vrouwkens met hun zwarte mantels aan
Gaan zwijgend, de ene na en de andre voren,
Processionaal op de okere eerdebaan -
En tripplen wuivend om de luide toren.…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
Heksenkring
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
631 Ze kunnen niet blijven staan
want de volle maan staat aan
vurig dansend in het rond
voeten zwevend van de grond
Onder het genot van zwavelreuk
volgt spreuk na spreuk na spreuk
mollen, egels, padden dansen mee
Daar danst ook een zwarte fee
met haar stokje sterren strooiend
zaait zij fraaie ronde patronen
Ieder raakt orgastisch dronken…
De stilte en de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Met diep zwarte ogen zag zij mij aan
die stilte van die grauwe herfstnacht
Geen ster scheen in de hemel te staan
ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht
In ijzige stilte woekerde een woord;
die toezegging jou nooit te vergeten
Ik riep je, en wachtte op je antwoord
jij die altijd in mijn hart had gezeten
Met roestige woorden wees je mij af…
MOMENT SENTIMENTAL
gedicht
3.0 met 4 stemmen
7.726 Mijn kleine moeder met je rode haar,
Eens werd je ginds in een zwart graf gelegd,
Een dominee heeft, galmend, aan de baar
Enkele verzen uit Godswoord gezegd.
Ik was een kind van nog geen veertien jaar;
Hoe zwaar viel het verbitterde gevecht
Tegen mijn tranen, want het stond zo raar
En buurman had: wees dapper vent, gezegd.…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen heen
dooft het verterend vuur dat haar besloop
en veegt scherven gebroken moed bijeen
verwachtingsvol ziet ze gestage hoop
als jaren druppelend versmelten en ineen
de zwarte…
Grote stoere vent
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 Mijn grote stoere vent
eens zo klein, nu zo lang
mijn heerlijk mannetje
voor niets of niemand bang
Mijn grote stoere vent
laat een traan
omdat het niet mocht lukken
verloren zag ik hem staan
Even zat hij er doorheen
even zag hij het allemaal zwart
maar tijd heelt alle wonden
maar het blijft een gevoel apart
Gelukkig zijn er mensen…
Ridder
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.349 1 Het kind is wijs.
2 Het kind weet weinig maar wel zeker.
3 De mantels glanzen dof,
4 van ouderdom en betekenis,
5 een purperen glans over het zwart.
6 Dan was jij de vijand.
7 Dan vochten we tot de avond.
8 Het kind brandt zich
9 aan de schoonheid van het speelgoed.
10 Het mompelt.…
Paradijsvogels geloven in hemels geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Als een kleine zwarte stip, hoog
in de lucht, naar de einder met een eeuwige
nieuwe waarde.…
Kunst heeft fantasie nodig.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
604 De wereld lijkt een weduwe,
zwart, oud en vies.
De spinnenweb
met haar verstorven draad.
Weg te halen.
Ze wordt steeds maar zwarter
en moet grondig gestofzuigd
of liever keurig gestoomd
tot in de kleinste kloof, stof.
Weg te halen.
Donker en enge spinnenkop.
Pinnige vrouw.
Kreng en kribbig.
Stof voor de ragebol.…
Barvlieg in Blackpool
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 Toch zou ook hier, tussen fluim en rochel,
de vogel in zijn hart hebben gezongen
achter zwarte longen en verwaarloosde bochel,
alvorens hij in zee was gesprongen.
Hij zei: ‘het zijn maar woorden op papier’,
beschreef zijn leven zonder poeha,
maakte van diaree het beste bier,
van wurgnood schoonste opera.…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 AMON RA RE
Het scherpe zonlicht is mat geworden
verslijmt tot avondschemering, zwart
als de nacht onder de dikke, zware
dekens van laaghangende wolken
Er is geen droom die wacht, geen nieuwe
werkelijkheid waarin het onmogelijke
bestaanbaar blijkt. De weervrouw voorspelt
storm en regen en aanhoudend te koud
voor de tijd van het jaar.…
Walvisvaarders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
692 (voor Jules Deelder)
Tijdens een tv-programma zag ik hoe de roots
van Jules Deelder werden blootgelegd en ik
verbaasde me aangenaam over het zeer heugelijke
feit dat de meestal in het zwart geklede Jules,
de nachtburgemeester van Rotjeknor, tenslotte
zijn stoere masker afzette en ons getuige liet
zijn van het fantastische feit dat hij als…
Wist ik het maar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Ik beloofde mezelf een lichtpunt te zoeken,
maar het was donkerder dan het donkerste zwart.
Ik beloofde mezelf zeker naar het zuiden door te trekken,
maar noordelijker dan de Noordpool kon ik niet.
Ik beloofde mezelf mijn eigen steun te geven,
maar ik verloor het houvast dat me recht hield.
Vroeger had ik een schouder om te leunen.…
Het tweede gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 ik zie het sterrenlicht
voel de diepte van
onbegrensde ruimte
met het tweede gezicht
uit zwart
schitteren in contrast
de vele zonnen waarmee
de schepping begonnen is
door wiens hand
is niet relevant
namen sluimeren in oneindig
weten zonder vergeten
ik kijk naar de hemel
voel de magie van
ooit zijn verdwenen en
nog zichtbaar in…
Over leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Een vlieg in mijn gezicht
blaast,
haren opwaaien, eksters
uit bomen,
zwarte kraaien.
Ik koud tot binnen in
mijzelf ben,
het ademen mij moeite kost, maar dat ik
ademen moet.
Dat jij er bent, zegt dat
je me nodig hebt,
wat ik betwijfel.
Ik soms een lied hoor. Dat me
meeneemt, meevoert.
Breekt.
In stukken.…
Vergane glorie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 De ondergang na jaren vernuftige uitvindingen,
waar de macht
zo zwart was als de nacht
en het geld
zo verdoezeld als de wegkwijnende zon.
De tol die wij allen hebben betaald
voor de hebzucht van wezens,
met een hart van steen
die geen greintje gaven
om het leven van hun medemens.…
rode baret
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 haar rondingen deden me duizelen
was dronken van haar rode muts
ovaal zwart werd het voor mijn ogen
mijn bril besloeg op haar rechte neus
mijn vingers bekeken voorzichtig
haar geschilderde lichaamsdelen
haar wangen, wenkbrauwen en hals
en dan die mond,hartstochtelijk
gevormd om grenzeloos te kussen
ellipsen en half geschreven cirkels…
Een droom
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.046 Een droom - als maneschijn - in zilvren wade
En breedgewiekt, heeft mij, toen ik verwezen,
In dons gedompeld, in de rust mij baadde,
Met elpen staf een kindekijn gewezen:
Het lachte, en bij die lach, wiens wedergade
Slechts in de zuivre zonne wordt geprezen,
Wolkte als een nevel weg al 't zwarte en kwade,
Dat in mij mort...…
Herfst
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.032 En in de lucht des vochten uchtends hangen
De laatste dunne blaad'ren van het jaar,
Als in het zwarte takkennet gevangen,
Met fijne glans van kleuren naast elkaar.
Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.…
Voetsporen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 zwart gepoetst lijken ze sprekend op elkaar
weliswaar de ene rechts, de ander links
in het midden verbonden door een rits
met mijn rechter hand gestoken in de één
de linker aandachtig verborgen in de ander
stond ik plots met handschoenen aan
eerste paasdag was ze onverwacht verdwenen
geruisloos en blootvoets opgestegen
alle nagels voor vertrek…
Ontmoeting met Delphine
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 origami een kind kon maken
het huilde bij het afscheid nemen
wij hadden echter een dochter
Om mee te leven, op te voeden
edoch zij kwam in de gevangenis
terecht waar wij haar lange
brieven schreven, want zij had
nog een heel leven voor de boeg
om ons grootouders te maken
het bestendigen van de familielijn
Wij lachten om rode dwergen
zwarte…
Wat adel heeft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 adel heeft mag altijd blijven staan
decors en beelden worden ons
dagelijks voorgeschoteld de geesten
zijn in opvoeding en opleiding bepoteld
de hoeders staan al klaar
maken graag een plaatsje in hun kudde
eigen mening en idee kun je wel schudden
voor de massa is er brood en spelen
in decadentie wordt de slacht al voorbereid
van het zwarte…